A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019 | of 2020 | of 2021 | of 2022
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) Italie, FAI: XXXI Congres - Voor een nieuw anarchistisch manifest tegen de oorlog (ca, de, it, pt, tr, en) [machine vertaling]

Date Sat, 20 Aug 2022 10:07:12 +0300


In deze maanden waarin de tragedie van oorlog in toenemende mate onder de internationale aandacht wordt gebracht door de crisis in de Oekraine, is het thema van anarchistisch anti-militarisme meer vereist dan ooit. We zien hoe, al voor de Russische invasie van de Oekraine, sommige zware kritiek werd geuit op ons traditionele anti-militarisme, door sommige individuen en groepen die zichzelf anti-autoritair, libertair of anarchistisch noemen. We hebben deze posities in de afgelopen maanden zorgvuldig beschouwd, en we geloven dat we vandaag ons gezichtspunt moeten verduidelijken. ---- Onze gedachten gaat ten eerste uit naar onze kameraden die, meer dan een eeuw geleden, voor de tragedie van de eerste wereldoorlog, de behoefte voelden om te bevestigen dat: “Aan alle soldaten van alle landen die geloven dat ze strijden voor rechtvaardigheid en vrijheid moeten we verklaren dat hun heroisme en hun moed slechts dienen om haat, tirannie, en ellende in stand te houden” (Internationaal Anarchistisch Manifest tegen de Oorlog, 1915). Net als Goldman, Berkman, Malatesta, Schapiro en de anderen geloven we in de behoefte dat de internationalistische en solidariteit stem van het anarchisme, samen met diens principes van universele zusterschap en broederschap, opnieuw tegen iedereen spreekt, zelfs meer in een wereld die in toenemende mate wordt gefragmenteerd door nationale, etnische en identiteit haat.

Oorlog staat aan de oorsprong van de huidige sociale orde, gebaseerd op overheersing, uitbuiting en onderdrukking. Dit is voor de FAI een sleutel punt, zoals het uiteen is gezet in het Anarchistische Programma dat de theoretische referentie van onze Federatie is: “Een deel van de mensheid, dat de voordelen die voor iedereen ontstaan door samenwerking en solidariteit niet begrijpt, waarbij in ieder ander persoon een concurrent en een vijand wordt gezien, heeft geprobeerd de grootst mogelijke hoeveelheid rijkdom te grijpen ten koste van de ander. In zo’n strijd winnen de sterksten, of de gelukkigsten, en die onderdrukken en overheersen degenen die zijn verslagen”.

Dit is waarom we onze positie van verwerping van alle oorlog en van steun aan het idee van revolutionair defaitisme handhaven. Met defaitisme bedoelen we een revolutionaire positie voor de oorlog, wat betekent dat men zou moeten strijden voor de nederlaag van de regering en de heersende klassen van het eigen land, omdat oorlogen worden uitgevochten voor de belangen en voorrechten van de onderdrukkers en uitbuiters. Aan het begin van de twintigste eeuw, en in het bijzonder tijdens de eerste wereldoorlog, gebruikten sommige Europese regeringen de aanklacht van “defaitisme” om iedere vorm van ontevredenheid, oppositie tegen oorlog, politiek protest of arbeidersstrijd, die de nationale eenheid tegenover de vijand zou verbreken te onderdrukken. Daarom accepteert het defaitisme niet de opschorting van vormen van sociale strijd die in tijden van oorlog door censuur, repressie en staat van beleg door regeringen worden opgelegd. Integendeel, de strijd tegen de regering gaat tijdens oorlog door, zowel door het saboteren van de oorlog als het aanmoedigen van vormen van sociale strijd. Defaitisme wordt ingevoegd in een internationalistisch en revolutionair perspectief dat gericht is op het provoceren van de nederlaag van het imperialisme van “onze eigen” landen, en een van diens fundamentele punten is de weigering enige oorlogvoerende partij in oorlogen tussen staten en/of imperialistische blokken te steunen.

Tientallen oorlogen worden nu uitgevochten, met hun grote aantallen doden, vernietiging, verkrachtingen, plundering en massale deportatie. In de laatste vijftien jaar heeft de crisis van het hegemonie systeem gebaseerd op globalisering een wereldwijde trend in de richting van autoritarisme en militarisering geproduceerd. Globalisering als een vorm van wereld overheersing heeft gedurende een lange tijd een bevoorrechte rol in de exploitatie van de grondstoffen van de planeet voor het Anglo-Amerikaanse imperialisme veiliggesteld, met de steun van de bevoorrechte klassen van verschillende landen. Het toetreden van Rusland en China tot het Internationaal Monetair Fonds en de Wereld Handel Organisatie hebben laten zien dat de conflicten tussen deze machten de verdeling van de maatschappij in klassen en verschillende hierarchieen niet ter discussie stellen.

Bij het FAI congres dat in juni 2022 plaatsvond in Empoli gaven we een verklaring uit over interpretaties van de oorlog in de Oekraine, waarvan we een deel citeren: “In de laatste tien jaar is een heel ander scenario gedefinieerd door de intensivering van spanningen tussen staten, de handelsoorlogen en financiele oorlogen, de progressieve isolatie van markten in een grotere of mindere mate, de uitbreiding van conflicten die gedeeltelijk bij volmacht gebeuren, maar in toenemende mate in directe vorm, tussen wereldwijde en regionale machten in verschillende regio’s van de wereld. Het kapitalistische model dat in de afgelopen eeuw werd opgelegd door de VS hegemonie is nog steeds de horizon waarbinnen strijd tussen staten plaatsvinden, maar de wereld wordt niet langer overheerst door een enkele supermacht. De VS hebben de oorlogen in Afghanistan, Irak en Syrië verloren, en vergeleken met enkele decennia geleden is hun invloed in Centraal en Zuid Amerika, die ze beschouwden als hun achtertuin, flink afgenomen. Het AUKUS akkoord tussen Australië, het VK en de VS, dat de strategie van deze staten met een aparte alliantie heroriënteerde in de richting van de Grote Oceaan, leek de aanwezigheid van de VS in Europa en de cohesie, of het bestaan, van de NAVO uit te dagen. Aldus is de invasie van de Oekraine door Rusland onderdeel van een proces van herdefiniëren van de wereldwijde machtsbalans.

De crisis van deze wereldwijde hegemonie is nauw verbonden met de crisis van regeringssystemen gebaseerd op sociale cohesie, vanwege het beperken van sociale garanties en het verzwakken van consensus mechanismen. In veel landen hebben we de opkomst gezien van bewegingen die, met verschillende vormen van kenmerken, de regeringen en de akkoorden tussen de heersende klassen ter discussie stellen. In deze context wordt het gebruik van geweld het voornaamste instrument van laatstgenoemde voor het behoud van de macht en de sociale orde. In deze zin hebben we in recente jaren gediscussieerd over de groeiende rol van het leger in maatschappijen. De opstand in Wit Rusland in 2020 en de opstand in Kazachstan in januari 2022 hebben een serieuze crisis van consensus binnen het door Rusland geleide systeem laten zien. In de OTSC heeft het leger een sleutel rol aangenomen. De Russische militaire interventie in Kazachstan om volksopstanden bloedig te verpletteren gaf hiervan een tragische demonstratie, en plaveide de weg voor de invasie van de Oekraine in februari. Zelfs in de VS leidden de anti-politie rellen tegen racistisch geweld in 2020 er toe dat de leiders van het leger Biden’s installatie als president steunden in een voorspel voor burgeroorlog in begin 2021, om te voorkomen dat Trump’s gewelddadige suprematisme de consensus crisis onherstelbaar zou versterken.

De reactie op de crisis is de toename in militaire uitgaven en het versterken van de rol van het leger in politieke besluiten. Als de mechanismen van economische en politieke regulering die de hierarchie vestigden tussen de machtigen en de stroom van winsten in de richting van imperialistische metropolissen zijn vernietigd hebben de heersende klassen oorlog nodig om de oude overheersing te herstellen of nieuwe overheersing te definieren. In de context van deze nieuwe wereld orde neemt het toevlucht nemen tot oorlog en militaire missies toe, ongeacht de manier waarop regeringen ze in hun propaganda definieren.

Van de Oekraine tot Jemen, van de Sahel landen tot Myanmar, van Afghanistan tot Tigray en elders, alle regio’s waar genocides zoals de Koerdische genocide en die van inheemse en Afrikaanse bevolkingen onderweg zijn, zijn we allemaal potentieel onder bommen en de dreiging van vernietiging, repressie en autoritaire verandering. We weten goed dat de draaiende deuren tussen zogenaamde democratieën en de zogenaamde autocratieën snel kunnen bewegen, en dat de situatie van oorlog de ruimte voor degenen die willen optreden voor sociale transformatie snel beperkt. We geven onze menselijke solidariteit aan degenen die lijden en hun levens riskeren doordat ze in moeilijke situaties zitten, zelfs als ze ideeen en praktijken hebben die verschillen van die wij uitdrukken.

Echter, het sociale anarchisme verbreekt de huidige imperialistische, kapitalistische, nationalistische en autoritaire logica, waarbij we de verdelingen die worden opgelegd door grenzen verwerpen. We erkennen het concept van territoriale integriteit of territoriale “verdediging” van een staat of enige entiteit die er naar streeft een staat te zijn niet, omdat deze principes van territoriale soevereiniteit, die samenhangen met het principe van territoriale soevereiniteit, onvermijdelijk eindigen in het stimuleren van nationalistische of micro-nationalistische perspectieven. Ongeacht wat het woord “natie” betekent verbergt het de verdeling tussen uitbuiters en uitgebuitenen, tussen onderdrukkers en onderdrukten.

We herhalen onze onherroepelijke en ondubbelzinnige veroordeling van het Poetin regime en diens criminele invasie van de Oekraine, evenals diens hevige repressie van interne ontevredenheid. Maar we veroordelen ook de criminele rol van alle regeringen die de vlammen van dit conflict en andere conflicten laten oplaaien door wapens te leveren, wat ze vaak geld oplevert. We keren ons sterk tegen de NAVO, die lang heeft geprobeerd de militarisering van het sociale leven en de toename van militaire uitgaven in lidstaten op te leggen, en die dankzij Poetin nieuwe kracht heeft gekregen na het einde van hun agressie in Afghanistan. Op de zelfde manier kopen we het narratief van een oorlog tussen vrijheid en dictatuur niet. Vanuit dit gezichtpunt is Zelensky’s Oekraine een klein Rusland, met een autoritaire regering, een kring van oligarchen die het land plundert, een repressie uitvoert tegen alle vormen van protest en tegen minderheden die het door de oorlog moeilijker hebben gekregen. Nu maakt Zelensky, om aan de macht te blijven, schulden en verkoopt hij zijn land aan de VS, het Verenigd Koninkrijk, de Europese Unie in ruil voor hun militaire steun. Toch, de penetratie van Westerse belangen in de Oekraine is verre van alleen te wijten aan de Russische invasie van 24 februari: multinationale agri-voedsel bedrijven, veel uit de Verenigde Staten en een uit Rusland, beheersen een deel van de “graanschuur” van Europa en diens voornaamste commerciele haven in Odessa sinds meer dan 10 jaar.

De gevolgen van deze oorlog zijn aan beide kanten van het front dramatisch. Ze zijn ook rampzalig voor de rest van Europa, met de stijging van prijzen vanwege speculatie, het toenemende militarisme en herbewapening, de verslechtering van de woonomstandigheden van miljoenen proletariërs, waaronder angst en geweld, die het risico lopen gevaarlijke instrumenten te worden voor autoritaire regeringen. Deze situatie is opnieuw waargenomen in Europa, maar het kenmerkt eigenlijk de meeste regio’s van de wereld, als parallel van de milieu vernietiging die wordt gestimuleerd door de logica van winst, markten en staten, die het leven van de planeet waarop we wonen bedreigen.

De eerste inzet van degenen die tegen de oorlog zijn is de opbouw en verspreiding van wederzijdse hulp praktijken zoals netwerken van solidariteit van onderop om tegemoet te komen aan de onmiddellijke behoeften van de mensen die het meeste lijden onder de gevolgen van het conflict, voedsel of medische steun. Er is ook de behoefte aan steun netwerken voor degenen die stakingen, sabotage, desertie praktiseren, zoals transnationale netwerken voor degenen die zich verbergen of vluchten van of over beide kanten van het front. In deze stemming verwerpen we de patriarchale en overheersing modellen die worden opgelegd door het militarisme die eindeloos worden herhaald door de oorlogspropaganda op officiële media en ook op sociale media, waarbij de zelfde beelden van robuuste en jonge mannelijke strijders centraal staan, en strijden voor het ontmantelen hiervan.

Van verschillende kanten werd gesuggereerd de kant te kiezen van een van de regeringen die deze oorlog maken, alsof het kiezen van de een of de ander onvermijdelijk was.

Sommige relieken van het Marxisme denken dat ze een minder imperialisme kunnen steunen om de overheersende dreiging te verslaan dat ze identificeren als het “Westerse” imperialisme. Maar de strategie van het spelen met imperialistische machten om hun tegenstellingen te verscherpen, zoals de alliantie tussen arbeidersbewegingen en nationalistische krachten die het Stalinisme kenmerkten tussen de twee wereldoorlogen en daarna, leidde tot de vernietiging van ieder revolutionair perspectief en het verhinderen van alle autonome actie van de uitgebuite en onderdrukte klassen.

Andere interpretaties volgen verschillende benaderingen, waarbij ze het Russische imperialisme beschouwen als een gevaar voor heel Europa en verder. Deze interpretaties worden ook gevolgd door sommige onderdelen van de libertaire orientatie. Zonder het ter discussie stellen van de dreiging door het Russische autoritarisme en militarisme geloven we dat het geen militaire nederlaag van Rusland in de Oekraine zal zijn wat een autoritaire omslag in West Europa zal voorkomen. De autoritaire sociale processen die duidelijk overheersend zijn in Rusland en in de OTSC landen spelen ook sinds jaren in de Europese Unie, en de oorlog geeft ze nu een verdere versnelling. Verder is de “democratie” gebaseerd op de voorwaarde van iemands voorrecht. De visie die de Europese Unie presenteert als een baken van democratie, en Rusland, China en hun satellieten als de erfgenamen van het totalitarisme gecombineerd met wild kapitalisme is de kwintessens van een Westernisme dat niet van ons is.

Dit zijn onze posities, waarbij we ons anti-militarisme in een internationalistisch en revolutionair perspectief dat concreet geworteld zou moeten worden in vormen van sociale strijd en netwerken van solidariteit, bevestigen, om collectieve en libertaire manieren te scheppen om uit de draaikolk van oorlog te komen waarin staten en het wereldkapitalisme ons werpen. Dit is onze bijdrage aan het internationale anti-oorlog debat. We denken dat een ding bovenal duidelijk moet zijn: met of zonder wapens, om effectief te zijn moet iedere strijd worden gedaan en georganiseerd van onderop, buiten de apparaten van staten, regeringen en in het bijzonder buiten de legers.

Zelfs de oorlogvoerende en co-oorlogvoerende regeringen zijn zich er van bewust dat de oorlog bloedbaden en vernietiging zal betekenen in de gebieden die direct worden getroffen, maar ook ellende, werkloosheid en honger in de rest van de wereld, zelfs in Europa, zelfs in de Verenigde Staten. Regeringen zijn zich er van bewust dat de voorwaarden rijpen voor een sociale crisis zonder precedent, wat de reden is waarom ze de fanfare van het militarisme en het nationalisme laten spelen, om de solidariteit van de uitgebuite en onderdrukte klassen te voorkomen.

Aangezien regeringen de bevorderaars en profiteurs van oorlogen zijn moeten regeringen bang zijn voor volksbewegingen, omdat de enige grens aan de opwelling van iedere regering de angst is die volksbewegingen kunnen inboezemen. Oppositie tegen de oorlog is onderdeel van onze dagelijkse inzet, beginnend met de verwerping en boycot van de productie van de dood en met de kritiek op – en deconstructie van – militaristische retoriek, beginnend met militaristische opvoeding en taal op alle niveaus. We moeten ons keren tegen alle oorlogen en alle legers vanuit een intersectionele strategie die de verbanden tussen het militarisme en andere vormen van onderdrukking zoals het patriarchaat, het racisme, het kapitalisme en alle soorten chauvinisme identificeert en tegen gaat, door collectieve acties en persoonlijke verhoudingen.

Alleen de actie van de uitgebuite klassen kan de oorlog stopzetten door het boycotten van oorlogsproducties, door te weigeren wapens en alle instrumenten van de dood de maken, verhandelen en transporteren, door mee te doen aan de oppositie bewegingen tegen militaire fabrieken en bases, en door het bevorderen van stakingen op het nationale en internationale niveau tegen oorlog en de oorlogseconomie. De anarchistische beweging doet mee aan deze vormen  van strijd, op verschillende manieren in overeenstemming met de omstandigheden, door het bekritiseren van militaristische en nationalistische ideologieën, het opbouwen van basis associaties en netwerken van onderop, het praktiseren van directe actie, het ondersteunen van alle vormen van weigering, desertie en bezwaren tegen de bloedbaden die worden bevorderd door het kapitalisme en staten.

We zijn meer dan ooit overtuigd van de validiteit van het anarchistische principe dat de middelen in overeenstemming moeten zijn met de doelen. Er zijn geen goeie oorlogen of rechtvaardige oorlogen, en in tijden van toenemende nationalistische gekte geloven we dat we nooit op een of andere manier de kant moeten kiezen van regeringen of meedoen aan oorlogen tussen staten en imperialistische blokken. Mensen moeten nooit sterven of moorden voor territoriale soevereiniteit. Oorlogen zijn allemaal crimineel en legers (waaronder hun extra korpsen) zijn allemaal instrumenten van uitbuiting, patriarchaat en min of meer “legitieme” staat overheersing over territoria en over de lichamen van individuen. We erkennen geen van deze territoriale legitimiteiten en we zijn niet bereid om voor een van hen te strijden.

De geschiedenis laat zien dat oorlogen traditioneel worden uitgevochten om de actie van de uitgebuite klassen voor hun eigen emancipatie te verhinderen, wat de reden is dat het voor het anarchisme van het grootste belang is nu te mobiliseren tegen de oorlog, buiten en tegen alle militaire instituties. Onze kracht ligt ten eerste in de circulatie van ideeen en in de verdediging van ruimtes voor de productie en criculatie van kritisch denken, het bevorderen van de vereniging van pacifistische en anti-militaristische bewegingen in een gemeenschappelijke strijd tegen regeringen. De vaardigheid van de anarchistische beweging om coherent te zijn in de strijd tegen oorlog is de manier om libertaire praktijken, organisaties en idealen te activeren onder de uitgebuite en onderdrukte klassen die de eersten zijn die lijden onder de gevolgen van oorlogen. Op deze basis zal een nieuw agentschap mogelijk zijn om een andere oplossing voor de crisis te leveren, vooruit te zien naar het opbouwen van een libertaire maatschappij.

Italiaanse Anarchistische Federatie – FAI

(document gepresenteerd bij het XXXI congres – Empoli juni 2022 en geratificeerd in de volgende weken)

https://www.federazioneanarchica.org/

https://www.federazioneanarchica.org/archivio/archivio_2022/20220722manifestonowar_en.html

https://federazioneanarchica.org/archivio/archivio_2022/20220722manifestonowar_en.html

Orig: (en) Italy, FAI: XXXI Congresso – For a new anarchist manifesto against the war (ca, de, it, pt, tr) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl