A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(gr) Θέσεις για τον ρατσισμό και το μεταναστευτικό ζήτημα

Date Mon, 30 Apr 2012 16:03:53 +1000


«ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ» Θέσεις για τον ρατσισμό και το μεταναστευτικό ζήτημα --- Μετανάστευση: Αφορμές και κάποια στοιχεία --- Το τοπίο των μεταναστευτικών κινήσεων από και προς την Ελλάδα έχει τροποποιηθεί ριζικά την τελευταία εικοσαετία. --- Η Ελλάδα, από χώρα εξαγωγής εργατών προς την Αμερική, Καναδά, Αυστραλία Γερμανία και άλλες χώρες κατά τις περιόδους 1900-1915 και 1955-1970, έγινε από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, χώρα εισαγωγής εργατών. --- Να αναφερθεί ενδεικτικά πως την δεκαετία του 1960, η καθαρή έξοδος πληθυσμού από την Ελλάδα έφτασε τις 460.000, δηλαδή, περίπου, το 5% του τότε πληθυσμού της Ελλάδας ήταν μετανάστες.

Έτσι, άλλοι επιβιβάζονταν στα βαπόρια που έφευγαν γεμάτα εργάτες από τον Πειραιά για την Αμερική, ενώ άλλοι κατέφταναν στην Γερμανία με ένα συμβόλαιο εργασίας στη τσέπη για να παραλάβουν το τίτλο του gastarbeiter (φιλοξενούμενος εργάτης) από την γερμανική κοινωνία.

Η ένταση των μεταναστευτικών κινήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο οφείλεται σε συνδυασμό πολλών παραγόντων. Η κυριαρχία της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς και η σταδιακή κατάρρευση του λεγόμενου κοινωνικού κράτους, η υπεραύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, οι δικτατορίες και τα απολυταρχικά καθεστώτα, οι περιφερειακοί και τοπικοί πόλεμοι, η δραστηριότητα πολυεθνικών επιχειρήσεων στις χώρες του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου, οι οποίες οδηγούν στην εκδίωξη των ανθρώπων από την γη και τις κοινότητές τους... «Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι, και οι πλούσιοι πλουσιότεροι» λένε τα στοιχεία των διεθνών οργανισμών τα οποία είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικά: από το 1945 έως σήμερα ο πλούτος των κρατών έχει επταπλασιαστεί, ενώ το ποσοστό των φτωχών είναι μεγαλύτερο από ότι 50 χρόνια πριν. Οι διεθνείς οργανισμοί και οι εκθέσεις του ΟΗΕ, δίνουν πληθώρα στοιχείων που δικαιολογούν την ένταση του φαινομένου τα τελευταία είκοσι χρόνια και στην Ελλάδα. Σε παγκόσμιο επίπεδο, και σύμφωνα με στοιχεία του ʼ99, 100 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν μακριά από την εστία τους, από το τόπο που γεννήθηκαν, είτε εξαιτίας οικονομικών λόγων είτε εξαιτίας φόβου δίωξης για θρησκευτικούς και πολιτικούς λόγους. Το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 2% του παγκόσμιου πληθυσμού...

Αίτια και στρατηγικές

Αν, όμως, μέναμε μόνο στα παραπάνω στοιχεία, θα χάναμε την ουσία του θέματος κάνοντας μια ψυχρή, αποστασιοποιημένη, πολιτικά ουδέτερη περιγραφή του φαινομένου. Ότι, δηλαδή, αρέσκονται να κάνουν οι περισσότεροι «μελετητές του φαινομένου»... Οι μετακινήσεις των πληθυσμών, διαπιστώνονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, συνιστώντας ένα φαινόμενο της παγκόσμιας Ιστορίας. Σίγουρα οι μετανάστες και μετανάστριες επιθυμούν και προσπαθούν για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον για το εαυτό τους. Η απόφασή τους να μεταναστεύσουν δεν ήρθε ξαφνικά. Πάρθηκε, ζώντας μέσα σε ένα καθορισμένο κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο και διαμορφώθηκε από συγκεκριμένους παράγοντες που δεν μπορούσαν να ελέγξουν. Οι προσπάθειες εξήγησης του φαινομένου με επιχειρήματα όπως παγκοσμιοποίηση, ελεύθερες αγορές, μισθολογικές διαφορές, φτώχεια, δικτατορίες, λεηλασία του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου, μόνο μερικώς μπορούν να συνεισφέρουν στην ανάλυση του φαινομένου. Γιατί, πολύ απλά αποτελούν τις αφορμές και όχι τα βαθύτερα αίτια της μετανάστευσης. Όταν σε μια χώρα γίνει πόλεμος, θα δημιουργηθούν μεταναστευτικά ρεύματα προς άλλες χώρες. Το ερώτημα όμως παραμένει: Ποιά είναι η στρατηγική που τον προκάλεσε; Μια στρατηγική που σίγουρα εμπεριέχει και την επιδίωξη δημιουργίας νέου μεταναστευτικών ρευμάτων. Ο καπιταλισμός θέλει το φαινόμενο της μετανάστευσης να υπάρχει. Για τον καπιταλισμό η μετανάστευση είναι ένα σύστημα εξεύρεσης εργατικής δύναμης. Ένα σύστημα που την κατάλληλη χρονική περίοδο, διασφαλίζει σε συγκεκριμένο γεωγραφικό τόπο την απαιτούμενη ποσότητα εργασίας στα αφεντικά στο χαμηλότερο δυνατό κόστος. Εξάλλου, όταν ο μετανάστης εισέλθει στη χώρα υποδοχής, αποτελεί ένα «καθαρό κέρδος» για αυτήν: ο κρατικός μηχανισμός δεν έχει ξοδέψει ούτε μία δεκάρα για την ιατροφαρμακευτική του φροντίδα, την εκπαίδευση και την μόρφωσή του, την ασφάλεια του... Έρχεται να προσφέρει όλες τις ικανότητες και δεξιότητες του, χωρίς προηγουμένως να έχει απολάβει τίποτα από την χώρα υποδοχής.

Με άλλα λόγια, μετανάστευση και συσσώρευση κεφαλαίου είναι έννοιες και καταστάσεις στενά συνυφασμένες μεταξύ τους. Οι βασικές αιτίες της μετανάστευσης είναι ο καπιταλισμός και τα κράτη, που για να διατηρήσουν την παραγωγικότητα τους (με όρους κερδοφορίας και εκμετάλλευσης) θέλουν ένα αυξομειούμενο πληθυσμό φτηνού και εξαθλιωμένου εργατικού δυναμικού, που να μην μπορεί να διεκδικήσει τίποτα πέραν της επιβίωσης του, το οποίο θα το χρησιμοποιούν για όσο θέλουν, όποτε θέλουν και όπως θέλουν τα αφεντικά. Δηλαδή, οι μετανάστες αποτελούν, μια πηγή υποτιμημένης και πειθαρχημένης εργασίας. Και όταν πάψει αυτός ο πληθυσμός να είναι παραγωγικός για μια περιοχή, με συνοπτικές διαδικασίες, τον στέλνουν σε άλλες γεωγραφικές περιοχές και η ιστορία της συσσώρευσης και της αναπαραγωγής του κεφαλαίου μέσω της εκμετάλλευσης, θα συνεχίζεται...

Σαφώς, λοιπόν, η μετανάστευση στις υπάρχουσες συνθήκες είναι φαινόμενο αναπόφευκτο, εφόσον οι εξαθλιωμένοι πληθυσμοί είναι αναγκασμένοι να εγκαταλείψουν την χώρα προέλευσής τους για να πουλήσουν το μόνο «εμπόρευμα» που έχουν -την εργατική τους δύναμη, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις και το ίδιο τους το κορμί- προκειμένου να επιβιώσουν.
Το σύστημα καταπίεσης και εκμετάλλευσης, γεννά μια πραγματικότητα της οποίας τα όρια καταδεικνύονται από την ύπαρξη των μεταναστών. Ενός συστήματος, που η ανάπτυξή του δημιουργεί συνεχώς νέους όρους για την υποτίμηση των ζωών μας. Ήδη ο πληθυσμός των αστέγων έχει υπεραυξηθεί, ενώ η μετανάστευση χτυπά την πόρτα σε όλους όσους νοιώθουν την αβεβαιότητα στην καθημερινή τους ζωή. Ουσιαστικά, οι μετανάστες, οι άστεγοι, οι φτωχοί, καθώς και όλα τα συνακόλουθα της κρίσης, έχουν τις ρίζες τους βαθιά στην λέξη «εκμετάλλευση».

Εκφράσεις και πολιτικές του κρατικού και διάχυτου ρατσισμού: από την Λεπέν στον κυρ - Τάσο

Ερχόμενοι, λοιπόν, οι μετανάστες στην χώρα υποδοχής, κατευθείαν έχουν να αντιμετωπίσουν έναν κρατικό αλλά και έναν διάχυτο κοινωνικό ρατσισμό. Πρόκειται για μια συνθήκη εξαιρετικά ασφυκτική. Περά από τις επιπτώσεις του κρατικού ρατσισμού, οι μετανάστες άμεσα βιώνουν και την βαρβαρότητα των ντόπιων που «ναι μεν δεν είναι ρατσιστές, αλλά...». Όμως κανείς δεν είναι αθώος. Γιατί αν μόνο το κράτος έφερε τον ρατσισμό, τότε οι μετανάστες δεν θα είχαν πρόβλημα να βρουν σπίτια να μείνουν, ούτε οι μετανάστριες θα αντιμετώπιζαν τις νοσηρές ορέξεις των ντόπιων που συχνάζουν στα κωλόμπαρα και τα μπουρδέλα... Τελικά οι χώροι που οι μετανάστες μπορούν να κινούνται ελεύθεροι είναι αρκετά περιορισμένοι και αποκτούν με το καιρό την μορφή γκέτο. Ο ρατσισμός, ως σχέση που προκύπτει μέσα από τους κόλπους ενός συστήματος καταπίεσης και εκμετάλλευσης, τροποποιείται και εξελίσσεται ανάλογα με την εποχή. Όχι μόνο ως κοινωνική συμπεριφορά, αλλά και ως περιεχόμενο. Στην συνέχεια (επαν)συγκροτείται σαν πολιτική ιδεολογία και δράση. Στην Ελλάδα, αλλά και την υπόλοιπη Ευρώπη, αυτή την περίοδο έχει αιχμή το ζήτημα της μετανάστευσης και σαν στόχο φυσικά τους ίδιους τους μετανάστες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το φασιστικό ΛΑΟΣ. Το εν λόγο κόμμα δεν επιχειρεί κατά των μεταναστών από την σκοπιά ενός φυλετισμού ναζιστικού τύπου, αλλά από την σκοπιά ενός ελληνορθόδοξου εργατίστικου λαϊκισμού, καθώς και από την σκοπιά της ισλαμοφοβίας.

Γενικά, η δεξιά και η ακροδεξιά στην Ελλάδα και οι υποστηρικτές της, νοσταλγούν τα παλιά καλά χρόνια του ελληνικού έθνους. Πρόκειται για μια νοσταλγία αναχρονιστική, συντηρητική και επικίνδυνη που αποδίδει την φτώχεια, την κρίση, την ανασφάλεια, τον κίνδυνο πολέμου, τα ναρκωτικά, τις τούρκικες σειρές στην τηλεόραση και ο,τι άλλο τους ενοχλεί, στα «χαμένα ιδανικά της πατρίδος» και στην «απώλεια της εθνικής συνείδησης». Και ποιοι φταίνε για αυτό; Φυσικά (και) οι μετανάστες, οι οποίοι εν τέλει αποκτούν μορφή δαίμονα...

Η ρητορεία των ακροδεξιών πολιτικών δυνάμεων, που γνωρίζουν πολύ καλά τους κρατικούς, παρακρατικούς και κυβερνητικούς μηχανισμούς, μέχρι στιγμής προστατεύεται από τον κορεσμό και την καθημερινή τριβή της πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας. Οι ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις, εκμεταλλευόμενες την κρίση του κεφαλαίου (που κατέφθασε «εξ ουρανού» και στην Ελλάδα), την κρίση ταυτότητας μιας εποχής σε σύγχυση, την αγανάκτηση και το θυμό του κόσμου απέναντι στα σκάνδαλα διαφθοράς που έχουν στιγματίσει τα μεγάλα κόμματα, προσπαθούν να εμφανιστούν προσιτές, χαμογελαστές και πολιτικά ορθές, αποφεύγοντας το παλιό ακροδεξιό προφίλ. Εν ολίγοις, λένε με συνοπτικό τρόπο: «Επιθυμούμε οι μετανάστες να μείνουν στην χώρα τους. Δεν έχουμε ούτε οι ίδιοι δουλείες. Αν έρθουν, θα τους διώξουμε». Ακριβώς το ίδιο κάνει και η Μαρίν Λεπέν, που ανέλαβε την ηγεσία του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου στην Γαλλία, από τον γνωστό φασίστα πατέρα της Ζαν-Μαρί Λεπέν.

Όταν η κρίση του κεφαλαίου ρίχνει το ηθικό ολόκληρων κοινωνιών, η σύγχυση βρίσκει κατεύθυνση στην γνωστή εύκολη λύση «για όλα φταίνε οι ξένοι».
Η ακροδεξιά με μια πονηρή και υπόγεια στρατηγική πολιτική εκστρατεία προσπαθεί να πείσει πως δεν είναι κακό να είσαι ακροδεξιός, ενοχοποιώντας την παραδοσιακή δεξιά που δεν κάνει καλά την δουλειά της επειδή δεν ήταν αρκετά ...δεξιά. Έτσι, η ακροδεξιά και στην Ελλάδα γίνεται επικοινωνιακή, προσπαθεί με νύχια και με δόντια να καταλάβει θέσεις εξουσίας, παίζει με τον θυμό και την αγανάκτηση του κόσμου και κυρίως μιλάει πάντα αόριστα. Το μπαλάκι το τσακώνουν οι υπόλοιπες κομματικές δυνάμεις κι ακολουθούν πιο σκληρή γραμμή υιοθετώντας πιο συντηρητική γλώσσα απέναντι στα ζήτημα της μετανάστευσης.

Με τον ίδιο τρόπο, η Μαρίν Λεπέν τραβάει το αυτί του Νικολά Σαρκοζί, ζητώντας του να γίνει πιο σκληρός... (Από αυτή τη σκοπιά, η είσοδος στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας των φασιστών Βορίδη και Γεωργιάδη δεν είναι μονάχα μια καιροσκοπική κίνηση, αλλά δηλώνει και την έναρξη μιας νέας πολιτικής στρατηγικής).

Έτσι, είναι εμφανές, πως ο ρατσισμός διαθέτει αρκετούς τρόπους να διεισδύει στο κοινωνικό πεδίο (άξια λόγου είναι η συνεισφορά των μμε, της διανόησης και των καλλιτεχνών) αλλά και αντίστοιχους μηχανισμούς πολιτικής
νομιμοποίησης από τους εκπροσώπους των κρατικών μηχανισμών.

Ρατσισμος - Ανεργία - Εγκληματικότητα - Αντιφασιστική δράση

Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε το εξής. Το σύστημα της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης δημιουργεί ζητήματα (ρατσισμό, σεξισμό, αλλοτρίωση, καταναλωτισμό...) τα οποία αφορούν όλους: εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, πλούσιους και φτωχούς. Δηλαδή έχουν αυτό που λέμε διαταξικό χαρακτήρα. Ωστόσο δεν μπορούμε να αδιαφορούμε για τα ζητήματα αυτά μιας και έχουν πυρηνική σημασία για κάθε εγχείρημα κοινωνικής απελευθέρωσης, αυτοκαθορισμού και χειραφέτησης.

Ο ρατσισμός έχει υποκείμενο τους ρατσιστές και στόχο, στην προκειμένη περίπτωση, τους μετανάστες. Δεν έχει νόημα να επιχειρηματολογούμε υπέρ αυτών που δέχονται το ρατσισμό (δηλ. τους μετανάστες). Εκεί που πρέπει να στραφούμε, με λόγο και πράξη, είναι στα υποκείμενα του ρατσισμού, δηλαδή τους ρατσιστές, τους φασίστες και τους μηχανισμούς τους. Μέσω αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων και συλλογικοτήτων να συνθέτουμε και να αναπτύσσουμε πολιτικό λόγο και πράξη αντιφασιστικής κατεύθυνσης. Σε πρώτο βαθμό, η αντιμετώπιση των ρατσιστικών ιδεολογημάτων περιλαμβάνει και την αναχαίτιση των ρατσιστικών ψεμάτων και των ξενοφοβικών επακόλουθων. Ο ρατσισμός στήνει στον τοίχο τους μετανάστες, αξιοποιώντας προβλήματα και συγκρουσιακές σχέσεις που υπάρχουν (και θα υπάρχουν) στα πλαίσια ενός συστήματος καταπίεσης και εκμετάλλευσης, όπως για παράδειγμα η ανεργία και η εγκληματικότητα. Αν παρακολουθήσει κανείς τη ρατσιστική ρητορική θα διαπιστώσει την έμφαση που δίνεται στη δαιμονοποίηση του Άλλου: Ο ερχομός του τροφοδοτεί την εγκληματικότητα, αυξάνει την ανεργία, αλλά και αλλοιώνει τις παραδόσεις, νοθεύει τη φυλή και τη θρησκεία, απειλεί τη δημόσια υγεία και το εκπαιδευτικό σύστημα κ.ο.κ. Με τα ίδια στερεότυπα αντιδρούν οι δημαγωγοί παντού όπου υπάρχει μεταναστευτικό ρεύμα.

Τα ίδια ακριβώς έλεγαν οι αμερικανοί «πατριώτες» και «νοικοκυραίοι», για τους «βρωμιάρηδες» έλληνες μετανάστες, που προσπάθησαν να ξεφύγουν απ' τη φτώχεια τους στις αρχές του 20ού αιώνα. Όμως για την μετανάστευση και τα επακόλουθά της δεν ευθύνονται οι μετανάστες, όπως και για την ανεργία δεν φταίνε οι άνεργοι. Πόσες φορές έχει λεχθεί και ειπωθεί πως οι μετανάστες φταίνε για την ανεργία; Ουδέποτε όμως έχει αναφερθεί πως η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας στην δεκαετία του ʼ90, οφείλονταν κατά κύριο λόγο στην εκμετάλλευση των μεταναστών. Ουδέποτε έχει αναφερθεί πως οι μετανάστες είχαν θετική επίδραση στον πληθωρισμό, αφού μειώθηκε το κόστος παραγωγής μέσω της μαύρης εργασίας τους. Ούτε ποτέ έχει αναφερθεί η συνεισφορά των μεταναστών στην αύξηση της προσφοράς εργασίας, την αύξηση της αγροτικής παραγωγής και του αγροτικού εισοδήματος και πόσα ακόμα.


Πόσες φορές έχει λεχθεί και ειπωθεί πως οι μετανάστες φταίνε για την εγκληματικότητα; Ουδέποτε όμως έχει αναφερθεί πως, στην περίπτωση των μεταναστών, η αστυνόμευση είναι έντονη και επιλεκτική, ενώ η κοινή γνώμη εντελώς προκατειλημμένη. Παράλληλα, η θετική αντιμετώπιση των μιντια προς τις ξενοφοβικές αντιδράσεις συμβάλουν στην διαστρέβλωση της κοινωνικής πραγματικότητας του εγκλήματος.

Σε δεύτερο βαθμό δεν πρέπει να ξεχνάμε και το εξής: Το κατά πόσο ο ρατσισμός θα αποκτήσει σάρκα και οστά σε μία χώρα υποδοχής εξαρτάται και από τους ντόπιους εργαζόμενους και τα «ευρύτερα λαϊκά στρώματα». Αν η εθνικιστική-ρατσιστική ιδεολογία κυκλοφορεί ανεμπόδιστα μέσα στην κοινωνία, τότε και η ίδια κοινωνία θα τα αναπαράγει με έμμεσο ή άμεσο τρόπο. Συνεπώς, η συνεπής και η διαρκής κοινωνική δράση ενάντια σε αυτήν την ιδεολογία, συνεισφέρει να μην αποκτήσει ο ρατσισμός κοινωνικά υποκείμενα ή τουλάχιστον να μην αυξηθεί το πλήθος των υποκειμένων που βρίσκονται πίσω από τις γραμμές των φασιστικών οργανώσεων-ομαδοποιήσεων. Κανένας φασιστικός πυρήνας στα σχολεία και τους χώρους εργασίας! Κανένας πυρήνας και στις κερκίδες των γηπέδων! (Θυμίζουμε πως στην Ελλάδα η κύρια στρατολόγηση των φασιστικών οργανώσεων γίνεται στο γήπεδο). Μα το κυριότερο σημείο παραμένει η αποτελεσματική απώθηση κάθε απόπειρας των φασιστικών οργανώσεων για κοινωνική απεύθυνση και δράση από το πολιτικό και κοινωνικό πεδίο της πόλης (σκίσιμο προπαγανδιστικού υλικού, ακύρωση συγκεντρώσεων, κλείσιμο γραφείων κτλ).

Αλληλεγγύη -- Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών (και μια ερμηνεία του συνθήματος «είμαστε όλοι μετανάστες»)

Ένα μέσο προς συνεύρεση και σύμπραξη μεταξύ ντόπιων και μεταναστών, είναι και η αλληλεγγύη. Η αλληλεγγύη στους μετανάστες, αποτελεί μια κοινωνική και πολιτισμική κατάσταση που δεν γυρεύει πολιτικά ανταλλάγματα και ψήφους. Αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση όταν θέλουμε να εκφραστούμε για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας.

Η αλληλεγγύη αυτή πηγάζει από το γεγονός πως οι μηχανισμοί, οι συνθήκες και οι αιτίες που οδηγούν στην υποταγή σε μια αβίωτη ζωή είναι ίδιοι και για τους ντόπιους και για τους μετανάστες εκμεταλλευόμενους, με τη διαφορά ότι στους δεύτερους εκφράζεται με τον πιο ειδεχθή τρόπο. Αυτό λέει συνοπτικά και το σύνθημα «είμαστε όλοι μετανάστες». Το περιεχόμενο αυτού του συνθήματος το τελευταίο διάστημα αρχίζει και γίνεται πιο κατανοητό. Όλο και περισσότερος κόσμος, νοιώθει στο πετσί του, πως η ζωή των μεταναστών είναι εικόνα από το μέλλον της δικής του ζωής. Η ίδια υποτίμηση και η εκμετάλλευση που δέχτηκαν οι μετανάστες (και που πολλοί την αξιοποίησαν και ακόμη περισσότεροι την ανεχτήκαν), έρχεται να εφαρμοστεί και σε μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας. Ο ρατσισμός είναι ένα ιδεολόγημα γεμάτο δηλητήριο, που ενισχύει την υποτίμηση των μεταναστών εργατών. Όμως από την υποτίμηση δεν κινδυνεύουν μόνο οι μετανάστες. Κινδυνεύουμε και εμείς οι ίδιοι, γιατί ότι συμβαίνει σήμερα στους μετανάστες, αύριο θα συμβεί και σε μας. Ο ρατσισμός δηλητηριάζει τις συνειδήσεις και δημιουργεί εύφορο έδαφος για νέους και πιο άγριους όρους λεηλασίας των ζωών μας.

Τελικά η συγκεκριμένη αντιμετώπιση της μετανάστευσης επιτελεί διπλό ρόλο. Από την μία βγάζει το σύστημα από τα αδιέξοδα του, γεμίζοντας τις τσέπες των αφεντικών. Από την άλλη, αποτελεί πείραμα για την μελλοντική υποτίμηση των ντόπιων εκμεταλλευομένων.

Όμως μετανάστες και οι μετανάστριες δεν είναι άβουλα όντα. Ως εργάτες και εργάτριες είναι υποκείμενα αγώνα. Οργανώνονται, δρουν πολιτικά, μιλούν για την υποτίμησή τους, όπως έδειξαν με την πανελλαδική απεργία πείνας οι τριακόσιοι μετανάστες εργάτες, που διεκδικούσαν την νομιμοποίησης τους και την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Το ίδιο έδειξαν και οι κινητοποιήσεις των μεταναστών στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, των Αιγυπτίων αλιεργατών στη Ν. Μηχανιώνα, η απεργία των Σομαλών στα Γιάννενα. Και πόσες ακόμα μοριακές ή συλλογικές αντιστάσεις για τις οποίες δεν μάθαμε ποτέ...

Παράλληλα, η σημερινή οικονομική κατάντια των ντόπιων, προμηνύει και μια συνειδητοποίηση της κοινής μοίρας που έχουμε με τους μετανάστες αλλά και μια όξυνση των ταξικών-κοινωνικών αγώνων. Δεν μένει παρά αυτές οι εκφράσεις να συναντηθούν, να ενισχυθούν και να πληθύνουν.

Στόχος αυτής της συνάντησης είναι να μην αφήσει την εθνική ομοψυχία να σώσει τα αφεντικά, μέσω της συσπείρωσης των εκμεταλλευομένων πίσω από το πιο φρικτό κοινωνικό καρκίνωμα της εποχής μας: τον ρατσισμό.

Ντόπιοι και μετανάστες να συναντηθούμε ισότιμα στου επερχόμενους αγώνες, αφού πρώτα εμείς οι ίδιοι αρνηθούμε την εθνική μας ταυτότητα.

Είμαστε όλοι μετανάστες

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών ενάντια σε αυτό το ψυχρό, βίαιο και δολοφονικό σύστημα

Για ένα κόσμο χωρίς κράτη, σύνορα, πατρίδες, εκμετάλλευση

http://paroksismos.squat.gr
_______________________________________________
A-infos-gr mailing list
A-infos-gr@ainfos.ca
http://ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-gr

A-Infos Information Center