A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Frankrijk, Manifest van de UCL – Tegen het staatssocialisme (fr,it,pt,en) [machine vertaling]

Date Sun, 13 Oct 2019 12:35:23 +0300


De staat van dienst van het staatssocialisme, in diens verschillende vormen, is wereldwijd negatief. Historisch gezien heeft het staatssocialisme gediend als een wapen tegen het socialisme dat wordt ontwikkeld door de arbeiders; crisis management door de sociaal democratie, het opbouwen van een “patriottisch” kapitalisme door links nationalisme en een bureaucratisch kapitalisme door het Leninisme, toen het Stalinisme en het Maoisme. ---- Lenin’s autoritaire ideeen maakten de monopolisering van macht door Stalin mogelijk. ---- Als deze regimes, tijdens een periode, in staat waren sociale hervormingen door te voeren, deden ze dit zonder ooit te breken met de kapitalistische productieverhoudingen, noch met de dirigerende hierarchieen. ---- Ze deden dit door onafhankelijke sociale bewegingen te onderdrukken, waarbij ze in bepaalde periodes niet aarzelden om een openlijk contra-revolutionaire rol te spelen (Duitsland 1918-1919, Rusland 1918-1921, Spanje 1937-1939, Hongarije 1956, Algerije 1965, Tsjechoslowakije 1968, Polen 1980 …).

Door dit te doen onderdrukten ze de politieke vaardigheden van het proletariaat en vergemakkelijkten ze vervolgens de terugkeer van de traditionele bourgeoisie naar de macht.

Sociaal democratie

Francois Hollande, Frans president (2012-2017) en perfecte vertegenwoordiger van een sociaal democratisch beleid.

De sociaal democratie is gebaseerd op de illusie van een “neutrale” staat boven de klassen, en daarom bruikbaar ten gunste van uitgebuite belangen.

Er is hier een dubbel bedrog: aan de ene kant de belofte om de staat te leiden tegen kapitalistische belangen in; aan de andere kant de belofte van een progressieve transformatie van de maatschappij, vreedzaam en legaal, reformistisch, door wetten en decreten, van het kapitalisme naar het socialisme.

Het volgt een politieke strategie die is ingeschreven in de instituties van het kapitalisme, hen respecterend. De sociaal democratie – in diens socialistische, arbeideristische of milieu varianten – is bovenal een statistisch socialisme, gebaseerd op de delegatie van macht, waarvan politici en de heersende, bureaucratische klassen profiteren.

Tijdens de twintigste eeuw kon de machtsovername door de sociaal democratie sommige sociale verbeteringen opleveren. Maar deze veroveringen zijn de vrucht van de vormen van strijd aan de basis. De rol die wordt gespeeld door de sociaal democratie, de agent van de heersende klassen, is dan om een einde te maken aan deze vormen van strijd door sommigen van hun eisen te honoreren voordat ze zich te veel uitbreiden en de fundamenten van het kapitalistische systeem ter discussie stellen. Als er geen vormen van sociale strijd zijn geven de heersende sociaal democraten geen concessies en doen ze zelfs mee aan het vernietigen van wat is veroverd.

Voor het proletariaat is de balans van de sociaal democratie rampzalig. Het vestigen van “sociale vrede” waarbij arbeiders hun vaardigheid tot verzet plegen verliezen, onderwerping van organisaties van arbeiders en de sociale beweging aan de electorale kalender of die van regeringsbeleid als links aan de macht is.

Uiteindelijk is de sociaal democratie, in de val van het management van het kapitalisme, altijd geëindigd met het aannemen van codes en ideologie.

Vormen van links nationalisme

Hugo Chavez, president van Venezuela (1999-2013) en uitvinder van een zogenaamd “Bolivariaans socialisme”.

Regeringen stellen soms dat ze zich tegen het kapitalisme verzetten in de naam van het “thuisland”. Het Nasserisme in Egypte, het Peronisme in Argentinie of het Chavisme in Venezuela waren in staat een vorm van socialisme te claimen door belangrijke sectoren van de economie te nationaliseren en de situatie van de arme klassen te verbeteren.

Echter, de echte ambitie van linkse nationalisten is het scheppen van een nationaal kapitalisme, verbonden met een sterke staat die wordt geleid door een charismatische leider, hand in hand met patriottische bazen, waarbij sociale bewegingen onder voogdij worden gesteld.

Historisch gezien hebben de links nationalistische regimes een bureaucratische klasse en een bezittende klasse geschapen die, ver van te werken in het belang van het “thuisland”, altijd zijn geëindigd met het dienen van hun eigen belangen, ten nadele van mensen die zijn beperkt tot het bewieroken van de thuisland leider.

Leninisme en Stalinisme

Als project van een revolutionaire transformatie van de maatschappij onder de leiding van een leidende partij en door de verstatelijking van de hele economie ging het Leninisme ook bankroet door de essentie van het zelfbesturende en federalistische socialisme dat was geboren binnen het proletariaat te verafschuwen en te bestrijden. De staat van dienst is verschrikkelijk, en bloedige dictaturen maakten het woord “communisme” belachelijk.

De geschiedenis heeft nu aangetoond dat de verstatelijking van de productiemiddelen geen breuk met de kapitalistische dirigerende verhouding is, maar de overgang van een concurrerend kapitalisme naar een kapitalisme van de kapitalistische staat, met een nieuwe uitbuitende klasse aan diens hoofd.

Geen partij kan zichzelf uitroepen tot “de voorhoede van het proletariaat” en diens dictatuur opleggen aan arbeiders, in de naam van hun emancipatie. De gecentraliseerde en hiërarchische vorm van de Leninistische partij, met diens functie van het overnemen van de macht en het overnemen van het staatsapparaat, leidt tot tirannie binnen de organisatie, tot het vermorzelen van de betwisting er buiten, tussen de partij en de arbeiders, tussen de partij en de maatschappij.

De strategie van de partij om de macht over te nemen leidt ook dot hatelijke praktijken in de context van dagelijkse vormen van strijd: een patroon van de transmissie gordel die massa organisaties en vakbonden onderwerpt aan partij voorschriften, dirigisme in de vormen van strijd, de mogelijkheden van de belangen van de partij overheersen over de noodzakelijkheden van de strijd.

Natuurlijk trekken we geen lijn van gelijkheid tussen het Leninisme en het Stalinisme. De eerste is een autoritaire revolutionaire trend, terwijl de tweede een totalitair bureaucratisch systeem is. Echter, beide komen uit het Bolsjewisme, de autoritaire stroming van het socialisme. En het is duidelijk dat het Leninisme het bed heeft opgemaakt voor deze bureaucratie, en dat het de weg heeft geopend naar misdaden tegen de democratie en tegen het proletariaat. Deze regimes zijn verantwoordelijk voor het herstel van het kapitalisme, hun heersende klassen hebben in het algemeen de macht behouden door zichzelf om te vormen.

http://www.alternativelibertaire.org/?Contre-les-socialismes-d-Etat
------------------------------------------
Orig: (en) France, Manifesto of the UCL – Against state socialism (fr,it,pt) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl
A-Infos Information Center