A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) Anarkismo.net: De Volkscomite's in Egypte door Jose Antonio Gutierrez D. [en]

Date Wed, 29 Jun 2011 18:49:51 +0300


De volkscomite?s in Egypte ontstonden, zoals bij veel andere revoluties in de loop van de geschiedenis (en zonder verdere actie, zoals in andere landen die worden opgeschud door de ?Arabische lente?), om een beschermende rol te spelen in een situatie van onzekerheid en vacuum macht, waarbij de instituties van de oude orde op het moment ineen stortten, en waarbij de comite?s snel genoeg komen om een uitdrukking te worden van een nieuwe macht, de macht van mensen om taken uit te voeren en zelfbeheerde politieke organisatie op te bouwen als een sociaal alternatief in de besluitvorming. ---- Het was rond 8 uur en de bijeenkomst was begonnen. In een vol district van Giza, een district in het zuidwesten van Cairo dat het thuis is voor 6 ½ miljoen mensen, discussieerde het Volkscomite over een serie kwesties, over de kosten van het levensonderhoud, de stijgende prijzen voor essentiele goederen zoals benzine en brood.

De volkscomite?s hebben in sommige districten de rol aangenomen van prijs
controle en de instituties van het lokale bestuur, en de discussie
ontwikkelde zich op basis van deze kwesties. Een vrouw die bij de
bijeenkomst aanwezig was vertelde ons dat de decentralisatie van autoriteit,
om het functioneren van de mechanismen van directe democratie die in arme
buurten bestaan te vergemakkelijken, voor hen een grote vraag was. Tijdens
de bijeenkomst namen we de tijd om te praten met Ahmed Ezzat, coördinator
van de volkscomite?s in Cairo. Hij vertelt me over de geboorte van de
volkscomite?s, dat ?tijdens de protesten tegen Mubarak in verschillende
districten volkscomite?s zijn gevormd om het publiek te beschermen tegen
aanvallen door de politie en vervolgens, toen de politie zich van de straat
terugtrok, tegen aanvallen van schurken die voor het regime werken,
baltagayyah, degenen die paniek en terreur onder de bevolking wilden
verspreiden. Deze comite?s zijn het gevolg van de revolutie, zijn spontaan.
Toen het volk het Tahrir Plein verdedigde was dit spontaan, net zoals toen
ze hun buurten verdedigden. Als mensen begrijpen dat iets belangrijk is, doe
het dan. Sommige comite?s begonnen snel politiek werk te ontwikkelen, zoals
beveiligingsplichten op sommige plekken. Veel van deze comite?s zijn
begonnen met het ondersteunen van de bezetting van het Tahrir Plein en zijn
begonnen een duidelijk politieke rol aan te nemen.?

De volkscomite?s in Egypte ontstonden, zoals bij veel andere revoluties in
de loop van de geschiedenis (en zonder verdere actie, zoals in andere landen
die worden opgeschud door de ?Arabische lente?), om een beschermende rol te
spelen in een situatie van onzekerheid en vaccuum macht, waarbij de
instituties van de oude orde ineen stortten en waarbij ze een uitdrukking
worden van een nieuwe macht, de macht van het volk, zijn snel op het
politieke terrein gekomen, anderen zien zichzelf als een alternatieve
sociale organisatie in een notendop. In deze lichamen van directe democratie
bouwen we de basis voor een nieuwe manier om als mensen met elkaar om te
gaan, zoals werd bewezen door de politieke rol zonder precedent die vrouwen
in deze comite?s en bij het vechten op straat aannamen, waarbij ze mee deden
en discussieerden over de gelijkheid met mannen.
De kameraad Mona Ezzat praat over zijn ervaring met vrouwen in deze
comite?s: ?De vrouwen waren een integraal onderdeel van volkscomite?s.
Mannen en vrouwen hebben de veiligheid georganiseerd nadat de politie zich
van de straat terugtrok, hebben het verkeer georganiseerd. In mijn buurt
hebben bewoners het Commissariaat verbrand, en hadden het bezet als het
hoofdkwartier van het comite, geverfd en met meubels. Heel snel begonnen
politieke discussies binnen de volkscomite?s en we zijn begonnen vragen te
stellen over het onderwijs beleid. Nu kan ik voor het eerst met jonge mensen
in mijn buurt praten, gewoonlijk was ik weg van huis om vroeg te werken en
heel laat terug te keren en soms zou ik op straat stoppen, maar zonder veel
tijd met ze door te brengen. Maar binnen het comite zijn ze ons beginnen te
zien en ik ben heel tevreden dat ik deze ervaring met ze kan delen.?

De ervaring van machtiger worden en vooruitgang, vertelt Mona, is typerend
voor arme buurten, waarin de gemarginaliseerden en verarmden voor de eerste
keer wat konden zeggen over hun problemen. Maar zelfs in middenklasse
buurten leidde de angst voor ?hordes? van dieven uit de volksbuurten tot de
vorming van gewapende groepen, wier aard radicaal verschilde van die in de
sloppenwijken. ?Tijdens de protesten tegen Mubarak?, zei Ahmed, ?werden
sommige comite?s, in het bijzonder in wijken van de middenklasse, slechts
gevormd voor doelen van bescherming en veiligheid. Toen we van het
beschermende beleid af gingen zijn deze comite?s geografisch van de kaart
verdwenen, hadden geen belang bij het voortzetten van het werk, laat staan
dat ze wilden samenwerken met andere comite?s.? De organisatie van deze
comite?s was een noodzaak die door hun omstandigheden werd gedicteerd, maar
zonder enig voordeel te hebben gehad.
Er waren de volkssectoren die wat te winnen hadden bij deze ervaring van
volksmacht, die ze de politieke ruimte gaf van waaruit ze hun wensen direct
konden uiten en waarmee ze de controle over hun buurten konden krijgen. In
deze zin zijn de volkssectoren niet bereid geweest hun comite?s in de steek
te laten, die in feite blijven bestaan. Volgens Ahmed ?begonnen de comite?s
na de val van Mubarak in contact te komen met elkaar om een
gemeenschappelijk platform en gemeenschappelijke vormen van strijd voor
democratie, sociale rechtvaardigheid en tegen corruptie te organiseren.
Sommige comite?s zetten het werk van beschermen nog steeds voort in hun
districten, zoals in Alexandrie, maar ook het politieke werk gaat door. In
een fabriek, bijvoorbeeld, probeerde de eigenaar de machines te stelen en
het comite heeft dit hersteld. Bouzaid, een beroemd ondernemer, begon
benzine in te zamelen om het tegen astronomische prijzen te verkopen. Het
comite heeft diens krachten georganiseerd om de verkoopprijs terug te
brengen van 40 pond tot 5 pond.?

Deze comite?s bestaan in veel verschillende steden en districten in Egypte.
Het is moeilijk te weten te komen hoeveel het er precies zijn, omdat niet
alle krachten gecoördineerd zijn en nogal gevarieerd zijn samengesteld, wat
Ahmed bevestigt: ?Er zijn wat hele zwakke comite?s en anderen zijn heel
sterk, en nog weer anderen er tussenin. Er is geen uniformiteit onder de
verschillende comite?s. Het comite van Alexandrie, bijvoorbeeld, heeft
ongeveer 5.000 actieve individuen. Maar er zijn honderden comite?s, zoals
Imbaba, die uit maar een stuk of tien mensen bestaan.?

In midden maart, toen het stemde over het referendum over
grondwetswijzingen, heeft het platform van de volkscomite?s een heel
duidelijke positie ingenomen: ?De comite?s van Giza, Cairo, Dar el-Salam,
Imbaba, Bazatin, al-Jamaliya, onder andere, deden mee aan een debat over
grondwetswijzingen. We begonnen aan te dringen op een NEE. We geloven dat je
alles moet veranderen, niet slecht dit onderwerp of een ander onderwerp.
?Het referendum werd verloren, gedeeltelijk vanwege de hoop en verwachtingen
die veel mensen nog hebben over de overgangsregering, maar naarmate de tijd
vordert zullen meer en meer mensen zich realiseren dat de
grondwetswijzigingen niet voldoen en er meer radicale verandering zou moeten
zijn.
Ahmed vertelt ons wat over de huidige prioriteiten van zijn comite: ?Op het
moment bevorderen we twee campagnes: een voor de directe verkiezing van
gouverneurs. Tegen de aanstelling door de centrale autoriteit. En een andere
campagne is de vorming van een vakbond van werkloze arbeiders die strijdt
voor rechtvaardigheid in de publieke dienstverlening. Dit is omdat de armen
en de rijken een verschillende kwaliteit van dienstverlening krijgen, en we
geloven dat er rechtvaardigheid moet zijn.?

Deze vormen van strijd zijn onmiddellijk, korte termijn, maar hij is er van
overtuigd dat de comite?s een belangrijke en fundamentele rol blijven spelen
voor de revolutionaire veranderingen die in de Egyptische maatschappij
plaatsvinden:
?We geloven dat deze comite?s in ongeveer 2-5 jaar zullen door gaan zich uit
te breiden, met de hulp van de arbeiders mobilisaties. Er is een duidelijke
crisis, die zowel het regime als de internationale economie beinvloedt,
waardoor de sociale beweging tegen neo-liberalisme in hun strijd voor basis
eisen, zoals fundamentele rechten, publieke dienstverlening, lonen in
botsing komt met de kapitalisten. We moeten basis organisaties opbouwen om
deze volksstrijd voort te zetten, niet alleen de buurt comite?s, maar ook
onafhankelijke vakbonden, boeren vakbonden. Als de bevolking niet
georganiseerd is in een breed netwerk van organisaties die hun belangen
vertegenwoordigen in deze strijd, die langdurig belooft te zijn en sterke
organisaties zal vereisen, zullen we niet kunnen winnen.?

Ahmed vertelt over de kern van een van de fundamentele problemen van alle
revoluties, vanaf Frankrijk in 1789 tot nu, namelijk het gebrek aan manieren
om de collectieve kracht te vormen, waarin mensen direct kunnen
discussiëren, dat wil zeggen niet tijdelijk, en permanente vormen van
participatieve democratie en direct, terwijl de traagheid van de
gebeurtenissen ons terug voert naar de oude manier van politiek bedrijven,
en dan de oude orde zich herstelt:
?Ons concept van democratie is er een van een volksdemocratie van onderop,
dat is de reden voor onze campagne voor directe verkiezing van lokale
autoriteiten tegenover hun aanstelling van bovenaf, en dit zou moeten worden
gedaan met alle openbare functies, universiteiten en districten. Maar we
zien democratie als een constant overleg van het volk, door het comite van
burgers, de plek waar iedereen kan praten, besluiten en mee kan doen. Het is
de uitdrukking van de macht die we in onze strijd hebben gewonnen en die we
niet willen opgeven.?

Volhouden, tot aan de vastbeslotenheid om de veroverde terreinen van
vrijheid niet op te geven, en de opgebouwde uitdrukkingen van volksmacht
niet weg te gooien, zijn we vol vertrouwen dat ongeacht de moeilijkheden van
het volk het laatste woord uiteindelijk zal komen van het volk, van onderop.

Jose Antonio Gutierrez D.
27 mei 2011
----------------------------------
Orig: (en) Anarkismo.net: The people?s committees in Egypt by Jose Antionio
Gutierrez D.
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl