A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) black rose fed: “Que se vayan todos!” – Een nieuwe rebellie in Argentinie? Door kameraden van Accion Socialista Libertaria (ASL), Argentinie (en)

Date Mon, 8 Jan 2018 22:39:43 +0200


Deze dagen verzamelen mensen zich spontaan in de straten van La Plata en buurten in Buenos Aires. Mensen gaan de straat op tegen de regering en in protest tegen een nieuwe golf van aanvallen op sociale uitkeringen. Momenten zoals deze brengen herinneringen naar boven aan de dagen van december 2001, het jaar van de volksrebellie die ontstond na afloop van de financiele ineenstorting van Argentinie. Dit was het jaar dat mensen, de massa’s, op straat streden, fabrieken overnamen en buurtvergaderingen organiseerden tegen veel van de directe gevolgen van het imperialisme, de staat en het kapitalistische systeem: hun regering, het opleggen van maatregelen door het IMF (Internationaal Monetair Fonds), en hun zogenaamde “vertegenwoordigers” in verschillende instituties.
Sinds de vorming van de rechtse coalitie Cambiemos (“Laten we veranderen”) in 2015, die de verkiezing van de Argentijnse zakenman Mauricio Macri tot president met succes steunde, werd het idee dat het land “terug zou keren naar de jaren ‘90” (een periode van neoliberale hervormingen) in de politieke debatten gewoon, en opnieuw achtervolgt het spookbeeld van 2001 Argentinie.

Voorafgaande aan de rebellie

Veel maanden gingen voorbij en terwijl de ellende en repressie langzaam maar zeker toenamen, vroegen velen van ons zich af of zoiets echt zou plaatsvinden, of in ieder geval, of het volk zou reageren op deze maatregelen. Het klimaat leek zelfs nog tegenstrijdiger te zijn toen de straten werden gevuld met protesten tegen maatregelen van de regering, de repressie van het Mapuche volk, en het eisen van gerechtigheid voor Santiago Maldonado, maar ook afwijkende sectoren waren betrokken bij het protest, in het bijzonder lokale anarchistische organisaties en individuen die worden gezien als “infiltranten” omdat ze meer geneigd zijn geweld te gebruiken tegen de staat en diens krachten (soms in goede situaties, soms in slechte situaties). Ondertussen won president Macri de nationale verkiezingen voor het parlement, waardoor zijn coalitie symbolisch kon worden geïnstalleerd als een legitieme meerderheid. Nu is de tijd van het volksverzet gekomen, of dat is in ieder geval onze indruk van de laatste dagen.

“We zullen nog een Hamburg niet toestaan”

Op woensdag 13 december, tijdens de protesten tegen de 11e ministeriele conferentie van de WTO, die in Buenos Aires plaatsvond, zagen we de eerste belangrijke repressie van de Cambiemos periode. In het verleden hebben we vormen van repressie tegen protesten gehad, maar ze waren grotendeels beperkt tot bepaalde sectoren van de beweging en vonden gewoonlijk plaats nadat de demonstraties waren afgelopen en de menigte uiteen ging. De methode die werd gebruikt was om de politie te sturen om willekeurige mensen te raken en arresteren, waarbij sommigen zich verzetten tegen de aanvallen. Tijdens de 13e zagen we honderden mensen van repressieve krachten die gereed waren om iedere vorm van volksdemonstratie de kop in te drukken, samen met veel andere maatregelen, zoals het gebruik van deportaties en censuur, ontworpen om iedere vorm van verzet tegen te houden. Dit was de manier waarop de regering een internationaal bericht zond voor de G20 top van volgend jaar: “We zullen nog een Hamburg niet toestaan”.

Al deze militaire inzet gebeurde de volgende dag, donderdag 14 december, opnieuw, toen de staat opriep tot een buitengewone zitting van het parlement, om te discussiëren en stemmen over een “voorlopige hervorming”, een bezuinigingsmaatregel gericht tegen het pensioen systeem, waartoe het IMF heeft aangezet.

Macri’s neoliberale hervormingen

Deze “hervorming” is slechts bedoeld om ons te laten werken tot we 70 jaar oud zijn, het moeilijker te maken om met pensioen te gaan, en het bezuinigen op het bedrag dat mensen ontvangen. De wet “verandert de formule die wordt gebruikt om uitkeringen te berekenen door ze te koppelen aan consumenten prijzen in plaats van het inkomen en het loon”, wat de deuren opent voor een proces dat het huidige onvolmaakte maar houdbare sociale zekerheid programma zou vernietigen. Deze wet is niet de enige structurele hervorming van Cambiemos en Macri wil aan het volk een “pakket van (neo-liberale) hervormingen” op te leggen dat leidt tot een vrije markt model voor de gezondheidszorg, arbeiders rechten en het onderwijs en wat de manier waarop de onderdrukte klassen nu leven flink zou veranderen.

Een staat van beleg op straat

Echter, de sessie van donderdag moest worden geschorst omdat het volk met zo’n brutaliteit werd onderdrukt dat zelfs de hegemonische massa media het niet konden verbergen. De straten van het centrum van Buenos Aires leken in een staat van beleg te zijn omdat mensen werden neergeschoten, gepensioneerden werden aangevallen en velen gewond raakten. Zelfs parlementariërs werden voor de camera’s vergast, nadat de sessie werd geschorst, de mensen bleven naar buiten gaan om de repressieve krachten van de staat tegen te gaan.

Na al deze repressie kondigde de regering nog een buitengewone sessie voor maandag 18 december aan, met continue dreigingen van het passeren van het parlement door het gebruik van een Noodzaak en Urgentie Decreet, een uitvoerend bevel voor speciale omstandigheden dat de grondwet toestaat. Maar deze keer konden we zien dat de sociale krachten zelfs meer voorbereid waren om zich te verzetten – van mensen die niet bang waren voor het traangas en rubber kogels regende het stenen op de politie. Ongeacht hoe vaak de politie aanviel, de mensen zouden steeds opnieuw verschijnen, waarbij ze weigerden uiteen te gaan en de straat op te geven. De media moesten constant herhalen dat er een groep van zogenaamde “gewelddadigen” was die vervreemd was van de “echte activisten” en verantwoordelijk was voor het aanvallen van de smerissen. Maar dit onderscheid bestond niet, aangezien beelden honderden activisten toonden die zich verzetten tegen politie aanvallen, met stokken en stenen en alles wat ze konden vinden. De repressie duurde opnieuw uren en mensen verlieten de straat in de middag, maar verschenen ’s avonds opnieuw, echter deze keer spontaan en niet alleen in Buenos Aires maar in veel steden in het hele land. Het was een nieuwe “cacelorazo”, een vorm van demonstratie waarbij wordt geslagen op potten en pannen, wat populair werd tijdens de economische ineenstorting van Argentinie in 2001.

Een nieuwe eenheid, een nieuwe cacelorazo

Het debat in het parlement duurde de hele avond en na veel strijd, rigide stemmingen en posities werd de maatregel aangenomen. Maar sociale bewegingen en de volkskrachten gaven niet op. Door dit proces van intens sociaal conflict hebben we een duidelijke vooruitgang gezien in het radicale bewustzijn van het volk en, in ieder geval tijdelijk, een bereidheid om de krachten van de staat tegen te gaan. Tegelijkertijd zien we meer eenheid langs politieke en sociale lijnen, aangezien kameraden zeggen: “Als je stenen naar de smerissen gooit vraagt niemand of je anarchist, trotskist of wat dan ook bent.” Dit is de eenheid in de strijd die we moeten opbouwen onder de onderdrukten. Repressie hield ons niet tegen en de legitimatie van het parlement en andere statelijke instituties zullen ons ook niet tegenhouden. Dat is waarom nieuwe cacelorazo’s in steden in het hele land onderweg zijn. En dat is waarom we opnieuw roepen: “Que se vayan todos!” (“Ze moeten allemaal vertrekken!”).
--------------------------------------------------
Orig: (en) black rose fed: “Que se vayan todos!” – A new rebellion in Argentina? By comrades with Accion Socialista Libertaria (ASL), Argentina
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl