A-Infos (tr) Tayfun Gönül: Hayata da Ölüme de Gülümseyerek Bakan Anarşist... / Gün Zileli

Tayfun Gönül: Hayata da Ölüme de Gülümseyerek Bakan Anarşist...
Tayfun Gönül'ü 1970'lerin sonlarından beri tanırdım. O zamanki Maocu
partinin gençlik örgütlenmesinin içindeydi, Hacettepeli Aydınlıkçı
gençlerden biriydi. Daha o zamandan hayata muzipçe gülümsediğini
hatırlıyorum. Doktor olmak falan umurunda değildi sanki. Hayat öyle
büyük, öyle derin, öyle güzeldi ki. Doktor olmuşsun ya da bir başka
şey, ne önemi vardı. Bu büyük hayatın içine olduğun gibi atılmak, onun
sırlarına kafa yormak ve hep birlikte yaşayıp gitmek en güzeli değil
miydi?
Sonra, 1980'li yıllarda onun doktor olduğu halde hiç de bir doktor
gibi yaşamadığını, anarşist olduğunu, ilk vicdani retçi olduğunu,
kendisi gibi arkadaşlarıyla komünal bir hayat sürdüğünü duydum uzaktan
uzağa. Daha sonra doktorluğu da bırakmış, sahil kasabalarında bileklik
falan satarak yaşıyormuş. Ruhuna yabancı hiçbir hayatı kabul etmeyecek
kadar özgür bir ruhtu.
1990'larda ortak dergilerde yer aldık. Ateş Hırsızı'nda ve
Apolitika'da. Bazen yazılarımızla karşı karşıya geldiğimiz oldu.
Bakunin gibi, hoş, insanı gülümseten bir "komploculuğu" vardı. Beni
eleştiri tahtasına koyabilmek için, Apolitika'nın "anarşizmin
sorunları" üzerine açtığı bir soruşturmada en sonlardaki bir soruya
verdiğim cevabı öne almıştı. Birkaç yıl önce buluştuğumuzda, bizim
evde içerken, bunu, "biliyor musunuz, ben Gün'e nasıl komplo
yapmıştım?" diye gülerek anlatmıştı sofradaki gençlere. Yaptığı
"komployu" yıllar sonra gülerek anlatma dürüstlüğünü gösteren bir
anarşist işte. Hayatın her yönüne gülerek bakma becerisini ancak
Tayfun Gönül gibi yüce gönüller gösterebilir.
Daha buluştuğumuz an sağlığının hiç iyi olmadığını anladım. Çok
kiloluydu, rahat nefes alamıyordu, zor yürüyebiliyordu. Ama
gülümsemesi hiç eksik olmuyordu dudaklarından. Tabii sigarası da. Bu
beden onu nereye kadar götürürse oraya kadar gidecekti. Hayata olduğu
gibi ölüme de gülümseyerek bakıyordu. Çünkü ölüm de o büyük, o derin,
o güzel hayatın bir parçasıydı. O zaman o da alay edilmeyi hak
ediyordu.
Özgür üniversite'de anarşizm üzerine bir seminer vermişti. Çok doğal,
çok özentisiz ama o ölçüde de kapsamlı bir anlatımı vardı. Konuşması
sırasında önüne konan ses cihazıyla oynadığı için bu konuşması ne
yazık ki kayboldu. Büyük hayat çocukça kahkahalarla şenlenen bir
oyundu aynı zamanda. Oyun pahasına konuşmalar kaybolup gitmiş, ne gam.
Kafasında her zamanki gibi bir dergi projesi vardı. Anarşist adlı
dergiyle bu proje hayata geçtiği günlerde yüreği dayanamadı.
Şubat ayında ağır bir kalp krizi geçirip yatağa düştüğünde o yıpranmış
bedeninin ayağa kalkamayacağını tahmin etmiştim aslında. Onu o halde
görmek istemedim. Gönüllerimizde bir tayfun gibi esen o insanı
yatakta, konuşamaz bir halde görmeye dayanamadım. Ama şimdi pişmanım.
Keşke son bir kez görseydim.
Dün Gazi'ye, Avrupa'da yapılacak bir anarşist konferansa yollanacak
kitaplar için telefon ettiğimde, "Tayfun Gönül'ün Anarşizm broşürü de
var mı?" diye sordum. Varmış. "Ondan da ne kadar varsa koy" dedim ama
Tayfun'un sağlığını sormadım, sanki ölümü içime doğmuş gibi. Daha
doğrusu sormak içimden gelmedi. Sanki sorsam olumsuz bir cevap
alacakmışım gibi bir his vardı içimde. Ve bu sabah Ahmet Kurt, maille
verdi haberi.
Tayfun Gönül artık yok ama yaşamaya çağıran, ölümle dalga geçen
gülümsemesi hep yanı başımızda.

Gün Zileli
31 Temmuz 2012


Kaynak: http://www.gunzileli.com/2012/07/31/tayfun-gonul-hayata-da-olume-de-gulumseyerek-bakan-anarsist%e2%80%a6/#ixzz22BYLvnkn
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazyrlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr