A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Trk�_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Trk�
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) CNT-AIT - Verklaring uit solidariteit met de opstandelingen in Iran: In Parijs, net als in Teheran: Tegen de onwettige Macht, sociale revolutie! [en]

Date Sat, 27 Jun 2009 03:28:43 +0300



De overheersende ideologie, d.w.z. van de Macht, wil ons met alle geweld laten geloven dat
electorale democratie de hoogste uitdrukking van volkssoevereiniteit is, dat verkiezingen
de Macht diens legitimatie zouden geven. ---- Echter, de Iraniers hebben deze leugen
zojuist laten barsten. De Iranese verkiezingen zijn, zoals alle verkiezingen, slechts een
grap. --- Verkiezingen zijn voor de Macht alleen acceptabel als ze in diens belangen zijn.
Mensen kunnen hun mening uiten zo lang ze zeggen wat de Macht wenst dat ze zeggen. Als dat
niet langer het geval is gebruikt de Macht alle beschikbare middelen, alle fraudes en
uitvluchten, om diens overheersende positie te behouden. Verkiezingen zijn voor de Macht
slechts een alibi. In Iran is het een uitslag die tot het tegenovergestelde van de
werkelijkheid wordt uitgeroepen. In Europa sinds 2005 heeft de Macht referenda herhaald
totdat de uitslag van het referendum in overeenstemming was met de verwachtingen van de
Macht (en soms laat het diens projecten zelfs passeren zonder nieuw electoraal spel?).

De Iranese bevolking, jonge en minder jonge mensen, liet diens woede blijken
voor deze duidelijke leugen van de Macht, die aldus in diens zeer ruwe
waarheid verschijnt. Wat in Teheran gebeurt gaat voorbij de kwestie van de
verkiezingen. Iedereen weet dat de verkiezingen van de ene of andere
politicus niets fundamenteels zal veranderen. Alle politici zijn ? zonder
uitzondering ? een onderdeel van de Macht, zelfs als ze er vormen van
vertegenwoordigen die van een andere uitdrukking zijn. Maar ten aanzien van
hun basisprincipes zijn ze het allemaal eens: voor hen voorrechten en een
gemakkelijk leven, voor mensen hard werken, werkloosheid, ellende en politie
repressie.
De Macht behoudt diens legitimatie slechts in onze passieve voorzichtigheid
met diens dictatuur over de geesten. Nee zeggen, zichzelf losmaken van de
overheersende psychologische invloed, niet langer bang zijn en rebelleren
tegen deze voorzichtigheid, zijn de eerste stappen in de richting van een
emancipatoire breuk, een eerste stap in de richting van revolutie. In deze
richting, die van de Iraniers die in opstand kwamen, en ook niets verwachten
van de ?oppositionele? stroman, tonen ons de weg, die van de straat.
In Europa laten de verkiezingsuitslagen van de laatste Europese verkiezingen
zien dat de Macht niet meer legitiem is dan in Iran: met 60% niet stemmen
vertegenwoordigen de politieke partijen ? alle tendensen samen ? niets
anders dan zichzelf. De Macht heeft hier ook geen legitimiteit. Deze
parasieten stelen onze levens van ons. Alleen een breuk met dit systeem zal
ons in staat stellen onze vrijheid en onze autonomie te vinden.
We kunnen slechts op onszelf rekenen! Laten we vertrouwen hebben in onze
eigen krachten: we zijn allen, we produceren alles, zonder onze medewerking
zal het systeem ineenstorten!
Uit solidariteit met de Iranese opstandelingen, vrijheid voor alle gevangen
gezette personen!
Om voor altijd een einde te maken aan iedere dictatuur van de moordzuchtige
Macht, in Parijs en ook in Teheran, tegen de niet legitieme Macht, sociale
revolutie, communistisch en libertair!
Van Iran tot Griekenland? lang leve de opstand tegen de moordzuchtige Macht!

De menigte keert zich tegen de motor van de politieagent die opgaat in de
massa, de acrobaat die de machine leidt is zo gewend geraakt aan
mishandeling en heeft zo veel mensen geslagen zonder dat die zich konden
verdedigen, dat het niet behoedzaam is. Het ziet niet dat de menigte die hij
vandaag aanvalt het volk is, een geheel volk dat onder de invloed van het
woord ?vrijheid? is.

Geconfronteerd met de volgelingen van de ayatollah vormen degenen ?
mannelijk en vrouwelijk ? die opzij stappen noch een vakbond noch een
politieke groep en nog minder een ?ordedienst?, zoals in onze demo?s in
Europa. Enkele minuten geleden kenden sommige van deze personen elkaar niet.
En hier zijn ze verzameld in de solidariteit van dit massieve gevecht.
Eigenlijk vlucht niemand, de terugtrekking waarmee ze begonnen is een val
die later dicht valt. Mannen en vrouwen, zonder ander wapen dan hun morele
kracht, keren zich tegen de dictatuur, ze vinden spontaan de erudiete
tactieken uit van Alexander de Grote tegen de Darius. Zoals in een operatie
van de Romeinse legioenen die de olifanten van Hannibal omsingelden, wordt
de man met de knuppel gevangen door tientallen armen en tegen de grond
gegooid.

Grootmoedigheid en intelligentie van opstandige mensen: ze zagen dat zich
onder het beestachtige uniform een jonge man bevond en terwijl zijn
dodelijke wapen begint te branden worden de woedende vuisten opnieuw
hulpeloze handen, trekken weg van het vuur van de verslagen vijand en vegen
diens bloed af dat vloeit. En deze feiten spreken al meer dan lange
toespraken.

Dat gebeurt in Teheran en hier in Frankrijk zeggen de politieke
commentatoren ons dat dit heroïsche volk geen andere ambitie zou hebben dan
het staatshoofd te veranderen (deze verandering is wat onze politieke
economen ?democratie? noemen, waarmee ze laten zien hoeveel ze het volk
verachten, aangezien het slechts een verandering van dictator zou zijn).
Echter, de Iranese massa?s doen het dagelijks in de straten, en zonder enig
hoofd, de demonstratie van de vaardigheid van het volk om zichzelf te
organiseren en te vechten tegen een Macht van moordenaars. Deze beweging die
begon naar aanleiding van een electorale discussie bracht iets veel diepers
op gang.

Een element dat de geestelijke situatie van het Iranese volk niet misleidt,
het is de deelname, door hun woord en door hun daden, van de anonieme
vrouwen die hun wil uitdrukken om van het verstikkende juk van de politici
en hoge geestelijken af te komen. Ik zag het deze 14e juni op mijn scherm:
ze draagt noch een hoofddoek noch een sluier, en ze draagt een masker om
zichzelf tegen het traangas te beschermen. Ze is vastbesloten en trekt samen
met haar kameraden op. Gefilmd worden maakt geen indruk op haar. Wat voor
haar op deze dag echt telt, is de richting te laten zien en mannen aan te
sporen: ?Weg met de dictatuur, lang leve de vrijheid!? Twee dagen later zijn
deze andere vrouwen echte leeuwinnen die een groep politieagenten aanvallen,
waarbij ze met hun benen trappen als ze andere vrouwen bij een bushalte
slaan. Toen politiemannen zich tegen deze aanvalster keerden vond ze
toevlucht in de kleine groep die zichzelf om haar heen vormt om haar te
beschermen. Zij blijven allemaal overeind staan als de politie slaat ? Zij
en zo veel anderen! De jonge Neda werd op 21 juni door een moordenaar op
bevel van de theocraten doodgeschoten. Ze betaalde met haar leven voor de
angst die de Macht krijgt als vrouwen zich in het gevecht mengen. In deze
lange pantheon van de talrijke en onbekende slachtoffers van de staat en het
kapitalisme, zal Neda altijd in onze geheugens blijven, in verband gebracht
met Alexander, de jonge Griek die deze winter werd vermoord door een ander
varken.

Op dat moment schreven onze kameraden in Athene ?onze levens behoren niet
toe aan de staten en hun moordenaars! De herinnering aan de broers en
zusters, vermoorde vrienden en kameraden blijft gedurende onze gevechten
voortbestaan! We vergeten onze broers en onze zusters niet, we vergeven hun
moordenaars niet?.

Dus moet het luid worden gezegd: het gevecht van het Iranese volk is ook ons
gevecht. Wat we in actie kunnen zien is niets anders dan deze enorme
universele broederschap die geleidelijk aan sterker wordt, tegenover
criminelen die de wereld regeren en die ons controleren. Dit gevecht zal ons
voorbij de grenzen bijeen brengen. Een gevecht geschapen door wat haar diens
lichaam geeft en dat het te boven zal komen: het Idee dat men vrij kan
leven, allen gezamenlijk en met waardigheid, los van de gemene plannen die
worden opgelegd door de ideologie van de overheersing.

CNT-AIT (Internationale Arbeiders Associatie)
---------
Orig: (en) CNT-AIT ? Statement in solidarity with the iran?s insurgents: In
Paris as well as in Teherab: Against the unlawful power, social revolution!
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl


A-Infos Information Center