A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2015 | of 2016

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(tr) anarkismo.net: Barisimiz var mi? Havana'dan Kolombiya'ya giden yoldaki zorluklar by José Antonio Gutiérrez D. (ca, en))

Date Thu, 22 Sep 2016 09:40:21 +0300


Üç yil süren müzakerelerden sonra Küba'nin Havana sehrinde, Juan Manuel Santos hükumetiyle FARC-EP arasinda bir baris anlasmasi imzalanirken, ELN ile olan süreç çikmaza girmis ve EPL ile olan ise siyasetin gündeminde bile degil. Müzakerelerin iflas etmesinden korkan öngörüler bosa çikarildi. Bu anlasma, bir mücadele devrini kapatarak yeni senaryolari ve yeni olasiliklari açacak. Bu isyanci hareketin silah birakma karari, geri dönüssüz gözüküyor ve hareket, ne olursa olsun, "tekrar sivil hayata katilmak" denilen yolda devam edecek. Bu anlasma yapisal degisiklikler getirmeyecek olmasina ragmen, kirsal nüfus için kayda deger iyilesmeler sunuyor.

Barisimiz var mi? Havana'dan Kolombiya'ya giden yoldaki zorluklar

Üç yil süren müzakerelerden sonra Küba'nin Havana sehrinde, Juan Manuel Santos hükumetiyle FARC-EP arasinda bir baris anlasmasi imzalanirken, ELN ile olan süreç çikmaza girmis ve EPL ile olan ise siyasetin gündeminde bile degil. Müzakerelerin iflas etmesinden korkan öngörüler bosa çikarildi. Bu anlasma, bir mücadele devrini kapatarak yeni senaryolari ve yeni olasiliklari açacak. Bu isyanci hareketin silah birakma karari, geri dönüssüz gözüküyor ve hareket, ne olursa olsun, "tekrar sivil hayata katilmak" denilen yolda devam edecek. Bu anlasma yapisal degisiklikler getirmeyecek olmasina ragmen, kirsal nüfus için kayda deger iyilesmeler sunuyor. Toplam nüfusun %34'ü gibi önemli bir bölümünü olusturdugu halde görünmezlestirilmis olan kirsal nüfus, toplumsal harekete, önümüzdeki süreçte yapilmasi gereken büyük görevleri ifade etme firsati sunuyor. Bunlarin hiçbiri kesin degil. Her sey toplumsal hareketin netligine ve örgütleme ve mobilizasyon kapasitesine bagli.

Anlasma, Kongrede onaylanmayi ve Eylül sonunda Kolombiya'da yapilacak olan nihai imzalanmayi bekliyor. 19 Eylül'de anlasmanin onaylanacagi FARC-EP'nin onuncu kongresinde büyük bir sürpriz beklenmiyor. Anlasmalarin halkin onayina sunulacagi referandum için üzerinde anlasilan tarih 2 Ekim. Referandumda anlasmalarin onaylanmasi için 4.5 milyon "evet" oyu almasi gerekiyor ve bu yüzden, devlet ve FARC-EP[1]arasindaki topyekun savasa geri dönüse çikan kapilari tamamen kapatmak için, halki harekete geçirmek çok önemli. "Hayir" kampanyasi yürüten gericilerin söylemsel yoksulluguna ragmen, bunlarin henüz Uribizm'in[2]otoriter etkisinden siyrilmamis olan kentsel kesimlerdeki cazibesini küçümsemek ahmaklik olur. Yine de en büyük zorluk, bu referandumun onaylanmasi için gereken hedefe ulasmak.

Tarihi, ama...

Bu anlasma tarihi bir olay olsa da, bütün süreç boyunca ve hatta son imzalanma asamasi duyuruldugunda bile yarattigi ilginin azligi saskinlik yaratmaya devam ediyor. Kutlama için nedenler yok degil ama ortada bir kutlama havasi yok. Örnegin Kuzey Irlanda'da ya da El Salvador'da oldugu gibi, diger baris süreçlerine eslik eden genel parti bir havasi olmadi, hatta 1990'larda M-19, EPL, MAQL ve PRT ile olan baris sürecinde hissedilen, demokratiklestirici coskunun yakinina bile yaklasilmadi. Üzülerek itiraf etmek gerekir ki, düzenin simdiye kadar isyancilara karsi yürüttügü medya savasinin büyük ölçüde zehirleyici etkisi oldugunu ve isyancilari nüfusun, hala Kolombiya'daki bütün kötülüklerden onlarin sorumlu oldugunu düsünen, büyük bir kesiminden soyutladigini gösterir sekilde, barisin imzalandigi bir dönemde, en azindan kent merkezinde, FARC-EP karsiti eylemlere daha fazla ilgi var.

Referanduma giderken "evet" çagrisi yapanlarin çogu, ilimli bir "savas daha kötü" tavri ya da buruk bir "aci reçeteyi uygulamak zorundayiz" tavri gösteriyor. "Evet" çagrisi yapan diger sesler, Alvaro Uribe hükümetinin tetikledigi 2008 Subat mobilizasyonlarinin dogal bir sonucu olarak, anlasmanin içerigini desteklemekten çok, sadece son bir öldürücü darbe olarak, FARC-EP'nin ortadan kalkmasi ve silahsizlanmasi[3]için yapiyorlar. Çogu kisi bir "hayir" galibiyetinin gerçekten felaket olacagini algiliyor olsa da, çok az kesim -tahmin edilebilecegi gibi Sol- anlasmanin içerigini net bir sekilde destekleyerek oy çagrisi yapiyor. Bu, onaylamayacagimiz, ama degistirmek için anlamamiz gereken bir gerçek.

Zor kurulan iliski

Birçok faktör bu olguyu açiklayabilir gibi görünüyor. Her seyden önce, Kolombiya nüfusunun çogu, bu baris sürecini uzak bir ülkede, ayni derecede uzak ve bu kentsel çogunluk için bilinmez, kirsal bir dünyanin patikalarinda sonlandirilan bir çatismayi çözen bir olay olarak algiliyor. Ayrica medyanin, baris süreci boyunca isyancilara karsi sürekli saldirilariyla, süreci hiç de kolaylastirmadigini eklemek gerekir. Yavas ilerleyen, sözde baris pedagojisi çalismasinin da pek faydasi olmadi. Havana'daki anlasmanin içerigini popülerlestirmek ya da içerigin tartisilmasi için hükumetin bir gayreti olmadi, oldugunda da çok zayifti. Isyancilara gelince, baris sürecine "halki katilimini" saglama gayretleri kendi geleneksel etki alanlarinin ya da çatismanin politik çözümünü zaten öteden beri savunan politik kesimlerin ötesine geçemedi ya da nasil geçecegini bilemedi.

Bu baris süreci, Bogota'nin uzak gecekondularinda yasayan bir trans için ne ifade ediyor? Baris, bölgenin merkez sehrinde göç etmis, yerli kadin için ne anlama geliyor? Taseron isçileri ve geçici isçiler için ne anlama geliyor? Issizlik kosullarinda hayatta kalmaya çalisan binlerce insan için ne anlama geliyor? Yoksulluktan madde bagimliligina sürüklenen insanlar için? Solun referandum kampanyasinda yaptigi gibi, insanlara "baris sizinle" hatirlatmasini yapmak zorunda kalinmasi, siradan vatandasin barisla iliskisinin açikça ortada olmadigini, baris sürecini kendinden kopuk gördügünü açikça ortaya koyuyor.

Ne kadercilik, ne zafer gösterisi mevcut güç dengesinde bir anlasma mümkün

Müzakereler yoluyla sosyalizmin elde edilemeyecegi biliniyordu. Çatismaya yol açan yapisal nedenleri asmaya yardimci olacak bazi temel reform arayislari oldu ama bu anlasma, müzakerelerle iliskili toplumsal kesimlerin amaçladigi toplumsal adaletle barisik degil. Baris yok çünkü ELN ve EPL'nin yani sira anlasma sonrasi olusabilecek muhalif gruplar ile çatisma hali devam ediyor, çünkü ülke çapinda para-militarizm sürüyor, hala, siyasi muhalefeti ve toplumsal eylemleri suçlu ilan eden baskici yapi hala yerinde duruyor, çünkü açlikla ve önlenebilen hastaliklarla öldüren yapisal siddet, durmaksizin devam ediyor - toplumsal adalet yok. Ama bu demek degildir ki anlasma nemli bir adim degil ya da süreç boyunca kullanilan deyimle "orta derecede bir iyimserlige" yer yok. Ne solun "ihanet" diye bagirmasina, ne de sanrisal zafer gösterilerine yer olmamali. Anlasma neyse odur: FARC-EP'nin mevcut güç dengelerinde imzaya varabildigi, açikça mevcut iktidar blokunun lehine olan her sey.

Tarihin yargisi, anlasmayi yapan bilesenlere karsi acimasiz olabilir[4]. Anlasma varilan seylere bir göz atmak bile, toplaminda, hükumetin zaten önceden uyum sagladigi anayasal zorunluluklara uymak zorundadir demeye gelen ve bununla birlikte mevcut siyasal sistemin dönüsümünü degil, genislemesini içeren[5]anlasmalari elde edebilmek için gerçekte bu kadar çok kan dökülmesi gerekiyor muydu sorusunu akla getiriyor. Kisa bir dönem, kirsal kesimlerin modernlestirilmesiyle ilgili önemli adimlar atildi, ancak Marquetalia gerillalarinin toprak programi ya da FARC isyanina onlarca yil boyunca ilham veren minimum programi bir özlem olarak kaldi: Topragin az sayida elde toplanmasi sorunu fazlasiyla canli. Bu sorun, Tarimsal, Ekonomik ve Sosyal Kalkinmada Öncelikli Bölgeler (Zidres) araciligiyla tesvikler alacak olan tarim endüstrisiyle birlikte daha da karmasiklasti. Belki de bu süreçte daha fazla dönüstürücü potansiyeli olan bir anlasma yapilabilir ve daha fazla toplumsal cosku yaratilabilirdi. Belki.

Barisi saglayan... Santos?

Hükumet modele dokunmayacagina söz verdi ve oligarsiye verdigi bu sözü tuttu. ELN'nin 5 Agustos tarihli bildirisinde belirtilen, Havana anlasmasi hakkindaki görüsü kayda deger: ülkenin gerçekligini degistirmiyor ve "siddetin, mahrumiyetin, esitsizligin, adaletsizligin ve yagmanin alçak rejimine hiç dokunmadan" birakiyor[6]. FARC-EP 1. Cephenin karsit görüslü bir kesimi, süreçle ilgili bir bildirisinde anlasmaya dair benzer ifadeler kullaniyor[7]. Ancak anlasmaya varilan maddeler asiri sert yargilanmamali: toplumsal adaletle birlikte baris arzusunu gerçekten yansitan farkli bir senaryoyu ya da anlasmayi elde etmek, dogal olarak, sadece FARC-EP'ye bagli olan bir sey degil. Gündemdeki bazi maddelerin dönüstürücü potansiyelini ve isyancilarin her bir maddede sundugu politik önerileri gelistirmek için bu dönüsümleri destekleyen genis bir toplumsal mobilizasyon gerekirdi. Ancak, bu baris süreciyle 2008-2013 arasinda yükselen toplumsal protesto dalgasi arasinda büyük bir ortaklik yaratma olasiligi gerçeklesmedi. Hükumet, mevki verme, bölme ve parçalama yoluyla bu dalgayi durdururken ayni zamanda baris sürecini nüfusun günlük yasamindan tecrit etmeyi basardi. 2013 çiftçi grevi, bu tartismayi özgür birakan, Havana'da tartisilan konularla ülkenin günlük gerçekligi arasinda muazzam bir toplumsal sempati yaratan kilit bir andi, toplumsal kesimlerin iktidar blokuyla açikça çelistigi, kir ve kent arasinda bir köprü yaratan bir an.

Grev sonrasinda hükumetin sözlesmeyi ihlaliyle karsilasan toplumsal mobilizasyonun sokakta engellenmesi, ki bazi kesimler bunu "talihsizlik" olarak degerlendirdi, Santos'un "istiktrarini" bozarak baris sürecini zayiflatir (ve Uribizmi güçlendirir) sasirtici bahanesiyle, sol için felakete yol açan bir seçim stratejisi hedeflenerek yapilmisti. Bu baglamda, baris süreci sonuçta kendini, tarihteki en sevilmeyen baskanlardan biri olan Santos'un sahsina mahkum etti ve o da bunu kullanarak hem tekrar seçildi hem de baris sartlarini tekrar tanimlayarak saldiriya geçti. Barisin anahtari, halka ait oldugu konusunda o kadar israr edildikten sonra gümüs tepsiyle Santos'a sunuldu. Santos'un "barisi saglayan irade" olarak ve "demokratik güvenligi" kalici hale getirme göreviyle iktidara gelen bir Baskan olarak taninmasi, baris sürecinin büyük ölçüde 2012-2013'te zirvesine ulasan toplumsal mobilizasyon sayesinde elde edildigi gerçegini çarpitti[8]. Herkesin zihninde baris süreci Santos'un sahsina daimi olarak baglanmakla kalmadi, referandum eski politikanin bilinen sahsiyetleriyle lanse edildi. O zaman coskusuzlugun sasirtici bir tarafi var mi?

Çatisma sonrasi yeni direnis; toplumsal ve politik muhalefetin olusmasi

Hükumetin bas müzakerecisi, Humberto de la Calle'nin, bunun "mümkün olan en iyi" anlasma oldugunu iddia etti[9]. Bu muglak ifade, anlasmanin çogu maddesini belirleyebilmis olsalar da her seyi belirleyemediklerini gösteriyor. Anlasmalar, hem oligarsinin, hem de toplumsal kesimlerin yararlanabilecegi, açik bir kapi gibidir. Oligarsi, kapitalin tarim ve maden endüstrisinde yayilmasini hizlandirmaya çalisacaktir. Bu senaryonun gerçeklesip gerçeklesmemesi toplumsal kesimlere, mücadelelerine ve örgütlenmelerine baglidir. Devletin anlasmaya uymasi da toplumsal kesimlere baglidir çünkü - Catatumbo, Putumayo toplumlarinin ve bölgenin kendisi teyit edebilir - devlet, tuzaklar kurup faturayi ezilenlere çikarmak konusunda uzmandir, ve BM'nin uluslararasi gözetimi ya da garantisinin devletin anlasmaya uymasini saglayacak bir garanti oldugunu düsünenlerin suçu asiri saf olmaktir.

Maalesef, mücadelelerde hala çok fazla örgütsüzlük ve bölünme var. Yeni bir sol olusurken yeni kolektif yol açicilik olusmali ve genis bir örgütlenme ve toplumsal mobilizasyon süreci yaratilmalidir. Solda birlik konusunda büyük israrlara ragmen, her seyden önce gerekli olan sey, bütün ezilen kesimlere, dislananlara ve aç olanlara, yeni modele ihtiyaci olanlara ulasmak için büyük bir yapici faaliyettir. Solun, cesarete, vizyona, kararliliga, çok fazla diyaloga, baskalarini dinlemeye ve çok fazla örgütlenmeye ihtiyaci var. Ancak genis bir örgütlenmeye ve aktif bir sekilde, memnuniyetsizligin yapici olarak ifade edilebilecegi alanlari yaratma arayisina dayali oldugunda bir birliktelikten bahsedilebilir. Bu da, ayni eski liderlerin toplamindan çok daha fazladir. Bir birlik, en azindan ortak eylem ekseni etrafinda ve insanlarin günlük olarak gelistirdikleri bin bir mücadele önerilerinden organik olarak olusmalidir. Ayrica bu birlik, farkli bir siyaset anlayisi ve politik eylem biçimi gerektirir: sahiden tabandan ve toplumsal dünyadan olmayi, geleneksel siyasetin eski kötülüklerini, sanki olgunluk göstergesiymis gibi azar azar kabul etmeyi degil, hastaliktan kaçinir gibi onlardan kaçinmayi gerektirir. Bütün bunlar için Santos sahsiyetinden ayri durmak ve solun görevini (Uribizmin hileyle elinde tuttugu politik alani) geri almasi gerekir. Bu temel adim, bir kez daha, bir mobilizasyon ve toplumsal dönüsüm sürecine bagli olarak, toplumsal adaletle birlikte barisi insa etme fikriyle halkin gönlünü çalmaya dogru gidebilir.

Yokus yukari bir mücadele, deneyimli ve sebatli bir halk

Simdilik zarlar egemen blokun lehine. Bu kesimlerin zafer gösterileri Kolombiya ordu komutani General Alberto Mejia'nin, eski gerillalarinin güvenligini saglamak için ordunun hazir oldugunu söyledigi açiklamasinda açikça görülüyor. "Bu bizi küçük düsürmez, hatta gurur verir çünkü onlari koruyanlar savasi kazananlardir, çünkü onlari koruyanlar silahlarini muhafaza edenlerdir, onlari koruyanlar, Cumhuriyetin üniformalarini tasirlar."[10]. Açikçasi, FARC-EP'nin yenilip yenilmedigi tartisilir, ya da ordunun sözde zaferinin ne kadar pahaliya patladigi; ama isyanci grup ne düsünürse düsünsün, bugün hegemonya egemen bloktadir, toplumsal kesimlerde degil. Oligarsik devletin elinde tuttugu "güç tekeline", onun ordusu ve silahlarindan daha da büyük bir güçle karsi koymak gerekir: örgütlü halkin gücüyle. Silahsiz siyaset yapilmayacagini söyleyen çok olsa da, Afrikali devrimci Amilcar Cabral'in söyledigi gibi kapitalizmde bütün mücadeleler silahlidir: Devlet silahlidir ve çikarlari ve egemenligi tehdit edildiginde onu insanlara karsi kullanir[11]. Insanlar sokaklarda siyaset yapma hakkini kullandiklarinda, ESMAD, polis ya da ordu, onlara güçle ve silahlarla siyasi baski uygular. Bu baski ABD'nin (baska kim olabilir?) çatisma sonrasi, iç güvenlik güçleri için gerçeklestirdigi yeniden yapilanma ve yeni polis kanunu ve vatandas güvenligi kanunu ile desteklenir.

Referandumdaki "evet" destegi, ne süreci sona erdirecek, ne de yeni bir toplumun insasini baslatacak. Ancak, radikal demokratik, esitlikçi ve özgürlükçü bir alternatif biçimi oligarsik kesimlere dayatabilecek olan yeni bir toplumsal blokun biçimlenmesine dogu giden uzun yolda, bu uzun direnis tarihinde bir baska adim olacak. Barisin dogasi ya da sistemin özündeki yapisal siddet tartismalarinin ötesinde, ELN ya da EPL olmadan barisin insasinin mümkün olmadigini ve bu yüzden siyasi çözümün bu diger isyanci ifadeleri de kapsamasinin siyasi, etik ve ahlaki bir zorunluluk oldugunu görmek gerekir Bugün, toplumsal güçlerde ve siyasi akimlarda, içinde faaliyet yürütmek zorunda olduklari karmasik cografi, ulusal, bölgesel ve uluslararasi baglamda elestirel düsünmek[12], hatalari düzeltmek için öz-elestiri uygulamak ve bu sekilde toplumsal kesimlerin aleyhine olan bu güç dengesini tersine çevirmek önemlidir. Bugün, sloganlari degistirip basit formüllere gömülmektense, Gramsci'nin aklin karamsarligi - çünkü nesnel zorluklar devasa boyutta - ama iradenin iyimserligi ilkesini uygulamak daha uygundur; Kolombiya halkinin mücadelelerinin muazzam potansiyelinin yani sira bir yüzyila yakin süren direniste biriken degerli deneyimin farkindayiz. Kolombiya halkinin tümünü gerçekten heyecanlandiran ve güvenini kazanan bir proje ancak bu yolla gelistirilebilir. Ve heyecan duyan bir halkla, dönüstürücü güçler durdurulamaz.

José Antonio Gutiérrez D.
31 Agustos, 2016

Notlar

[1]Ne yazik ki önceki aylarda sol kesimler, referandum fikrine saldirmak için çok fazla mürekkep ve tükürük harcadilar. Bu kesimler referandumu, kendilerinin kurucu meclis çagrilarini dislayan bir seçenek olarak gördüler. Bir kurucu meclis, mevcut durumda muhtemelen toplumcu kesimlerin aleyhine olacak ve hatta 1991 anayasasindan geri adim atmak anlamina gelebilirdi. Iyi fikirler yeterli degil, fikirlerin uygulanacagi baglamin ve durumun anlasilmasi gerekiyor.

[2]Medya, bir kez daha, algi üretme görevi kapsaminda seçim anketlerini çarpitarak, anlik siyasi gündeme göre zaferi kimi zaman "evete", kimi zaman "hayira" verdi.

[3]Bu anlamda, Espectador gazetesinin 25 Agustos tarihli bas yazisi "(...) Farkli gerillalarin silahsizlandirilmasi ve çatismanin sonlanmasi anlaminda baris bütün baskanlarin gündeminde olmustu[ama]simdiye kadar hiçbir öneri FARC'in silahsizlanmasina bu kadar yaklasmamisti. Ne olursa olsun, ülke ilk defa bu gerilla grubunun varligi olmadan düsünebiliyor."

[4]Jus ve Bellum'a göre bir savasin "adil" kabul edilebilmesi için, bir tarafin elde ettiklerini silahlara basvurmadan elde edemeyecegini göstermesi gerekir. Bundan sonraki on yillarda Kolombiya'da en hararetli tartisma konusu bu olacak. Tipki ülkedeki baris sürecinden yirmi yil sonra, Irlanda'da olmaya devam ettigi gibi.

[5]Anlasmanin tamama buradan ulasilabilir: http://static.iris.net.co/semana/upload/documents/acuer...c.pdf

[6]http://www.rebelion.org/noticia.php?id=215328&titular=p...ncia- contin%FAa-

[7]http://www.elespectador.com/noticias/politica/frente-de...41831 FARC-EP bildirisinin, bu karsit görüslüleri "ekonomik" motivasyonlara (madencilik, uyusturucu kaçakçiligi) sahip olmakla suçlamasi talihsizlik, çünkü -yanlis ya da dogru- politik nedenleri yok sayiyor; ve kendi içinden ayrilan bir gruba yöneltilen bu tip suçlamalar kolaylikla dönüp dolasip kendine zarar verir; ve Kolombiyali isyancilar hakkindaki, bütün kliseler gibi genelde yanlis olan, egemen kliseleri güçlendirir.

[8]O dönemde bu temalar üzerine fazlaca yazdik. Bu makalelerden bazilari: "¿Tiene Santos las llaves de la paz?", "Sólo la lucha decide", "El proceso de paz ¿secuestrado por el miedo?" yHabemus presidente: mandato por la paz con injusticia social.

[9]http://www.semana.com/ nacion/articulo/proceso-de- paz-de-la-calle-interviene-en- el-cierre-de-la-negociacion/ 491131

[10]http://www.semana.com/ nacion/articulo/proceso-de- paz-comandante-del-ejercito- habla-sobre-su-papel-en-zonas- veredales/491112

[11]https://www.marxists.org/subject/africa/cabral/1968/ppt.htm Devleti "toplumsal mutabakatin" ya da "ortak faydanin" somut hali olarak gören idealist, liberal ve burjuva görüsün tuzgina düsmemek gerekir. Devlet, oligarsik kesimlere hizmet etmek üzere tasarlanmis ve alt kesimler isyan ettiginde siddet uygulayan, tahakkümün ve sinifli toplumun bir aracidir. Toplumsal kesimlerin çikarlari lehine her kazanim devlete ragmen kazanilir, onun sayesinde degil.

[12]Baris süreci baslamadan önce, Medofilo Medina'nun FARC-EP'nin o dönemdeki lideri Alfonso Cano'ya gönderdigi mektupla ilgili tartisma vardi. Bir kaç ay sonra, iki tarafin da barisi müzakere etmeyi tartistigi bir dönemde, Alfonso Cano, tümüyle savunmasiz bir haldeyken Santos'un özel emriyle katledilmisti. Bu olay üzerine, solun seçimlerle iktidara geldigi bölgesel baglam, FARC-EP'nin olasi silahsizlanma nedenlerinden biri olarak söyleniyordu. Bu bakis açisiyla, Rouseff'in yalniz kalmasi ve Venezuela krizinin derinlesmesiyle damgalanan mevcut senaryo, FARC-EP'nin siyasi olanaklari hakkindaki degerlendirmesini degistirir mi? Tartismayi okumak için, http://www.anarkismo.net/article/20115

http://www.anarkismo.net/article/29627
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://lists.ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr
A-Infos Information Center