A - I n f o s

πολυγλωσσική υπηρεσία ειδήσεων από, για, και σχετικά με αναρχικούς **
Ειδήσεις σε όλες τις γλώσσες
Οι τελευταίες 40 δημοσιεύσεις (Κεντρική Σελίδα) ΟΙ δημοσιεύσεις της τελευταίας δύο εβδομάδες Αρχείο δημοσιεύσεων των παλαιών θέσεων

Οι τελευταίες 100 δημοσιεύσεις, ανάλογα με τη γλώσσα
中文 Chinese_ Castellano_ Deutsch_ English_ Français_ Greek_ Italiano_ Nederlands_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ _The.Supplement

Η πρώτη παράγραφος των τελευταίων 10 δημοσιεύσεων:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours | of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017

Syndication Of A-Infos - including RDF - How to Syndicate A-Infos

(gr) Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: 28 Οκτώβρη- 9 Νοέμβρη

Date Wed, 13 Nov 2019 07:05:22 +1100



28 Οκτώβρη στη Νέα Ιωνία Αττικής συλλαμβάνεται 55χρονος παιδεραστής ο οποίος βρέθηκε από την αστυνομία με ανήλικο. --- Η συνάντηση μεταξύ τους είχε κανονιστεί με οικονομικά ανταλλάγματα. --- 28 Οκτωβρίου καταγγελία που δημοσιεύθηκε στη σελίδα Conqueer ομάδα φύλου και σεξουαλικότητας ηρακλείου στο facebook: --- Συνέβη σε συντρόφισσα, --- 28/10/19, 19:30 --- Ηράκλειο, λάκκος, δίπλα στο πολιτιστικό κέντρο --- Ήμουν μόνη και προς την αντίθετη κατεύθυνση περπατούσε τύπος μετρίου αναστήματος και σωματικής διάπλασης, κάπου 30 χρονών, με κοντό καστανό μαλλί. Δεν παρατήρησα ιδιαίτερα τα χαρακτηριστικά του. Μόλις έφτασε δίπλα μου, έκανε ένα βήμα για να με φτάσει, με χτύπησε στον κώλο και ταυτόχρονα σφύριξε. Εγώ μόλις που πρόλαβα να αντιληφθώ τις κινήσεις του. --- Σάστισα, δεν πίστευα ότι με άγγιξε τόσο απλά και γύρισα να τον κοιτάξω κι έψαχνα κάτι να βρω στη συμπεριφορά του για να πιστέψω ότι όντως το έκανε.

Αυτός αμέριμνος συνέχισε να περπατάει, δε γύρισε να με κοιτάξει, δεν υπήρχε τίποτα στην κίνησή του που να μαρτυρά έστω και μικρή αναστάτωση. Για αρκετά δευτερόλεπτα έμεινα αμήχανη να τον κοιτάω να απομακρύνεται αδιάφορος και να αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατό να συνέβη τόσο απλά. Ευτυχώς του φώναξα και τον έβρισα και άρχισα να τον κυνηγάω, αυτός γύρισε να με κοιτάξει ξαφνιασμένος κι άρχισε να τρέχει. Βρισκόταν ήδη μακριά μου, κι αναρωτιόμουν τι θα έκανα αν τον έφτανα χωρίς να μπορώ να βρω μία απάντηση, οπότε σταμάτησα, τον ξαναέβρισα και έμεινα σαστισμένη και εξοργισμένη.

Προφανώς, δεν το σκέφτηκε και πολύ, ούτε πριν ούτε αφού το έκανε. Ήταν μία αυθόρμητη κίνηση ενσωματωμένη στο περπάτημά του, στη βόλτα του, σα να κλώτσησε μια πέτρα και να την προσπέρασε. Αμφιβάλλω αν θα του έμεινε καν σαν ανάμνηση ή αν ένιωσε κάτι πέρα από υπερηφάνεια για τον ανδρισμό του. Και φυσικά, δεν περίμενε την αντίδρασή μου γιατί, όπως αυτός μεγάλωσε απολαμβάνοντας την ελεύθερη πρόσβαση στα σώματα μας, έτσι κι εμείς μεγαλώσαμε μαθημένες να καταπίνουμε τις διαμαρτυρίες μας. Φαντάζομαι το συνηθίζει να παρενοχλεί άγνωστες γυναίκες κι είμαι σίγουρη πως αυτές οι γυναίκες, που δεν είναι και τόσο άγνωστές μας τελικά, πήραν μέσα τους το φόβο, την αηδία και, φυσικά, την ευθύνη. Γι’ αυτό ήταν απροετοίμαστος όταν μια από αυτές κινήθηκε απειλητικά προς το μέρος του. Και είμαι σίγουρη, επίσης, πως αν δεν ξαφνιαζόταν τόσο, το ίδιο απλά και “αυθόρμητα” θα ζήταγε τα ρέστα, θα με απειλούσε ή θα κυνηγούσε εκείνος εμένα. Ό,τι για εμένα χρειάστηκε χρόνια ενδυνάμωσης, γι’ αυτόν θα ήταν απλά ζήτημα υποψίας.

Σκέφτομαι σε πόσες γυναίκες μπορεί να συμβαίνει κάτι ανάλογο την ίδια στιγμή και σε πόσες κάτι πολύ πολύ χειρότερο. Σκέφτομαι πόσες αυτοκατηγορούνται και πόσες θα κάνουν το φόβο και το άγχος τρόπο ζωής. Σκέφτομαι πόσο διάχυτη είναι η κουλτούρα το βιασμού και πόσο κανονικά και καθημερινά είναι τα παρεμβατικά βλέμματα και χουφτώματα. Σκέφτομαι σε πόσους θα φανούν υπερβολικά ή ασήμαντα όλα αυτά. Και φυσικά εξοργίζομαι. Τα σώματα μας δεν είναι αντικείμενα, για να τα κοιτάνε και να τα ακουμπάνε όποτε γουστάρουν. Ούτε οφείλουμε να είμαστε σε επιφυλακή πάντα και παντού. Δεν οφείλουμε να το βουλώνουμε και να κάνουμε πως δε συμβαίνουν. Οι καταγγελίες στο Ηράκλειο πληθαίνουν κα ξέρω ότι πληθαίνουν και οι αντιδράσεις μας. Να τελειώνουμε με το σεξισμό.

1 Νοέμβρη στο Βόλο 50χρονος άντρας που φοράει κουκούλα, έχει μούσι και κινείται με ποδήλατο επιτέθηκε σε γυναίκα, στην οδό Βασσάνη με Γ. Καρτάλη. Η γυναίκα κατάφερε να τον αποφύγει και έπειτα αυτός άρχισε να τη βρίζει. Έπειτα κατήγγειλε κατευθείαν το περιστατικό. Στις 2/11 το απόγευμα επιτέθηκε ξανά σε γυναίκες οι οποίες τον κατήγγειλαν και συνελλήφθη. Ήδη είχαν γίνει πάρα πολλές καταγγελίες, μέσω ίντερνετ, για επιθέσεις από τον ίδιο. Όπως ήταν αναμενόμενο ο μισογύνης «κρίθηκε ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα» και μπήκε σε ψυχιατρική κλινική.

Στις 2 Νοέμβρη δημοσιεύθηκε τοποθέτηση με την εξής καταγγελία:

‘Πριν μερικές εβδομάδες στην πανεπιστημιούπολη έγινε απόπειρα βιασμού. Το μοτίβο διαχείρισης λίγο-πολύ γνωστό, το συμβάν αποκόπηκε από τα πραγματικά του αίτια και μετατράπηκε σε αφορμή για ένα ακόμη ρατσιστικό παραλήρημα, καθώς ο δράστης της απόπειρας ήταν μετανάστης, έτσι στο πλαίσιο της διατήρησης του φαντασιακού που θέλει τον εθνικό κορμό «καθαρό» ο βιαστής κατασκευάζεται σαν ετερότητα. Σύμφωνα με την εκάστοτε περίπτωση, είτε γίνεται επίκληση σε μια μειονοτική ταυτότητα του θύτη (στην προκειμένη αυτή του μετανάστη), είτε κατασκευάζεται κάποια άλλη (π.χ. ψυχοπαθής,ανώμαλος, τρελός). Άλλες φορές πάλι η ευθύνη μετατοπίζεται στο θύμα ή στην τελική ο βιασμός δεν αναγνωρίζεται καν ως τέτοιος. Συνήθως, αυτές οι ρητορικές επιστρατεύονται συνδυαστικά ανάλογα με τις ταυτότητες και τα προνόμια που φέρουν τόσο ο θύτης όσο και το θύμα (ταξικά, φυλετικά κλπ).

Εμείς, όμως, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο βιασμός δεν είναι μια αποκλίνουσα συμπεριφορά από τη κοινωνική νόρμα αλλά αποτελεί τον κανόνα της πατριαρχικής κοινωνίας. Τα σώματα μας αντιμετωπίζονται συνεχώς σαν αντανάκλαση των αντρικών επιθυμιών. Σε όλη τη διάρκεια της καθημερινότητάς μας βιώνουμε την αντικειμενοποίηση τους με βλέμματα που μας αξιολογούν για το πόσο άξιες είμαστε να ικανοποιήσουμε τις αντρικές φαντασιώσεις, με ανεπιθύμητα σχόλια και παραβιαστικά αγγίγματα. Ταυτόχρονα, γυναικοκτονίες, βιασμοί και ποικίλες εκφάνσεις πατριαρχικής βίας τείνουν να αποτελούν κανονικότητα, να φυσικοποιούνται, να απόπολιτικοποιούνται και να μετατίθενται στο τομέα του «προσωπικού». Ο αυταρχισμός, η «ασυγκράτητη» σεξουαλικότητα και η επιβολή αποτελούν δομικά και απαραίτητα στοιχεία για τη διαμόρφωση της κυρίαρχης αρρενωπότητας. Συγκεκριμένα στην Ελλάδα, το καμάκι, ο τσαμπουκάς, το να μην αφήνεις τη γυναίκα σου να κάνει και πολλά πολλά, το να «θολώνεις» όταν θίγεται η αντρική σου τιμή και να μην λογαριάζεις τίποτα αποτελούν θετικά και άκρως επιθυμητά στοιχεία για τη φιγούρα του άντρα,  ο οποίος γαλουχείται από μικρή ηλικία με αυτές τις αρχές. Δηλαδή, με όλο το ζόφο του σεξισμού και της ομοφοβίας.

Παράλληλα, οι κοπέλες μαθαίνουν από νωρίς ότι δεν πρέπει να προκαλούν αυτή την αχαλίνωτη αντρική ορμή, δηλαδή, ότι πρέπει να προσέχουν τι φοράνε, πού κυκλοφορούν, πώς κινούνται και φλερτάρουν, τί και πόσο πίνουν, με πόσους κάνουν σεξ κλπ κλπ. Εν ολίγοις, φτάνουν στο σημείο να περιφρουρούν ολόκληρη την ύπαρξη τους, να ενοχοποιούν το ίδιο τους το σώμα σαν υπεύθυνο για κάθε σεξιστική συμπεριφορά που ενδεχομένως να δεχτεί. Επιπλέον, τους στερείται το δικαίωμα να ορίσουν οι ίδιες τον βιασμό τους αφού σπάνια ένας βιασμός αναγνωρίζεται ως τέτοιος, τόσο νομικά όσο και  κοινωνικά. Μάλιστα, πιθανότερο είναι να βρεθούν οι ίδιες στη θέση του κατηγορούμενου, γεγονός που κάνει τους περισσότερους βιασμούς να μην καταγγέλλονται καν. Όπως για παραδειγμα είναι οι περιπτώσεις που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο μιας σχέσης,  όπου ο βιασμός παίρνει ακόμη μεγαλύτερη ηθική νομιμοποίηση (όταν δηλαδή ο θύτης είναι σύζυγος, γκόμενος, πρώην κλπ).Αναλογιζόμενες, ακόμη, ότι οι βιασμοί που πραγματοποιούνται από τον στερεοτυπικό βιαστή στο σοκάκι αποτελούν ένα πολύ μικρό ποσοστό των κρουσμάτων, καταλαβαίνουμε ότι οι περισσότεροι βιαστές έχουν στη διάθεση τους μεγάλη ευχέρεια να κρυφτούν. Ευχέρεια που τους προσφέρει το ίδιο το σύστημα, καθώς η πατριαρχία, όπως έχει διαμορφωθεί στον σύγχρονο καπιταλισμό, έχει αποτελέσει αναπόσπαστο συστατικό μέρος της εδραίωσης και της κοινωνικής αναπαραγωγής του. Δεν είναι άλλωστε κρυφή η στενή σχέση αλληλοτροφοδότησης αυτών των δύο. Η υποτίμηση της γυναικείας υπόστασης είναι μια σημαντική εκφάνση συστημικής καταπίεσης και συμβάλλει στην αντικειμενοποίηση των γυναικών και στη δημιουργία και διαιώνιση επιβαρυντικών καταστάσεων και καταπιεστικών συμπεριφορών εις βάρος τους. Κάποιες μόνο απο τις μορφές της συστημικής αυτής καταπίεσης είναι η υποτίμηση της γυναικείας εργατικής δύναμης, η δημιουργία πατριαρχικών προτύπων ομορφιάς και η σύνδεση τους με τη γυναικεία ταυτότητα, ο έλεγχος των γυναικείων σωμάτων,η αντιμετώπιση τους ως αναπαραγωγικές μηχανές, αλλά και γενικότερα η συνεχής καταπίεση της σεξουαλικότητας τους. Οι συνέπειες των μορφών αυτών, εντός του ταξικά διαχωρισμένου και ιεραρχικά θεσμισμένου status quo, αποκρυσταλλώνονται σε παραδείγματα αφεντικών που παρενοχλούν σεξουαλικά εργαζόμενες, καθηγητών που γλυκοκοιτάζουν φοιτήτριες πίσω από τις κλειστές πόρτες των γραφείων τους και μπάτσων που καταχρώνται την εξουσία τους με σκοπο την ικανοποίηση των σεξουαλικών  τους ορέξεων.

Εμείς, λοιπόν, αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε αντιμέτωπες με μια βαθιά πατριαρχική κοινωνία όπου ο σεξισμός έχει διαποτίσει κάθε πτυχή της (δομές, θεσμούς καθώς και το μικροεπίπεδο των διαπροσωπικών σχέσεων). Αναγνωρίζουμε, επίσης, ότι έχει σαν αρχές της τον ατομοκεντρισμό, την προσωπική ανέλιξη και  την υπαγωγή των συστηματικών καταπιέσεων σε μεμονωμένα προβλήματα. Σε αυτό το πλαίσιο επιλέγουμε να πολιτικοποιήσουμε τα βιώματα μας και να συλλογικοποιήσουμε τη δράση μας ώστε καμία να μην αισθάνεται φόβο και ώστε κανένας να μην τολμάει να απλώσει χέρι πάνω μας. Στις σχολές, στις δουλειές στα λεωφορεία, στις γειτονιές και όπου γουστάρουμε να κυκλοφορούμε θέλουμε να είμαστε ελεύθερες και όχι γενναίες. Να αφήσουμε τις φωνές μας να σπάσουν την σιωπή, που γυρνάει τον τροχό της καταπίεσης και υποτίμησης μας. Να καταστρέψουμε την πατριαρχία που περιμένει σε κάθε γωνία της καθημερινότητας μας και να πούμε σε κάθε καταπιεσμένη που ασφυκτιά στα στενά όρια της ελευθερίας της: δεν είσαι η μόνη, δεν είσαι μόνη.’

4 Νοέμβρη στη Θεσσαλονίκη μπάτσος που στραγγάλισε τη κόρη του το 2015, ενώ είχε καταδικαστεί με ισόβια, μειώθηκε η ποινή του σε 15 χρόνια με «το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου». Λίγο καιρό πριν είχε κριθεί «υγιής» από τις ψυχιατρικές εξετάσεις των μπάτσων.

6 Νοέμβρη δημοσιεύθηκε ότι σε προάστιο στα ανατολικά του Ηρακλείου 50χρονος άντρας που αρνούνταν την επιθυμία της πρώην συντρόφου του να χωρίσουν, την παρενοχλούσε επί μήνες και έγραψε έξω από το σπίτι της βρισιές. Συνελλήφθη, για άλλη μια φορά «κρίθηκε ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα» και μπήκε σε ψυχιατρική κλινική.

8 Νοέμβρη σε δίκη φυγαδεύτηκε ο παιδεραστής παππάς, προφασιζόμενος αδιαθεσία, για να γλυτώσει από την οργή του πλήθους που είχε μαζευτεί. Ο παιδεραστής βίαζε ανήλικη μέσα στην εκκλησία κατ’επανάληψη. Μετά τη δημοσιοποίση, καταγγέλθηκε ακόμα ένα περιστατικό από τους γονείς μιας 14χρονης, την οπόια βίασε πριν 4 χρόνια.

Στις 6 Νοέμβρη δημοσιεύτηκε το εξής βίντεο που αφορά φεμινιστική παρέμβαση σε μαγαζί μισογύνικου σιχάματος. Το μαγαζί βρίσκεται στην Πατησίων και λέγεται Nutcase+ απέναντυ από την ασοεε και πουλάει ξηρούς καρπούς.

Στις 2 Νοέμβρη στην Αθήνα έγινε παρέμβαση στη λαϊκή του Αγίου Παντελεήμονα της φεμινιστικής συλλογικότητας Καμία Ανοχή.

«Το Σάββατο, 2 Νοεμβρίου η Καμία Ανοχή πραγματοποίησε αντιομοφοβική, αντισεξιστική παρέμβαση στη λαϊκή του Αγίου Παντελεήμονα, για να στηρίξουμε τις αδερφές μας που πριν κάποιες μέρες έγιναν δέκτες ομοφοβικής επίθεσης σε έναν από τους πάγκους.
Δεχτήκαμε μερικούς προπηλακισμούς αλλά βρήκαμε και πολλούς υποστηρικτές και υποστηρίκτριες στην παρέμβασή μας.
Μοιράσαμε τρικάκια σε πολλές γλώσσες, μέσα στην καρδιά της γειτονιάς των μεταναστ(ρι)ών, και δηλώσαμε πως καμία δεν είναι μόνη απέναντι στην πατριαρχία – το σεξισμό – το ρατσισμό.»
(video)

Παραθέτουμε άλλο ένα περιστατικό σεξιστικής βίας που παραλείψαμε σε προηγούμενο παρατηρητήριο, το οποίο δημοσιεύτηκε στις 16/10/19 στο facebook απο Fight Back Club:

«ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΑΠΘ

Την Παρασκευή 11/10/2019 συνέβη το εξής συμβάν στον πανεπιστημιακό χώρο του ΑΠΘ και συγκεκριμένα στο πάρτι που έγινε στα Γρασίδια της Φιλοσοφικής. Στο πάρτι αυτό βρισκόταν μια παρέα φοιτητών, μέσα στην οποία υπήρχαν μέλη της Queer κοινότητας. Χόρευαν στα σκαλιά μπροστά από το κτίριο της Φιλοσοφικής. Κάποια στιγμή ήρθε ένας 30χρονος άντρας κι έκατσε σε ένα σκαλάκι λίγο πιο πέρα από την εν λόγω παρέα. Ο άντρας αυτός καθόταν ακίνητος καρφώνοντας με τα μάτια του ένα 19χρονο αγόρι της παρέας που χόρευε (στο σημείο αυτό θέλουμε να τονίσουμε ότι το αγόρι χόρευε απλώς, δεν έκανε τίποτα άλλο). Ο 30χρονος άντρας πλησίασε το 19χρονο αγόρι με σκοπό να βλάψει την σωματική του ακεραιότητα, τον χτυπούσε με κλωτσιές και μπουνιές κυρίως στο κεφάλι. Τον χτύπησε έως ότου να πέσει κάτω. Ευτυχώς, το 19χρονο αγόρι έπεσε στα σκαλιά χωρίς όμως να τραυματίσει σοβαρά το κεφάλι του. (Η δύναμη με την οποία το χτύπησε ο 30χρονος θα ήταν αρκετή για να κάνει τον οποιοδήποτε να κατρακυλήσει από τις σκάλες και να χτυπήσει σοβαρά). Η παρέα του αγοριού ταραγμένη συγκεντρώθηκε γύρω του να δει αν είναι καλά, και ο 30χρονος κατέβηκε ανενόχλητος, διασχίζοντας τον κόσμο. Η παρέα του αγοριού ζήτησε από τη διοργάνωση του πάρτι να σταματήσει η μουσική και να ενημερωθεί ο κόσμος για αυτό που μόλις έγινε, ωστόσο οι διοργανωτές αφού σταμάτησαν την μουσική για λίγα λεπτά συνέχισαν αμέσως μετά το πάρτι σα να μην συνέβη τίποτα. Στη συνέχεια, μάρτυρες του συμβάντος διαπίστωσαν ότι ο 30χρονος άντρας βρισκόταν ακόμα στο πάρτι και καθόταν σε έναν πάγκο, απολαμβάνοντας το ποτό του. Οι μάρτυρες βρήκαν την ομάδα περιφρούρησης του πάρτι και τους ανέφεραν το περιστατικό, δείχνοντάς τους τον 30χρονο. Τα μέλη της ομάδας περιφρούρησης αρκέστηκαν στο να συζητάνε μεταξύ τους το συμβάν για πολλή ώρα, μέχρι που ο 30χρονος (συνειδητοποιώντας προφανώς ότι άρχισε να γίνεται ντόρος) αποχώρησε ανενόχλητος. Ακούστηκε ως δικαιολογία ότι το αγόρι “ χούφτωσε ” τον 30χρονο (κάτι το οποίο δεν συνέβη ποτέ). Να σημειωθεί εδώ ότι εκδήλωση του πάρτι δεν είχε κάποια υπογραφή. Στο μεταξύ το 19χρονο αγόρι μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο, όπου έκανε ράμματα καθώς επίσης διαπιστώθηκε πως υπέστη κάκωση στον αυχένα. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για δυο ημέρες.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε από αυτόπτες μάρτυρες του συμβάντος, με σκοπό να ενημερώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα. Ο πανεπιστημιακός χώρος οφείλει να μην ανέχεται κανενός είδους ομοφοβικής ή σεξιστικής επίθεσης. Παράλληλα, οι ομάδες που κάνουν πάρτι έχουν χρέος να ορίσουν ομάδες περιφρούρησης ικανές και πρόθυμες να προστατεύσουν όλους τους παρευρισκόμενους. Δε νοείται να επιτρέπουμε σε άτομα όπως τον εν λόγω 30χρονο να ασκούνε βία στο κεντρικότερο σημείο του πάρτι και να φεύγουν ανενόχλητοι.»

Στις 6 Νοεμβρίου μεσημέρι στη βιβλιοθήκη του ΑΠΘ, φοιτητής έχυσε στη πλάτη φοιτήτριας που διάβαζε μπροστά του. Στη συνέχεια τα τηλεοπτικά σκουπίδια της εκπομπής «Μεσημέρι με τον Γιώργο Λιάγκα» κάναν αναπαράσταση του περιστατικού μέσα σε ένα κλίμα κουλτούρας βιασμού κανονικοποιόντας το με αηδιαστικό και μισογύνικο τρόπο.

Στις 7 Νοεμβρίου το μεσημέρι, μισογύνης επιτέθηκε σε γυναίκα που έκανε τζόκιν στο ΕΑΚ Βόλου με κλωτσιές στο κεφάλι. Συνέχισε να την κλωτσάει ακόμα και όταν αυτή είχε πέσει στο έδαφος και το περιστατικό κατήγγειλε μια περαστική γυναίκα. Ο κακοποιητής ενώ έχει σε βάρος του 30 καταδίκες παραμένει ελεύθερος. Στο δικαστήριο φάνηκε αμετανόητος για το ξυλοδαρμό της κοπέλας, η οποία ύστερα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Βόλου για της δώσουν τις πρώτες βοήθειες.

https://fuerzafemeninavolos.home.blog/2019/11/09/28-10-9-11/
_______________________________________________
A-infos-gr mailing list
A-infos-gr@ainfos.ca
http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-gr
A-Infos Κέντρο Πληροφοριών