A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Trk�_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Trk�
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(gr) Η εξέγερση δεν ποινικοποιείται

Date Thu, 27 Aug 2009 19:00:34 +0300



Η πύρινη λαίλαπα που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα της αυτές τις μέρες ωχριά μπροστά στην
λαίλαπα της εξουσίας που έχει σαρώσει προ πολλού τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά μας.
Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος, ένας εκ των τελευταίων προφυλακισμένων της εξέγερσης του περασμένου
Δεκέμβρη, που παραμένει δέσμιος των κατασκευασμένων κατηγοριών, βασισμένων στις μαρτυρίες
δύο ματατζήδων, αφού εξάντλησε όλα τα ένδικα μέσα με αίτημα την άρση της προσωρινής του
κράτησης και την άμεση απελευθέρωσή του, προέβη στις 10 Ιουλίου στο ύστατο μέσο πάλης, την
απεργία πείνας. --- «Πραγματικά δεν μου έχει μείνει άλλος τρόπος. Το σώμα μου είναι το
ύστατο όπλο». --- Ο Νίκος Τσουβαλάκης, κοινωνικός κρατούμενος της εξέγερσης του Δεκέμβρη
κι αυτός, ξεκίνησε μαζί με τον Θοδωρή απεργία πείνας την ίδια ημερομηνία σε ένδειξη
αλληλεγγύης.

Ο περασμένος Δεκέμβρης, με αφορμή την δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου,
γέννησε ένα εξεγερτικό κίνημα από διαφορετικά υποκείμενα, νέους, μαθητές, φοιτητές,
εργαζόμενους, ανέργους, που με φαντασία κατέλαβαν εκείνη την περίοδο ζωτικό κοινωνικό χώρο
για να μπορούν να αντιμάχονται την κοινωνική αδικία που έχει επιβληθεί σαν κανονικότητα σ’
όλα τα επίπεδα της καθημερινής τους ζωής και για να απελευθερώσουν και διασπείρουν τις
ανατρεπτικές τους ιδέες σ’ όλη την κοινωνία.

Όμως, σε μια κοινωνία που η δημοκρατία της εξαντλείται στην κοινοβουλευτική απολυταρχία
και βιώνει συνεχώς απειλή βλέποντας παντού εσωτερικούς εχθρούς, ρισκάρεις με τίμημα την
ελευθερία σου ακόμα και την ίδια σου την ζωή όταν αναγκάζεσαι με κάθε μέσο να θέσεις στο
φως τα ιδανικά σου, την ύπαρξη σου. «Κάποιοι, άδηλων συμφερόντων, διαβάζουν τα γεγονότα
σαν τις κλαίουσες ιτιές, κλαυθμηρίζουν για τον όλεθρο και την καταστροφή. Ομως ο Δεκέμβρης
γέννησε ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης και, κυρίως, ξεκόλλησε τα παιδιά από τα playstations
και τα internet cafe. Είναι αφελές κι άδικο να λες πως τα παιδιά βγήκαν στο δρόμο μόνο για
να εκτονώσουν την οργή τους. Τα ιδανικά και τα όνειρά τους διεκδίκησαν».

Έτσι, η δεκεμβριανή εξέγερση απείλησε το οικοδόμημα της δημοκρατίας και τις κρατικές
υποδομές του κι έπρεπε να ποινικοποιηθεί μ’ όλα τα μέσα (ΜΜΕ, τρομο-νόμοι, δικαστικοί
μηχανισμοί, αστυνομία) στο σύνολο της κοινωνίας, μιας κοινωνίας ανήμπορης ν’ αντιδράσει
ενάντια στη συνεχή και βίαιη περιστολη κι εξαφάνιση των δικαιωμάτων των μελών της.
Ακολούθησαν συλλήψεις στο σωρό, αστυνομική βία, δικαστική αυθαιρεσία με αποκορύφωμα την
εφαρμογή του τρομονόμου στη Λάρισα, παράτυπες ανακρίσεις λαμβάνοντας υπ’ όψιν μόνο τις
μαρτυρίες κατηγορίας, μαζικές κρατήσεις και προφυλακίσεις, απελάσεις μεταναστών,
υπέρογκες, σε κάποιες των περιπτώσεων, εγγυήσεις για την άρση της προσωρινής φυλάκισης με
όρους. «Από τότε δεν με αποφυλακίζουν γιατί στην πραγματικότητα με χρειάζονται ως όμηρο.
Είμαι οραματιστής της άμεσης δημοκρατίας, του συν-αποφασίζειν και συν-πράττειν. Το θέμα
για το κράτος είναι ότι επιμένω να σκέφτομαι. Και να σκέφτομαι διαφορετικά. Υπό αυτή την
έννοια, αύριο το πρωί μπορείς να βρεθείς στη θέση μου, εσύ κι ο οποιοσδήποτε».

Στο πρόσωπο του Θοδωρή Ηλιόπουλου εξαντλήθηκε η τιμωρητικότητα και η εκδικητικότητα του
κράτους. Διανύει την 47η ημέρα απεργίας πείνας και μόλις προ 5 ημερών μεταφέρθηκε στο
δημόσιο νοσοκομείο «Σωτηρία» σε κρίσιμη κατάσταση.

«Κάθε τι φλερτάρει με το θάνατο. Αν είσαι μετανάστης, μια επίσκεψη στην παιδική χαρά του
Αγίου Παντελεήμονα μπορεί αυτομάτως να σημάνει και το θάνατό σου. Ή αν είσαι εργάτης σε
κάποιο εργοστάσιο. Ή αν είσαι ποδηλάτης στους δρόμους της Αθήνας. Η απεργία πείνας σε
φέρνει μερικά βήματα πριν το θάνατο, αλλά και πιο κοντά στην ελευθερία. Ως ξένος που είμαι
στον κόσμο των αφεντικών, ως εργάτης, ως ποδηλάτης δεν φοβήθηκα το θάνατο. Ως απεργός
πείνας ζω με την ελπίδα της απελευθέρωσης κι όχι με το φόβο του θανάτου».

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΤΣΟΥΒΑΛΑΚΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ομάδα από το περιοδικό «απο-δραση»

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2009
_______________________________________________
A-infos-gr mailing list
A-infos-gr@ainfos.ca
http://ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-gr

A-Infos Information Center