A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) wsm.ie: Wat is de stimulans om in een anarchistische maatschappij te werken? Cormac Caulfield [en]

Date Thu, 18 Aug 2016 06:47:47 +0300


Een van de meest gebruikelijke argumenten tegen de vestiging van het anarchistische socialisme is dat er geen stimulans zou zijn om te werken in een nieuwe, toekomstige maatschappij – leidend tot wijdverspreide apathie en luiheid onder de algemene bevolking, waarbij op zijn best weinigen de last dragen van de overgrote meerderheid en op zijn slechtst helemaal niets wordt gedaan. Het doel van dit artikel is om duidelijk te maken dat het omgekeerde waar is – dat er in een socialistische maatschappij zelfs een sterkere stimulans is om productief te werken (in de kapitalistische zin) en om bij te dragen aan de gemeenschappelijke pot waar we allemaal wat uit kunnen nemen. – Ten eerste, we zouden de kapitalistische ethos van wat productieve arbeid is moeten verwerpen. Om het samen te vatten: onder het kapitalisme wordt productieve arbeid gewaardeerd door hoeveel winst kan worden gemaakt met een omvorming van goederen, diensten of fictief kapitaal – niet door hoe waardevol het is op een menselijk niveau. Neem bijvoorbeeld beurshandelaren, die enorm veel verdienen met het gokken op – en verplaatsen van geld of goederen in de hele wereld, terwijl moeders en degenen die voor kinderen zorgen bijna niets krijgen, slaven worden van de liefdadigheid, de staat of hun partners (mogelijk deze allemaal) om ze te steunen bij het opvoeden en de socialisatie van kinderen, dus een van de belangrijkste banen in de maatschappij krijgt geen waardering.

We kunnen uit de hierboven gegeven voorbeelden afleiden dat de wijze waarop de arbeid onder het kapitalisme wordt gewaardeerd volledig belachelijk is en geen logische of morele basis heeft – daarom moeten we een nieuwe manier vinden om de waarde van arbeid te beoordelen. De eenvoudigste en meest effectieve/efficiente manier om dit te doen is te erkennen wat werkelijkheid is – dat is dat al het werk met elkaar verbonden is, onderdeel van een ketting die zich uitstrekt naar de alledaagse werkzaamheden van de wereld om ons heen. Al het werk is onderling afhankelijk van ieder onderdeel in de ketting van voorraad en productie. Dit betekent voor degenen die kinderen opvoeden, degenen die kinderen emotionele en intellectuele begeleiding geven, ze leren hoe ze moeten werken, van de onderwijzer op school die ze onderwijst in talen, wiskunde enz. tot de colleges die individuen onderwijzen in technische kennis, al het werk afhankelijk is van ieder ander onderdeel om de optelsom van alle onderdelen te vormen, het individu met vele facetten – eenvoudig gezegd er is geen manier om de waarde van individuele onderdelen van het ‘werk’ af te breken om te ontdekken wie wat schept of wie het meeste betaald zou moeten krijgen.

We zouden allemaal moeten delen in de volledige rijkdom van de maatschappelijke arbeid door vrije toegang te hebben tot overvloedig aanwezige goederen en diensten en hierna dat deze goederen moeten worden toegedeeld naar behoefte.

Dit leidt naar de socialistische stimulans om te werken. Als al het werk wordt gewaardeerd zijn er geen onproductieve mensen meer. Iedereen heeft een sociale functie en waarde in een maatschappij die niet gericht is op winst en niet is gebaseerd op klasse overheersing.

In een socialistische maatschappij zou er gratis gezondheidszorg, huisvesting, onderwijs, kleding, voedsel en alle andere noodzakelijke producten zijn die nodig worden gevonden voor de volledigste ontwikkeling van de mens. Wat heb je meer aan stimulans nodig? – in vergelijking hiermee verdient nu grofweg 20% van de bevolking het minimum loon of iets meer – dit is geen stimulans om te werken – dit is in feite gedwongen arbeid en ellende.

In een socialistische maatschappij hebben mensen het gezondste voedsel, de beste medische dienstverlening en alle andere goederen die ze nodig hebben. Waarom mensen nu minstens 40 uur per week werken om alleen maar te overleven als ze 10 of 15 uur per week zouden kunnen werken, met flexibele werkuren, schoon en eenvoudig werk en zorgzame vriendschappen en verhoudingen om hun energie op te richten.

Je zegt dat dit een utopie is, volledig onmogelijk! Er kan aan worden herinnerd dat meer dan 100 jaar geleden het doel van de belangrijkste vakbonden in de VS niet de 8 urige werkdag was maar de 4 urige werkdag – een werkweek van 20 uur. Ze wisten dat een korte werkweek mogelijk was als we de manier waarop het werk wordt gedaan reorganiseren, en het is tegenwoordig nog eenvoudiger voor te stellen.

Ten eerste, ‘rotbanen’ zouden kunnen worden afgeschaft door automatisering of doordat ze de vrijwillige plicht worden van leden van de gemeenschap, dan zou veel van het werk in de kapitalistische maatschappij eenvoudigweg niet bestaan. Robots kunnen eenvoudig worden ontworpen, gebouwd en onderhouden om de transport industrie, de voedsel industrie, de schoonmaak industrie, de landbouw en veel andere banen die niet nodig zouden zijn na een volledige reorganisatie van de maatschappij en de investering in nieuwe robot systemen over te nemen.

Het totale percentage van alle genoemde industrieën komt op bijna 50% van de arbeidskracht van nu – dit alles zou kunnen worden afgeschaft omdat sommige van deze banen in een socialistische economie niet nodig zouden zijn of door robots zouden kunnen worden gedaan.

Dit zou mensen vrijmaken om zich te concentreren op het opbouwen van vreedzame gemeenschappen, het opbouwen van sterke verhoudingen met vrienden en buren of om zich in te zetten voor wetenschappelijke, artistieke of culturele initiatieven die opnieuw het lot van de gemeenschap als geheel zouden verbeteren.

Zelfs vanuit een kapitalistische logica is het idee dat er geen stimulans zou zijn om in een anarchistisch socialistische maatschappij te werken onzin. Stimulansen zouden de gratis gezondheidszorg, onderwijs, huisvesting, groene technologie, voedsel en veel meer zijn. Welzijn en welvaart voor allen is bereikbaar als we het samen scheppen.

Schrijver: Cormac Caulfield

http://www.wsm.ie/e-incentive-work-anarchist-society
-----------------------------------------------------------
Orig: (en) wsm.ie: What’s the incentive to work in a anarchist society? Cormac Caulfield
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl