A-Infos (nl) Venezuela: anarchistisch blad - El Libertario # 52, Redactioneel - Tegen (B)oligarchie, demagogie en corruptie. Autonome strijd van onderop [en]

Nummer # 52 van El Libertario is uit www.nodo50.org/ellibertario. In het 
redactioneel bevestigen we opnieuw de inzet van deze stem van het Venezolaanse 
anarchisme om een kritisch standpunt over de werkelijkheden van het land te 
behouden, evenals onze houding van solidariteit met de strijd voor vrijheid en 
gelijkheid. --- [TN: (B)oligarchie is een spel met woorden, dat Bolivariaanse 
oligarchie betekent]. --- Het jaar begint en het is al duidelijk dat het 
electorale circus opnieuw zal worden gebruikt om de sociale strijd in Venezuela 
te verlammen, een script dat de afgelopen 10 jaar met routine en met succes is 
toegepast. Verkiezingen voor gouverneurs, statelijke vertegenwoordigers en 
burgemeesters zijn vastgesteld voor 16 november, dus de officiële politici en de 
oppositie begonnen gelijk na het Referendum over de Grondwet van 2 december met 
de campagne, opnieuw met het gladde voorstel om collectieve eisen uit te stellen 
om te worden verkozen voor de posities die op het spel staan. Beide kanten gaan 
door met het fabeltje te verkopen dat gegeven het belang van deze verkiezingen 
om de vrijheid te herwinnen of de revolutie voort te zetten in 2008 niets meer 
van belang is dan de weg naar de overwinning bij de stembus vrij te maken, 
waarna deze verlichte vertegenwoordigers van het volk hard en kundig zullen
werken om de eisen van de kiezers te bevredigen.

Laten we geen woorden verspillen aan het uitleggen van de leugens achter
zo’n aanbod, aangezien iedereen die in dit land heeft gewoond en heeft
gehoord of ervaren wat er gebeurt met degenen die de verkiezingen winnen dit
kan inzien. In dit pakket kan men onderscheiden – tussen de grondig
ongeschikte en de mild nutteloze – tussen de schaamteloos corrupte en de
invloedrijke venters, of de technocraten die doen alsof ze efficiënt zijn en
de uitbundige demagogen. Niettemin, ze komen allemaal overeen in hun streven
om (vrijwillig of met geweld) alles dat een beetje lijkt op autonome strijd
van onderop tot zwijgen te brengen. Noch kunnen we twee dingen vergeten die
op 2 december duidelijk waren en waarover ze allemaal blijven zwijgen: aan
de ene kant heeft het leger het laatste woord over de gewenste resultaten,
wat indruist tegen het idee dat de volkswil beslist over de verkiezingen; en
aan de andere kant dubieuze zuiverheid van deze verkiezingen, waarbij 15 %
van de beedigde verklaringen en 1.800.000 stemmen niet door de CNE (de
electorale rechtbank) zijn geteld, bij dit referendum dat officieel werd
verklaard door een marge van 125.000 stemmen.

Gegeven het feit dat deze grap nog eens wordt herhaald en wij als mensen
gemakkelijk zouden kunnen stoppen er op te letten, zweren de komedianten dat
nu, ja, er deze keer uitstekende kandidaten zullen zijn die tot de dood
toegewijd zijn aan de revolutie of de democratie, al naar gelang het vertoog
van iedere kant, en ze zullen heroïsche eerlijkheid (volgens ideologische
voorkeur, Che Guevara versus Moeder Theresa) vermengen met onberispelijke
efficiëntie van managers (en ook, de transnationale hoogste uitvoerder
versus de financiele commissaris van de FARC). Deze holle sirene liederen
zijn al begonnen en je kunt er zeker van zijn dat ze in de komende maanden
zullen toenemen, maar de leugen is duidelijk voor iedereen die het wil zien,
als de uiteindelijke rij van kandidaten van bovenaf wordt opgelegd door het
normale proces van vuile trucs en partijdige lage stoten, die de zelfde oude
actoren de voorkeur zullen geven die ons al lang tijd met hun spel van drie
kaarten Monte hebben bedrogen, samen met wat nieuwe gezichten die klaar
staan om de oude zwendel te herhalen.

Gegeven dit vooruitzicht hebben we geen twijfels over de weg die we zullen
voorstellen en steunen, de zelfde weg die we gedurende jaren hebben
voorgestaan. Verzameld in dit nummer zijn wat van de concrete uitdrukkingen
en voorstellen voor actie: het heropbouwen van de autonomie van de sociale
strijd, de enige route voor degenen die worden uitgebuit en onderdrukt om
een oplossing voor hun huidige problemen dichterbij te brengen. Negen jaar
is meer dan genoeg om te weten dat er niets is om op te hopen van het
messianistische leiderschap dat wordt belichaamd in Hugo Chavez, en de
voorgaande vier decennia vertellen ons iets soortgelijks over de partij
bureaucratieën die nu de oppositie vormen, dus het echte dilemma is of we de
dodelijke electorale wagon blijven berijden, die ons slechts die niet
bereikte bestemmingen oplevert, of dat we allemaal samen een ander
alternatief zullen opbouwen, waarbij harmonie ontstaat tussen het individu
en het collectief, met bewuste participatie die niet delegeert maar
vertrouwt op onze vaardigheden, met horizontale organisatie, zonder
autoritair opleggen van enige soort, het samenbrengen van onze eisen met de
capaciteit om ze op te lossen, die in onze collectieven bestaat. Deze weg
zal ons de mogelijkheid geven van een positieve en vergaande transformatie
in Venezuela.

Orig: (en) Venezuela: Anarchist journal – El Libertario # 52, Editorial –
Against (B)oligarchy, demagogy and corruption. Autonomous struggle from the
ground up!
_______________________________________
A - I n f o s  N i e u w s  S e r v i c e 
Door, Voor en Over anarchisten
A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
http://ainfos.ca/nl