A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) De wereld van staat en kapitalisme in absoluut bankroet door A.P.O. Griekenland – Federatie van Collectieven [en]

Date Fri, 24 Jun 2016 08:12:05 +0300


De aanval in het heden is het gevolg van de eindeloze inspanning door de staat en de bazen om die om te vormen tot een sweatshop en een gevangenis. Binnen de situatie van een algehele systeem crisis en de-legitimering van het politieke systeem escaleert deze aanval. In het proces verheldert het de niet te genezen tegenstellingen van de staat-kapitalistische organisatorische structuur, en de absolute onmogelijkheid om van bovenaf enige coherente sociale visie, perspectief of hoop voort te brengen. ---- De wortels van deze intensiverende agressiviteit liggen in de aard van het onderdrukkende en uitbuitende systeem. De behoefte van autoriteiten om dieper en verder te gaan leidt tot een poging om iedere menselijke activiteit te beheersen, om de maatschappij volledig te onderwerpen aan de staat en het kapitaal. Het systeem van staat en kapitaal wordt gebouwd op de irrationaliteit van sociale onderdrukking en klasse onderdrukking, waarbij alle middelen worden ingezet om zichzelf in stand te houden en daarmee de vernietigende gevolgen voor de maatschappij en de natuur in stand te houden. Diens verval, tegenwoordig zo duidelijk, is niet een gevolg van de meervoudige crisis. Integendeel, deze crisis is een gevolg van het verval en het bankroet van het systeem, niet alleen in sociale en politieke termen maar ook in termen van waarden.

In deze context delen individuele statelijke en kapitalistische entiteiten in het Westen, ongeacht het politieke en financiele bestuur, een gemeenschappelijke richting: de campagne om modern totalitarisme op te leggen; een operatie om het regime af te schermen om diens ononderbroken voortbestaan veilig te stellen en een nieuw, onpersoonlijk absolutisme te vestigen, waarin een werkelijkheid wordt opgelegd waarin de elites genieten van een levensstijl met uitbundige luxe, terwijl miljarden mensen worden veroordeeld tot ondraaglijke levenssituaties – zelfs vernietigende levenssituaties voor degenen die worden buitengesloten en behandeld als “overbodig” – waardoor ze worden gedwongen te leven als slaven.

De autoriteiten reageren op de toename van sociale ontevredenheid door te proberen het verzet te ontwortelen en de maatschappij in een gevangenis om te vormen. De sociale ontevredenheid neemt toe, en zal blijven toenemen – vanuit de onopgeloste en fundamentele tegenstelling: de tegenstelling tussen de velen die geen mogelijkheid hebben om over hun levens te beslissen en de weinigen die het toepassen. Het is een tegenstelling tussen het werkelijke potentieel van de maatschappij tot creativiteit door middel van wederzijdse hulp en vrij naast elkaar bestaan, aan de ene kant, en de verstikkende beperkingen en verstoringen die door de staat en de baas worden opgelegd, aan de andere kant.

Het laatste herstructureringsproces van de staat en de kapitalistische wereld werd versterkt in het begin van de jaren ’90, met de ineenstorting van het “Oostblok” en het hernieuwen van de agressiviteit van het westerse machtsblok, zowel in de kapitalistische periferie als binnen westerse maatschappijen. Verklaringen over “het einde van de geschiedenis” en een Nieuwe Wereld Orde werden begeleid door de vestiging en versterking van internationale en transnationale mechanismen van beheersing en onderwerping.

Het oprichten van de WTO, het versterken van de rol van de EU en de G8, het ondertekenen van akkoorden van Maastricht en NAFTA, waren als oproepen van de elites tot het voeren van oorlog tegen de “plebejers”. Tegelijkertijd begonnen, doordat de geopolitieke machtsbalans verschoof, nieuwe militaire operaties nadat slechts een supermacht was overgebleven, die streefde naar het uitbreiden van de grenzen van diens wereldwijde “levensruimte”, samen met diens bondgenoten. “Oorlog tegen terreur” en de “anti”-terroristische kruistochten werden het ideologische instrument voor deze operaties. Het overheersende machtsblok heeft geprobeerd diens macht uit te breiden door constant gebieden in brand te steken; de twee oorlogen in Irak, de oorlog in Afghanistan en de moderne apartheidsstaat in Israel zijn de meest kenmerkende voorbeelden.

Het verwoestende effect van deze kruistochten en van de intensiteit van het roven in de kapitalistische periferie was de erosie van enig concept van sociaal leven, of leven in het algemeen, in het Midden Oosten, waar lokale bevolkingen hebben geleden door de oorlog. Als gevolg hiervan begonnen miljoenen ontwortelde en wanhopige mensen op iedere mogelijke manier naar Europa te ontsnappen. Om dit te voorkomen werd het staat-kapitalistische apparaat beschermd in termen van wetgeving, met de Dublin 2 Regulering, en in termen van repressie, door het scheppen van de militaire macht van FRONTEX.

Na de oorlog in Syrie bewoog een enorme golf van vluchtelingen en migranten, die de bredere oorlogszone ontsnapten, in de richting van het westen, naar het Europese fort. De reactie op deze nieuwe situatie was het herzien van eerdere akkoorden als Dublin 2, om de rol van FRONTEX te versterken, om talrijke concentratie kampen te scheppen en uiteindelijk om de grenzen te sluiten, wat er toe leidde dat duizenden vluchtelingen en migranten gevangen raakten bij de toegangspoorten van Fort Europa.

Het recente besluit om met de vluchtelingen om te gaan door het gebruiken van de zelfde politieke en militaire mechanismen (NAVO, EU) die de vernietiging van hun huizen veroorzaakten, heeft meerdere doelen:

-Het is onderdeel van de voorbereiding van het algemeen worden van de oorlog die de heersers hebben uitgeroepen, eerst in de gebieden waar de tegenstellingen tussen de sterkste machtsblokken tegenwoordig vooral worden uitgedrukt, namelijk het Midden Oosten en de Zuidoostelijke Middellandse Zee, terwijl het sombere vooruitzicht van een wereld conflict opnieuw op de voorgrond komt en terug is in de plannen van de militair-politieke leiders.

-Het geeft weer welke behandeling is gereserveerd voor de vluchtelingen, die concentratie kampen, repressie en uitwijzing inhoudt.

-Het is ook een duidelijke boodschap dat militaire eenheden en brutale repressie zullen worden gebruikt tegen bevolkingsgroepen die door de staat en het kapitalisme als “overbodig” worden gezien.

Tegelijkertijd wordt, binnen westerse maatschappijen, de Noodtoestand permanent door middel van de militarisering van maatschappijen en een ontwikkeling in de richting van het fascisme.

Binnen de moderne getto’s vindt, onder de leiding van militaire repressieve krachten of zelfs echte militaire eenheden, zoals in het recente voorbeeld van Frankrijk, een oorlog plaats tegen de “interne vijand” – een oorlog tegen de armen en degenen die buitengesloten zijn. Meer specifiek grijpt de Franse staat, na de aanvallen in Parijs in november, de veiligheid aan als een aanleiding, greep het de mogelijkheid om een Noodtoestand op te leggen en te stabiliseren, waarbij huizen werden binnengevallen, voornamelijk huizen van mensen die meedoen aan de vormen van sociale strijd en van migranten, het verbieden van protesten en demonstraties, en het institutioneel garanderen dat dit regime zal worden voortgezet. Het versterkte wetgevende arsenaal van de staat, dat al wordt gebruikt om mobilisaties te onderdrukken, zoals de mobilisaties tegen de nieuwe arbeidswet in Frankrijk, toenemende controle, geven de repressie van het moderne totalitarisme weer.

De wereld van staat en kapitalisme is bankroet. Het kan geen antwoorden geven op werkelijke sociale behoeften en heeft niets anders te beloven dan meer ellende, armoede, kannibalisme, oorlog en dood; de absolute overheersing van het recht van de sterkste.

Dat is de situatie die ieder individueel beleid bepaalt in het veld van klasse antagonisme, en dat is waarom de plundering tegen proletariërs internationaal sterker wordt. De aanval in een serie van sociale en klasse resultaten is onderdeel van een operatie om het moderne totalitarisme te vestigen, net zoals het verspreiden van oorlog dat is. Militaire operaties verscherpen net zo goed als de economische maatregelen die het plunderen van sociale rijkdom intensiveren, naast het voortbrengen van materiële voordelen voor lokale en internationale elites, het gevoel van zwakte onder de onderdrukte meerderheid. Deze onderdrukte meerderheid wordt opgedeeld in eenheden die strijden voor hun overleven, terwijl de propaganda en de repressie worden geacht ze het idee van een eerlijk en vrij sociaal bestaan te ontnemen.

In Griekenland leidt de huidige regering (Syriza/ANEL), door de ondertekening van het derde memorandum in de afgelopen zomer, de aandacht af van de voortzetting van het herstructuringsbeleid, dat voornamelijk gebaseerd is op de poging de vormen van sociale strijd en klassenstrijd van de afgelopen jaren te misbruiken om ze te ontwapenen en de sociale vrede te handhaven in tijden van intense sociale de-legitimering van het politieke systeem.

Diens voornaamste ideologische en politieke inzicht is niets anders dan de acceptatie van de brutaliteit van staat en kapitaal, zo lang het de overblijfselen van een democratisch masker draagt, samen met een onderliggende bedreiging in de richting van de onderdrukten dat de zelfde brutaliteit zich zou gaan ontvouwen zonder de democratische facade. Tegenwoordig probeert het het nieuwe beleid op te leggen (b.v. over de sociale zekerheid en de belastingen) waarvoor ze enkele maanden geleden hebben getekend, terwijl tegelijkertijd de sociale tolerantie uitgeput lijkt te raken, omdat de illusies die ze schiepen niet kunnen blijven bestaan, maar het vooruitzicht van nog ergere situaties voor het overleven van de plebejers duidelijker wordt.

In een tijd waarin staat en kapitalisme brutaliteit probeert de levens van de arbeiders, de werklozen, de armen en de plebejers van de maatschappij te vernietigen, in een tijd waarin geen regering, geen partij, geen parlement en geen bemiddelingsmechanisme iets anders kan beloven dan onderwerping en armoede, willen we en moeten we zelf-georganiseerde structuren van strijd en solidariteit ontwikkelen in iedere sociale ruimte, op werkplekken van uitbuiting, in buurten, scholen en universiteiten.

Dit is de tijd waarin vormen van deelstrijd – het eisen van permanent werk, toegang tot sociale goederen als huisvesting, gezondheidszorg en onderwijs, het verdedigen van sociale rechten en arbeiders rechten, het strijden voor de bescherming van de natuur – moet worden verbonden met de algehele sociale en politieke eis voor het ondermijnen van de wereld van de autoriteit en voor de libertaire transformatie van de maatschappij.

Dit is de tijd waarin we politieke banden met onze kameraden en degenen die wereldwijd strijden moeten scheppen, zodat we de gemeenschappelijke aanval waar we mee te maken hebben kunnen tegengaan. Voorbeelden uit onze historische erfenis zijn de Eerste Internationale en de internationale bataljons van de Spaanse Revolutie, het putten van hoop uit de vormen van verzet van nu, van de opstand van de Zapatistas, de bewegingen tegen globalisering, de opstand van december 2008 in Griekenland, Rojava, moeten we tegenover de sombere wereld van de macht een mozaiek vormen van revolutionair vooruitzicht voor een maatschappij van vrijheid en gelijkheid scheppen. Van Mexico tot Turkije en van Griekenland tot de krottenwijken in Frankrijk, laten we tot onze broeders en zusters roepen dat niets voorbij is en dat geen onderdrukte alleen is zo lang er verzet en strijd is. Laten we onze levens in eigen handen nemen, laten we de verantwoordelijkheid nemen om het heden en de toekomst te bepalen, waarbij we een nieuwe emancipatoire maatschappij scheppen op basis van waardigheid, rechtvaardigheid, vrijheid, solidariteit tegenover de wereld van de macht, de staat en het kapitaal.

LATEN WE DE ORGANISATIE VAN DE STRIJD VOOR ANARCHIE EN LIBERTAIR COMMUNISME VERSTERKEN

HET ENIGE WARE DILEMMA VAN ONZE TIJD IS BRUTALITEIT VAN STAAT EN KAPITALISME OF SOCIALE REVOLUTIE

Anarchistische Politieke Organisatie (APO) – Federatie van Collectieven

apo.squathost.com/anpolorg@gmail.com
------------------------------------------------------
Orig: (en) The World of state and capitalism in absolute bankruptcy by A.P.O. Greece – Federation of Collectives
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl