A-Infos (nl) Libcom.org: Quebec studenten staking - belangrijke overwinning, hoe gedeeltelijk het ook moge zijn [en]

In Quebec, Canada, is een indrukwekkend studenten protest, verbonden met protesten tegen 
aanvallen op de burgerlijke vrijheden, geeindigd in een gedeeltelijke, maar niettemin 
belangrijke, overwinning. Er is reden om lessen te leren, maar ook om te vieren en te 
worden geinspireerd. Laten we het van de  daken roepen, als een teken van meer in het 
vooruitzicht. ---- Gedurende maanden streden studenten in Quebec tegen een draconische 
stijging van het collegegeld, die de Chares regering probeerde op te leggen. Ze staakten 
in grote aantallen, organiseerden zichzelf door een systeem van vergaderingen waarin ze 
besluiten namen over de staking, welke vormen de acties zouden aannemen en dergelijke. En 
ze demonstreerden, in acties die leidden tot militante confrontaties met de politie. Het 
antwoord van de regering: repressie, met in totaal 3.000 arrestaties. In mei voerde de 
regering Wet 78 door, die snel werd omgezet in de gehate Wet 12.

Die wet verbood, onder andere, demonstraties die niet van tevoren aan de autoriteiten 
waren aangekondigd, en legde forse straffen op voor 'illegale' demonstraties en in het 
bijzonder organisatoren. Binnen enkele dagen liet een massieve demonstratie in Montreal - 
illegaal volgens de nieuwe wet - de woede zien. Organisatoren spraken over "de grootste 
daad van burgerlijke ongehoorzaamheid in de Canadese geschiedenis". Het aantal 
demonstranten werd geschat op tussen de 75.000 en 225.000 mensen.

Niet alleen studenten, maar alle soorten mensen die tegen de aanval op de vrijheid waren 
keerden zich tegen de wet, grotendeels door herhaaldelijk te demonstreren, volhardend, 
militant. Potten en pannen protesten in de avond werden een gebruikelijk verschijnsel in 
veel steden in Quebec. De beweging verplaatste zich naar plaatsen in Canada buiten Quebec. 
Wat begon als een strijd tegen stijging van het collegegeld is ongevormd tot een veel 
bredere strijd, tegen het neoliberalisme en repressief bestuur. Het verhaal kan worden 
gevolgd door een artikel op Libcom, met een lange lijst van updates; een artikel door 
Cindy Milstein over ZCommunicaties helpt gevoel voor de strijd te krijgen; de innerlijke 
dynamiek van de strijd, en van CLASSE, de coalitie die vooral de meer militante vleugel 
van de beweging coordineerde, wordt veel duidelijker door het lezen van "Snapshots of the 
student movement in Montreal", ook op Libcom.

Wat vreemd genoeg veel minder aandacht heeft gekregen in revolutionaire/anarchistische 
kringen is het resultaat. De beweging eindigde in een overwinning! Niet een onbeperkte 
overwinning, niet een overwinning zonder problemen, maar niettemin een overwinning. Ten 
eerste, de protesten gingen voort, met nog een grote demonstratie op 22 augustus, en 
volgens CLASSE nog steeds 43.000 studenten in staking. Ja, er waren tekenen dat de staking 
in september inzakte. Maar de demonstraties gingen door. Het was duidelijk dat de steun in 
de maatschappij, zowel voor de verhoging van het collegegeld als voor wet 12, zwaar werd 
uitgedaagd en ondermijnd door de golf van verzet die gewoon niet weg zou gaan.

In september waren er verkiezingen, en de zittende regering verloor. Een van de eerste 
daden van de nieuwe regering: het schrappen van de verhoging van het collegegeld, en het 
schrappen van in ieder geval de ergste delen wet 12. Dit is hoe twee CLASSE woordvoerders 
het zien: "Als de regering iets van onze eisen overnam is het omdat we een 
stakingsbeweging organiseerden wiens steun breed was, wat mensen van alle leeftijden en 
loopbanen toestond hun grieven te uiten over onze politieke en economische strijd, en die 
hielpen de Charest regering te verslaan. In andere woorden: militante strijd met een brede 
basis deed het. Directe actie, verbonden met brede mobilisaties, waarbij woede werd 
uitgedrukt tegen de verhoging van het collegegeld, maar verbonden aan een veel diepere 
ontevredenheid, leidde tot de overwinning".

Toch was het door verkiezingen dat de verschuiving in de balans zichtbaar werd - een 
verschuiving die net groot genoeg was, zodat politici de verhoging van het collegegeld en 
wet 12 terugtrokken. Dat kan niet altijd makkelijk te hanteren zijn voor ons, anarchisten 
en dergelijke. Maar verkiezingen legden slechts - met afwijkingen - vast wat in de 
maatschappij gebeurde. Wet 12 bleek niet door te voeren te zijn. Verkiezingen lieten het 
niet gebeuren. De verhoging van de collegegelden hadden een revolte geprovoceerd die 
dreigde chronisch en oncontroleerbaar te worden (vraag de Griekse regering hoe dit voelt). 
De strijd droeg ongetwijfeld bij aan de verkiezingsnederlaag van de regering. Bovenal 
zette de strijd druk op de regering om serieuze concessies te doen, of anders. De 
overwinning werd uitgedrukt door verkiezingskanalen. Maar het was niet een overwinning die 
was bereikt door middel van verkiezingen. Het was een overwinning die was bereikt op 
straat, en in de faculteiten.

Ja, de overwinning is beperkt. De nieuwe regering zal komen met andere manieren om kosten 
aan studenten op te leggen, door stiekem hogere collegegelden door te voeren met andere 
mechanismen. De strijd is niet voorbij. Maar de frontale aanval van de regering is 
mislukt, voor dit moment, en dat is bemoedigend. Het is een overwinning die terecht wordt 
gevierd door de CLASSE woordvoerders die ik al citeerde. Anti autoritaire revolutionairen 
zouden samen met hen moeten vieren - geinspireerd worden en de relevante lessen leren.

----------------------------------------------
Orig: (en) Libcom.org: Quebec student strike - important victory, however partial it may be
_______________________________________
A - I n f o s  N i e u w s  S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl