A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) wsm.ie: Wat is zelf-organisatie? Een basis introductie door Ferdia O’Brien [en]

Date Tue, 28 Jun 2016 12:02:44 +0300


Luister lang genoeg naar anarchisten, en jullie zullen ons de ‘zelf-organisatie’ van verschillende bewegingen of groepen horen prijzen en er op aan te dringen dat politieke activiteit meer ‘zelf-georganiseerd’ zou moeten zijn. Maar wat betekent dit? Waarom is dit belangrijk? ---- Het kan een vreemd klinkende term zijn, maar ‘zelf-organisatie’ is dingen doen zonder te vertrouwen op, of te wachten op, extern leiderschap of een centrale autoriteit. Een ‘zelf-georganiseerde’ beweging wacht niet tot partijen, vakbonden of wat voor leider dan ook bevelen geeft. Een ‘zelf-georganiseerde’ groep wordt niet van bovenaf gecontroleerd. Zelf-organisatie zit – net als een verwant idee, ‘zelfbestuur’- in de kern van het anarchisme. Het maakt ons effectiever, en geeft ons een mogelijkheid om echte democratie in praktijk te brengen.

Wat te zeggen van een voorbeeld? De strijd tegen de water belasting kan grotendeels worden omschreven als zelf-georganiseerd. Het was niet een idee dat werd voorgekookt door een centraal comite van linksige activisten, die vervolgens de massa’s in actie brachten, waarbij iedereen een handleiding kreeg met voorschriften die moesten worden gevolgd. Vanaf begin 2014 kwamen mensen uit verschillende gemeenschappen in het hele land – grotendeels niet uit politieke partijen – samen en besloten dat ‘we het installeren van meters in ons gebied gaan tegenhouden’. Ze vormden anti-water belasting campagne groepen, onafhankelijk van politieke partijen, waarin iedereen gelijke zeggenschap had, en hielpen mensen in andere gebieden om het zelfde te doen. Na een periode van maanden door relatief weinig mensen verspreidde dit organisatie model zich als een wilde brand.

De strijd tegen de water belasting is grotendeels, maar niet geheel, zelf-georganiseerd geweest. Het Right2WaterRight2Change comite – bestaande uit politieke partijen en iets meer militante maar gewone vakbonden – en We won’t Pay – een Socialist Party front organisatie – zijn de belangrijkste elementen geweest in de strijd die niet zelf-georganiseerd zijn, d.w.z. die hiërarchisch zijn. Terwijl beide groepen nuttige, en niet nuttige, bijdrages hebben geleverd aan de strijd, hebben ze allebei consistent geprobeerd een leiderschap positie te vestigen over de beweging als geheel, die de inhoud en richting van de beweging van bovenaf zou bepalen. Ondanks dit is de anti-water belasting beweging er in geslaagd diens zelf-georganiseerde, gedecentraliseerde aard grotendeels te behouden.

Waarom is dit indrukwekkend of opmerkelijk? Wel, omdat het de beweging sterker en effectiever maakt.

Ten eerste, als een beweging gecentraliseerd is, is het eenvoudiger die te controleren en aan te vallen. Er is een ‘hoofd van de slang’ dat moet worden afgehakt. Je kunt de hele beweging aanpakken door het leiderschap aan te pakken. Denk aan grote vakbonden zoals SIPTU. Het vakbond leiderschap kan effectief worden omgekocht door de regering, en dan kan de regering toezien hoe het vakbond leiderschap hun vuile werk doet, van het de-mobiliseren van arbeiders, voor hen. Stel dit tegenover een gedecentraliseerde beweging (denk aan honderden lokaal georganiseerde anti-water belasting groepen). In een meer extreem voorbeeld, stel je voor dat je probeert een rel stop te zetten. Waar begin je met te proberen die te controleren? Wie geeft het ‘stop!’ bevel?

Maar dit is net zo goed waar voor links. Als een beweging zelf-georganiseerd is, is het veel moeilijker voor linkse (of niet zo linkse) politieke partijen om een beweging voor hun eigen doelen te gebruiken, wat onvermijdelijk tot een slechter resultaat leidt. Gewoonlijk betekent het meer stemmen voor hen, ten koste van het activisme dat er toe doet.

Ten tweede, zelf-organisatie maakt mensen machtiger. Vormen van strijd zijn scholen van politiek. Het zijn enorm belangrijke mogelijkheden voor mensen om te leren hoe de wereld werkt, het leren van de praktische vaardigheden die nodig zijn om dingen te veranderen, en te leren dat ze net zo veel als ieder ander de plicht en mogelijkheid hebben om die verandering tot een werkelijkheid te maken. Het is nodig niet slechts te denken aan het onmiddellijke doel van de campagne, maar aan het grote beeld: hoe kunnen we opbouwen in de richting van een nieuwe, vrije maatschappij? Als een vorm van strijd volop hiërarchisch is, zal het zijn als een echte school in deze maatschappij – we verlaten die met een lage zelf-waardering, gereed om bevelen aan te nemen van autoriteit figuren.

Kijk, bijvoorbeeld, naar hoeveel mensen hebben geleerd door mee te doen aan de strijd tegen de water belasting. Hoeveel mensen beschouwden zichzelf niet eens als politiek, en zijn nu geharde gemeenschap activisten, die vol vertrouwen bijeenkomsten, protesten organiseren, de strijd aangaan met de politie, media scheppen, een strategie ontwikkelen, enzovoorts? Hoeveel mensen identificeren zich nu als anti-establishment, hebben de belangrijkste media, de politie, de politici verworpen en wantrouwen die, en zijn politiek bewust geworden ver voorbij de water belasting? Denk aan de waarde van dit bewegen in de toekomst, bijvoorbeeld in de strijd tegen de huisvesting crisis. Denk er aan hoeveel minder dit zou zijn geweest als mensen alleen maar hadden gewacht op de gebruikelijke opstelling van linkse leiders die alles opzetten en mensen vertellen wat er moet gebeuren.

We wonen in een maatschappij die wordt overheerst door hierarchie. Leiders en volgelingen, bevel en inertie, macht en onderwerping. Maar in een revolutie kan ieder persoon een “leider” zijn. Het anarchisme benadrukt het nemen van de verantwoordelijkheid en het initiatief, omdat niets minder dan dat een betere wereld zal maken. Ieder persoon kan nu besluiten te gaan werken aan een nieuwe maatschappij. Maak een einde aan de leiders, de professionals, en laten we naar onszelf kijken: ‘Ik ben de verandering’.

Ferdia O’Brien

http://www.wsm.ie/c/what-is-self-organisation-basic-introduction
---------------------------------------------------------
Orig: (en) wsm.ie: What is self-organisation? A basic introduction by Ferdia O’Brien
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl