A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) Frankrijk, voor AL: de UTCL van tendens tot netwerk [fr,en]

Date Sat, 07 Jan 2012 16:49:29 +0200


Een van de belangrijkste factoren bij de geboorte van Alternative Libertaire (AL) was de Union des Travailleurs Communistes Libertaires (UTCL - Vakbond van Libertair Communistische Arbeiders). Deze organisatie, die gedurende 17 jaar bestond, had stevige inspanningen gedaan om een libertaire organisatie te behouden in de klassenstrijd van diens tijd. ---- Maar voordat het een organisatie als zodanig werd was de UTCL een tendens binnen de Organisation Revolutionnaire Anarchiste (ORA - Anarchistische Revolutionaire Organisatie) [1]. In de nasleep van 1968 had de ORA talrijke jonge mensen aangetrokken die genoeg hadden van de Leninistische, Trotskistische en Maoistische organisaties. ---- Als we het politieke project van de ORA moeten karakteriseren, laten we zeggen dat het streeft naar het opbouwen van een organisatie voor "arbeiders anarchisme".

Aan verwijzingen naar het Marxisme, die daar in toenemende mate werden geaccepteerd, was een verlangen toegevoegd om betrokken te zijn bij de arbeid, wat resulteerde in de publicatie van bulletins voor verschillende industriele sectoren.

Twee daarvan zouden enige tijd blijven bestaan: "Le Rail enchaine" bij het nationale spoorweg bedrijf SNCF, en "Le Postier affranchi" [3] op het postkantoor. Opgezet door jonge medewerkers waren ze er getuige van wat, in de ogen van sommigen, het beste punt van de ORA was. Aan de andere kant, terwijl de hoop van een komende revolutie vervaagde, begon de meerderheid van de ORA met een evolutie die er toe zou leiden dat het brak met diens arbeiders benadering, ten gunste van het soort van beweging waar de Italiaanse autonomen de voorkeur aan gaven.

1974 zag grote stakingen door bank arbeiders, in het postkantoor en bij de SNCF, drie sectoren waarin de ORA militanten had. Voor degenen die achter "Le Postier affranchi" zaten was de zaak duidelijk: ze moesten onderdeel uitmaken van de massale vormen van strijd, ze steunen door vakbondswerk, wat de hoofdzaak van het werk van revolutionairen zou moeten zijn. Anderen sloten zich bij deze analyse aan, in het bijzonder spoorweg arbeiders. Een militante kern werd gevormd, wat zou worden geformaliseerd in de Tendens voor een Union des Travailleurs Communistes Libertaires [4].

"Nog een kleine groep!" (1976-1982)

De strijd van de tendens binnen de ORA duurde niet lang, gegeven hun verschillende strategieen en organisatorische ideeen. Bij het Orleans congres in april 1976 werd de UTCL minderheid verbannen en de meerderheid van de ORA nam de nieuwe naam Organisation Communiste Libertaire (OCL - Libertair Communistische Organisatie) aan. Het eerste nummer van "Tout le pouvoir aux travailleurs" [5], officieel blad van UTCL, was al bij de drukker, met "Nog een kleine groep!" als ironische kop. De breuk met de OCL, die zich beweegt in een meer anti-syndicalistische richting, wordt voltooid, terwijl de "Basis Principes", die werden aangenomen door het eerste congres van de UTCL in 1978, van militanten eist dat ze lid zijn van de CGT of de CFDT [6].

De leden van de UTCL besteden in essentie een groot deel van hun werk aan de CFDT, die voor zelfbestuur was. Bulletins in verschillende industriele sectoren werden vermenigvuldigd, met verschillende formaten en regelmatigheid van verschijnen: "Le Postier affranchi" in het postkantoor, "Le Court-circuit" in Electricite de France [7], "L'Eclateur" [8] bij Air France en "Cheminots en lutte" [9] bij SNCF. Maar de jonge organisatie moest snel om gaan met de economische crisis en de crisis in het activisme. De vroege jaren '80 brachten een periode van verval in de vormen van strijd. Mei 1968 was ver weg en het meeste van links ging bergafwaarts. Wat het sterke punt van de UTCL was - geworteld zijn onder de arbeiders en de keuze van vakbondswerk als het alledaagse alternatief voor het individualisme - was ook diens zwakte. In feite was het voor de UTCL moeilijk "de arbeiders organisatie voor het libertaire communisme" op te bouwen toen het niet een kritische massa van leden had bereikt, en toen er onder hen zo veel waren die vakbondsmandaten van hun werkmaten hadden gekregen, die ze niet fatsoenlijk konden weigeren.

Maar dit weerhield de UTCL er niet van zich in te zetten voor specifieke taken, zoals ondersteunend werk voor arbeiders in Oost Europa. Dit zou uitlopen op de organisatie van een symposium genoemd "1921-1981: Van Kronstadt tot Gdansk - 60 jaar van verzet tegen staatskapitalisme", die de deelname zag van bekende dissidente Sovjet vakbondsleden Ante Ciliga en Marcel Body, evenals de historici Marc Ferro en Daniel Guerin, zelf lid van de UTCL.

"Een niet-vrijwillige Bakuninistische Alliantie" (1982-1991)

In mei 1982 nam "Lutter!" de plaats in van "Tout le pouvoir aux travailleurs". Zowel in de pers als in de organisatie zelf werd strategische analyse over vakbondswerk het hoofdpunt. Natuurlijk, de UTCL ging verder met diens openbare campagnes: ter ondersteuning van het Kanak volk, de vormen van strijd in Oost Europa, voor de 200-jarige herdenking van de Franse Revolutie en tegen de oorlog in Irak. Maar de werkelijkheid van de UTCL als een organisatie is in toenemende mate dat van een netwerk van syndicalisten, het meest bekend in "geinformeerde" kringen. In diens politieke testament in 1991 zou de UTCL zichzelf omschrijven als een "niet-vrijwillige Bakuninistische alliantie", om te verwijzen naar de geheime genootschappen die de beroemde Russische anarchist zo lief waren.

Als bewijs nodig is voor diens invloed op dit gebied was er de openbare bijeenkomst over revolutionair syndicalisme die in 1986 werd georganiseerd door de UTCL, die de deelname van 400 mensen zag, waarvan een groot aantal enkele jaren later sleutel figuren zouden worden in de nieuwe alternatieve vakbonden SUD, SNPIT en CRC [10].

Het UTCL netwerk vocht tegen de re-centralisatie van de CFDT, die in die tijd zelfbestuur inruilde voor onderhandelingen. Het was in dit raamwerk dat het het "Projet communiste libertaire" ("Libertair Communistisch Project") publiceerde, een tekst [11] die door het vierde congres van de UTCL in maart 1986 werd aangenomen. Het definieert het concept van "anti-autoritair coordinator voor strijd" als een alternatief voor voorhoede-denken. Dit idee zou heel snel in de winter van 1986-1987 worden toegepast door groepen stakers, waar UTCL leden sterk bij betrokken waren. En terwijl de vormen van strijd door gingen, ontwikkelden de vormen van activisme zich op een of andere manier. Aldus zouden de vakbondsleden die werden geschorst door het CFDT leiderschap de vakbond SUD in het postkantoor opzetten [12].

Dat zelfde jaar begon de UTCL met het proces dat zou leiden tot diens ontbinding en het ontstaan van Alternative Libertaire. De UTCL had diens tijd gehad. Echter, behalve het opbouwen van vriendschappen en een gemeenschappelijk pad liet het het ontstaan toe van een militant collectief, gedurende een periode van 17 jaar, dat een strategische en politieke coherentie opbouwde die een belangrijke erfenis is voor de libertaire beweging van nu.

Theo Rival (AL Orleans)

1.Zie, over de ORA, het interview met Rolf Dupuy en Gay Malouvier in "Alternative Libertaire", mei 2008.

2.Vertalers noot: "De niet geketende spoorwegen".

3.Vertalers noot: "De geemancipeerde positie".

4.Vertalers noot: "Tendens voor een Vakbond van Libertair Communistische Arbeiders".

5.Vertalers noot: "Alle macht aan de arbeiders".

6.Vertalers noot: "Confederation Francaise Democratique du Travail".

7.Vertalers noot: "Het korte circuit". EDF is de nationale leverancier van elektriciteit.

8.Vertalers noot: "De Vonk Kloof".

9.Vertalers noot: "Spoorwegmensen in strijd".

10.Zie "1988, des moutons noirs fondent SUD-PTT" in "Alternative Libertaire", oktober 2008.

11.Zie de gedeeltelijke herpublicatie van deze tekst door AL: Un projet de societe communiste libertaire.

12.Patrice Spadoni, "Rayon de SUD, les dix ans de SUD-PTT", interview met Annick Coupe en Marine Donio, in "Alternative Libertaire", januari 1999.

Artikel gepubliceerd in "Alternative Libertaire", nr. 207 - juni 2011. Vertaling door FdCA-Kantoor voor Internationale Betrekkingen.



Verbonden link: http://www.alternativelibertaire.org.



"Lutter!", nr. 5 (zomer 1983).

------------------------------------------------

Orig: (en) France, before AL: the UTCL from tendency to network [fr].
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl