A - I n f o s

Een nieuws service door, voor en over anarchisten in meerdere talen **
Nieuws in Alle Talen
De laatste 40 berichten (Homepage) De berichten van de laatste twee weken Onze archieven van oude berichten

De laatste 100 berichten, naar gelang van taal
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

De Eerste Zinnen van De Laatste 10 berichten op:
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe

De Eerste zinnen van alle berichten van de laatste 24 uren
Links to indexes of First few lines of all posts of last 30 days | of 2002 | of 2003
| of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007
Abonneer je op de a-infos nieuwsgroepen

(nl) Venezuela: El Libertario, Shock therapie om te "nationaliseren" en de dagelijkse levens te disciplineren door Rafael Uzcategui [en]

Date Tue, 17 May 2011 19:19:08 +0300


Met het excuus om de efficientie te vergroten om de gevolgen tegen te gaan van de grote overstromingen aan het einde van 2010, waarvan meer dan honderdduizend mensen het slachtoffer werden, heeft president Chavez een nieuwe wet voorgelegd aan het parlement die hem gedurende een periode van 12 maanden speciale bestuurlijke bevoegdheden geeft. Tegelijkertijd wil hij dat het parlement, op een ongebruikelijke wijze, een andere serie wetten goedkeurt, zonder breed nationaal debat, waardoor verschillende politieke en sociale rechten die in de grondwet van 1999 werden vastgelegd worden beperkt. ---- Deze parallel is geen toeval. Na een periode van bijna volledige macht tussen 2006 en 2008, een tijd van zeldzame rijkdom dankzij de stijging van de olie prijs, heeft het Bolivariaanse politieke project nu te maken met een parlement met een belangrijke sector die wordt gecontroleerd door politieke partijen van de oppositie. Het heeft ook te maken met de gevolgen van een economische crisis, die het werken door middel van de eerdere corruptie zal verhinderen.

Na een decennium van regeren en een agenda die voorrang gaf aan ideologie
boven het oplossen van concrete problemen van het volk is het niveau van
steun van het volk voor president Chavez verminderd. Hij kan niet langer
rekenen op de onbegrensde loyaliteit van brede sectoren van de bevolking en
is niet langer zeker van herverkiezing in 2012. Terwijl het jaar 2010 naar
een einde gaat heeft de ontevredenheid een nieuw niveau bereikt met, volgens
de mensenrechten groep Provea, een gemiddelde van meer dan negen
demonstraties, waarvan 80% over sociale eisen zoals gebrek aan huisvesting,
gebrek aan basis dienstverlening, en slechte arbeidsomstandigheden.
De reactie van de regering is de zogenaamde ?radicalisering? van hun
politieke project geweest, wat de president zelf het begin van de
verkiezingscampagne noemt. In de plaats van het Bolivariaanse project van
een volksverdrag is er nu het vage project dat ?21ste eeuws socialisme?
wordt genoemd, een opnieuw verpakken van het model van de 20e eeuw:
modernisering gebaseerd op het opsporen en exploiteren van grondstoffen en
een politiek systeem gebaseerd op ?charismatische? en populistische
signatuur, met sterke militaire steun.
De kwestie van legaliteit

Dit zou niet meer in strijd kunnen zijn met enige interpretatie van de
Bolivariaanse leuze ?participatieve en door het volk geleide democratie?,
een partnerschap met het volk. Als we hier de bevordering van een ambigue en
tegenstrijdig ?Communaal Parlement? aan toevoegen, ook met decreten van de
nieuwe elites, dan zien we dat de wetgevende macht wordt ingedamd, waardoor
het grondwettelijke principe van ?balans van machten? (uitvoerende macht,
wetgevende macht, rechterlijke macht), dat de concurrentie bij de
parlementsverkiezingen van 26 september motiveerde, wordt ontkend.
Niettemin, het meest tegenstrijdige aspect van de nieuwe groep van
?volksmacht? wetten, dat nu wordt bevorderd, is dat de legitimiteit van
basis organisaties niet gebaseerd zal zijn op hun voortgezette werk
gedurende langere tijd, noch van hun dynamiek. In plaats daarvan zal het
wettelijke systeem hierover besluiten. Het voorstel is om de volgende wetten
gezamenlijk aan te nemen: de Organische Wet van Volksmacht, de Federale Raad
Wet van de Regering, de Raden Wet en de Voorstellen voor een Wet over
Internationale Samenwerking, de Verdediging van Politieke Soevereiniteit en
een Wet over Nationale Zelfbeschikking. Ieder hiervan stelt categorieën in
voor de institutionalisering van werk aan de basis, die opnieuw worden
ingesteld door gemeenschap raden en gemeenten die al hun gebrek aan
onafhankelijkheid en beperkte autonomie hebben aangetoond.
Tijdens een groot deel van de 20e eeuw konden staten openlijk en direct
interne dissidenten onderdrukken. Echter, nu hebben zelfs economische
akkoorden een mensenrechten clausule, waardoor een staat verplicht wordt
gesteld aan democratische formaliteiten te voldoen. Het is in toenemende
mate moeilijk geworden om verdwijningen en andere methodes van openlijke
repressie te verbergen of te vermommen, dankzij de constante en dynamische
informatie stroom, gestimuleerd door nieuwe technologieën. Daarom gebruiken
staten nu het juridische systeem en electorale rites als een bron van
internationale legitimiteit. Binnen de nieuwe progressieve regeringen van
Latijns Amerika, waaronder Venezuela, is de bedoeling van al deze
pseudo-wettelijke initiatieven de sociale sectoren die nieuwe projecten van
overheersing bekritiseren en tegen gaan te brandmerken als illegaal. Het
niet meewerken aan wetten is, in dit tijdperk van ?anti-terroristische
strijd?, voldoende reden om het onderdrukken van lastige sociale actoren
politiek acceptabel te maken.
De dood van het internationalisme

Het socialistische denken stelde, lang voor het internet bestond, dat
nationale grenzen geen betekenis hebben en dat het enige vaderland van het
proletariaat de mensheid zelf is. Met uitzondering van de Sovjet Unie
bevestigde iedere revolutie de behoefte aan een wereld revolutie die een
einde zou maken aan de situatie dat mensen zich als wolven tegenover elkaar
gedragen. Revolutionairen in deze tijden voelden aan dat het ongeluk van
anderen hun eigen ongeluk was, ongeacht hoe ver weg ze waren. Sommige van de
mooiste hoofdstukken van de strijd voor menselijke gelijkheid resulteerden
uit de geest van royaal zijn.
Dit lijkt iets van het verleden te zijn. Door te pleiten voor de behoefte
aan noties die elders zijn overstegen ? bourgeoisie, soevereiniteit,
zelfbeschikking ? - in Venezuela veroordelen we het internationalisme tot de
dood. Zowel de Wet over Internationale Samenwerking als de Wet voor
Verdediging van Politieke Soevereiniteit en Nationale Zelfbeschikking
verbieden uitdrukkelijk de solidariteit en samenwerking die belangrijk zijn
voor sociale netwerken die strijden tegen globalisering en kapitalisme, en
voor het respect voor mensenrechten en de waardigheid van mensen. In het
bijzonder de Wet voor Nationale Zelfbeschikking is gevaarlijk. Het verbiedt
organisaties die worden omschreven als ?politiek?, die zich richten op ?het
bevorderen van participatie door burgers in publieke ruimtes, om invloed uit
te oefenen op publieke autoriteiten of kandidaten te steunen die er naar
streven bij verkiezingen te worden gekozen?, het verbiedt hen middelen te
ontvangen van buitenlandse organisaties of van het uitnodigen van
buitenlanders om het land te bezoeken die ?meningen uitdrukken die de
statelijke instituties, ambtenaren beledigen of die dreigen te voorkomen dat
de soevereiniteit wordt uitgeoefend?. Dit kan een maatregel lijken te zijn
tegen ?rechtse? of ?pro-staatsgreep? facties, maar het doel er van is alle
niet-statelijke actoren tegen te werken. Dit zal vergaande gevolgen hebben
voor de ontwikkeling van revolutionair denken, dat vanwege diens aard
kritisch is en vragen stelt. Dit voorkomt objectief gezien dat Venezuela
opnieuw, bijvoorbeeld, gastheer wordt voor evenementen als het Wereld
Sociaal Forum, waarin, ondanks hun co-optatie tijdens het evenement van
2006, scheuren konden worden gezien als stevige kritiek werd geuit op het
21e Eeuwse Socialisme. Sociale initiatieven en basis initiatieven die mee
willen doen aan regionale of wereldwijde sociale bewegingen, zoals de Vierde
Internationale of Social Watch, zullen in de illegaliteit worden gedwongen
en zullen ondergronds moeten gaan. Ze zullen niet langer in staat zijn
donaties te ontvangen om hun publicaties te printen of de activiteiten van
linkse of anti-kapitalistische campagnes van de zogenaamde ?eerste wereld?
uit te voeren, en ze zullen niet in staat zijn internationale evenementen
bij te wonen, tenzij ze het betalen met hun eigen portemonnee.
Normalisering van censuur

In 2006 verbood een hervorming van het strafrecht onder andere het afsluiten
van straten door demonstranten. Op dat moment steunden de sectoren die de
Bolivariaanse regering steunen deze maatregel door de behoefte aan strijd
tegen staatsgrepen vast te stellen. Niet voorzien was hoe snel het zou
worden gebruikt tegen sociale sectoren die historisch gezien straten hebben
afgesloten als een middel om rechten op te eisen: de basis sectoren. Nu
worden meer dan 2.500 mensen vervolgd vanwege deelname aan een demonstratie
die ?het recht op vrij vervoer tegenwerkte?, en volgens pro-regering bronnen
staat meer dan 70% van deze mensen sympathiek tegenover het Bolivarianisme.
Er zullen soortgelijke gevolgen zijn van de ?Hervormingswet voor sociale
verantwoordelijkheid op radio en televisie?, die ook het internet gebruik
regelt. Onder het soort berichten dat zal worden verbannen op ieder uur van
de dag zijn discretionaire categorieën zoals ?degenen die aanzetten tot
misdaad, of dit bevorderen en/of rechtvaardigen?; ?degenen die zouden kunnen
overgaan tot media manipulatie, waardoor onrust onder de burgers wordt
gestimuleerd of een einde wordt gemaakt aan de vrede?, ?degenen die er niet
op gericht zijn de autoriteiten als legitiem te erkennen, die Publieke
Autoriteiten of mensen die posten van verantwoordelijkheid bezetten niet
respecteren?; ?degenen die het niet meewerken aan de bestaande Wettelijke
Code stimuleren?. In deze nieuwe wet wordt gesteld dat de regering het
verwijderen van zulke berichten ?zonder uitstel? zal beperken.
Het doel van deze wet is het tot zwijgen brengen van stemmen die kritisch
zijn over de regering en die het internet gebruiken, in een context van
extreme polarisatie van de media, en waarbij de zelfbenoemde ?alternatieve
media? en ?media voor de gemeenschap? instrumenten zijn geworden van de
nieuwe informatie hegemonie van de staat, waardoor ze zich keren tegen de
ware vormen van strijd van het volk.
In de situatie van de noodtoestand van na de overstromingen is Chavez?
project er op uit de bevolking te disciplineren in het spelen van diens rol
in de wereldwijde economie, wat niets meer is dan veilig te stellen dat
grondstoffen worden geleverd op de wereldwijde markt, op een veilige en
betrouwbare wijze. De staat ? historisch gezien als degene die ongelijkheid
oplegt en degene die de vaardigheden van vrije mannen en vrouwen om in
solidariteit op te treden tegen gaat ? neemt nu in het dagelijkse leven
ruimte over. Zal het Bolivariaanse project diens eigen ontmanteling
bewerkstelligen door diens tegenstrijdigheden te versterken? Slechts de
vormen van strijd aan de basis zullen dit in de komende maanden kunnen
bevestigen.
Ps1: Voor een analyse van de Wet over Federale Raden van de Regering lees:
http://rafaeluzcategui.wordpress.com/2010/08/30/consejo-federal-de-gobie...

Ps2: Voor een analyse van de Gemeente Wet lees: http://periodicoellibertario.blogspot.com/2010/08/ley-de-comunas-refunda...

Orig: (en) Venezuela: El Libertario, Shock Therapy to ?nationalise? and
discipline the daily lives by Rafael Uzcategui.


_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl