A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Groot Brittanië, Anarchist Federation Organise #67 - REVOLUTIONAIRE PORTRETTEN - Erich Muehsam: Dichter, toneelschrijver, bohemian, anarchistische revolutionair [en]

Date Sun, 17 Dec 2006 08:19:50 +0200


Erich Muehsam werd in 1878 geboren in een redelijk welgesteld Joods gezin. Korte tijd later verhuisde zijn gezin naar Luebeck in Noord Duitsland, waar zijn vader als apotheker werkte (eigenlijk is de apotheek er nog steeds).

Hij haatte de school waar hij naar toe werd gestuurd, die bekend stond om diens autoritaire discipline en diens ruime gebruik van lijfstraffen. Erich was vaak een slachtoffer van “de ongelooflijke vlegels die werden geacht al mijn aangeboren gevoelens uit mij te slaan”, omdat zijn rebelse aard vaak botste met het school regime. In 1896 schreef hij een anomiem stuk voor het socialistische blad Luebecker Volsboten waarin hij een van de meest brutale leraren van de school aanklaagde. Dit veroorzaakte een schandaal en Erich werd van school gestuurd vanwege deelname aan socialistische activiteiten. Erich had vanaf een jonge leeftijd schrijver en dichter willen zijn en hij verliet Luebeck om dit doel in 1900 in Berlijn na te streven. Hij raakte betrokken bij een groep genaamd Neue Gemeinschaft (Nieuwe Maatschappij), die socialistische ideologie combineerde met experimenten in gemeenschappelijk wonen. Hier ontmoette hij Gustav Landauer, die hem informeerde over anarchistisch communistische ideeën. Muehsam werkte mee aan Kampf, het anarchistische blad van zijn vriend Senna Hoy, die later in verschrikkelijke omstandigheden stierf in een Russische gevangenis.

In 1904 ging Erich naar Ascona in Italiaans Zwitserland om te wonen in de artiesten kolonie van Monte Verita (de schrijver Herman Hesse, de dans theoreticus Laban, de psychotherapist Otto Gross en veel Dadaisten en Expressionisten hebben er ook ooit gewoond).

Hij begon hier toneelstukken te schrijven, waarvan het eerste, De Con Mannen, nieuwe politieke theorie vermengde met traditionele dramatische vormen. Hij ging ook door met het bijdragen aan veel anarchistische bladen, wat de aandacht van de Duitse autoriteiten trok. Hij werd beschouwd als een van de gevaarlijkste anarchistische agitators.

In 1908 verhuisde hij naar Munchen en deed mee aan de cabaret beweging. Hij gaf niet veel om het schrijven van cabaret liedjes, maar hij baarde hiermee veel opzien.

In 1911 begon hij met het blad Kain, dat het anarchistisch communisme bevorderde. Hij kastijdde de Duitse staat en maakte die belachelijk, streed tegen de doodstraf en theater censuur, en analyseerde internationale kwesties op een profetische wijze. De Wereld Oorlog die hij had voorspeld leidde tot het opschorten van Kain.

Eerst steunde Erich de oorlog in het openbaar, maar aan het einde van 1914 werd hij er van overtuigd dat hij het mis had, waarbij hij zei “Ik zal waarschijnlijk de zonde van het verraden van mijn idealen de rest van mijn leven met mij moeten dragen”. Hij wierp zichzelf in anti-oorlog activiteit waarbij hij deel nam aan verschillende acties. Hij steunde de stakingen die begonnen uit te breken. Toen deze meer wijdverspreid werden en een revolutionaire aard begonnen aan te nemen, was Erich onder degenen die in april 1918 werden gearresteerd en gevangen genomen, en daarna vrijgelaten in november.

Met de val van de keizer en koning Ludwig van Bavaria, brak in Munchen opstand uit. Muehsam en Landauer evenals Ret Marut (die later bekend werd als de novelle schrijver

B. Traven) waren onder degenen die agiteerden voor het opzetten van arbeiders raden die leidden tot het stichten van de Bavariaanse Raden Republiek. Dit duurde slechts een week. De sociaal democraten, bang geworden door de gedachte aan revolutie, werkten samen met rechts. Het Freikorps, een reactionaire militie die werd georganiseerd door de socialistische minister Noske en bestond uit rechtse militairen en studenten, vermorzelden de Raden Republiek. Landauer stierf onder de klappen van geweren en laarzen.

Muehsam ontsnapte maar werd later gepakt en voor 15 jaar naar de gevangenis gestuurd. In de gevangenis ging Erich verder met schrijven, bestaande uit veel gedichten en het toneelspel Judas. Toen hij in de amnestie van 1924 werd vrijgelaten keerde hij in de greep van apathie terug naar Munchen. Hij sloot zich aan bij de Anarchistisch Communistische Federatie van Duitsland (FKAD). Hij herstartte Kain, maar dit mislukte na enkele nummers. Hij bracht toen Fanal (de fakkel) uit, waarin hij zowel de Communisten als extreem rechts aanviel. Zijn openlijk revolutionaire toon en zijn pogingen om de opkomst van rechts tegen te houden maakten hem gehaat onder conservatieven en Nazi’s.

Hij gebruikte satire om de Nazi’s met korte verhalen en gedichten belachelijk te maken. Dit kwam onder de aandacht van Hitler en Goebbels, wat hen kwaad maakte. Hij agiteerde voor de vrijlating van de revolutionair Max Hoelz en schreef een toneelstuk, Staatsraeson (vanwege redenen van de staat) in verdediging van Sacco en Vanzetti, in 1928.

In 1930 maakte hij zijn laatste toneelstuk Alle Wetter (Allen Hangen) af, wat opriep tot massale revolutie als de enige manier om de machtsovername door radicaal rechts tegen te houden.

Enkele uren nadat Van der Lubbe de Reichstag in februari 1933 in brand had gestoken werd Muehsam gearresteerd en bracht toen de laatste 17 maanden van zijn leven door in de concentratiekampen van Sonnenburg, Brandenburg en Oranienburg. Zijn tanden werden met geweerkolven kapot geslagen, zijn schedel werd met een swastika van een rode, hete ijzeren staaf gebrandmerkt en hij werd in het ziekenhuis geslagen. Hij werd gedwongen zijn eigen graf te graven voor een schijn executie, en zijn lichaam werd een massa van verwondingen. Degenen die hem martelden probeerden hem te dwingen het Nazi lied het Horst Wessel lied te zingen. Hij weigerde toe te geven en zong de Internationale. “Dankzij zijn wilskracht kon hij zich verzetten tegen alle pogingen om hem te vernederen” (Augustin Souchy).

Ondanks deze martelingen bleef Erich tot het einde onverzoenlijk. Uiteindelijk werd hij in de nacht van 9 juli 1934 germarteld en vermoord. Na klappen diende een Stormtrooper leider hem een dodelijke injectie toe en toen werd gedaan alsof hij zelfmoord had gepleegd door zich op te hangen.

Nooit in mijn leven heb ik geleerd

Me aan iemand te onderwerpen

Hier ben ik opgesloten

Ver van huis

Mijn vrouw, mijn werkplek

En zelfs als ze me vermoorden

Als ik moet sterven

Is opgeven liegen!



Maar als de kettingen braken

Dan zou ik in de zonneschijn ademhalen

Op de top van mijn longen – tirannie!

En ik zou roepen tot het volk: wees vrij!

Vergeet jezelf te onderwerpen!

Opgeven is liegen!

=============================

* Uit Muehsam’s gedicht De Gevangene.

--------------------------------------------

Orig: (en) Britain, Anarchist Federation Organise #67 – REVOLUTIONARY PORTRAITS – Erich Muehsam: Poet, playwright, bohemian, anarchist revolutionary.
_______________________________________________
A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl
http://ainfos.ca/nl


A-Infos Information Center