A - I n f o s

πολυγλωσσική υπηρεσία ειδήσεων από, για, και σχετικά με αναρχικούς **
Ειδήσεις σε όλες τις γλώσσες
Οι τελευταίες 40 δημοσιεύσεις (Κεντρική Σελίδα) ΟΙ δημοσιεύσεις της τελευταίας δύο εβδομάδες Αρχείο δημοσιεύσεων των παλαιών θέσεων

Οι τελευταίες 100 δημοσιεύσεις, ανάλογα με τη γλώσσα
中文 Chinese_ Castellano_ Deutsch_ English_ Français_ Greek_ Italiano_ Nederlands_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ _The.Supplement

Η πρώτη παράγραφος των τελευταίων 10 δημοσιεύσεων:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours | of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017

Syndication Of A-Infos - including RDF - How to Syndicate A-Infos

(gr) Απολογιστική Συνέλευσης και Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών Λεωφ. Αλεξάνδρας (2014 - 2016)

Date Sat, 4 Mar 2017 17:47:04 +1100



1. Μνήμη – Παρόν - Προοπτική --- ΜΝΗΜΗ: Βρεθήκαμε σε ένα έδαφος κοινωνικής ερήμωσης και βασικών αναγκών επιβίωσης, μέσα σε συνθήκες όπου κυριαρχούν τα βιώματα προσφυγιάς και πολέμου, η εκμετάλλευση, η εξατομίκευση και ο κατακερματισμός. --- Οι πρώτες συλλογικές οργανωτικές απόπειρες από καταληψίες της γειτονιάς εστίασαν κυρίως σε ζητήματα τεχνικής-διαχειριστικής φύσης. --- Για μεγάλο διάστημα, δεν υπήρξε ισχυρή βούληση και διάθεση αυτοοργάνωσης και αγώνα μέσα στην γειτονιά των Προσφυγικών από το μεγαλύτερο κομμάτι των καταληψιών της, κάτι που, ως ένα βαθμό, συνεχίζεται ως σήμερα. --- Από τότε (2010-11), με την σταδιακή αριθμητική και ποιοτική ενίσχυση της γειτονιάς στην περίοδο της κρίσης και των προσφυγικών ροών και την οργανωτική συγκρότηση της Κοινότητας* και της Συνέλευσης Κατειλημμένων Προσφυγικών, έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου σε κάθε τομέα της καθημερινότητας και του επιπέδου αυτοοργάνωσης της γειτονιάς των Προσφυγικών συνολικά.

Επιχειρήσαμε να σταθούμε πάνω στις αντικειμενικές προβληματικές σε σχέση με την προοπτική τους και όχι ως αναχώματα, με εργαλεία την ισότητα, την ελευθερία, την αλληλεγγύη. Θέσαμε εξαρχής το ζήτημα της οριζοντιότητας, της αυτοοργάνωσης, της κοινότητας και της αυτονομίας της, της κοινοκτημοσύνης και της ισότητας, πρώτα-πρώτα εντός του εγχειρήματός μας και στην συνέχεια επιχειρώντας να το απλώσουμε συνθετικά και διαλεκτικά μέσα στην γειτονιά.

Σε σχέση με το ευρύτερο ριζοσπαστικό κοινωνικό κίνημα, έχουμε εμπλακεί και συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο, σε ένα μεγάλο φάσμα κεντρικών και ενδιάμεσων αγώνων. Πιο συνοπτικά συγκεκριμενοποιούνται στα πεδία των κοινωνικών/ταξικών/πολιτικών αγώνων, του αντιφασισμού και της διεθνιστικής αλληλεγγύης, αποτελώντας κομμάτι της ριζοσπαστικής κοινωνικής βάσης και αντιλαμβανόμενοι τους εαυτούς μας ως τέτοιο.

ΠΑΡΟΝ: Σήμερα, απολογίζοντας την πορεία μας στη κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών όλα αυτά τα χρόνια, συγκλίνουμε στην πεποίθηση ότι έχει γίνει ουσιαστική πρόοδος και μεγάλα ποιοτικά άλματα στην οργάνωση της κοινότητας αγώνα και του απλώματος της μέσα στη γειτονιά, ταυτόχρονα με την ανάπτυξη και ενίσχυση δομών και υποδομών κοινωνικής αυτοοργάνωσης. Αν για κάτι είμαστε τουλάχιστον σίγουροι, προσμετρώντας λάθη, αδυναμίες και παραλήψεις, είναι ότι ακυρώνουμε στην πράξη τα σχέδια κράτους, κεφαλαίου και αντίδρασης να λεηλατήσουν το υλικό έδαφος, τους ανθρώπους και την αντιστασιακή – απελευθερωτική μνήμη/συνείδηση της ιστορικής γειτονιάς των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας. Ταυτόχρονα ενοποιήσαμε το κατακερματισμένο σώμα της γειτονιάς σε μια, εν δράση και εν εξελίξει, δομημένη κοινότητα αγώνα.

Ανεξάρτητα με την δική μας δραστηριοποίηση εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε σε ένα έδαφος πρωτολείων αναγκών και προβλημάτων. Η βαθιά οικονομική/κοινωνική κρίση και η αντανάκλασή της, υλικά ή ψυχοσωματικά, στους λεηλατημένους ντόπιους πληθυσμούς, τα ρεύματα όλο και πιο εξαθλιωμένων και βασανισμένων μεταναστών και προσφύγων, καθώς και η ισχύς του κόσμου της κυριαρχίας πάνω στο κοινωνικό σώμα των καταπιεσμένων, συνεχίζουν να πλήττουν την κοινότητά μας.

Τις κατασταλτικές επιχειρήσεις όλου του προηγούμενου διαστήματος συνέχισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Η πρώτη περίοδος της νέας κυβερνητικής πολιτικής σηματοδοτήθηκε από την μαζική αποχώρηση οργανωμένων στη συνέλευση μεταναστών και προσφύγων, λόγο απόκτησης νόμιμων χαρτιών, με αποτέλεσμα να αποδυναμωθεί η γειτονιά. Το κενό έχει σε μεγάλο βαθμό καλυφθεί χωρίς να λείψουν τα προβλήματα και οι δυσκολίες.

Παράλληλα, ως κοινότητα αγώνα μας πλήττει ουσιαστικά η ευρύτερη κινηματική ύφεση που χαρακτηρίζει τον οργανωμένο και μη κόσμο του αγώνα και της αντίστασης, σε επίπεδο δράσης, μαζικότητας, οργάνωσης , ψυχολογίας. Όλα αυτά τα χρόνια οι δυσκολίες που συναντήσαμε στην δημιουργική και αλληλέγγυά μας ζύμωση μέσα στο σώμα της ανοιχτής κοινότητας, αποτέλεσαν μια πράγματι επίπονη και κοπιαστική εργασία. Τα αναχώματα, όμως, των κομματιών αυτών, οργανωμένων και μη, μέσα στην γειτονιά μας που αυτοπροσδιορίζονται εντός του κοινωνικού-ριζοσπαστικού, είτε του αναρχικού κινήματος, αλλά αρνούνται, ως τέτοια, να εξισωθούν με τα τιμήματα και τη δυναμική της ισότητας, της συντροφικότητας, της συν-οργάνωσης και της αλληλεγγύης, δηλαδή του ίδιου του αγώνα, αποτέλεσαν και αποτελούν τον πιο αντιδραστικό και διαλυτικό παράγοντα στην συγκρότηση κοινών αγώνων και προοπτικών.

2. Καταστολή & Υπεράσπιση της Κατειλημμένης Γειτονιάς των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας

Μετά την μεταφορά των Προσφυγικών από το ΤΑΥΠΕΔ στην Περιφέρεια αττικής, η καταστολή βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στην κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών και την κοινότητα αγώνα της. Πρόκειται για μια ποιοτική αναβάθμιση της καταστολής, αφενός γιατί αντιστρέφει τα νοήματα σε επικοινωνιακό επίπεδο και αφετέρου, γιατί αντιπαρατίθεται ευθέως και πολιτικά εναντίον των κομματιών της κοινωνίας που αυτό-οργανώνονται έμπρακτα. Δηλαδή, τα διαγγέλματα ανάπτυξης και αξιοποίησης έρχονται να απαντήσουν σε επίπλαστες ανάγκες και όχι στις πραγματικές ανάγκες του κόσμου των Προσφυγικών. Συγκεκριμένα, οι προτάσεις αναβάθμισης περιλαμβάνουν την ανέγερση μουσείου μνήμης προσφύγων, φοιτητικών εστιών, ξενώνων για άστεγους και πρόσφυγες. Είναι καταφανές το επίπλαστο των προτάσεων ως απάντηση στα κοινωνικά ζητήματα της εξαθλίωσης και της ανέχειας, καθώς στην γειτονιά των προσφυγικών κατοικούν ήδη άνθρωποι. Ποιό μουσείο θα μπορούσε να καταδείξει το προσφυγικό ζήτημα όταν οι ίδιοι οι πρόσφυγες και μετανάστες, κατοικώντας και αγωνιζόμενοι στη γειτονιά, χαράσσουν και συνδέουν την καθημερινή πραγματικότητά τους με την ιστορία της γειτονιάς των Προσφυγικών;

Απέναντι στην απτή και βιωμένη πραγματικότητα των κατατρεγμένων, το κράτος χτίζει μουσεία-νεκροταφεία, για να καταχωνιάσει μνήμες και ιστορίες πολέμων που ποτέ δεν τελείωσαν. Θα πρέπει λοιπόν να γίνει κατανοητό, ότι το μόνο αρμόδιο σώμα για να αναπτύξει, να αναπλάσει και να αξιοποιήσει τη γειτονιά αυτή, είναι το ίδιο το σώμα της κοινότητας αγώνα των Προσφυγικών.

Η αστυνομική καταστολή και οι φασίστες αποτελούν το συμπλήρωμα του σχεδίου απαξίωσης και αποδυνάμωσης της γειτονιάς με στόχο την εκποίηση της σε καπιταλιστικούς παράγοντες και των πολιτικών επιλογών και αποφάσεων που την συνοδεύουν. Παρόλα τα διαφορετικά της πρόσωπα (προοδευτικό, αυταρχικό, συμβιβαστικό) η καταστολή λεηλατεί έδαφος και ζωτικότητα από την κοινότητα των καταπιεσμένων, σε κάθε της σημείο.

Όλο το τελευταίο διάστημα η οργανωμένη κοινότητα των Προσφυγικών επιχειρεί να δουλέψει με τον νεοεισερχόμενο κόσμο της γειτονιάς, να μεταφέρει την εμπειρία της και να σταθεί πιο έτοιμη απέναντι σε νέες απόπειρες υποβάθμισης και καταστολής της. Την ίδια στιγμή δρα με όσες δυνάμεις διαθέτει στο ευρύ πεδίο του κοινωνικού-απελευθερωτικού αγώνα.

Η νέα περίοδος καταστολής αποτελεί ταυτόχρονα έναν κίνδυνο και μια ευκαιρία για την γειτονιά. Από την μια να διαλυθεί μέσα στον φόβο, την αποστασιοποίηση και τον κατακερματισμό, ξεπουλώντας όσα έχουν χτιστεί ως σήμερα. Από την άλλη να βασιστεί στα θεμέλια που έχουν χτιστεί και να αναλάβει την ευθύνη να αγωνιστεί με κάθε κόστος για την συγκρότηση της κοινότητας αυτής που θα ολοκληρώσει το έργο και το πρόταγμα της αυτονομίας της.

3. ΣυΚαΠρο/Κοινότητα/Γειτονιά – Γειτονιά/Κοινότητα/Συ.Κα.Προ.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ – ΔΕΣΜΕΥΣΗ – ΚΥΚΛΙΚΟΤΗΤΑ - ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Ο συλλογικός διάλογος σε σχέση με την συμμετοχή-δέσμευση-κυκλικότητα-λειτουργία τόνισε την δυσκολία και τις αδυναμίες της αυτοοργάνωσης στην πράξη και ενάντια στον κόσμο της εξουσίας. Η αποδοχή της κοινής ευθύνης εντός της κοινότητας και των ορισμένων δραστηριοτήτων της, είναι απαραίτητη για το ξεπέρασμα των ψευδοπρονομίων που διαχέει στα κοινωνικά σώματα η κυριαρχία, συντηριτικοποιώντας τα με όρους εξατομίκευσης, συλλογικοποιημένης αδράνειας, παθητικότητας και ηττοπάθειας.

Όλα αυτά τα χρόνια παρατηρείται η απουσία μεγάλου μέρους της γειτονιάς και αποστασιοποίηση κομματιών της κοινότητας από το κοινό έργο της συλλογικής αυτονομίας, που αφορά κυρίως τους κατοίκους καταληψίες που έχουν αναφορές και βιώματα μέσα στους αγώνες και το οριζόντιο κίνημα. Τα αποτελέσματα της καθημερινής ζύμωσης εμφανίζονται κάθε φορά στις στιγμές πραγματικής έκτακτης ανάγκης, επαναπροσδιορίζοντας, συνεκτικά ή μη, το κοινοτικό σώμα.

Πέρα από τα παραπάνω, ιδιαίτερο ανάχωμα στο συλλογικό προχώρημα αποτέλεσαν και αποτελούν τα προβλήματα στις διαπροσωπικές και συλλογικές σχέσεις, τα οποία μέσα στις κοινότητες διακατέχουν κοινωνικά/ταξικά/πολιτικά χαρακτηριστικά και διαφοροποιήσεις. Εμφανίζονται ως ένα έλλειμμα κοινοτικής συνείδησης και υπερμεγένθυσης των αντικειμενικών δυσκολιών και προβλημάτων, άλλοτε παίρνοντας την μορφή μιας ανέξοδης υπερεπαναστατικότητας, άλλοτε ενός ηττοπαθούς συμβιβασμού και άλλοτε ως ψευδαίσθηση αυτάρκειας μιας υποτιθέμενης νησίδας ελευθερίας.

Επιπλέον, μεγάλο κομμάτι της γειτονιάς, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και τα οργανωμένα μέλη, όχι τα ίδια κάθε φορά και όχι υποστηρίζοντας πάντα παρόμοιες θέσεις, αντιλαμβάνεται σε μεγάλο βαθμό την Συ.Κα.Προ όχι ως ένα πεδίο συν-οργάνωσης και κοινότητας αλλά ως ένα ακόμη “γραφείο” παραπόνων και αιτημάτων προς επίλυση, αναθέτοντας, δηλαδή, στην οριζόντια οργάνωση διευθυντικό είτε διεκπερεωτικό ρόλο. Μέσα στο συνολικό έργο μιας κοινότητας είναι το ξεπέρασμα των παραπάνω δρώντας παράλληλα με την προβληματική αυτή. Ταυτόχρονα, κρίνεται αναγκαία η αναγνώριση της κόπωσης των παλαιότερων μελών, χωρίς όμως να παραγνωρίζονται την ίδια στιγμή οι νέες ανάγκες, οι νέες προτάσεις αγώνα, καθώς και η ικανότητα των νέων συντρόφων στην ενεργητική αυτοοργάνωση της γειτονιάς εντός και εκτός των φυσικών ορίων της, μπολιάζοντας την ζωντανή, διαλεκτικά εξελικτική κοινότητα με νέα προτάγματα, οράματα ή ακόμα και αντιφάσεις.

Αυτοκριτικά κρίνουμε ότι μέσα σε ένα γενικό πλαίσιο σκληρού αγώνα, μεγάλης προσωπικής και συλλογικής κόπωσης και σημαντικού ποσοτικά και ποιοτικά έργου, υπάρχουν σημεία προβληματικών. Αφορούν άλλοτε σοβαρές και άλλοτε όχι τόσο ελλείψεις στην ισορροπημένη ενεργητικότητα, συμετοχικότητα και πρωτοβουλία, στην πλήρη και ακριβή υλοποίηση των αποφάσεων, την εμπλοκή με όρους βούλησης και στο εθελούσιο της συμμετοχής. Τα παραπάνω ζητήματα, παράγωγα του ελιτισμού και της αποστασιοποίησης ανατρέπονται στην πράξη μέσα από την ενίσχυση της δέσμευσης, της συμμετοχικότητας και της κυκλικότητας.

Οι σύντροφοι της συνέλευσης και της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών οφείλουν να προσφέρουν βάσει της ικανότητάς τους και να μοιράζονται το βάρος των ευθυνών στο βαθμό που ο καθένας μπορεί, σπάζοντας την ανάθεση και την υπερσυσώρευση εργασίας σε μεμονωμένους συντρόφους. Όλα τα παραπάνω κρίνονται από και μέσα στο συλλογικό κοινοτικό σώμα. Το ζωντανό κοινωνικό έδαφος καταργεί τους τεχνητούς διαχωρισμούς που επιβάλλει η κυριαρχία.

ΔΟΜΕΣ/ΥΠΟΔΟΜΕΣ

Η Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών αναγνωρίζει την επάρκεια στους παρακάτω τομείς τόσο στις θεματικές τους όσο και σε σχέση με τα ποιοτικά και οριζόντια χαρακτηριστικά τους, και πάντα σε σχέση με ένα περιβάλλον μεγάλων αναγκών και περιορισμένων δυνάμεων.

ΔΟΜΗ ΦΟΥΡΝΩΝ: Η Δομή Συλλογικού Φούρνου κρίνεται μέσα στα πλαίσια της απολογιστικής ως η αρτιότερη και πιο επιτυχημένη εφαρμοστικά δομή, η οποία παράγει με όρους εσωτερικής οικονομίας ψωμί για ένα μέρος κατοίκων της γειτονιάς και αλληλέγγυων. Αναφορικά με τα προβλήματα και τις κάμψεις που έκανε, δεν σταμάτησε ποτέ την λειτουργία της και ενίσχυσε σταθερά και μακροπρόθεσμα, με τις δυνάμεις της, τις ανάγκες της οργανωμένης κοινότητας. Απολογιστικά επιβεβαιώνεται η ανάγκη για οργανωτική - λειτουργική ενίσχυση και η αναβάθμιση της παραγωγής & διανομής, μέσα και έξω από την γειτονιά.

ΔΟΜΗ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ & ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗΣ: Η Δομή Παιδικού στεκιού και Αυτομόρφωσης, όλα αυτά τα χρόνια, έχει φιλοξενήσει δεκάδες παιδιά, κυρίως προσφύγων και μεταναστών, οι οποίοι διέμεναν ή διαμένουν στην γειτονιά. Λειτούργησαν και λειτουργούν μια σειρά από δραστηριότητες ή εκδηλώσεις πλήθους θεματικών, σε πρώτο βαθμό για τα παιδιά της γειτονιάς και στη συνέχεια για τον καθένα που αναγνώριζε γνωσιακές ανάγκες για τον ίδιο ή για άλλους (εκμάθηση γλωσσών, σεμινάρια τεχνικών δεξιοτήτων κ.τ.λ). Η δομή αυτή βασίστηκε και βασίζεται στο οργανωμένο κομμάτι της κοινότητας, στην συμμετοχή της γειτονιάς και την δραστηριοποίηση αλληλέγγυου κόσμου έξω από αυτή.

Το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση πολλών οικογενειών από την γειτονιά, η λειτουργία της δομής έχει υποβαθμιστεί και το μεγαλύτερο βάρος έχει πέσει στην οργανωμένη κοινότητα. Στη βάση αυτή είναι ανάγκη να επανακινήσει τις δραστηριότητές της και να ξαναγίνει σημείο συνάντησης για τα παιδιά και ''γέφυρα επικοινωνίας'' της κοινότητας με τους γονείς.

ΔΟΜΗ ΥΓΕΙΑΣ: Η προσπάθεια συγκρότησης δομής υγείας για την κοινότητα και την γειτονιά των προσφυγικών είχε ως καταλυτικό έναυσμα τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος τους. Η αδυναμία μας να επιτύχουμε την οργανωτική συγκρότηση της δομής, αποκαλύπτεται από την μη χρήση της ειδικής υποδομής που ορίστηκε για τον λόγο αυτό. Οι ευθύνες είναι αντικειμενικού, υποκειμενικού αλλά και συλλογικού χαρακτήρα. Εντούτοις σε άμεσα πρακτικό επίπεδο έχουν δοθεί απαντήσεις σε σοβαρά θέματα που τεθήκαν στο συλλογικό σώμα κάθε φύσης. Σε γενικό επίπεδο υπάρχει θετική αποτίμηση κυρίως λόγω της πρωτοβουλιακότητας των συντρόφων και της κοινότητας, όπου υπήρχε άμεση ανάγκη.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ/ΣΚΙΠΙΝΓΚ: Η δομή συλλογικής κουζίνας αποτέλεσε την πρώτη απόπειρα οργάνωσης δομών αυτόνομης κοινότητας μέσα στην γειτονιά των Προσφυγικών. Παρά τις προβληματικές και τις αδυναμίες της στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων, δεν έπαψε ποτέ να εργάζεται και αποτελεί πεδίο συντροφικής συνάντησης και σύσφιξης των δεσμών κοινότητας. Η ενίσχυση της σε κάθε επίπεδο, υλικό, οργανωτικό, λειτουργικό αποτελεί προϋπόθεση για την συγκρότηση κοινότητας μέσα στην γειτονιά, με στόχο να αποτελέσει ένα καθημερινό πεδίο κοινής εργασίας και κάλυψης πραγματικών αναγκών, όπως η τροφή και η επικοινωνία.

Η οργάνωση του συλλογικού σκίπινγκ εκκίνησε πάνω στην ανάγκη επάρκειας πρώτων υλών για την συλλογική κουζίνα και τις διατροφικές ανάγκες κατοίκων, μέσω της μεταφοράς της εμπειρίας αντίστοιχης δράσης από καταλήψεις στην Ευρώπη. Εκτός της βασικής της λειτουργίας, δηλ. της κάλυψης μέρους των διατροφικών αναγκών της γειτονιάς, ενέχει τεράστιες δυνατότητες προοπτικής στους τομείς της συντήρησης καθώς και μεταποίησης τροφής προς συλλογική χρήση. Αποτελεί ταυτόχρονα ευκαιρία άμεσης κοινής ζύμωσης με τις τοπικές λαϊκές αγορές και τα πιο υποβαθμισμένα κοινωνικά κομμάτια και αποτελεί πεδίο σύνδεσης της εργασίας και της ανάγκης για τροφή με την ανάγκη για αυτοοργάνωση.

Είναι ζητούμενο μέσα σε συνθήκες υλικής φτώχειας να μοιράζουμε τα τρόφιμα με βάσει τις ανάγκες του καθενός, συλλογικά και χωρίς διαχωρισμούς.

ΟΜΑΔΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Η ομάδα εργασίας αποτελεί το πρώτο θεσπισμένα τεχνικό όργανο της κοινότητας με αρμοδιότητες οριοθετημένες από την συνέλευση και χωρίς αποφασιστικό χαρακτήρα, σε σχέση με την καλύτερη επεξεργασία προβλημάτων της γειτονιάς, όσον αφορά την κρατική και φασιστική καταστολή και την αντιμετώπιση εκμεταλλευτικών ή αντικοινοτικών πρακτικών εντός της. Αναφέρεται στην συνέλευση, παρουσιάζει τις επεξεργασμένες προτάσεις της και απολογείται σε αυτή. Η λειτουργικότητά της στηρίζεται επίσης στην κυκλικότητα και την πλέρια συμμετοχή όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους της κοινότητας.

ΟΤΕΑΥ: Αποτελεί επίσης τεχνική ομάδα εργασίας σε σχέση με την αντιμετώπιση προβλημάτων τεχνικής φύσης της γειτονιάς. Δεν κατάφερε να συγκροτηθεί οργανωτικά ως ειδικό σώμα. Τις αρμοδιότητες που ανέλαβε συνεχίζουν να επιτελούν τα υπόλοιπα κομμάτια της κοινότητας με κυριότερη της γενική συνέλευση. Η ανασύσταση και η ανασυγκρότησή της αποτελεί αναγκαιότητα και επίδικο μείζονος σημασίας όχι μόνο για την αντιμετώπιση των πρακτικών ή τεχνικών προβλημάτων της κοινότητας και της γειτονιάς αλλά κυρίως για την ίδια την επιβίωσή της.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Σε όλη την διάρκεια της απολογιστικής, πάνω σε διάφορες και διαφορετικές μεταξύ τους θεματικές, επιβεβαιώθηκαν οι σοβαρές αδυναμίες στον τομέα της επικοινωνιακής ανάγκης, κάθε φύσης, τόσο σε σχέση με την γειτονιά καθεαυτή, όσο και σε σχέση με την οργανωμένη κοινότητά της εντός και εκτός γειτονιάς. Η αναγκαιότητα ενίσχυσης και αναδόμησης του επιπέδου, της ποιότητας και της πληρότητας της επικοινωνίας υπερτονίστηκε ως απάντηση σε εγγενείς προβληματικές της κοινότητας και της γειτονίας σε φυσικό, πολιτισμικό και τεχνογνωσιακό επίπεδο.

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια κοινοτικού αγώνα και συλλογικοποίησης μπορούμε να διακρίνουμε την επικοινωνία ως ζωτική και βασική ανθρώπινη ανάγκη σε διαλεκτική σχέση με την τροφή , την στέγαση, την ένδυση και την ελευθερία. Η επικοινωνία αποτελεί από τα βασικότερα συνεκτικά και εξελικτικά στοιχεία μιας κοινότητας. Συνδέεται διαλεκτικά και οργανικά με την ισότητα και την αλληλεγγύη και προϋποθέτει το έδαφος της πιο πλατιάς ελευθερίας και οριζοντιότητας.

Προβλήματα, επίσης, εντοπίστηκαν και με τις μεταφράσεις, οι οποίες αποτελούν βασικό συνεκτικό στοιχείο της κοινότητας και την ανάθεσή τους σε συγκεκριμένα πάντα άτομα, τα οποία φορτώνονται μεγάλο βάρος και πολλές φορές αντιμετωπίζουν κριτικές δυσανάλογες της προσφοράς και των δυνατοτήτων τους. Μέσα στις απολογιστικές διαδικασίες τονίστηκε η ανάγκη ενίσχυσης της φυσικής επικοινωνίας εντός και εκτός γειτονιάς σε κάθε πεδίο, ως βασική και δυναμική αναγκαιότητα.

Α.Σ.Α.Κ.Α.

Η Α.Σ.Α.Κ.Α. (Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Κοινότητας & Αλληλέγγυων των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας) συγκροτήθηκε μετά από ανοιχτό κάλεσμα της οργανωμένης κοινότητας των Προσφυγικών την περίοδο της μεταφοράς τους στο ΤΑΙΠΕΔ. Εμπλουτίστηκε από γείτονες καταληψίες και αλληλέγγυους συντρόφους. Ακόμη και μετά το πέρας της πρώτης περιόδου άμεσου κινδύνου από το ΤΑΙΠΕΔ, συνέχισε την ενίσχυση της κοινότητας, των δομών και των υποδομών της, καθώς και την βαθύτερη συγκρότηση με όρους ανοιχτούς και ισότιμους με το οργανωμένο σώμα της γειτονιάς. Μια σειρά από δράσεις και παρεμβάσεις, εντός και εκτός της γειτονιάς, δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν χωρίς την συμβολή αγωνιστών που βρεθήκαν στην γειτονιά ερχόμενοι από “έξω” για να στηρίξουν τον αγώνα της.

Μέσα στο δύσκολο πεδίο της οριζόντιας αυτοοργάνωσης της αλληλεγγύης η ΑΣΑΚΑ διατήρησε την συνέχεια και την παρουσία της παρά τις αντικειμενικές δυσχέρειες, όπως η σταδιακή μείωση των συμμετεχόντων, οι αδυναμίες στην συμμετοχή των οργανωμένων συντρόφων της Συ.Κα.Προ., η ελλειμματική και αποστασιοποιημένη στάση μεγάλου μέρους της κοινότητας και της γειτονιάς.

Ως εκ τούτου κρίνονται αναγκαία βήματα ποιοτικής και ποσοτικής ανασυγκρότησης που θα έχουν ως αποτέλεσμα την μεγαλύτερη ενσωμάτωση των αλληλέγγυων συντρόφων στην καθημερινότητα της γειτονιάς, καθώς επίσης και στην βαθύτερη κατανόηση του οργανωτικού, λειτουργικού και πολιτικού πλαισίου της κοινότητας των Προσφυγικών.

Κρίνεται επίσης αναγκαίο να αντιμετωπιστούν οι αδυναμίες σε ζητήματα πρακτικότητας, η ανάλωση μεγάλου χρόνου σε συζητήσεις και τα προβλήματα στις υλοποιήσεις των αποφάσεων. Το συλλογικό σώμα της κοινότητας και των αλληλέγγυων είναι ανάγκη να ανασυνταχθεί στις τρέχουσες συνθήκες και αναγκαιότητες.

Ιδιαίτερα σημαντική η Α.Σ.ΑΚ.Α., ως ένα συλλογικό σώμα που εμπλέκει ισότιμα και με όρους κοινότητας τους οργανωμένους καταληψίες, την κοινότητα αγώνα των Προσφυγικών και αλληλέγγυους συντρόφους. Προσφέρει βοήθεια με το έργο που παράγει, δημιουργεί και ενισχύει συντροφικούς δεσμούς, και ενδυναμώνει την γειτονιά συνολικά. Παρόλα αυτά, στην βάση των υπαρχόντων συνθηκών υπάρχει επιτακτική ανάγκη απάντησης στο πρόβλημα μιας επιπλέον διαδικασίας για τον ελάχιστο αριθμό οργανωμένων αλληλέγγυων και των χασμάτων που εμφανίζονται σε σχέση με την δημιουργική αφομοίωση των όρων και τρόπων με τους οποίους συγκροτούμαστε ως κοινότητα.

Απολογιστικά κρίνουμε ιδιαίτερης σημασίας τον αναστοχασμό σχετικά με την αναπροσαρμογή του σφιχτού οργανωτικού πλαισίου και της κοινής αντίληψης πάνω στα κομμάτια της διαδραστικής επικοινωνίας, της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, ιδιαίτερα στα άμεσα εμπλεκόμενα υποκείμενα της οργανωμένης κοινότητας και του βάρους της ευθύνης που φέρουν, της επίδειξης άμεσων αντανακλαστικών και ετοιμότητας όταν οι συνθήκες το προτάσσουν.

ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Παρά το σκληρό έδαφος αντικοινωνισμού το οποίο επιχείρησε να καταλάβει έδαφος ερήμωσης και απαξίωσης, ως αποτέλεσμα της κατασταλτικής επιχείρησης ενάντια στα Προσφυγικά, κάτω από την ομπρέλα της Ολυμπιακής ανάπλασης του 2002-03 και των στρατηγικών των μηχανισμών εξουσίας, η κατάσταση από το 2013 έχει αλλάξει ριζικά. Απομακρύνθηκαν οι κύριες εστίες εκμετάλλευσης και έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στην αυτονομία της κοινότητας μέσα στην γειτονιά και μαζί της. Τα προβλήματα χωρίς να έχουν εκλείψει, περιορίζονται σε ατομικές επιλογές, οι περισσότερες από τις οποίες δεν απασχολούν διαλυτικά την κοινότητα και την λειτουργία της, ενώ ταυτόχρονα έχει ενισχυθεί η ταχύτητα και το βάθος της αντίληψης και των ανακλαστικών απέναντι σε αντίστοιχες πρακτικές.

Αναλογιζόμενοι ότι πρόταγμά μας δεν αποτελεί ένας κόσμος ασφάλειας και νομιμότητας αναγνωρίζουμε ταυτόχρονα την ανάγκη για διαρκή αγώνα στην κατάκτηση της κοινοκτημοσύνης και της κοινότητας, ως τις αντίρροπες δυνάμεις απέναντι στο στρατόπεδο της εκμετάλλευσης και του αντικοινωνισμού. Υπό αυτό το πρίσμα υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος να διανυθεί, πόσο μάλλον όταν η μεγέθυνση της κρίσης και των ανταγωνισμών ενισχύει την εξατομίκευση, τις οριακές ανάγκες και συνεπακόλουθα τον κοινωνικό κατακερματισμό.

Αν υπάρχει κάτι να αναφέρουμε συμπερασματικά είναι ότι ο κόσμος της κυριαρχίας και της εκμετάλλευσης στρώνει το έδαφος της ερημοποίησης για να επικαλύψει το παραγόμενο κενό με την μαύρη εργασία και την ασύδοτη ιεραρχία της μαύρης αγοράς και των εκτελεστικών της οργάνων. Το άπλωμα της ελευθερίας και της ισότητας αποτελεί την καλύτερη προζύμη για την καταπολέμηση της εκμετάλλευσης και το σπάσιμο των ιεραρχιών του παρακράτους, που πλουτίζει πάνω στην αδυναμία και τον πόνο των καταπιεσμένων.

Καταληκτικά επισημαίνουμε ότι η εκμετάλλευση προς ιδιωτικό όφελος κατειλημμένων χώρων έξω από τα συμφωνημένα κοινοτικά πλαίσια καθώς και το εμπόριο με σκοπό την δημιουργία μικρών ή μεγάλων κεφαλαίων αποτελεί εχθρική υλική συνθήκη και αντιμετωπίζεται με απομάκρυνση από την κοινότητα και την γειτονιά.

Όσον αφορά το ζήτημα του αντικοινωνισμού ως έννοια και πρακτική, το αντιλαμβανόμαστε έξω και μακριά από ολοκληρωτικές υπεραπλουστεύσεις, όπου όλοι είμαστε ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Πιο συγκεκριμένα ο αντικοινωνισμός και η υλική και πρακτική του έκφραση, δηλαδή ο κοινωνικός κανιβαλισμός αποτελεί την κατεξοχήν πραγματικότητα των κυρίαρχων ελίτ, ο οποίες είναι οι μόνες που διατηρούνται και μπορούν να το κάνουν, κατασπαράσσοντας τις σάρκες και πίνοντας το αίμα των πιο αδύναμων και κατατρεγμένων. Με πιο απλά λόγια ο κοινωνικός κανιβαλισμός είναι ο πολιτισμός της κυριαρχίας και πρακτικά υπεύθυνοι γι’ αυτόν είναι όσοι διαθέτουν τα μέσα και τους τρόπους για να το επιτύχουν, δηλαδή οι ισχυροί και οι από τα πάνω, σε όποια ταξική ή άλλη κοινωνική διαστρωμάτωση και αν ανήκουν.

4. Το Ριζοσπαστικό Κοινωνικό Κίνημα Σήμερα & Η Θέση Μας Μέσα Σε Αυτό

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ / ΟΡΙΖΟΝΤΙΟ / ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ: Η συγκρότηση και η οργάνωση της κοινότητας αγώνα των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας (2011-12) γεννήθηκε πάνω σε ένα έδαφος κινηματικής άνθησης, οξυμένης αντιστασιακής δράσης και μαζικής κοινωνικής συμμετοχής σε όλο το εύρος των πεδίων του αγώνα. Οι πρώτες απόπειρες κινηματικής συνοργάνωσής μας στάθηκαν δίπλα στο πλατύ και ανοιχτό κίνημα των μαζικών συνελεύσεων γειτονιών και στις απόπειρές συντονισμού τους, στην διάχυτη και πολυεπίπεδη δραστηριοποίηση των καταλήψεων και των αυτοοργανωμένων κοινωνικών χώρων, στις προσπάθειες συνοργάνωσής του και στο υπό ανάπτυξη αντιφασιστικό κίνημα.

Τα τελευταία χρόνια στεκόμαστε εντός των πιο ριζοσπαστικών διεργασιών του κοινωνικού κινήματος κόντρα στη σκληρή πραγματικότητα που επιβάλλει η κυριαρχία. Μέσω των κοινωνικών αγώνων χτίσαμε συντροφικές και αγωνιστικές σχέσεις με συλλογικότητες και συντρόφους.

Αναφορικά, συμμετείχαμε στους αγώνες ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές Χαλκιδικής και ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Σε μαζικές αντιμνημονιακές απεργίες και μαχητικούς ταξικούς αγώνες. Σε αγώνες για ελεύθερες συγκοινωνίες και ενάντια στην δολοφονία του νεαρού Καναούτη. Σε αγώνες διεθνιστικής αλληλεγγύης ενάντια στη φυλάκιση ή έκδοση προσφύγων-αγωνιστών (Ζ. Γκουρμούζ & Μπ. Αϊτούντζ (2013)) και ενάντια στην κρατική καταστολή διεθνώς (Ρ. Φρες (2014). Σε αγώνες ενάντια στην στρατοκρατία και τον μιλιταρισμό και δίπλα στους ολικούς αρνητές στράτευσης (Δ. Χατζηβασιλειάδης κ.α.). Στους αγώνες αντίστασης ενάντια στην καταστολή των καταλήψεων και κοινωνικών χώρων από κράτος, κεφάλαιο και φασίστες (V. Amalia, Σκαραμαγκά, Λ. Καραγιάννη, Κ-Βοξ, καταστολή καταλήψεων σε Πάτρα και Θεσσαλονίκη, Β. Κούβελου, Στρούγκα, Ανάληψη, Βανκούβερ κ.α.). Στις μαχητικές αντιφασιστικές δράσεις όλα τα χρόνια μετά την δολοφονία του αντιφασίστα Π. Φύσσα, στο Κερατσίνι, στο κέντρο της μητρόπολης και στο εφετείο Αθηνών σε όλο το διάστημα της δίκης της χ. αυγής. Στην κατάληψη πολυτεχνείου το 2014 για την απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού, στην απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων (2015), στην κατάληψη για την επέτειο του πολυτεχνείου το 2016, στην περιφρούρηση των Εξαρχείων στις 6/12/16 από την κρατική καταστολή.

Καθόλη την ιστορική διαδρομή της συνέλευσης επιχειρήσαμε να συνδεθούμε με τους κοινωνικούς αγώνες που έχουν γίνει εκτός των φυσικών ορίων της γειτονιάς. Η αλληλεγγύη- ως αμφίδρομη σχέση- με τις συλλογικότητες και τους συντρόφους, για την ισότητα και την ελευθερία, οφείλει να είναι αμοιβαία, κόντρα στον σεχταρισμό, στον συγκεντρωτισμό και στον ελιτισμό. Ο κόσμος της κοινότητας αγώνα χτίζει το κοινό έδαφος αγωνιζόμενων και αλληλέγγυων. Όσο γεφυρώνουμε τις μεταξύ μας αποστάσεις, τόσο πιο άμεση και εξισωτική γίνεται η αλληλέγγυα μας σχέση.

Σήμερα η ελλαδική κοινωνία είναι ένα καζάνι που βράζει έτοιμο να σκάσει, ενώ την ίδια στιγμή είναι βυθισμένη στην απόγνωση, την ηττοπάθεια και την μοιρολατρία. Στον ελλαδικό χώρο βιώνουμε μια περίοδο βαθιάς κινηματικής ύφεσης, ως συνέπεια της σκληρής καταστολής των κρατικών μηχανισμών, της πολιτικής/οικονομικής κρίσης, των αγωνιστικών μας αδυναμιών και των ιστορικών ευθυνών που δεν αναλάβαμε, ταυτόχρονα με την ενδυνάμωση των πόλων της αντίδρασης, τόσο μέσα στους πόλους εξουσίας όσο και μέσα στο σώμα της κοινωνικής βάσης. Το περιβάλλον αυτό, που σπέρνει ηττοπάθεια και αγωνιστική συστολή, για να θερίσει κινηματική διάλυση και εξατομίκευση, επηρεάζει βαθιά και ριζικά τόσο την γειτονιά των Προσφυγικών στο σύνολό της, όσο και τα πιο οργανωμένα μέλη της. Ο υπαρξιακός φόβος έχει απλωθεί μέσα στο κίνημα και τον κόσμο του αγώνα και διαχέεται ως καταλύτης αδράνειας και παθητικότητας σε όλο τον κοινωνικό ιστό.

Την ίδια στιγμή οι συγκρούσεις και οι ανταγωνισμοί εντείνονται σε τοπικό, περιφερειακό και κεντρικό επίπεδο, αναβαθμίζοντας την βία και την καταστολή κρατών και κεφαλαίου από την μια και του καθήκοντος του κοινωνικού-απελευθερωτικού αγώνα από την άλλη.

Απολογιστικά κρίνουμε ότι ο αντιεξουσιαστικός, αντικαπιταλιστικός, αντιφασιστικός αγώνας, προχωρώντας παράλληλα με την αλληλεγγύη και την συντροφικότητα, αποτελεί το βασικό πεδίο όλων των επιμέρους αγώνων και του αγώνα για ελευθερία και ισότητα συνολικά.

Με βάση την κινηματική προοπτική συνεχίζουμε να θεωρούμε ότι η κοινωνική βάση είναι αυτή που φτιάχνει το κίνημα και η ριζοσπαστικότητά της πηγάζει και εδράζεται στην οριζόντια δομή της. Οι απαντήσεις έρχονται από το οριζόντιο κίνημα και η «ιδεολογική καθαρότητα» που μας αποστασιοποιεί από το άμεσο πεδίο του, μας κρατάει πίσω.

Απολογιστικά επισημαίνουμε την προβληματική αποχώρησή μας από τις διαδικασίες της κυριακάτικης αργίας. Εντοπίζουμε δυσαναλογία στην διαρκή και ενεργητική μας παρουσίας όλο το διάστημα της δραστηριοποίησής μας από τη μια, και της αποχώρησής μας, χωρίς την επαρκή πολιτική της αιτιολόγηση από την άλλη.

Οφείλουμε ως μέρος του κοινωνικού κινήματος να συνεχίσουμε την στήριξη των ανοικτών και οριζόντιων διαδικασιών για την ενίσχυση της αυτοοργάνωσης και του αντικατασταλτικού αγώνα.

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ: Οι καταλήψεις αποτελούν ένα από τα πραγματικά απελευθερωμένα εδάφη του κοινωνικού, ταξικού και πολιτικού αγώνα. Ενυπάρχουν και δρουν αλληλένδετα και οργανικά μέσα στο ευρύτερο κοινωνικό πεδίο και τα υπόλοιπα εδάφη κοινωνικού αγώνα όπως τα στέκια, τα κοινωνικά κέντρα και οι πολιτικοί χώροι αγώνα.

Σήμερα, όσο ποτέ, καλούμαστε να ενισχύσουμε ποσοτικά και ποιοτικά τους απελευθερωμένους χώρους και εδάφη, να διευρύνουμε την παρουσία τους και να τα γειώσουμε με τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, επίδικα και αγώνες. Η άρνηση των ψευδαισθήσεων περί νησίδων ελευθερίας σε ένα κόσμο που φλέγεται, των συμβιβασμών με τους οποίους μας εκβιάζουν οι εξουσίες, της αυταπάτης ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε χωρίς διαρκή αγώνα μέσα στις κοινότητές μας απέναντι στον πολιτισμό της κυριαρχίας και τους μηχανισμούς του, αποτελούν βασική προϋπόθεση για την ανατροπή του υλικού και υπαρξιακού τέλματος μέσω της ανατρεπτικής αυτοοργάνωσης.

Καθήκον μας στην νέα περίοδο είναι η ενίσχυση της οργανικής και λειτουργικής σχέσης των απελευθερωμένων-κατειλημμένων χώρων αγώνα στην περιοχή της Αθήνας, στην περιφέρεια Αττικής και στον ελλαδικό χώρο συνολικότερα με στόχο και σκοπό την συγκρότηση της κοινοτικής τους σχέσης για την άμυνα, τον συντονισμό και την διάχυσή τους στο κοινωνικό πεδίο. Η αμέριστη και συντροφική αλληλεγγύύη είναι το πολυτιμότερο και πιο αξιόπιστο όπλο μας. Οι σημερινές συνθήκες υλικής φτώχειας και ανθρώπινου καταναγκασμού απαιτούν οι καταλήψεις να συνεισφέρουν στην επαναστατική αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών.

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: Η έμπρακτη και πλατιά Διεθνιστική Αλληλεγγύη αποτέλεσε και αποτελεί μια από τις σημαντικότερες στοχεύσεις και αναγκαιότητες της οργανωμένης κοινότητας αγώνα των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Δημιουργεί κοινό τόπο και καταργεί τα σύνορα που χαράσσουν οι εξουσίες.

Από τα πρώτα βήματα συγκρότησής της, η Συ.Κα.Προ. και η οργανωμένη κοινότητα αγώνα των Προσφυγικών συνδέθηκε από κοινού με αγωνιστές της Τουρκίας και του Κουρδιστάν οι οποίοι βρισκόταν ήδη στην γειτονιά και ταυτόχρονα άπλωσε το πρόταγμα και το έργο της σε κάθε επιμέρους κομμάτι του κόσμου της μετανάστευσης και της προσφυγιάς. Ταυτόχρονα εμπλακήκαμε σε μια σειρά αγώνων σε σχέση με τους παγκόσμιους ταξικούς πολέμους (Συρία, Κουρδιστάν/Τουρκία, Ζαπατίστας), τις κοινωνικές και ταξικές συγκρούσεις στην Ευρώπη -και αλλού- και τους οικολογικούς αγώνες.

Πιο συγκεκριμένα και αναφορικά με την ειδική κατηγορία του προσφυγικού/μεταναστευτικού, πάνω στην οποία δραστηριοποιούμαστε ενεργητικά με όρους συγκολλητικού στοιχείου στη συγκρότησή μας, το αντιλαμβανόμαστε ως κομμάτι της γενικότερης διεθνιστικής αλληλεγγύης και του ρόλου μας μέσα σε αυτό και στο κίνημα. Καθήκον μας αποτελεί να διευρύνουμε και να ενισχύσουμε την κοινότητα και την αλληλεγγύη και να βοηθήσουμε να νοιώσουν την ελευθερία, όσοι βιώνουν την καταστολή και την λεηλασία και αγωνίζονται εναντίον της αν και βρίσκονται μακριά μας.

Παρόλη την κοινή αντίληψη για πλατιά, ανοιχτή και δυναμική παρουσία μιας σε ένα μεγάλο φάσμα αγώνων διεθνιστικής αλληλεγγύης, υπήρχαν και άλλοι σημαντικοί αγώνες που είχαμε καθήκον να συμμετάσχουμε.

Από εδώ και πέρα οφείλουμε να ενισχύσουμε περεταίρω την συμμετοχή μας στους αγώνες που δίνονται διεθνώς με μεγαλύτερη ισχύ, ταυτόχρονα να γνωστοποιήσουμε ευρύτερα τους αγώνες μας και την εμπλοκή μας στο κίνημα της διεθνιστικής αλληλεγγύης και παράλληλα να ενισχύσουμε την σύνδεση των κοινών μας αγώνων.

Σύμφωνα με τα πλαίσια που μέχρι σήμερα έχουμε συμφωνήσει/κινηθεί και ανανεώνοντας την συμφωνία και την δέσμευσή μας, συνεχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε την κίνηση και την δράση στα παρακάτω επίπεδα τα οποία συνδέονται διαλεκτικά μεταξύ τους:

• Άνοιγμα-επικοινωνία/προπαγάνδιση-οικονομική ενίσχυση του διεθνιστικού μετώπου και των ενεργών σημείων του.

• Φυσική παρουσία όπου δίνονται αυτοί οι αγώνες με όσες δυνάμεις διαθέτουμε και είναι εφικτό να αποσπάσουμε αιμοδοτόντας τους.

• Εμπειρία και γνώση από τους αγώνες αυτούς – μεταφορά του βιώματος και της εμπειρίας και μπόλιασμα με τους εδώ αγώνες.

• Να στεκόμαστε αλληλέγγυοι με αυτούς που δίνουν αγώνα και όχι με αυτούς που έχουμε σχέση ή έχουν την ίδια αντίληψη με εμάς, αντιλαμβανόμενοι διαλεκτικά την φυσική απόσταση που μας χωρίζει και το κοινό έδαφος που μας ενοποιεί.

ΦΑΣΙΣΜΟΣ & ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ: Το πιο βάρβαρο καθεστώς είναι το φασιστικό. Κράτος, κεφάλαιο και φασίστες αποτελούν οργανικά κομμάτια του κοινού συμπλέγματος εξουσίας, καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Τα διάφορα φασιστικά μορφώματα και σχηματισμοί αποτελούν το μακρύ χέρι του κράτους και του κεφαλαίου (π.χ. Χ.Α., ΑΜΕ, ΛΕΠΕΝ κτλ)

Ταυτόχρονα, ο αντιφασισμός, αποτελεί το πεδίο ενότητας των πιο καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων κοινωνικών κομματιών, δηλ. της πιο πλατιάς λαϊκής-κοινωνικής βάσης η οποία είναι η πρώτη και η άμεσα βαλλόμενη από την ανάπτυξη και ενίσχυση του φασισμού.

Η εμπλοκή της οργανωμένης κοινότητας αγώνα των Προσφυγικών στο πεδίο του αντιφασισμού κινήθηκε σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, όπου αναδυόταν ενωτικά πεδία και συγκροτήσεις και όπου το απαιτούσαν οι συγκυρίες, με το μέγιστο των δυνάμεων που διέθετε. Συνοργανώθηκε με το κάλεσμα για την δημιουργία του Αντιφασιστικού Συντονισμού στην Πατησίων σε ένα πλήθος δράσεων και παρεμβάσεων ως την αποχώρησή μας, τον περασμένο χρόνο. Στάθηκε αλληλέγγυα με τον κόσμο του αγώνα σε πλήθος φασιστικών επιθέσεων σε συντρόφους αντιφασίστες, καταλήψεις και κοινωνικούς χώρους. Ένωσε τις δυνάμεις της με το κάλεσμα για την συγκρότηση του Αντιφασιστικού Μετώπου και την στήριξη του τοπικού πυρήνα Αμπελοκήπων ως και την διάλυση τους. Συνέπραξε με τους Αντιφασίστες Παναθηναϊκούς στηρίζοντας την δράση τους μέσα στην γειτονιά των προσφυγικών. Ανταποκρίθηκε στα καλέσματα του στεκιού ΔΙΣΤΟΜΟ για την περιφρούρηση της πλατείας του Αγ. Παντελεήμονα από την φασιστική ΛΕΠΕΝ και των καλεσμάτων ενάντια στις φιέστες μνήμης των πεσόντων του φασιστικού παρακράτους.

Παρόλες τις θετικές μας εκτιμήσεις για την ανοιχτή και ενεργητική μας θέση σε σχέση με το αντιφασιστικό κίνημα, συνεχίζουμε να εντοπίζουμε ελλείμματα και κενά τα οποία οφείλουμε να καλύψουμε μέσω της καλύτερης συγκρότησης και της πιο ενεργητικής και δυναμικής δραστηριοποίησης σε όποια και όσα πεδία μαχητικού αντιφασισμού ανοίγονται. Υπάρχει και αναγνωρίζεται η ανάγκη να συναντηθούμε ακόμη περισσότερο με τον κόσμο της γειτονιάς ενάντια στον φασισμό.

Απολογιστικά, η αποχώρηση από τον αντιφασιστικό Συντονισμό στην Πατησίων αποτέλεσε μια αναγκαία και επίκαιρη επιλογή σύμφωνα με την διαφοροποίησή μας πάνω στα πεδία της δράσης, της εμπλοκής και της ανάπτυξής του. Την ίδια στιγμή αναγνωρίζουμε την ανάγκη στήριξης των Αντιφασιστικών συλλογικοποιήσεων της περιοχής στα σχήματα που εκφράζουν τον οργανωμένο και μαχητικό τοπικό αντιφασισμό στο ζωτικό μας περιβάλλον (Γκύζη-Αμπελόκηποι-Πολύγωνο-Ερυθρός).

ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Με βάση τα παραπάνω, η οργανωμένη κοινότητα αγώνα των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας βρίσκεται μπροστά σε μια νέα καμπή της πορείας της σε σχέση με την εσωτερική οργάνωση και λειτουργία της γειτονιάς και την διαδραστική σχέση της με το ριζοσπαστικό κίνημα και τους κοινωνικούς-ταξικούς-πολιτικούς αγώνες.

Διατήρηση του βασικού οργανωτικού και λειτουργικού μοντέλου: ελευθερία-ισότητα-αλληλεγγύη για τον καθένα με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητές του. Αρμόδιος να κρίνει είναι το σώμα της κοινότητας μέσα από τα όργανά της

Αναστοχαζόμενοι πάνω στην πράξη μας, το σήμερα και την προοπτική ενός αύριο αγώνα για την ελευθερία, την ισότητα και την αλληλεγγύη, αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη που μας αναλογεί σε σχέση με την θέση και τον ρόλο μας σε αυτά, γεωπολιτικά και χωροταξικά, την ιστορία της γειτονιάς μας και τις ευθύνες, συλλογικές και ατομικές που απορρέουν από τα παραπάνω.

Έχοντας συνείδηση ότι ο κόσμος της εξουσίας χτίζεται πάνω στην ανάγκη και την αδυναμία οφείλουμε να ενισχύσουμε την συλλογική-κοινοτική αντίληψη και κουλτούρα, ενωτικά και πολυδιάστατα, πάνω στην κοινή στόχευση των αυτοοργανωμένων κοινοτήτων αγώνα (κομμούνων). Αυτές συγκροτούνται πάνω στα θεμέλια της κοινής αντίληψης ότι η θέση του καθενός βελτιώνεται μέσα από την κοινή δραστηριοποίηση και το αντίστροφο, καθώς και στο συγκολλητικό χαρακτήρα της απροκατάληπτης εμπιστοσύνης, η οποία δουλεύεται στο πιο ανοιχτό πεδίο.

Ταυτόχρονα, συνεχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε ως επιτακτικό μας καθήκον να σπάσουμε τον σεχταρισμό και τα προνόμια εντός των κοινοτήτων μας, δίνοντας έδαφος και ισχύ στην κοινότητα, την συνοργάνωση, την ισότητα και την αλληλεγγύη.

Υπό αυτό το πρίσμα θα συνεχίσουμε να εξελισσόμαστε ακολουθώντας το κύμα της αυτοοργάνωσης και του κοινωνικού ξεσηκωμού, αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα ακόμη πιο δυναμικής συμμετοχής σε αγώνες και δράσεις του ευρύτερου ριζοσπαστικού κοινωνικού κινήματος. Ο εχθρός δεν είναι τόσο δυνατός όσο νομίζουμε. Η αδυναμία του καθεστώτος τυραννίας που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι οφείλουμε να καταδειχτεί στο ευρύ κοινωνικό σώμα και να υπονομευτεί και να ανατραπεί από τα συλλογικά εγχειρήματα και τους αγωνιζόμενους συντρόφους..

Συντασσόμαστε στους δρόμους στη βάση:

1. Ενότητας στη δράση της κοινότητας αγώνα και της γειτονιάς των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας.

2. Πεδίων αγώνα μέσα στην γειτονιά και ευρύτερα κινηματικά των καταλήψεων και των αυτοοργανωμένων κοινωνικών χώρων ενάντια στην καταστολή.

3. Συνοργάνωσης με το κοινωνικό ριζοσπαστικό κίνημα όπου αυτό οικειοποιείται έδαφος και πράττει αγώνα.

4. Ποιοτικής αναβάθμισης δομών (κουζίνα, φούρνοι, υγεία, παιδικό, σκίπινγκ, γλώσσες), υποδομών και οικονομικών πόρων, παράλληλα με την ενίσχυση της περιφρούρησης της γειτονιάς και των κοινών πεδίων αγώνα.

5. Κύριες Αποφάσεις

Α.Σ.Α.Κ.Α.: Πάγωμα της διαδικασίας και μεταφορά των λειτουργιών και των δεσμεύσεων στις ήδη υπάρχουσες διαδικασίες της κοινότητας και της συνέλευσης.

ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΙ: Κοινό πλαίσιο εισόδου με μέλη (3μηνη επανεξέταση, προοπτική 1χρόνου, εξαίρεση οι μη μόνιμοι.

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΔΟΜΩΝ & ΥΠΟΔΟΜΩΝ:

Δομή Παραγωγής: φούρνοι

Δομή Λογιστικού: Κουζίνα, σκίπινκ

Δομή Παιδικού Στεκιού & Αυτομόρφωσης:

Ανασύσταση ΟΤΕΑΥ:

Ο.Εργασίας: Αντιφασισμός, αυτοάμυνα, κοινωνικό/ταξικό κίνημα

Δομή Επικοινωνίας:

Δουλειά πάνω στην κριτική και υλοποίηση της απολογιστικής 1 φορά το 2μηνο («ολομέλεια»)

20/2/2017

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

e-mail: sykapro.squat@riseup.net

*Αντιλαμβανόμαστε την κοινότητα ως ένα σύνολο ανθρώπων και σχέσεων που συγκροτούνται στη βάση ενός κοινού χωροταξικού πεδίου. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η απλή συνάρθρηση ανθρώπων με βάση χωροταξικά κοινά αρκούν για να δημιουργήσουν τους όρους, τις προϋποθέσεις και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που οφείλουν να χαρακτηρίζουν μια κοινότητα, τουλάχιστον με τον τρόπο που την αντιλαμβανόμαστε ως Συ.Κα.Προ.. Αντίθετα την ορίζουμε ως ένα σύνολο υποκειμένων και υποδομών, οι σχέσεις των οποίων δεν συγκροτούνται πάνω σε ένα εθνικό, συγγενικό, θρησκευτικό ή φυλετικό πρόσημο, αλλά στη βάση ενός κοινού πολιτικού προτάγματος, αυτού της κοινοκτημοσύνης, της ισότητας και της συναπόφασης. Σκοπός της είναι να δημιουργεί αυτόνομες πολιτικές δομές και σχέσεις οι οποίες θα εξασφαλίζουν μια σχετική υλική αυτάρκεια από τη μια αλλά και την αυτοπραγμάτωσή της με όρους αυτοθέσμισης, πάντα στην βάση των δυνατοτήτων του καθενός και σύμφωνα με τις ανάγκες του. Αυτό που με όρους πολιτικού φαντασιακού ονομάζεται κομμούνα (commune).
_______________________________________________
A-infos-gr mailing list
A-infos-gr@ainfos.ca
http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-gr
A-Infos Κέντρο Πληροφοριών