A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Trk�_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Trk�
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(tr) Anarþist Anti-Emperyalizm Tarihinin Yazýmýna Bir KatKatký

Date Mon, 26 Nov 2007 17:48:36 +0100 (CET)


Anarþist Anti-Emperyalizm Tarihinin Yazýmýna Bir Katký
/ Lucien van der Walt
-- Kara Kýzýl Notlar Mart Nisan Mayýs 2006 sayýsýndan alýnmýþtýr. --
Anarþist hareket çok uzun bir anti-emperyalist mücadele tarihine sahiptir.
Bu mücadele 1860?lardan günümüze dek uzanýr. Anarþist hareket Küba?dan;
Mýsýr?a, Ýrlanda?ya, Makedonya?ya, Kore?ye, Cezayir ve Fas?a kadar,
emperyal hâkimiyete ve kontrole karþý mücadele yolunda çok kan vermiþtir.

Anarþist hareket çok uzun bir anti-emperyalist mücadele tarihine sahiptir.
Bu mücadele 1860?lardan günümüze dek uzanýr. Anarþist hareket Küba?dan;
Mýsýr?a, Ýrlanda?ya, Makedonya?ya, Kore?ye, Cezayir ve Fas?a kadar,
emperyal hâkimiyete ve kontrole karþý mücadele yolunda çok kan vermiþtir.

Anarþistler ulusal kurtuluþ mücadelelerine etkin katýlým gösterirlerken,
ulusal baský ve emperyalizmin ancak kapitalizm ve devletli sistemin
yýkýmýyla ve uluslar arasý anarþist-komünist bir toplumun yaratýlmasýyla
gerçekten ortadan kalkabileceðini iddia etmiþlerdir.

Bu söylem anarþistlerin ?kapitalizm ve devletli sistemin yýkýmý? gibi
hedefleri olmayan ulusal kurtuluþ mücadelelerinden uzak durduklarý
anlamýna gelmez. Anarþistler ilkesel olarak emperyalizme karþý verilen
mücadele hareketleriyle dayanýþma içinde olmakla beraber, ulusal kurtuluþ
hareketlerini toplumsal kurtuluþ hareketlerine dönüþtürmeye
çalýþmýþlardýr.

Toplumsal kurtuluþ hareketleri hem anti-kapitalist hem de anti-emperyalist
olacak, dar þovenist anlayýþtan ziyade enternasyonalizm üzerine kurulu
olacaktýr. Bu hareketler, emperyal merkezlerdeki mücadelelerle baský
altýndaki bölgelerde yaþanan mücadeleler arasýnda doðrudan bir baðlantý
kuracak, iþçiler ve köylüler tarafýndan kontrol edilecek ve doðrudan
onlarýn çýkarlarýný yansýtacaktýr.

Diðer bir deyiþle, anti-emperyalist hareketlerle dayanýþmaya varýz. Fakat
bu tip hareketleri gerici kültürel gündemler geliþtirmek için kullananlarý
(örneðin, kültür adýna kadýn haklarýna karþý çýkanlarý) teþhir ederiz ve
suçlarýz. Yerel kapitalistlerin ve orta sýnýfýn bu tip hareketleri sabote
etme giriþimlerine karþý mücadele ederiz. Anti-emperyalist hareketlere
yönelik devlet baskýsýna karþý çýktýðýmýz gibi, devletin ne tip bir
protestonun meþru olup olmadýðýna karar verebilmesi hakkýna da karþý
çýkarýz. Bununla birlikte, deðiþen veya deðiþtirilmek istenen þey
?kapitalist sýnýfýn? deri rengi veya diliyse, buna kurtuluþ falan denemez.

Ulusçuluða Karþý

1940?lardan beri ulusal kurtuluþ mücadelelerine hâkim olan politik akýmdan
farklý olduðumuz nokta ise ?ulusçuluk ideolojisidir?.

Ulusçuluk, anti-emperyalist mücadelenin asýl görevinin baðýmsýz bir
ulus-devlet kurmak olduðunu iddia eden politik bir stratejidir. Ulusçuluðu
savunanlarýn iddia ettiði kadarýyla, ulus bir bütün olarak genel
çýkarlarýný bu tip baðýmsýz devletler yoluyla uygulamaya sokabilecektir.
Gana baðýmsýz ulus-devletinin kuruluþuna öncülük eden Kwame Nkrumah?nýn1
deyimiyle, ?Ýlk olarak politik krallýk(hâkimiyet) aranmalýdýr, diðerleri
zaten bunu takip edecektir (ele geçirilecektir).?.

Ulusçu anlayýþ, bu hedefin gerçekleþtirilmesi için ezilen ulusun içindeki
sýnýflarý emperyalist baský karþýsýnda bir araya getirmek gerektiðini
iddia eder. Ulusçular, ezilen ulus içindeki sýnýf farklýlýklarýnýn önemini
inkâr etmeye çalýþýrlar, ulusal baskýnýn ortak deneyiminin sýnýf
ayrýmlarýný önemsiz hale getirdiðini veya ?sýnýfýn? konuyla alakasý
olmayan ?ecnebi(harici)? bir kavram olduðunu savunurlar.

Yani, ulusçular baðýmsýz bir ulus-devlet kurmak uðruna sýnýf ayrýmlarýný
gizlemeye çalýþýrlar.

Ulusçuluk ardýna saklanmýþ bir takým sýnýfsal çýkarlarýn olduðu aþikârdýr.
Ulusçuluk, tarihsel olarak ezilen ulus içindeki burjuvazi ve orta sýnýf
tarafýndan geliþtirilen ve desteklenen bir ideoloji ola gelmiþtir. Bir
yandan emperyalizmden kurtulma, bir yandan da kapitalizmi sürdürme
çabasýnda bir anti-emperyalizm þeklidir. Kýsaca yerel burjuvazinin, yerel
iþçi sýnýfýný sömürmesi ve yerel kapitalizmin geliþmesi için daha fazla
alan, daha fazla fýrsat ve daha fazla yol yaratmaya çabalayan bir burjuva
anti-emperyalizmidir.

Anarþistler olarak ulusçular ile ilgili rolümüz bellidir: emperyalizm
karþýsýnda sýnýrlý reformlar ve zaferler için ulusçularýn yanýnda yer
alabiliriz fakat ulusçularýn devletçiliðine ve kapitalizmine karþý
savaþýrýz.

Görevimiz, emperyal hâkimiyet ile ilgili anarþist yaklaþýma kitlesel
destek kazanmaktýr, iþçileri ve köylüleri ulusçuluk zihniyetinden uzak
duran ve enternasyonalist bir iþçi sýnýfý programý olan anarþizme dâhil
etmektir. Bu, ulusal kurtuluþ mücadelelerine etkin bir katýlým ve politik
olarak ulusçulardan baðýmsýzlýk gerektirmektedir. Ulusal kurtuluþ,
burjuvazinin sýnýf programý olan ulusçuluktan ayýrýlmalýdýr: biz
emperyalizme karþýyýz, ama milliyetçiliðe de karþýyýz.

Bakunin ve Birinci Enternasyonel

Anarþizmin ulusal kurtuluþa verdiði destek, doðrudan anarþizmin hiyerarþik
politik yapýlara ve ekonomik eþitsizliðe karþý çýkýþýndan ve öz yönetimli
komünlerin ve iþçi birliklerinin özgürce kurulmuþ enternasyonel
konfederasyonu savunusundan kaynaklanmaktadýr. Bununla birlikte,
anarþizmin genel bir toplumsal ve ekonomik bir kurtuluþa olan baðlýlýðý
anarþizmin ulusal baskýya karþý devletçi çözümleri reddetmesi demektir ki
bu çözümler kapitalizmi ve hükümet yapýsýný deðiþtirmezler.

Eðer devrimci anarþizmin kurucusu diyebileceðimiz biri varsa o da Mikhail
Bakunin?dir (1876 ? 1918). Bakunin?in politik kökenleri Doðu Avrupa?daki
ulusal kurtuluþ mücadelelerinde yatmaktadýr ve hayatý boyunca þimdilerde
?dekolonizasyon2? olarak adlandýrabileceðimiz kavrama baðlý kalmýþtýr.
Bakunin 1863 yýlýnda meydana gelen feci Polonya ayaklanmasýný takip eden
yýllarda panislav milliyetçiliðinden anarþizme kaydýðý zaman, hala
uluslarýn kendi kaderini tayin hakký (ç.n. self-determination) için
yapýlan mücadeleye destek verilmesi gerektiðini savunuyordu.

?Emperyalist Avrupa??nýn sömürge ülkeleri kendi kölesi olarak tutmaya ne
kadar devam edebileceði konusunda da þüpheleri vardý: ?Ýnsanlýðýn üçte
ikisi, kölelik altýndaki uykuda 800 milyon Asya?lý muhakkak ki uyanacak ve
hareket etmeye baþlayacaktýr.?[1] Bakunin bütün insanlarýn ?kendi
varoluþlarýný saðlama hakký? olduðunu ve ?hiç kimsenin onlarýn kostümünü,
geleneklerini, dillerini, kanunlarýný dayatma yetkisinin? olmadýðýný
belirterek ?her hangi bir baskýya karþý yapýlan her ulusal ayaklanmaya
karþý güçlü bir sempati? beslediðini açýklamaya devam etmiþtir.[2]

Doðu Avrupa

Ancak bu noktadaki can alýcý soru ulusal kurtuluþ hareketinin ?hangi yönde
ve hangi sona doðru? hareket edeceðidir. Bakunin için, ulusal kurtuluþ
?kitlelerin politik çýkarlarý için olduðu kadar ekonomik çýkarlarý için
de? kazanýlmalýdýr: eðer anti-koloniyal mücadele ?güçlü bir devlet kurmak
için tutkulu bir amaçla yürütülüyorsa? veya ?halk olmaksýzýn? ve ?bu
nedenle, (hareketin)baþarýsý ayrýcalýklý bir sýnýfýn varlýðýna
dayandýrýlýyorsa? bu hareket ?geriye giden, felaketvari, karþý-devrimci
bir hareket olacaktýr.?[3]

?Halkýn gerçek politik ve ekonomik kurtuluþunu hemen hedeflemeyen her
özgün politik devrim ?ister ulusal baðýmsýzlýðýn savunmasý için olsun,
hatta bir cumhuriyetin kurulmasý için olsun- sahte bir devrim olacaktýr.
Böyle bir devrim hedefine ulaþamayacak ve gerici sonuçlar
yaratacaktýr.?[4]

Yani eðer ulusal kurtuluþ mücadelesi, basitçe yabancý baský öznesiyle
yerli baský öznesinin yer deðiþtirmesinden daha fazlasýný hedefliyorsa, bu
hareket kapitalizme ve devlete karþý iþçi sýnýfý ve köylülerin verdiði
devrimci mücadele ile iliþkilendirilmek zorundadýr. Toplumsal devrimi
hedeflemediði sürece, ulusal kurtuluþ basit anlamýyla bir burjuva devrimi
olacaktýr.

Ýþçi sýnýfý ve köylülerin verdiði ulusal kurtuluþ mücadelesi kararlý bir
þekilde devlet karþýtý olmak durumundadýr çünkü devlet muhakkak ki
ayrýcalýklý bir sýnýfý korumak için vardýr ve devlet sistemi sürekli
olarak ulusal baský sorununu yendien üretmeye devam edecektir: ?bir devlet
var olmak için baþka devletleri iþgal etmek zorundadýr?yabancý bir ülkeyi
iþgal etmeye ve milyonlarca insaný boyunduruk altýna almaya hazýr
olmalýdýr.?

Ezilen uluslarýn verdikleri ulusal kurtuluþ mücadeleleri enternasyonalist
bir karakter taþýmalýdýr. Çünkü bu mücadele, takýntýlarýn ve sabit
fikirlerin yerine kültürel farklýlýklarý ve insan özgürlüðüne dair
evrensel idealleri koyacaktýr. Bu hareket, ?politik ve ekonomik olarak
devlet? ve onun temsil ettiði sýnýfýn ?boyunduruðundan kurtulmak için?
enternasyonel sýnýf mücadelesiyle anlaþmaya varmalý ve mutlak olarak
uluslar arasý devrimin bir parçasý þeklinde yer almalýdýr: ?toplumsal bir
devrim?özü gereði uluslar arasý bir karaktere sahiptir? ve ezilen uluslar
?özlemlerini ve güçlerini tüm diðer ülkelerin özlemleri ve güçleriyle
birleþtirmelidir.? [5].?Birkaç ayrý? devletin kurulmasýný gerektiren
devletçi bir yöntem? büyük halk kitlelerine felaketten baþka bir þey
getirmeyecektir?[6] çünkü bu sýnýf iktidarýný feshetmek yerine sadece
hakim sýnýfýn ulusal kökenini deðiþtirmiþ olacaktýr. Bunun yerine devlet
sistemi feshedilmeli, yerine ?özgür federasyon ilkelerine baðlý
olarak?tabandan yönetilen? iþ yeri ve ortak toplumsal yapýlarýn koalisyon
getirilmelidir.[7]

Avusturya-Macaristan emperyalizmine karþý Bosna ve Hersek?teki 1873
ayaklanmalarýnda anarþistlerin etkin rol oynamalarýyla birlikte bu
fikirler 1870?lerden itibaren Doðu Avrupa?da uygulanmaya baþlamýþtýr.
Anarþistler Osmanlý Ýmparatorluðu?na karþý Makedonya?da ortaya çýkan
?Ulusal Devrim Hareketi? içinde de etkin rol oynamýþlardýr. Bu mücadelede
en azýndan 60 anarþist hayatýný kaybetmiþtir, özellikle de büyük 1903
isyanýnda.

Anarþist anti-emperyalizm geleneði 15 sene sonra Ukrayna?da devam
etmiþtir. Mahnovist hareket sadece Ukrayna?daki Alman iþgalini
püskürtmekle ve 1921?e kadar iþgalci beyaz ve kýzýl ordularý buradan uzak
tutmakla kalmamýþ, topraðý yeniden paylaþtýrmýþ, birçok bölgede iþçi-köylü
özyönetimini tesis etmiþ ve iþçi-köylü denetimi altýndaki Devrimci Ýsyan
Ordusu?nu kurmuþtur.

Mýsýr ve Cezayir

1870?lerde anarþistler Mýsýr?da örgütlenmeye baþlamýþlardýr. Özellikle
Ýskenderiye?de etkin olmuþlardýr. 1877 yýlýnda Ýskenderiye?de anarþist bir
yerel dergi yayýnlanmaya baþladý[8] ve Mýsýr?daki anarþist grup
?Saint-Imier Enternasyonali?nin? (1872 sonrasý Birinci Enternasyonal?deki
anarþist klik)[9] 1877 tarihli kongresinde temsil edildi. Bu sefer içinde
?Konstantinapol ve Ýskenderiye?den de insanlarýn bulunduðu? 1881 tarihli
?Uluslar arasý Toplumsal Devrimci Kongre??de ?Mýsýr Federasayon?u?
tanýnmýþ anarþist Errico Malatesta tarafýndan temsil ediliyordu.[10]
Malatesta 1878 ve 1882 yýllarý arasýnda Mýsýr?da siyasi mülteci olarak
yaþamýþtýr[11]. 1876?da uluslar arasý kredi açan kurullarý temsil eden
Anglo-Fransýz bir kurulun Mýsýr sermayesine el koymasýný takiben 1882
yýlýnda patlak veren ?Paþa Ayaklanmasý?na?3 katýlmýþtýr. ?Arabî Paþa
günlerindeki yerli isyanýna baðlý devrimci bir amacý?[12] gerçekleþtirmeye
ve ?Mýsýrlýlarla beraber Ýngiliz sömürgecilere karþý savaþmaya?[13] baþ
koymuþtur.

Cezayir?de, anarþist hareket 19. yüz yýlda ortaya çýkmýþtýr. Devrimci
Sendikalist Genel Emek Konfederasyonu?nun (CGT-SR)4 Cezayir?de bir þubesi
vardýr. Diðer anarþist örgütler gibi, CGT-SR de Fransýz sömürgeciliðine
karþýdýr. Anarþist Birlik(UA)5 ve Anarþist Federasyonlar Birliði ile 1930
yýlýnda Cezayir?deki Fransýz iþgalinin 100. yýl dönümünde ortaklaþa
yazdýklarý bir bildiride þöyle denmektedir: ?Medeniyet mi? Ýlerleme mi?
Bizce Cinayet!?[14].

Sail Muhammed(1894-1953) 1910 yýlýndan ölümüne dek anarþist hareket içinde
etkin olmuþ bir Cezayirliydi. UA, Cezayir Kökenli Anarþistler Grubu ve
CGT-SR?nin Cezayir seksyonunun öne çýkan militanlarýndan biriydi. Cezayir
Kökenliler Savunma Komitesi ve Cezayir Kökenli Anarþistler Grubu
kurucularýndandý. 1929?da Yüzüncü Yýl Kýþkýrtmasý?na karþý Cezayirliler
Savunma Komitesi?nin sekreterliðini üstlendi. Sail Muhammed ayný zamanda
anarþist ?Terre Libre?(Özgür Dünya ç.n.) dergisinin Kuzey Afrika
baskýsýnýn editörü ve Cezayir sorunu konulu anarþist dergilerin sürekli
daðýtýcýsýydý.[15]

Avrupa ve Fas

Emperyalist merkezlerdeki emperyalizm karþýtlýðý, sömürge savaþlarýnýn
iþçilerin çýkarýna deðil kapitalizmin amaçlarýna hizmet ettiðini
vurgulayan anti-militarist kampanyalarýn önemli bir bölümünü
oluþturuyordu.

Örneðin Fransa?daki CGT, yayýnlarýnýn önemli bir kýsmýný Fransýz
kapitalistlerinin Kuzey Afrika?daki rollerini teþhir etmeye ayýrýyordu. La
Bataile Syndicaliste (Sendikalist Savaþ ç.n.) dergisinin 27 Nisan 1911?de
çýkan ilk sayýsýnda ?gizli Fas çetesini? teþhir ediliyordu: Fas?taki
bakanlara ve diplomatlara hakim olan bu çete; silah, toprak ve demiryolu
gibi talepler yaratacak ve Fas yerlilerinin vergiye baðlanmasýnýn yolunu
açacak bir savaþ çýkartmaya çalýþýyordu.[16]

1909 yýlýnýn 26 Temmuz Pazartesi gününde Ýspanya?da çoðunluðu iþçi
sýnýfýndan oluþan yedek askerlerin Fas?taki sömürge savaþý için
çaðýrýlmasýna misilleme olarak, anarþistler ve sosyalistlerin oluþturduðu
bir komitenin baþýný çektiði ?Solidaridad Obrero? (Ýþçi Dayanýþmasý ç.n.)
adlý sendika genel grev çaðrýsýnda bulundu ve Ýspanya?da ?Trajik Hafta?
baþladý.[17] Salý günü, iþçiler ?anarþizmin ateþten çiçeði? Barselona?da
kontrolü ele geçirdiler; askeri birliklerin talimleri durduruldu, maden
arabalarý devirildi, iletiþim kesildi ve barikatlar oluþturuldu. Perþembe
günüyle beraber hükümet güçleriyle çatýþmalar patlak verdi ve 150?den
fazla iþçi sokakta dövüþürken öldü. Ýhtiyat taburlarý önceden Küba,
Filipinler ve Puerto Rico?da düzenlenen feci sömürgeleþtirme
kampanyalarýyla zaten hayatlarýndan bezmiþlerdi[18], fakat ?Trajik Hafta?
Ýspanya?daki anarþizmin eskilere dayanan anti-emperyalist geleneði
içerisinde meydana gelmiþ anti-emperyalist bir baþkaldýrý olarak
anlaþýlmalýdýr.

Modern zamanlarýn ?en belirgin olaylarýndan biri? olarak kabul edilen
?Katalonyalý ihtiyat taburlarýnýn Fas?taki Rif 6 daðlýlara karþý
baþlatýlan savaþa katýlmayý reddetmeleri?[19], savaþýn tamamen Rif maden
sahiplerinin çýkarlarý için baþlatýldýðýna[20] ve hükümetin insanlarý
askere çaðýrmasýnýn ?merkezden yönetilen bilinçli bir sýnýf savaþýmý ve
sömürü?[21] olduðuna dair ortak algýlayýþý yansýtýr. 1911 senesinde,
Solidaridad Obrero?nun ardýlý olan yeni kurulmuþ anarko-sendikalist Ulusal
Emek Konfederasyonu7(CNT) 16 Eylül?de düzenlediði bir genel grevle
kuruluþunu ilan etti. Bu grevin iki amacý vardý: Bilbao?da grevde olan
iþçilerin savunulmasý ve Fas?taki savaþýn son bulmasý[22]. Yine 1922
yýlýnda, Aðustos ayýnda Fas?ta Abd ül-Kerim8?in güçlerine karþý yürütülen
ve en az 10000 Ýspanyol askerinin öldüðü korkunç savaþtan sonra ?Ýspanya
halký çok öfkelenmiþti ve sadece savaþýn sonunun gelmesini deðil bu
katliamdan sorumlu olanlarýn ve Afrika?da yürütülen bu operasyona neden
olan politikacýlarýn mahkemeye çýkartýlmasýný? istiyorlardý,
kýzgýnlýklarýný ayaklanmalarla ve sanayi bölgelerinde düzenledikleri
grevlerle dýþa vuruyorlardý.[23]

Küba

Küba?daki sömürgeleþtirme savaþýnda(1895-1904), Kübalý anarþistler ve
sendikalarý ayrýlýkçý silahlý güçlere katýldýlar ve Ýspanyol askerleri
arasýnda propaganda yaptýlar. Benzer bir þekilde Ýspanyol anarþistleri de
köylüler, iþçiler ve kendi ülkelerindeki askerler arasýnda Küba?daki
savaþa karþý kampanyalar düzenlediler[24]. ?Bütün Ýspanyol anarþistleri
savaþý kýnýyordu ve iþçilere askeri otoriteye itaatsizlik edip Küba?da
savaþmayý reddetme çaðrýsýnda bulundular?, bu nedenle yedek askerler
arasýnda çeþitli ayaklanmalar baþ gösterdi[25]. Anarþistler, milliyetçilik
ve devletçilik gibi burjuva deðerlere karþý çýkarak sömürge devrimine
toplumsal bir devrim karakteri vermeye çalýþýyorlardý. Küba?daki 1892
tarihli toplantýsýnda anarþist Ýþçilerin Ýttifaký(WA)9, Küba iþçi sýnýfýna
?devrimci sosyalizm? saflarýna geçmelerini ve baðýmsýzlýk yolunu
seçmelerini tavsiye ediyor ve þöyle ekliyordu; ?Bireysel özgürlüðe
taliplenenlerin, halkýn kolektif özgürlüðüne karþý çýkmasý saçma
olacaktýr.?[26]

Anarþist Michele Angiolillo 1897 yýlýnda Ýspanya baþbakaný Canovas?ý
öldürdüðünde, bu eylemini; Ýspanya?daki anarþistler üzerine uygulanan
baskýnýn intikamý ve Ýspanya?nýn sömürge savaþlarýndaki zulmüne misilleme
olarak yaptýðýný bildirmiþti[27].

Sömürgeleþtirme karþýtý mücadelesine ek olarak, anarþistlerin baþýný
çektiði Küba emek hareketi siyah, beyaz Kübalýlar veya Ýspanya doðumlu
iþçiler arasýndaki ayrýþmanýn üstesinden gelinmesinde de merkezi rol
oynamýþtýr. Kübalý anarþistler ? beyaz olmayan bir çok insaný emek
hareketine baþarýlý bir þekilde dâhil etmiþ ve Kübalýlarla Ýspanya
doðumlularý bir araya toplamýþtýr.?[28]

WA ?tüm genel kesimi grevleri ve gösterileri güçlendirmek için? harekete
geçirme çabalarýyla?ýrka dayalý engelleri daha önce hiçbir sendikada
olmadýðý kadar eritmiþti.?[29] Olay sadece?kayda deðer miktardaki? siyah
Kübalýnýn sendikaya katýlmasý deðildi; sendika ayný zamanda iþ yerindeki
ýrk ayrýmýna karþý da önemli bir mücadeleye giriþmiþti. Örneðin 1889
senesindeki ilk grevin amaçlarýndan biri de ?farklý ýrktan insanlarýn da
iþyerinde çalýþabilmesiydi?.[30] Bu amaç sonraki yýllarda da ortaya
çýkýyordu; örneðin 1890 yýlýnda Havana?daki 1 Mayýs yürüyüþlerinde
siyahlarýn ve beyazlarýn ayný kahvelere(café ç.n.) gidebilme hakký dile
getiriliyordu.[31]

1887 yýlýnda yayýnlanmaya baþlanan anarþist dergi ?El Producter?(?Üretici?
ç.n.), ?özellikle iþverenlerin, dükkân sahiplerinin ve idarecilerin
Afro-Kübalýlara karþý yaptýklarý ayrýmcýlýðý? kýnadý. Küba?daki anarþist
emek hareketi ?çeþitli ýrklardan ve etnisitelerden insanlarýn kitlesel
seferberliðini? içeren kampanyalar ve grevler yoluyla ?beyaz olmayanlara
uygulanan ýrk ayrýmcýlýðý veya çýraklara ve yaþamak için baþkalarýnýn
bakýmýna muhtaç olanlara (çocuklar, sakatlar, ing. ?Dependents? ç.n.)
uygulanan fiziksel þiddet? benzeri ?iþçileri disipline etmek için
kullanýlan kölelik çaðýndan kalma metotlarý? tasfiye etmeyi
baþarmýþtý.[32]

Meksika, Nikaragua ve Augustino Sandino

Meksika?da anarþistler Kýzýlderili köylü ayaklanmalarýnýn baþýný
çekmiþlerdir, 1869 yýlýnda Chavez Lopez?in ve 1870 yýlýnda Francisco
Zalacosta?nýn düzenledikleri baþkaldýrýlar bunlarýn örnekleridir. Meksika
Liberal Partisi, devrimci sendikalist ?Dünya Ýþçilerinin Evi?10(COM),
?Dünya Sanayi Ýþçileri?11(IWW) örgütünün Meksika þubesi gibi Meksika
anarþizminin ve anarko-sendikalizminin sonraki unsurlarýnda görüldüðü
üzere, Meksika anarþist ve devrimci sendikalist hareketi Birleþik
Devletler?in politik ve ekonomik hâkimiyetine sürekli olarak meydan okudu
ve Birleþik Devletler ve yabancý þirketlerdeki Meksika kökenli iþçilere
karþý yapýlan ýrk ayrýmcýlýðýna karþý çýktý.[33]

1910?da IWW Meksika þubesinin ? `geçim kaynaðý`?na dair sýkýnýtýlarla
beraber iþçilerin kontrolünün saðlanacaðý bir gelecek vaadi? üzerine
odaklanmasý ?kendilerini ulusun doðal kaynaklarýnýn, üretici sistemlerinin
ve ekonomik altyapýlarýnýn kontrolünü yabancý ellerden geri almayý
amaçlayan ulusalcý bir devrim düþüncesine kaptýrmýþ iþçilerden olumlu bir
tepki aldý.?[34]

Nikaragua?da, 1927-33 yýllarý arasýnda Birleþik Devletler iþgaline karþý
verilen gerilla mücadelesinin lideri olan Augustino Cesar Sandino
(1895-1934) ulusal bir simge olarak kaldý. Sandino ordusunun ?kara kýzýl
bayraðýnýn, Meksika?ya Ýspanyol göçmenlerce taþýnmýþ anarko-sendikalist
bir kökeni vardý.?[35]

Sandino?nun eklektik politikasý ?alýþýlmamýþ bir anarko-komünizm etiketi?
ile tanýmlanmýþtý[36], ?anarkosendikalizm, özgürlükçü sosyalizm veya
akýlcý komünizm olarak da bilinen anarko-sendikalizm hakkýnda politik bir
eðitim? aldýðý ?Meksika devrimi? sýrasýnda ?asimilasyona uðramýþ bir çeþit
radikal anarþist komünist? bir ideolojiydi bu.[38]

Sandino?nun bu mücadelede ?ancak iþçiler(in) ve köylüler(in) yolun sonuna
kadar gidebilecekler(ini)? ortaya koymasýyla, hareket -?Nikaragua Ulusal
Baðýmsýzlýk Ordusu?(EDSNN)12-, politik olarak zayýf olmasýna raðmen
gittikçe sol kanada yaklaþýyordu. Bu nedenle kurtarýlmýþ bölgelerde köylü
kooperatiflerinin örgütlenmesine dair artan bir vurgu vardý. 1933?te ABD
güçleri geri çekildi ve EDSNN geniþ ölçüde terhis edildi. 1934?te General
Somoza?nýn emirleri doðrultusunda Sandino öldürüldü ve kolektifler yok
edildi.

Libya ve Eritre

1880?ler ve 90?larda Ýtalya?da, ?Ýtalya ordusunun Eritre ve Habeþistan
maceralarýndaki en samimi düþmanlarýndan bir kýsmý anarþistler ve onlarýn
öncülleriydi.?[39] Ýtalyan anarþist hareketi, bu mücadeleleri erken 20.yüz
yýlda düzenledikleri kayda deðer bir anti-militarist kampanya ile takip
ediyordu ve Ýtalya?nýn 19 Eylül 1911?de Libyayý istila etmesiyle bu konuya
odaklandý.

?Kahrolsun savaþ! Yaþasýn Anarþi!? þeklinde baðýrarak Libya?ya hareket
edecek olan birliklere konuþma yapan bir albayý vuran anarþist asker
Augusto Masetti(1888-1966), kampanyanýn önemli bir sembolü olmuþtu; bu
eylemi destekleyen ve ?savaþýn þiddeti içinden anarþist isyan parýldýyor?
þeklinde bir duyuru yapan anarþist dergi L?Agitatore(ajitatör ç.n.)?nin
özel sayýsý anarþistleri bir araya toplamaya baþladý. Sosyalist Parti
vekillerinin çoðunluðu toprak ilhakýndan yana oy kullanýrken[40],
anarþistler savaþ karþýtý gösterilerin ve kýsmi bir genel grevin
örgütlenmesine yardýmcý oluyorlar ve ?Marches ve Liguria?dan gemi aktarma
noktalarýna giden askeri birlikleri taþýyan trenleri engellemeye
çalýþýyorlardý.?[41]

Kampanya köylüler ve iþçi sýnýfý arasýnda oldukça popüler bir hale
geldi[42]. 1914 yýlýnda, anarþistlerin hakim olduðu anti militarist
gruplar cephesi ?ki bütün devrimcilere açýktý- 20000 üyeye ulaþmýþtý ve
Sosyalist Gençlik ile beraber çalýþmalar yürütüyordu.[43] Baþbakan Antonio
Salandra(1853?1931), anarþistlerin baþýný çektiði militarizme ve ordudaki
özel cezalandýrma taburlarýna karþý ve Masetti?nin serbest býrakýlmasý
için düzenlenen 7 Haziran 1914?teki gösterilere[44] askeri birlikler
yollayýnca 1914 Haziran?ýndaki ?Kýzýl Haftanýn? ilk kývýlcýmýný çakmýþ
oldu[45]; bu, anarþistler ve Ýtalya Sendikalist Birliði(USI)13?nin
yönlendirdiði genel grevle baþlayan kitlesel bir baþkaldýrýydý. Ancona 10
gün boyunca isyancýlarýn elinde kaldý, tüm büyük þehirlerde barikatlar
yükseldi, Marches?deki küçük kasabalar kendilerini öz-yönetimli komünler
olarak ilan ettiler ve isyanýn gerçekleþtiði her yerde ?kýzýl bayraklar
dalgalandýrýldý, kiliselere saldýrýldý, tren yollarý harap edildi,
villalar yaðmalandý, vergiler feshedildi ve ücretler düþürüldü.?[46].
Ýtalyan Sosyalist Parti?nin sendika kanadýnýn genel grevi iptal etmesiyle
hareket çöktü, fakat yine de hükümetin Ancona?nýn kontrolünü tekrardan ele
geçirmesi için on bin askerini yollamasý gerekti[47]. Mayýs 1915?te
Ýtalya?nýn Birinci Dünya Savaþý?na girmesiyle USI ve anarþistler 1920?ye
kadar sürekli olarak savaþ ve emperyalizm karþýtý bir tutum sergilediler.
Ýtalya?nýn Arnavutluðu iþgaline ve Rus Devrimi?ne karþý emperyalist
müdahalesine karþý kitlesel bir kampanya düzenlediler.[48]

Ýrlanda ve James Connolly

Ýrlanda?da ise, devrimci sendikalist James Connolly ve Jim Larkin
1910?lardaki sekter dini bölünmelere karþý iþçileri birleþtirmeye
çalýþtýlar, baþýný çektikleri Ýrlanda Ulaþým ve Genel Ýþçiler Sendikasý?ný
14 devrimci ?Tek ve Büyük Sendikaya?15[49] dönüþtürmeyi hedefliyorlardý.
Sosyalizme devrimci bir genel grev yoluyla ulaþýlabilirdi: ?bugünün pratik
iþlevlerini karþýlayacak sýnaî örgütlenmeleri kuranlar, ayný zamanda
geleceðin toplumunun iskeletini de hazýrlamaktadýrlar? Sanayi
birliklerinde doðru bir þekilde örgütlenen iþçiler arasýnda demokratik
denetim ilkesi iþletilecektir? ve kapitalist toplumun politik ve bölgesel
devletinin hiçbir yeri ve iþlevi kalmayacaktýr??[50]

Katý bir anti-emperyalist olan Connolly, ?emekçiler beklemeli? diyen ve
baðýmsýz Ýrlanda?nýn kapitalist olmasý gerektiðini iddia eden ulusçu
görüþe karþý çýkýyordu: Ýþsizler ?Aziz Patrik Günü?nü16 kutlamak için? bir
araya gelirken, polislerin ?üzerinde ?Harp without the Crown?17 amblemi
taþýyan yeþil üniformalar giymesi ve bu koþullarda sizi mücadele etmek
durumunda býrakan gerekçenin Ýrlanda Cumhuriyeti?nin silahlarýyla
damgalanmýþ olmasý? pratikte neyi deðiþtirirdi ki?[51] En sonunda,
?Ýrlanda meselesi toplumsal bir meseledir, Ýrlanda halkýnýn onlar üzerinde
baský kuranlara karþý bir çað boyu süren mücadelesi, son tahlilde
Ýrlanda?daki yaþam araçlarýnýn ve üretim kaynaklarýnýn hâkimiyeti
mücadelesine dönüþüyor.?[52]

Connolly, ulusal burjuvazinin emperyalizmle sürekli bir savaþ içinde
olabileceði konusunda þüpheliydi. Ulusal burjuvaziyi duygusal, ödlek ve
emek karþýtý bir blok olarak silip atýyordu. Bu katmanla herhangi bir
ittifaka girilmesine karþýydý: bir zamanlar radikal olan orta sýnýf
?Baal18?ýn karþýsýnda diz çökmüþtür ve kendilerini Ýrlanda yurtseverliðine
yönlendirebilecek bütün duygusal veya tarihi çekiciliklere karþý orta
sýnýfý Ýngiliz kapitalizmine baðlayan binlerce ekonomik bað vardýr? ve bu
nedenle ?Ýrlanda iþçi sýnýfý, Ýrlanda?daki özgürlük mücadelesinin asla
yozlaþmayacak olan taþýyýcýsý olarak kalacaktýr.?[53]. Connolly, Britanya
Ýmparatorluðundan ilk baþarýlý kopuþlardan biri olan 1919?1922 Ýrlanda
Baðýmsýzlýk Savaþý?nýn kývýlcýmý olan 1916 Doðu Ayaklanmasýna katýldýktan
sonra idam edilir.

Kore?de Anarþist Devrim

Son bir örnekten daha bahsetmekte yarar var; erken yirminci yüzyýlda Doðu
Asya?da ortaya çýkan; Çin, Japonya ve Kore?de 1910 yýlýnda kayda deðer bir
etki yaratan anarþist hareket. Japonya?nýn 1910 yýlýnda Kore?yi istila
etmesiyle, Japonya ve Kore?de iþgal karþý hareket geliþmeye baþladý ve
Çin?e yayýldý. Japonya?da göze çarpan anarþist Kotoku Shusui19, kýsmen
Halkýn Gazetesi?nin Japon bölgesel geniþleme politikasýna karþý
düzenlediði kampanya nedeniyle suçlandý ve 1910?da idam edildi.[54]

Koreli anarþistlerin politik eylemliliklerinin ana ekseninde
dekolonizasyon mücadelesi vardý: 1919?daki Japon istilasýna karþý ortaya
çýkan ayaklanmada önemli rol oynadýlar. 1924 yýlýnda da ?Japonya?nýn
soygun politikasýnýn ulusumuzun varlýðý için bir düþman olduðunu ve
devrimci bir araçla emperyalist Japonya?yý defetmemizin en gerçek hakkýmýz
olduðunu ilan ediyoruz? diyen ?Kore Devrim Manifestosu? temelinde kurulan
Kore Anarþist Federasyonu içinde de önemli rol oynamýþlardýr.[55]

Manifesto, bu ulusal problemin çözümünün ?baðýmsýz bir ulus devlet?
yaratmak olmadýðýný, köylüler ve fakirler tarafýndan hem sömürge
hükümetine hem de yerel burjuvaziye karþý yapýlacak toplumsal bir devrimin
çözüm olduðunu açýkça belirtiyordu.

Dahasý, Kore Anarþist Federasyonu mücadeleye enternasyonalist bir açýdan
yaklaþýyordu ki bu durum 1928?de ?özellikle doðu sömürgelerindeki
proleteryayý? ?uluslar arasý kapitalist emperyalizme? karþý birleþtirmeye
çaðýran Çin, Japonya, Tayvan, Vietnam ve diðer ülkeleri de kapsayan Doðu
Anarþist Federasyonu?nun kurulmasýna kadar vardý. Kore?de, anarþistler
?Kore Anarko Komünist Federasyonu? isimli bir yeraltý þebekesi
oluþturdular. Amacý gerilla faaliyeti, propaganda ve sendikalarda
örgütlenmekle meþgul olmaktý.[56]

1929 senesinde, Koreli anarþistler silahli bir kurtarýlmýþ bölge
oluþturdular; Mançurya?daki Koreli Ýnsanlar Birliði. Bu bölgede gönüllü
tarým kooperatifleri temelinde iki milyon gerilla ve Koreli köylüler bir
araya getirildi. Mançurya?daki Koreli Ýnsanlar Birliði Japon güçleri ve
Sovyetler Birliði?nin desteklediði Koreli Stalinistlerin saldýrýlarýna bi
kaç yýl dayanabildilerse de sonunda yeraltýna çekilmek zorunda
kaldýlar.[57] Yoðunlaþan baskýya raðmen direniþ 1930?lara kadar devam etti
ve Çin?in 1937 yýlýnda Japonya tarafýndan iþgal edilmesinden sonra
birbiriyle baðlantýlý birkaç operasyon düzenlediler.[58]

Son Olarak: Emperyalizmin Yýkýmý

Anarþistler emperyalizm karþýtý mücadelede ?tarafsýz? olamazlar. Ýster
üçüncü dünyanýn borçlarýna, ister Ýsrail?in Filistin?i iþgaline veya
ABD?nin Orta Doðu?ya düzenlediði askeri saldýrýlara karþý olsun, bizler
tarafsýz deðiliz, asla tarafsýz olamayýz. Bizler emperyalizme karþýyýz.

Fakat bizler ulusalcý deðiliz. Emperyalizmin kökenlerinin kapitalizmde
yattýðýnýn ve basitçe yabancý seçkinlerle yerel seçkinlerin yer
deðiþtirmesinin esas itibariyle iþçi sýnýfý ve köylüler çýkarýna dair bir
çözüm olmadýðýnýn farkýndayýz.

Yeni ulus-devletlerin oluþturulmasý, yani yeni kapitalist devletlerin
oluþturulmasý, iþçi sýnýfý ve köylüler açýsýndan bakýldýðýnda yerel
seçkinlerin çýkarlarýna hizmet eder. Bu nedenle, amaçlarýna ulaþabilen
çoðu ulusalcý hareketler bir dönem iktidarý elinde tutar gibi görünen iþçi
sýnýfý ile düþman olmuþlardýr; solcularý ve sendikacýlarý güçle
ezmiþlerdir. Baþka bir deyiþle, iç baský farklý þekillerde devam etmiþtir.

Ayný zamanda, emperyalizm yeni ulus-devletlerin kurulmasýyla yok edilemez.
Baðýmsýz ulus-devletler uluslar arasý devlet sisteminin ve uluslar arasý
kapitalist sistemin bir parçasý olsalar da, bu sistem emperyalist devlet
iktidarlarýnýn kurallarýný koyduðu bir oyundur. Yani iç baský yine farklý
þekillerde devam etmektedir.

Bu demek oluyor ki yeni devletler ?ve onlarý idare eden yerel
kapitalistler- bir anda kendilerini emperyalist kontrole karþý
koyamayacaklarý bir konumda ve dahasý emperyalizmin kapsayýcý iskeleti
içinde kendi çýkarlarýný geliþtirmeye çabalarken bulurlar. Yani kendi
güçlerini geliþtirmeye çalýþýrken batý merkezleriyle aralarýndaki yakýn
ekonomik baðlarýný korumaya devam ederler ve nihayet kendileri emperyalist
bir konuma ulaþmayý umarlar. Pratikte, yerel hâkim sýnýflarýn yerel
kapitalizmi geliþtirebilmesinin en etkili yolu ham maddeleri ve üretim
mallarýný dünya pazarýna ucuza satabilmek adýna emekçileri ve küçük toprak
sahiplerini ezmektir.

Çözüm bu deðildir. Emperyalizmi feshetmemiz lazým, bu nedenle tüm
insanlarýn dünya çapýnda öz-yönetimini saðlayacak koþullarý yaratmamýz
lazým. Bu da kapitalizmin ve devletli sistemin ortadan kaldýrýlmasýný
gerektirmektedir. Mücadelemiz, ayný zamanda üçüncü dünyadaki yönetici
sýnýflara karþý verilen bir mücadeledir: yerel baský çözüm deðildir. Yerel
seçkinler hem ulusal kurtuluþ mücadelelerinde hem de özellikle yeni ulus
devletlerin oluþmasýndan sonra düþmanýmýzdýr. Sadece iþçi sýnýfý ve
köylüler yerel ve yabancý seçkinlerin egemenliði yerine öz-yönetim ve
toplumsal ve ekonomik eþitliði getirebilirler. Bu nedenle, biz iþçi
sýnýfýnýn özerkliðinden, memleketler ve kýtalar arasý birliðinden ve
dayanýþmasýndan ve küresel anlamda iþçi sýnýfý ve köylülerin öz
eylemliliði yoluyla oluþacak uluslar arasý anarko-komünist bir sistemden
yanayýz. Sandino?nun söylediði gibi, ?Bu mücadelede, ancak iþçiler ve
köylüler yolun sonuna kadar gidebilecekler.?

Notlar:

1 D. Guerin?den alýntýlanmýþtýr, 1970, Anarchism, Monthly Review, s. 68
2 A.g.e.
3 Guerin, 1970, A.g.e., s. 68
4 M. Bakunin, [1866] ?Ulusal Bildirge? S. Dolgoff (editör), 1971, Bakunin,
Türkçe?ye çeviren Kaos Yay. 1998 Ýstanbul s.101.
5 Bakunin, [1873], «Devlet ve Anarþi,» S. Dolgoff (editör), 1971, Bakunin,
Türkçe?ye çeviren Kaos Yay. 1998 Ýstanbul s. 370.
6 A.g.e.
7 S.Cipko?dan alýntýlanmýþtýr, 1990, ?Mikhail Bakunin and the National
Question,? The Raven, 9, (1990), ss. 3,11.
8 http://members.tripod.com/~stiobhard/east.html
9 G. Woodcock, 1975, Anarchism: a History of Libertarian Ideas and
Movements. Penguin, ss. 236-8 Türkçe?ye çeviren Kaos yay. Anarþizm
10 H. Oliver, 1983, The International Anarchist Movement in Late Victorian
London, Croom Helm, London/ Rowman ve Littlefield, New Jersey, s. 15
11 V. Richards, 1999, Malatesta: Yaþamý ve Fikirleri, Kaos , Ýstanbul, ss.
206-207
12 A.g.e.; P. Marshall, 1994, Demanding the Impossible: a history of
anarchism, Fontana, s. 347
13 D. Poole, 1981, ?Appendix: About Malatesta?, E. Malatesta, Fra
Contadini: a Dialogue on Anarchy, Bratach Dubh Editions, Anarchist
Pamphlets no. 6, London, s. 42
14 Sail Mahomed, 1994, Appels Aux Travailleurs Algeriens, Volonte
Anarchiste/ Edition Du Groupe Fresnes Antony, Paris (derleyen Sylvain
Boulouque).
15 Sylvain Boulouque, 1994, ?Sail Mohamed: ou la vie et la revolte d?un
anarchiste Algerien? Muhhammed?te, 1994, A.g.e.
16 F.D., 27 April 1911, «Le Syndicait Marocain,» Le Bataille Syndicaliste,
sayý 1
17 R. Kedward, 1972, The Anarchists: the men who shocked an era, Library
of the Twentieth Century, s. 67
18 Kedward 1971, A.g.e., s. 67
19 Nevinson, emperyalizm eleþtirmeni bir Ýngilizdir; alýntý 1909 P.
Trewhela?dan alýntýlanmýþtýr, 1988, ?George Padmore: a critique, ?in
Searchlight South Africa, cilt 1, sayý 1, s. 50
20 B, Tuchman, Trewhela?dan alýntýlanmýþtýr, 1988, a.g.e., s. 50.
21 Kedward 1971, A.g.e., s. 67
22 M. Bookchin, 1977, The Spanish Anarchists: the heroic years 1868-1936
(Harper Colophon Books: New York, Hagerstown, San Francisco, London, 1977,
s. 163
23 A. Paz, 1987, Durruti: the People Armed, Black Rose, Montreal, p.39
24 J. Casanovas, 1994, Labour and Colonialism in Cuba in the Second Half
of the Nineteenth Century, Ph.D. thesis, State University of New York at
Stony Brook
25 A.g.e., p. 436.
26 F. Fernandez, 1989, Cuba: the anarchists and liberty, ASP, London, p. 2.
27 Casanovas, 1994, A.g.e., s. 436
28 Casanovas, 1994, A.g.e., s. 8
29 A.g.e., s. 366.
30 A.g.e., s. 367.
31 A.g.e., ss. 381, 393-4.
32 J. Casanovas, 1995, ?Slavery, the Labour Movement and Spanish
Colonialism in Cuba, 1850-1890?, International Review of Social History,
sayý 40, ss. 381-2. Bu mücadeleler Casanovas, 1994, A.g.e., bölüm 8 ve
9?da ayrýnýlarýyla anlatýlmýþtýr.
33 Bkz., inter alia, N. Caulfield, 1995, ?Wobblies and Mexican Workers in
Petroleum, 1905-1924?, International Review of Social History, sayý 40, s.
52, ve N. Caulfield, ?Syndicalism and the Trade Union Culture of Mexico?
(paper presented at Syndicalism: Swedish and International Historical
Experiences, Stockholm University: Sweden, March 13-4, 1998); J. Hart,
1978, Anarchism and the Mexican Working Class, 1860-1931, Texas University
Press
34 Caulfield, 1995, A.g.e..; Caulfield, 1998, A.g.e..
35 D.C. Hodges, The Intellectual Foundations of the Nicaraguan Revolution,
?The Symbols of Anarchy??nin önsözünden alýntýlanmýþtýr, The Anarchist
FAQ, http://flag.blackened.net/intanark/faq/.
36 A.g.e.
37 Bkz. Navarro-Genie, Sin Sandino No Hay Sandinismo: lo que Bendana
pretende (unpublished mimeo: n.d.).
38 A. Bendana, 1995, A Sandinista Commemoration of the Sandino Centennial
(speech given on the 61 anniversary of the death of General Sandino, held
in Managua?s Olaf Palme Convention Centre, distributed by Centre for
International Studies, Managua)
39 C. Levy, 1989, ?Italian Anarchism, 1870-1926?, in D. Goodway (editor),
For Anarchism: history, theory and practice, Routledge, London/ New York,
s. 56.
40 G. Williams, 1975, A Proletarian Order: Antonio Gramsci, factory
councils and the origins of Italian communism 1911-21, Pluto Press, ss.
36-7
41 Levy, 1989, A.g.e., s. 56; Williams, 1975, A.g.e.., s. 37
42 A.g.e. s. 35
43 Levy, 1989, A.g.e., s. 56
44 Levy, 1989, A.g.e., ss. 56-7
45 A.g.e., ss. 56-7
46 A.g.e., ss. 56-7; Williams, 1975, A.g.e., ss. 51-2. Williams?tan
alýntýlanmýþtýr.
47 A.g.e., s. 36
48 Bkz, inter alia, Levy, 1989, A.g.e., ss. 64, 71; Williams, 1975, A.g.e..
49 Connolly ve Larkin üzerine, bkz. E. O?Connor, 1988, Syndicalism in
Ireland, 1917-23, Cork University Press, Ireland. Bu metinde Connolly
hakkýnda daha derin bir tartýþmaya girmeye niyetlenmiyorum. Sadece
tekrardan nükseden, Connolly?yi Stalinizm, Troçkizm ve/veya daha genel
olarak Marksist geleneðe mal etme çabalarý ?Ýrlanda ulusçuluðuna ve/veya
Katolikliðe mal etme çabalarýna deyinmiyorum bile- Connolly?nin 1904?ten
sonraki devrimci sendikacýlýða dair belirli görüþlerinin bir sonucudur:
bkz. O.B.Edwards ve B.Ransom?ýn(derleyenler) koleksiyonlarýndaki belgeler,
1973, James Connolly: seçilmiþ politik yazýlar, Jonathan Cape: London
50 J. Connolly, 1909, ?Socialism Made Easy,? (Der.)Edwards ve Ransom,
A.g.e., ss. 271, 274
51 Connolly, [1909], A.g.e., s. 262
52 J. Connolly, Labour in Irish History (Corpus of Electronic Texts:
University College, Cork, Ireland [1903-1910]), s. 183
53 Connolly, [1903-1910], A.g.e., s. 25
54 Ha Ki-Rak, 1986, A History of Korean Anarchist Movement, Anarchist
Publishing Committee: Korea, ss. 27-9
55 Ha, 1986, A.g.e., ss. 19-28
56 Ha, 1986, A.g.e., ss. 35-69
57 Ha, 1986, A.g.e., ss. 71-93.
58 Ha, 1986, A.g.e., ss. 96-11358 Cited in D. Geurin, 1970, Anarchism,
Monthly Review, s. 68

Kaynak:

http://raforum.apinc.org/article.php?id_article=3132

Çeviri:

Kara Kýzýl Notlar


[ Türkçe kaynak:
http://www.anarkismo.net/newswire.php?story_id=6872 ]

________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazyrlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
http://ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-tr
http://ainfos.ca/tr


A-Infos Information Center