A - I n f o s

a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **
News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts Our archives of old posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Catalan_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ _The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours | of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019 | of 2020

Syndication Of A-Infos - including RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups

(nl) Canada, Collectif Emma Goldman - Anti-oorlog verklaring van de linkse jeugd uit Azerbeidzjan (de, it, fr, pt, en) [machine verklaring]

Date Sun, 18 Oct 2020 09:30:47 +0300


Gelezen op de CNT-AIT Franse website http://cnt-ait.info/2020/10/05/jeunesse-de-gauche-azerbaidjan/: ---- “Onze vijand is niet een Armenier, onze vijand is de mensen die aan de macht zijn” ---- De laatste escalatie van het conflict tussen Azerbeidzjan en Armenie in Nagorno-Karabach toont opnieuw aan hoe achterhaald het natie-staat systeem is vergeleken met de werkelijkheden van vandaag. ---- De enige bezetting waar we tegen in opstand moeten komen is de bezetting van onze geesten en onze vaardigheid om te denken voorbij de narratieven en ideeen die aan ons worden opgelegd door onze roofzuchtige nationalistische regeringen; dit niet in staat zijn een geestestoestand te boven te komen die mensen verdeelt in “mensen” en “niet-mensen” dat alleen gebaseerd is op hun geboorteplaats stelt dat de superioriteit van “mensen” boven ontmenselijkte “anderen” vast als het enige mogelijke vooruitzicht van het leven binnen bepaalde territoriale grenzen.

Zo gauw de “natie” ons oproept het te verdedigen tegen de “vijand” zorgt dit soort van reflectie er voor dat we de situaties van uitbuiting van het leven in onze landen vergeten.

Maar onze vijand is niet een gewone Armenier, die we tijdens ons leven nog nooit hebben ontmoet en, misschien, nooit zullen ontmoeten. Onze vijand zijn de mensen die aan de macht zijn, mensen met specifieke namen, titels, rangen en gezichten, die gedurende meer dan twee decennia de grondstoffen en mensen uit ons land hebben geplunderd en ze voor hun eigen belang, winst, in armoede hebben gehouden. Ze tolereerden geen politieke oppositie en onderdrukten degenen die anders dachten, met de hulp van een machtig veiligheidsapparaat. Ze namen natuurlijke ruimtes, kusten en stranden over, evenals natuurlijke hulpbronnen, voor hun eigen plezier en gebruik, en beperkten de toegang tot deze plekken voor gewone burgers. Ze vernietigden het milieu, ontbosten, vervuilden het water, in het kort. Ze bereikten een grootschalige “accumulatie door onteigening”. Ze zijn betrokken bij het verdwijnen van historische en culturele monumenten en terreinen in het hele land. Ze gebruikten fondsen die hadden moeten worden gebruikt voor het onderwijs, de gezondheidszorg en sociaal welzijn voor het leger en ten gunste van onze kapitalistische buren met imperialistische ambities – Rusland en Turkije.

Vreemd genoeg is iedereen zich bewust van deze feiten, maar iedereen lijkt een plotseling geheugenverlies te ervaren zo gauw de eerste kogel is afgeschoten aan de grens tussen Armenie en Azerbeidzjan. Verblind, zoals de hoofdpersonen in Saramago’s novelle “De stad van de blinden” (“Blindheid”) gaan mensen onmiddellijk over naar de zelfvernietiging modus en verwelkomen de dood van onze jeugd in de naam van het “martelaarschap” voor een “heilige zaak”. Deze kwestie is nooit iets anders geweest dan het voortbestaan van de regeringen van Azerbeidzjan en Armenie. Het houdt ze aan de macht en rechtvaardigt hen voor de eindeloze militarisering van maatschappijen en zelfs meer bloedbaden.

We geven het volk niet de schuld: in de afwezigheid van alternatieve interpretaties voor de oorlog en het conflict tussen de twee naties blijft de nationalistische ideologie onuitgedaagd. Als er een ding is dat onze te weinig gefinancierde onderwijs instituties goed doen is het natuurlijk haat zaaien en nationalistische propaganda verspreiden. Omdat haat nooit een product is van de individuele psyche; haat wordt gebouwd en geproduceerd in bestaande machtsrelaties.

In de context waarin geen direct contact is tussen de “haters” en de “gehaten” is het noodzakelijk het “haat” publiek constant te herinneren aan de behoefte om de “gehaten” te haten – des te meer als het “hatende” publiek wordt gedwongen te vechten voor diens eigen dagelijkse economisch overleven binnen een systeem dat afziet van een gelijke verdeling van middelen en diensten en meer lijden brengt. Haat moet worden geproduceerd. “Ze” stolen “ons” land, zeggen we, “dit is waarom we ze haten”. Het doet er niet toe dat er talrijke andere manieren zijn om dit land te bewonen zonder dat een enkele groep exclusief bezit claimt.

De jongere broer van een van ons schrok eens, toen hij een tiener was, toen hij hoorde over een komende werk bijeenkomst met Armeense collega’s in het buitenland: “Zullen jullie een ECHTE Armenier zien?” Als je er over nadenkt zijn hele generaties van mensen opgegroeid in een vacuum, los van degenen die gedurende eeuwen op een plek hebben samen geleefd. Wat voor soort van geweld veroorzaakt zo’n isolering voor onze geesten en verwoest het onze creatieve vaardigheden? Het is onnodig te zeggen dat dit ook het perfecte recept is voor het de-humaniseren van “de ander”. Wat zou eenvoudiger kunnen zijn dan alle slechte kwaliteiten geven aan mensen met wie ik nooit in contact ben geweest?

In de jaren sinds het ondertekenen van het Bishkek Protocol in mei 1994, waarin de twee kanten een wapenstilstand overeen kwamen, hebben de regeringen van Armenie en Azerbeidzjan enorme arsenalen van dodelijke wapens gekregen die ze nu tegen elkaar willen gebruiken. De laatste keer dat de landen een vredesakkoord bereikten was in 2001 tijdens de Key West vredesbesprekingen van de Minsk Groep, waartoe Frankrijk, Rusland en de Verenigde Staten behoren. De vredesgesprekken stortten ineen door nationalistische sentimenten en doordat leiders van beide kanten niet bereid waren compromissen te sluiten. Sindsdien is dit project nooit meer zo serieus benaderd.

In de huidige situatie lijkt het extreem moeilijk manieren te vinden om een nieuwe oorlog in de regio te voorkomen. We zien dat hatelijke toespraken aan beide kanten overheersen, en aan invloed winnen, in het bijzonder op de TV, in officiële verklaringen of in sociale media berichten die in een alarmerend tempo circuleren. Beide kanten leggen verklaringen af die moeilijk te controleren zijn, waardoor een atmosfeer van angst, wederzijdse haat en wantrouwen ontstaat.

Bevolkingen aan beide kanten zijn geraakt door de epidemie en economische recessie en strijden om tegemoet te komen aan de uitdagingen die crises brengen. Nu zijn ze betrokken bij een militair conflict, wat ver is van een constructieve oplossing voor het Karabach conflict. Conflicten consumeren enorme economische en menselijke middelen, alleen om de elites aan beide kanten te laten profiteren. De militaire begroting van Azerbeidzjan voor 2020 steeg tot 2,3 miljard dollar, Armenie tot 634 miljoen dollar, wat ongeveer 5% is van het bruto binnenlands product van de twee landen.

Het is de hoogste tijd dat we, de jeugd uit Azerbeidzjan en Armenie, de verantwoordelijkheid nemen voor de oplossing van dit gedateerde conflict. Het zou niet langer het voorrecht moeten zijn van mannen in kostuum, wiens doel het accumuleren van kapitaal is – economisch en politiek – en niet om een conflict op te lossen. We moeten de natie-staat dwangbuis in de vuilnisbak van de geschiedenis gooien, waar het behoort; en nieuwe manieren van gemeenschappelijke vreedzame coexistentie verbeelden en scheppen. Voor dit doel is het noodzakelijk politieke initiatieven aan de basis, die voornamelijk bestaan uit gewone burgers, te laten opleven. Bovenal kunnen ze vredesonderhandelingen en samenwerking hervatten. Wij, linkse activisten in Azerbeidzjan, steunen op geen enkele manier de voortgaande mobilisatie van de jeugd van het land in deze onzinnige oorlog.

Een nieuwe militaire escalatie en een nieuw opleven van de haat tegenover elkaar kan noch het conflict oplossen noch de toekomst voor ons openen. De laatste militaire botsingen in Nagorno-Karabach hebben vrede in de regio niet dichterbij gebracht. We willen ons niet voorstellen dat we betrokken raken bij een volledige oorlog omdat we de gevolgen kennen die dat kan hebben voor onze maatschappijen en toekomstige generaties.

We veroordelen alle maatregelen die het conflict verlengen en haat veroorzaken tussen inwoners van Armenie en Azerbeidzjan sterk. Laten we terugkijken en de noodzakelijke stappen zetten om het vertrouwen tussen onze maatschappijen en onze jonge mensen te herstellen. We verwerpen iedere nationalistische verklaring en iedere propaganda die de oorlog bevordert omdat het ons de mogelijkheid ontneemt om weer in dit land samen te wonen. We roepen op tot initiatieven om vrede en solidariteit te consolideren. We zijn overtuigd dat er een andere manier moet zijn om uit deze impasse te komen – een die gebaseerd is op wederzijds respect, een orientatie in de richting van vrede en samenwerking.

Voor de linkse jeugd uit Azerbeidzjan:

Vusal Khalilov

Leyla Jafarova

Karl Lebt

Bahruz Samadov

Giyas Ibrahim

Samira Alakbarli

Toghrul Abbasov

Javid Agha

Leyla Hasanova

Vertaling van de vertaling van de Russische sectie van de AIT, KRAS-AIT

Vrijheid voor Giyas Ibrahimov!

De tegenstander van oorlog en sociale activist Giyas Ibrahimov uit Azerbeidzjan werd door de veiligheidskrachten van de politie gepakt in zijn appartement in Bakoe, na het verspreiden van een bericht tegen de oorlog tegen Armenie op sociale media. “Ik ben tegen oorlog en patriottisme op het internet verafschuwt me als mensen daar sterven”, schreef hij op Facebook.

https://aitrus.info/node/5558

17 uur geleden verspreid door het Collectif Emma Goldman

http://ucl-saguenay.blogspot.com/2020/10/declaration-anti-guerre-de-la-jeunesse.html

Orig: (en) Canada, Collectif Emma Goldman – Anti-war declaration of the leftist youth of Azerbaijan (de, it, fr, pt) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl
A-Infos Information Center