A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) freedom.news: Frankrijk: Hoe vakbondsleiders de beweging tegen El Khomri vernietigden [en]

Date Sun, 12 Mar 2017 13:40:18 +0200


Een militant reflecteert over de strijd tegen de El Khomri wet van de Socialistische Partij, die de arbeidersrechten aanviel, wat vorig jaar 1,2 miljoen arbeiders op straat bracht en breed verspreid verzet veroorzaakte. ---- Vakbonden speelden in de afgelopen lente in de beweging tegen de “arbeidswet” een sleutel rol. Maar hun politieke gymnastiek van samenwerking met de regering kostte ons de strijd. Laten we ons organiseren, autonoom, om onze politieke doelen en onze strijdmiddelen te controleren! Laten we voor de vele komende aanvallen de reactie voorbereiden! ---- Op 30 januari, na een pauze in de strijd van vijf maanden, kwam een coalitie van vakbonden CGT-FO-FSU-UNEF-UNL-LDIFs samen om “een dynamische strijd te laten herleven in een context van electorale campagnes waarbij de sociale kwestie op de achtergrond blijft”, maar ook om te vragen om “de intrekking van de arbeidswet”.

Terwijl veel van de maatregelen van deze wet op 1 januari in werking traden moet de vraag worden gesteld: waarom verlieten de belangrijkste vakbonden na 15 september de straat? Nadat de regering de wetgevende macht had gepasseerd, waarbij artikel 49.3 van de Franse grondwet werd gebruikt, was het nog steeds mogelijk om de regering tot terugtrekking te dwingen door de strijd te intensiveren, zoals het geval was geweest tijdens de beweging tegen de CPE in 2006.

Er moet aan worden herinnerd dat de demonstratie van 15 september, de laatste van deze cyclus van mobilisaties, een enorm succes waren, ondanks zware politie repressie. Maar dit weerhield Jean-Claude Mailly, secretaris-generaal van de vakbondsfederatie Force Ouvriere, er niet van een einde te maken van de demonstraties van alle vakbonden en om de indrukwekkende sociale beweging die sinds maart was gelanceerd te laten weg rotten.

Twee verschijnselen kunnen door deze nederlaag, zoals aangekondigd door de leiders van de traditionele vakbonden, worden vastgesteld. Het eerste is dat ondanks hun machtige capaciteit voor mobilisatie de vakbondsconfederaties niet wensten er gebruik van te maken.

Toen de helft van de gas stations droog stond en de kerncentrales op 28 april stopten werd geloofd dat de beweging zeker zou winnen. De demonstraties van 31 maart en 14 juni brachten meer dan een miljoen mensen samen en waren ook onweerlegbaar bewijs van vakbondsmacht in Frankrijk. Maar deze vakbonden wilden nooit in een echte strijd met de regering terecht komen, ondanks hun mogelijkheden om te mobiliseren.

Terwijl sommige autonome collectieven, inter-professionele Gas en verschillende vakbonden van de minderheid opriepen tot een algemene staking, wilden de traditionele vakbonden deze stap niet zetten, waarbij ze er de voorkeur aan gaven timide op te roepen tot sporadische stakingsdagen. De beweging tegen de wet viel breder samen met andere vormen van strijd, waaronder die van spoorweg arbeiders en natuurlijk van Nuit Debout. Maar de vakbonden hadden geen verlangen om deze verschillende vormen van strijd samen te brengen in een algemene staking en hoewel CGT algemeen secretaris Philippe Martinez werd gezien als vertegenwoordiger van de “harde” lijn van de vakbond (hij ging op 28 april naar Nuit Debout), vond de samenwerking tussen arbeiders en burgers nooit plaats.

Als de vakbondsleiders de macht hadden om de kerncentrales van het land plat te leggen, wat onmiddellijk de nederlaag van de wet had betekend, waarom traden ze dan niet op? Men kan slechts een gebrek aan politieke wil vaststellen, en de volledige afwezigheid van de wil om een protest dynamiek te scheppen tegen het neoliberale beleid en de veiligheid van de staat.

Dit brengt ons op het tweede verschijnsel dat de conformistische inspanningen van vakbondsleiders kenmerkt. Voorbij een gebrek aan politieke wil om door te zetten zagen de vakbonden hun greep op de beweging door hun vingers glippen. De succesvolle lente, de vorming van het hoofd van processies, en de bereidheid om op te treden buiten het raamwerk dat is vastgesteld door de vakbonden waren duidelijk niet prettig voor de traditionele houders van het sociale protest monopolie.

De opening van deze autonome ruimtes stelde veel mensen in staat zichzelf te emanciperen van de lasten en beperkingen van de grote organisaties, en er was bij radicale acties participatie van vastbesloten vakbondsleden naast studenten en scholieren. Geconfronteerd met deze autonome kracht werden de vakbondsleiders bang, en knielden voor de regering voordat ze alle controle kwijt raakten.

Aldus waren de “kooi” demonstraties van 23 en 28 juni concessies zonder precedent aan de uitvoerende macht en de politie, om vakbonden in hun benadering te steunen. Toen de parade in Parijs op 15 september meer dan een kwart van de totale demonstratie samen bracht luidden vakbonden alarm bellen, waardoor een permanente rem op de beweging werd gelegd. Terwijl de autonome groepen die in de lente waren gevormd volhardden in hun opstand, waarbij nu de presidentsverkiezingen tot doelwit werden, heeft de terugtrekking van de strijd door de vakbonden de beweging laten verdampen.

De inter-vakbond bijeenkomst op maandag 30 januari lijkt daarom een farce te zijn: degenen die een einde hadden gemaakt aan de beweging stellen nu dat ze diens voortzetting wensen. Zeker, de CGT heeft bepaalde secties van de arbeidswet voor verschillende rechtbanken gebracht, maar de straat blijft het meest radicale en verenigende medium van strijd. De leiders van de vakbonden wachtten totdat de autonome krachten het initiatief kwijt raakten, zodat ze opnieuw konden beginnen met een tamme en gecontroleerde “mobilisatie”.

De komende presidentsverkiezingen beloven weinig goeds voor de toekomst, in het bijzonder de voornaamste kandidaten die ons een neoliberaal, veilig en racistisch beleid beloven. Zoals in de VS te zien is aarzelen de belangrijkste vakbonden niet met onderhandelen met Trump. De politieke gymnastiek van de France Democratische Federatie van de Arbeid, die het door de beweging zag samenwerken met de regering, is nog een voorbeeld van vakbonden die zich vastleggen op duidelijke anti-arbeid lijnen.

Het is daarom belangrijker dan ooit onszelf te emanciperen van deze vakbonden en op de werkplek, de studieplek en in het leven autonome vormen van organisatie te vormen. Kritiek door filosoof Simone Veil op het Volksfront en de reformistische vakbonden na de beweging van 1936, en de anarcho-syndicalistische ervaring in Catalonie in 1936, waarbij we nog maar zwijgen over de talrijke reflecties van de beweging over de afgelopen lente, zouden moeten dienen als historische en theoretische lessen voor ons om te veranderen.

Voor de vele komende aanvallen, bereid de reactie voor!

Dit artikel is een geredigeerde machine vertaling van een artikel voor Paris-Luttes

https://freedomnews.org.uk/france-how-union-leaders-destroyed-the-el-khomri-movement
-------------------------------------------------------------
Orig: (en) freedom.news: France: How union leaders destroyed the movement against El Khomri
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl