A-Infos (nl) Brazilie, Oprichting van de Federacao Anarquista de Sao Paulo (FASP) [en]

De Federacao Anarquista de Sao Paulo (FASP - Anarchistische Federatie van Sao Paulo) werd 
op 18 november 2009 opgericht! Hoewel de organisatie al sinds begin 2008 bestond onder de 
naam Pro-FASP, werd de organisatie formeel opgericht bij een evenement van afgelopen 
weekend, dat FASP leden samen bracht met afgevaardigden van de Federacao Anarquista do Rio 
de Janeiro (FARJ). ---- Tijdens de oprichtingsceremonie werd het oprichtingsmanifest van 
de organisatie voorgelezen, werd een video gepresenteerd waarin militanten berichtten over 
de theorie en praktijk van dit laatste jaar van activiteiten, en verklaringen van 
solidariteit van de volgende organisaties werden voorgelezen: de FARJ, Organizacao 
Resistencia Libertaria (ORL), de Federacion Anarquista Uruguaya (FAU), de Federacao 
Anarquista Gaucha (FAG) en Rusga Libertaria, evenals berichten van een verscheidenheid van
individuen.

Ook aanwezig waren militanten van Ativismo ABC en het Ay Carmela centrum,
waar het evenement werd gehouden.

Het evenement ging voort met kameraden die spraken over de oprichting,
waarbij de nieuw geboren organisatie en diens leden werden verwelkomd. Dit
werd gevolgd door een feest, met voedsel en drank.

Tenslotte willen we kort citeren uit het FASP Manifest (zie onder):

We nemen bij het uitroepen van de oprichting van de Federacao Anarquista de
Sao Paulo ook de leuzen van andere organisaties over!

Etica, compromisso, liberdade! - Ethiek, betrokkenheid, vrijheid!
Nao ta morto quem peleia! - Degenen die strijden zullen nooit sterven!
Ariba los que luchan! Leve degenen die strijden!

Viva o anarquismo!
Viva a FASP!

Oprichtingsmanifest van de Federacao Anarquista de Sao Paulo (FASP)

Kameraden,

Na iets meer dan een jaar sinds de oproep om een especifismo anarchistische
organisatie in Sao Paulo op te richten, komen we vandaag bijeen om dit
stadium van de Pro-Federacao Anarquista de Sao Paulo te beeindigen. Precies
20 maanden geleden besloten enkele kameraden - gemotiveerd door de
ervaringen van het georganiseerde anarchisme in Brazilie en gezien de
behoefte aan georganiseerde actie door de anarchisten in de volksbewegingen
- discussies te beginnen om een especifismo anarchistische organisatie te
vormen. Deze discussies leidden tot de eerste Pro-FASP Bijeenkomst, die in
juli 2008 werd gehouden, en de Tweede Bijeenkomst in juli 2009, waarvoor
veel belangstelling was en waarbij veel belangstelling voor het voorstel
werd getoond.

Gedurende deze periode hebben we een groep militanten en een ondersteunende
groep gevormd die regelmatig bijeen zijn gekomen en zich al hebben ingezet
voor praktisch werk, gebaseerd op wat al is bereikt door militanten
individueel. Vandaag de dag worden de sociale activiteiten van Pro-FASP
opgedeeld in twee fronten: het platteland, inheemse front, dat activiteiten
uitvoert samen met de Beweging van Landloze Arbeiders (MST - Movimento dos
Trabalhadores Rurais Sem Terra) en de inheemse beweging; en een gemeenschap
front, dat activiteiten uitvoert met de Nationale Beweging van Inzamelaars
van Recyclebaar Materiaal (MNCR - Movimento Nacional dos Catadores de
Material Reciclavel). Intern hebben we relaties gevormd met individuen en
andere organisaties, en zijn begonnen met educatieve programma's voor
interne politiek. Na ontelbare uren van bijeenkomsten en activiteiten voelen
we aan dat we nu klaar zijn om deze volgende stap in de richting van het
volgende stadium te zetten: de oprichting van onze organisatie.

De FASP is deel van een traditie die altijd een meerderheid is geweest in
het libertaire kamp, die van ?het sociaal anarchisme? of ?het anarchisme van
de massa?s?, dat  verantwoordelijk was voor de opkomst van bepaalde
verschijnselen die van groot belang zijn, zoals het revolutionaire
syndicalisme. Echter, los van onze overtuiging van de behoefte voor het
anarchisme om binnen de volksbewegingen op te treden ? wat sommigen de
?vectoren van het sociaal anarchisme? hebben genoemd ? geloven we dat, om
dit te doen, het essentieel is dat er een specifiek anarchistische
organisatie is, een positie die niet altijd de positie van de meerderheid is
geweest. Dit is de positie die historisch gezien is ingenomen, sinds de
geboorte van het anarchisme, door Bakunin (Alliantie van Socialistische
Democratie), Malatesta, en zelfs Kropotkin op bepaalde momenten, en ook door
de Russische anarchistische communisten van Delo Truda en de Federatie van
Anarchistische Communisten van Bulgarije (FAKB). In Latijns Amerika zijn er
belangrijke ervaringen geweest, zoals de Junta van de Partido Liberal
Mexicano, de Federacion Anarquista Uruguaya en Resistencia Libertaria in
Argentinie.

In Brazilie heeft deze massale traditie van het sociale anarchisme gedurende
meer dan 100 jaar bestaan, en was het verantwoordelijk voor de
vakbondsmobilisaties die in de vroege 20e eeuw zo belangrijk waren. Het
waren kameraden van deze traditie die de Braziliaanse arbeidersklasse
organiseerde die de strijd voor verworvenheden begon, zoals de werkdag van
acht uur. Ze inspireerden evenementen zoals de staking in 1917, die een
belangrijke anarchistische deelname had. Ten aanzien van specifieke
anarchistische organisaties zijn er groepen geweest die probeerden
militanten te organiseren, maar zonder veel succes, gegeven dat in die tijd,
het anarchisme in Brazilie ? zoals elders in de wereld ? werd overheerst
door syndicalistische ideeën, die de ontwikkeling van anarchistische
organisaties die belangrijk zijn voor werk in de vakbonden niet zo
waardeerden. Voorbeelden van organisaties van dit type zijn de eerste
Braziliaanse Communistische Partij (1919), de Anarchistische Alliantie van
Rio de Janeiro en groepen in Sao Paulo die zich in die tijd vormden rond
bladen, en die verschillende niveaus van activiteit ondersteunden ? de
anarchistische organisatie en de volksbewegingen, die bij sommigen bekend
staan als ?georganiseerd dualisme?.

Het anarchisme was prominent en instrumenteel in de klassenstrijd in
Brazilie tot de jaren 1930, toen een serie van externe en interne factoren
er voor verantwoordelijk waren dat het in de vakbonden terrein verloor; het
raakte niet in staat nieuwe ruimte voor actie te vinden in de andere vormen
van strijd die in de volgende decennia ontstonden. Deze situatie resulteerde
in het ontstaan van culturele centra, libertaire studiegroepen en
anarchistische groepen die, hoewel ze van de ene kant van het veld van
klassenstrijd waren buitengesloten, aan de andere kant belangrijk waren in
het levend houden van de vlam van het anarchistische ideaal, waardoor het in
staat was de militaire dictatuur te overleven.

1980 was politiek een belangrijk jaar, dankzij het opnieuw ontstaan van een
van deze centra ? het Centro de Cultura Social de Sao Paulo (CCC-SP), eerder
in 1933 opgericht. De wedergeboorte van de CCC-SP en de mobilisatie voor
diens activiteiten hadden een groot belang voor het opnieuw ontstaan van het
anarchisme in het Sao Paulo van na de militaire dictatuur. Lezingen en
debatten over verschillende kwesties leidden tot brede participatie en een
poging om betrokken te raken bij vakbondsactiviteit, waarbij werd geprobeerd
de Braziliaanse Arbeiders Confederatie (COB ? Confederacao Operaria
Brasileira) nieuw leven in te blazen. We hebben veel te danken aan de
CCC-SP, die in de jaren 1990 en vroege jaren 2000 instrumenteel was in het
trainen van militanten die het idee voor de FASP lanceerden. Ons contact met
diens oudere militanten zoals Jaime Cubero, Antonio Martinez en Jose Carlos
Morel was heel belangrijk voor onze educatie. Samen met hen willen we de
educatieve waarde benadrukken van het beter begrijpen van anarchistische
ideeën, dat wordt vertegenwoordigd door het werk van Plinio A. Coelho, wiens
werken werden gepubliceerd door Novos Tempos/Imaginario.

De ontwikkeling van het anarchisme in de jaren 1990 en de vroege jaren 2000
heeft ons veel geleerd. We hebben contacten gehad met ervaringen zoals de
Federacao Anarquista Gaucha, de Federacao Anarquista do Rio de Janeiro en
andere initiatieven die volgden uit het proces van het opbouwen van een
anarchistische beweging hier in Sao Paulo. Tegelijkertijd zijn gedurende
deze jaren sommigen van ons actief geweest in de volksbewegingen, in de
eerste plaats in gemeenschap mobilisatie in de gebieden in de binnenstad, in
de bewegingen van landlozen en thuislozen, onder andere. Verder hebben we
meegedaan aan de ?wereldwijde beweging van verzet? en verschillende
demonstraties, bezettingen en andere vormen van directe actie.

Wat we hebben geleerd van zowel de positieve als de negatieve aspecten van
deze ervaringen, hoe bescheiden ook, heeft ons zeker gemaakt over sommige
dingen:

*De basis bewegingen waarin de uitgebuite klassen, die lijden onder de
gevolgen van klassenstrijd, zichzelf organiseren zijn naar onze mening het
enige middel om een revolutionaire transformatie van de maatschappij te
bereiken, om het socialisme op te bouwen.

*Onze inspanningen zouden daarom moeten worden geconcentreerd op het
opbouwen van ? en deelnemen aan deze bewegingen.

*In dit proces van opbouw en deelname is het niet genoeg om individueel een
onderdeel te zijn van de bewegingen, op een ongeorganiseerde wijze. Het is
essentieel dat we deelnemen met een programma, op een georganiseerde wijze.

*We zouden speciale aandacht moeten besteden aan de verhouding tussen de
anarchistische beweging en de volksbewegingen, zodat we niet de fouten van
het verleden maken: noch achter de bewegingen te staan, waardoor we toestaan
dat we worden meegetrokken, noch aan diens hoofd, waarbij wordt geprobeerd
als een voorhoede partij op te treden.

*Om dit te doen is het niet genoeg om ons te identificeren als anarchisten,
maar met een duidelijk programma. We hebben een organisatorisch model nodig
dat rekening houdt met de doelen die we willen bereiken.

*Deze uitgangspunten wijzen naar de behoefte om een specifiek anarchistische
organisatie te scheppen, wiens eenheid van theorie en praktijk
verantwoordelijke militanten in staat kunnen stellen samen te komen met een
gemeenschappelijke strategie die de samenhang geeft die ons werk vereist.

*Dat is dus wat we hier vandaag hopen te bereiken. We planten bescheiden nog
een ander zaad van het anarchisme in deze Latijnse bodem, en zullen hard
werken om zeker te stellen dat het bloeit en veelbelovend fruit gaat dragen.
Laten we profiteren van lessen die we in het verleden hebben geleerd, om te
werken aan het opbouwen van de toekomst. En, door ons voorbeeld, zullen we
nieuwe militanten winnen en oude militanten voor onze zaak terugbrengen.

De datum die is gekozen voor onze oprichting vertegenwoordigt een sleutel
moment in de geschiedenis van het anarchisme in Brazilie. Op 18 november
1918 ontketenden anarchisten een opstand in Rio de Janeiro, met het doel de
eerste sovjet in het land te scheppen. Hoewel het werd verslagen, inspireert
de ervaring ons een van de historische momenten van het anarchisme binnen de
volksbeweging te vertegenwoordigen, met een grote vechtersmentaliteit in de
strijd voor sociale revolutie.

Tenslotte nemen we de leuzen van andere organisaties over bij het uitroepen
van de oprichting van de Federacao Anarquista de Sao Paulo!

Etica, compromisso, liberdade! ? Ethiek, betrokkenheid, vrijheid!
Nao ta morto quem peleia! ? Degenen die strijden zullen nooit sterven!
Arriba los que luchan! ? Leve degenen die strijden!

Vivo o anarquismo!
Viva a FASP!

Federacao Anarquista de Sao Paulo (FASP)
18 november 2009

Vertaling door FdCA-Internationale Betrekkingen
Verbonden link: http://www.anarquismosp.org
--------------------------------
Orig: (en) Brazil, Foundation of the Federacao Anarquista de Sao Paulo
(FASP).
_______________________________________
A - I n f o s  N i e u w s  S e r v i c e 
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl