A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019 | of 2020 | of 2021
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) pramen: Mogelijkheden van druk op het dictatoriale regime in Wit Rusland (en)

Date Tue, 9 Feb 2021 07:32:27 +0200


Reflecties over niet alleen hoe de situatie van gevangen anarchisten in Wit Rusland te verbeteren, maar ook over hoe bij te dragen aan de val van de locale dictatuur. ---- Recentelijk zijn anarchisten die al uitgebreide ervaring hebben met repressie door Loekasjenko’s regime gevangen genomen. Dmitry Dubovsky, Igor Olinevich, Sergei Romanov, Dmitry Rezanovich, Mikola Dziadok, Akihiro Gaevsky-Hanada en anderen. De reden voor hun vervolging is duidelijk: ze verzetten zich tegen de dictatuur. Het regime in Wit Rusland verschilt niet van andere dictaturen. Het accepteert actief verzet tegen het eigen kwaad niet, zelfs niet als het de activiteit van individuen of kleine groepen is. De heersende klasse realiseert zich dat na zo veel jaren van onderdrukking ieder verzet veel potentieel heeft om omvangrijker te worden, totdat het het regime overweldigt en het valt.

De repressie door de structuren die het regime verdedigen neemt toe terwijl het verzet massief wordt. Er zijn al duizenden mensen in de straten van Wit Russische steden om te streven naar het omverwerpen van de dictator. De meesten van hen hebben geen ander doel dan het vestigen van een westerse stijl van parlementaire democratie in het land. Vanuit een anarchistisch perspectief kan dit worden gezien als een niet consistente houding die de fundamentele aard van het probleem niet aanpakt.

Niettemin kunnen hieruit twee positieve conclusies worden getrokken.

De druk op het regime en het mogelijk bereiken van diens ineenstorting kan een verbetering van de situatie van gevangen anarchisten en andere gevangenen betekenen. Er kan een vermindering van de straf, verbeterde gevangenis omstandigheden of zelfs vrijlating zijn.

Iedere rebellie tegen onderdrukking, hoe reformistisch het in het begin ook kan zijn, heeft het potentieel om later over te gaan naar revolutionaire doelen. De actieve deelname van revolutionaire minderheden kan hieraan bijdragen door activiteiten te stimuleren die voorbij gaan aan de grenzen van het burgerlijk-democratische raamwerk.

Wat in Wit Rusland gebeurt is geen sociale revolutie, zoals anarchisten denken. Laten we geen illusies hebben, zodat we later niet hoeven om te gaan met de pijn van teleurstelling. Laten we niet in gebeurtenissen zoeken wat er niet is. Maar laten we ook niet de ontbrekende revolutionaire inhoud zien als een aanleiding om passief aan de kant te staan. Het is noodzakelijk zonder illusies te zijn, maar tegelijkertijd op anarchistische wijzen te interveniëren in de situatie. Proberen het verloop van de gebeurtenissen om te keren ten gunste van anarchistische doelen.

Van sommige anarchisten in Wit Rusland zijn de straffen verminderd als gevolg van druk van de internationale gemeenschap, mensenrechten organisaties, diplomatie en zelfs leden van het Europese parlement. Nu stellen sommige mensen hun hoop op deze mensen. Hoewel vroege vrijlating voor kameraden en hun geliefden een enorme verlichting is, is het zelfs hier noodzakelijk uit te kijken voor illusies. Als het Loekasjenko regime repressieve maatregelen verlicht onder druk van diplomatie of heersende elites uit andere landen is dit geen teken van goede wil. Het is geen belangeloze hulp. Het is gewoonlijk een strategische keuze om het regime meer legitiem te maken in de ogen van buitenlandse critici en aldus de internationale druk te verminderen. De vrijlating van verschillende gevangenen wekt de indruk dat het regime diens fouten inziet en ze niet wil voortzetten. Echter, het is een toedekkende manoeuvre. In de kern verandert het regime niet. Het gaat verder op de zelfde sporen, met de steun van officiële mensenrechten verdedigers, die onbewust vanuit het buitenland helpen een beter beeld van het regime te scheppen dan hoe het werkelijk is.

Iedere verbetering in de situatie van gevangen kameraden is zeer positief nieuws. Maar laat ons niet toestaan dat dit een excuus wordt om het anarchistische perspectief en de compromisloze ontkenning van de autoritaire structuren van alle staten te ontkennen. Leden van het Europese parlement en diplomaten van regeringen kunnen niet kritiekloos worden toegejuicht. Hoewel ze soms de vrijlating van anarchisten uit de gevangenis willen zijn we geen partners. We moeten niet naar ze kijken als hoopvol, omdat hun doelen het blokkeren en tegenwerken van onze doelen betekent.

Igor Olinevich, een van de gevangen anarchisten, drukte in 2011 in zijn gevangenis dagboek ‘I’m going to Magadan’ scepticisme uit over de hulp van regeringen en hun instituties toen hij schreef: “Wit Rusland speelt economisch de rol van een primair, meest vervuild land door olie en gas, de productie van plastic, voedsel toevoegingen, kunstmest, papier, cement, enz. In het algemeen kan Europa willekeurig resoluties aannemen en versierende manoeuvres over democratie uitvoeren, maar in feite geeft het helemaal niks om zo’n gang van zaken. ‘Het is ook mogelijk te handelen met kannibalen’ – dat is de essentie van Europees beleid.”

Dit is niet alleen een uitdrukking van wantrouwen in de officiële politiek. Het geeft ook aan waar de revolutionaire krachten zouden moeten gaan. De Europese Unie en zakenmensen zijn primair geïnteresseerd in soepele internationale handel. Als Loekasjenko’s regime niet voorkomt dat ze dit doen hebben ze geen reden om zich in te zetten voor zijn verwijdering. Zoals Igor Olinevich opmerkte “We kunnen nergens hulp van verwachten. Niemand behalve onszelf zal ons redden.”

Als we weten dat de stabiliteit van het Wit Russische regime afhangt van handel met buurlanden volgt hieruit dat het blokkeren van deze handel aanzienlijk bijdraagt aan destabilisatie. Jaren geleden omschreef Igor welke economische sectoren essentieel zijn voor het land. Ieder van ons heeft de vaardigheid meer uit te zoeken over individuele economische actoren en hun positie in het regime waarin we wonen. En iedereen, zelfs met een minimum aan middelen, kan problemen maken of hun operatie stopzetten. Het Wit Russische regime is geen geisoleerd verschijnsel dat is opgesloten tussen nationale grenzen. Zijn economische en politieke belangen verspreiden zich over de wereld. Het opsporen en interveniëren heeft meer zin dan het vertrouwen op de manoeuvres van de machthebbers.

Lukas Borl, december 2020

Orig: (en) pramen: Possibilities of pressure on the dictatorial regime in Belarus
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl