A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) VS, black rose fed: Wat maakte grootschalig verzet bij de G20 in Hamburg mogelijk? Door CRS [en]

Date Sat, 22 Jul 2017 08:30:13 +0300


We brengen je dit verslag vanaf de basis van een van onze kameraden in Black Rose/Rosa Negra die de gelegenheid had om naar de G20 protesten in Hamburg, Duitsland, te reizen en er aan mee te doen. Net als met de WTO protesten in Seattle in 1999 kunnen we op de G20 protesten in Hamburg terugkijken als een symbool van wereldwijde ontevredenheid die de heersende elites niet konden negeren. Voorbij het traangas en straatgevechten werpen we de vraag op: wat maakte dit vertoon van ontevredenheid mogelijk? ---- De politie verloor bij de G20 in Hamburg. Twee keer. Hun tactieken om te proberen de massale demonstraties onmiddellijk op te breken mislukten, waarbij mensen werden gedwongen over muren te klimmen doordat ze mensen met knuppels sloegen, het constante gebruik van waterkanonnen met pepper spray, en oproerpolitie leidde slechts tot het decentraliseren van de opstand en het veroorzaken van meer verzet. Ze maakten het nodig barricades op te zetten en deze te verdedigen met stenen en flessen, om zichzelf te verdedigen. Dit is iets dat alle discussies over geweld tijdens de conferentie in de media lijken te negeren. De politie viel als eerste aan, zonder voorzichtigheid en met extreem geweld. De politie had zeer weinig belangstelling in arresteren en arresteerde slechts 186 mensen (wat, gezien de schaal van de protesten en actie, zeer weinig is); ze waren er veel meer in geïnteresseerd om mensen tot moes te slaan. Ik persoonlijk zag dat mensen werden gevloerd, geslagen door meerdere agenten, en dan bloedend achtergelaten op straat. Gezien de verhalen van anderen lijkt dit, evenals andere willekeurige daden van geweld, een zeer gebruikelijke praktijk te zijn geweest.

De autonome zone van Hamburg

Het gevolg was gedecentraliseerde actie voornamelijk gericht op luxe auto’s en grote bedrijven. Nadat het zware blok van meerdere duizenden mensen op donderdag werd opgebroken braken in de hele stad gevechten uit die doorgingen tot ver in de vrijdagochtend. Activisten waren op vrijdag in staat in de massief gemilitariseerde “Rode Zone” te komen, waarbij verschillende ingangen werden benaderd. Delen van de haven (de voornaamste industriële activiteit van de stad en een reisroute voor sommige delegaties) werden afgesloten, samen met veel straten, waarbij zelfs officials die hun bijeenkomsten wilden bijwonen werden geblokkeerd. Vrijdagavond werd in de buurt Sternschanze een tijdelijke autonome zone geschapen, die tot ver in de ochtend bleef bestaan. Tenslotte vond op zaterdag een demonstratie plaats van tweehonderdduizend mensen, waarbij kleinere botsingen de hele nacht doorgingen. Dit waren slechts de grootschalige acties temidden van een brede variatie van kleinere protesten en directe acties die tegelijkertijd plaatsvonden in verschillende delen van de stad, waardoor de aandacht van de politie werd afgeleid en hun middelen werden verspreid. De politie die toegewijd was aan het onderdrukken van de acties, die al 8% van alle smerissen in Duitsland omvatten, moesten versterkingen opvragen.

In tegenstelling tot het beeld dat in veel media werd getoond was de autonome zone niet een zone van totale vernietiging, maar leek het veel meer op een massief feest. De overgrote meerderheid van de restaurants en bars bleef open en duizenden mensen gingen door met hun uitjes op vrijdag, vrij van bemoeienis van de politie, verdedigd door zowel barricades als zwarte blokken. De vernietiging die plaatsvond was gericht op grote bedrijven, banken, vuilnisbakken en andere materialen die voor de barricades konden worden gebruikt. Sommige mensen profiteerden er van om wat goederen te pakken die gewoonlijk te duur voor ze zijn, maar voor de overgrote meerderheid gingen de “rellen” niet over plunderen: ze waren een aanval op het kapitaal.

Wat maakte het mogelijk?

Het verslaan van de politie, het verjagen van de politie uit een buurt en het verstoren van de voortgang van een conferentie van wereldleiders, zelfs tijdelijk, is een mooie klap in het gezicht van de staat. Dat gezegd hebbende kwam deze overwinning niet uit het niets: het is belangrijk om het minder flitsende werk dat het mogelijk maakte te herkennen. Een brede variatie van groepen was betrokken bij het organiseren van de acties en de ondersteunende netwerken maakten ze mogelijk. De operationele ruggengraat was een netwerk van kraakpanden, sociale centra’s en radicale ruimtes die autonoom maar losjes coördineerde met bijeenkomsten tussen hen. Ze traden op als info punten, waarbij kaarten en informatie werden aangeboden en voedsel (in het algemeen op basis van betaal-wat-je-kunt), wc’s, schuilplaatsen en wat slaapvertrekken werden aangeboden. Mobiele keukens van een verscheidenheid van plaatsen (waaronder van een ZAD) leverden ook voedsel. Toen de kampen werden gesloten, ondanks een besluit van een rechtbank dat de kampen toestond, boden kerken rond de stad evenals veel individuen hun ruimtes aan voor mensen om te verblijven. Voor de acties waren er actie trainingen, waarbij mensen werd geleerd hoe ze door politie lijnen konden breken, menselijke blokkades konden opzetten, informatie over repressie, en tips over het organiseren van affiniteitsgroepen voor de demonstraties en acties. Juridische hulp door Rote Hilfe evenals medische hulp werden ook georganiseerd: de laatstgenoemde bleek dringend nodig te zijn gezien de nadruk van de politie op het veroorzaken van verwondingen.

Een deel van wat het verzet tegen de G20 zo sterk maakte was dat het werd georganiseerd door veel verschillende groepen die een verscheidenheid van tactieken gebruikten, waaronder massale demonstraties, alternatieve conferenties (een expliciet anarchistische conferentie voor de top zelf, en een minder radicale maar grotere die overlapte met de eerste dag), kleine directe acties en blokkades. Deze diversiteit van tactieken maakte het verzet minder voorspelbaar en daarom moeilijker te beheersen, evenals het mensen mogelijk te maken te kiezen uit verschillende niveaus van confrontatie en actie om aan mee te werken.

De kracht van solidariteit

Een andere bron van kracht waren de bewoners van Hamburg, waarvan velen vooruit liepen om solidariteit aan te bieden. Behalve degenen die direct mee deden aan de acties, van wie er velen waren, boden anderen water en andere noodzakelijke levensbehoeften aan vanuit hun woningen, en hun voortgaande aanwezigheid bij plekken van verzet maakten het degenen aan de front linies mogelijk zich terug te trekken, hun zwarte kleren uit te trekken en zich onder hen te mengen. Dit niveau van solidariteit, zelfs door degenen die niet bereid of in staat waren om zelf te handelen geeft een indicatie van het werk dat is gedaan door jaren van lokale strijd en een testament voor de noodzaak van het normaliseren van verzet.

De demonstraties en acties waren internationaal (en anti-nationaal, anarchisten waren bijna zeker de overheersende tendens in de directe acties, hoewel slechts onder de velen in de grootste demonstraties), met radicalen uit heel Europa en elders, waaronder een massief Koerdisch contingent, aanwezig en actief. Dit werd mogelijk gemaakt vanwege het organiseren van gratis voedsel en onderdak voor activisten, evenals de netwerken tussen radicale groepen in Europa. De internationale aanwezigheid diende als een middel tijdens de vormen van strijd aangezien de verschillende achtergronden en oorsprongen van de activisten diverse ervaringen en kennis leverde om uit te putten, waardoor het bereik van gebruikte tactieken werd uitgebreid en een mogelijkheid werd geboden om die kennis bij de barricades te delen.

Het verzet zelf was mooi. Maar terwijl er een hoge mate van spontaniteit was, in het bijzonder ten aanzien van de specifieke acties, zou dit niet mogelijk zijn geweest zonder de organisatie van de wederzijdse hulp en solidariteit netwerken die het ondersteunden. Dit soort van geduldig, achter de schermen organiseren zal cruciaal zijn als we in de toekomst soortgelijke en grotere successen willen boeken te gen de krachten van de staat en het kapitaal.
---------------------------------------------------
Orig: (en) US, black rose fed: What made large scale resistance possible at the G20 in Hamburg? By CRS
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl