A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Nieuws uit Libanon: de Israelische aanval - door ABCT - Al Badil al Chououii al taharruri [en]

Date Wed, 09 Aug 2006 16:37:07 +0300


De Libanese en Palestijnse volkeren ondergaan de Israelische agressie
met de zegen van westerse machten. Alternativ Libertaire publiceert het
volgende artikel, geschreven een week na het begin van de Israelische
operaties tegen Libanon, door onze Libanese kameraden van Al Badil al
Chououii al taharruri (Libertair Communistisch Alternatief). We geven ze
al onze steun.
Alternative Libertaire, 27 juli. Opnieuw is Libanon diep verwikkeld in
een oorlog waarvan niemand het einde kan zien. Op 12 juli heeft de
Libanese Hezbollah, een politieke en godsdienstige sji’itische beweging,
twee Israelische soldaten ontvoerd achter de Zuid Libanese grens en
heeft het acht Israelische soldaten vermoord. Israel had niet meer dan
dat nodig om het aanvalsplan, dat al veel eerder werd voorbereid, toe te
passen, precies op de zelfde manier als in 1982, toen Israel Libanon
binnen viel, waarbij ze een gemene poging tot een aanslag tegen de
Israelische ambassadeur in Londen gebruikten als aanleiding.

Maar deze keer is de Israelische aanval van een nooit vertoonde schaal:
niemand heeft dit ooit in Libanon gezien. Het is erger dan een invasie
in Libanon omdat het aanvallen van de luchtmacht en marine overal in
Libanon zijn. Echt overal: het vliegveld, de zuidelijke buitenwijken van
Beiroet, een Hezbollah bastion, de hoofdwegen die de steden en regio’s
van het land met elkaar verbinden, de havens, de woon districten, enz.
Het doel is om het land totaal lam te leggen en om angst te zaaien, wat
niet kan worden gedaan zonder burgers te vermoorden, 180 vandaag, acht
dagen na de doorbraak van de oorlog. Veel tekens geven aan dat het
conflict niet snel ten einde komt aangezien de westerse landen contact
opnemen met de VS om die aan de Israeliërs te laten vragen mee te werken
aan de evacuatie van hun burgers, wat zelfs tijdens de burgeroorlog in
1975 niet zo snel is gebeurd …

Deze aanval moet worden geanalyseerd vanuit een breder gezichtspunt:
voor ons ontstaat het in de context van het Amerikaanse project voor het
Midden Oosten. George W. Bush wil een groot gebied creëren dat hem goed
gezind is, waaronder Arabische landen en Israel, dat zou leiden tot het
einde, op een of andere manier, van het Midden Oosten conflict. Iran en
Syrië zijn tegen dit project, wat duidelijk iets goeds is. Maar het
slechte er aan is dat deze landen, die de Hezbollah steunen en strijden
tegen de projecten van Bush en de Israelische regering, totaal
reactionaire landen zijn.

Aan de andere kant is de Hezbollah (God’s partij!!) een partij die,
ondanks alles wat het heeft gedaan om Israel uit Zuid Libanon te
verdrijven en ondanks het grote aantal martelaren die het heeft gestuurd
om hun godsdienstige plicht te bereiken, een enkele reis naar het
paradijs van honing en vrouwen, sinds vele jaren niet heeft voldaan aan
de Libanese verwachtingen. De “God’s partij” staat onder gezag van Iran
en is duidelijk en fel tegen vrijheid. Dat is eenvoudig: het is niet
mogelijk om te leven in de Hezbollah wijken. In de dorpen waar het
overheersend is wordt men geadviseerd het volume van de muziek te
verlagen en niet liederen te zingen waarvan de onderbuik gaat dansen. De
“God’s partij” was een partij van verzet en opoffering, nu is het een
onverdraaglijke partij: vrouwen worden min of meer gedwongen zich in het
zwart te kleden, alcohol verkoop is verboden, indirecte steun aan Syrië
(corruptie, Syrische overname van alle Libanese instituties, enz. …).

Dat is de manier waarop de Hezbollah een sterke reactie van het volk
tegen zichzelf heeft gecreëerd. Sinds enkele maanden ontmoeten de
Libanese politieke leiders elkaar in het parlement (ontmoetingen voor
een nationaal gesprek) om een oplossing te zoeken voor de cruciale
problemen van het land, waaronder de wapens van Hezbollah. In feite
weigert Hezbollah de wapens af te geven aan het Libanese leger en vormt
het dan een staat binnen de staat.

En dit is met een grote arrogantie waarmee de chef van Hezbollah, Hassan
Nasralla, gewelddadige en middeleeuwse dreigementen (het afsnijden van
het hoofd, de armen …) gebruikt tegen degenen die zouden proberen ze hun
wapens af te nemen. Maar het heeft gedurende jaren niets ondernomen
tegen Israel, behalve het opeisen van Cheeba’s boerderijen. De Hezbollah
schrikt af vanwege hun fanatisme, maar ook vanwege de populariteit die
het kan krijgen in sommige delen van de Israelische maatschappij,
vanwege de promotie van de “martelaren van het thuisland”. Zonder Syrië
en Iran (in het bijzonder de financiering door Iran) zou er geen
Hezbollah zijn.

Sinds de vernederende terugtrekking van Syrië en Libanon, zijn er twee
grote politieke trends ontstaan: die van 14 maart (datum van de enorme
demonstratie die plaats vond na de moord op premier Rafic Hariri) , en
die van 8 maart, de pro-Syrië mars, waarbij de christelijke trend van
generaal Aoun zich heeft aangesloten omdat men hem het presidentschap
van de Republiek heeft beloofd. We geloven dat de 14 maart trend een
verhoudingsgewijs “revolutionaire” trend vormt, aangezien die van 8
maart slechts bestaat uit mensen die samenwerken met Syrië en duistere
nostalgische personen uit het Libanese verleden. Het gedrag van de
Libanese communistische partij veroorzaakt tumult. Met enkele personen,
in meerderheid nostalgisch over het Arabische nasserisme, heeft het een
derde betekenisloze en zeer zwakke trend gevormd.

Een afsplitsing ontstond (communistische Intifada), waar Al Badil mee
verwant is.

Tenslotte, nogmaals, moet de politieke positie die we tegenover deze
gebeurtenissen aannemen duidelijk zijn, voorbij de afwijzing van
Israelische aanvallen. We zeggen nee tegen de Hezbollah als een
reactionaire, godsdienstige en pro-Iran partij; nee tegen het project
van Bush, Blair en Chirac, die deze aanvallen als buitenproportioneel
zien (de vernietiging van Libanon om de soldaten terug te krijgen), maar
ook als een legitieme zelfverdediging van Israel; nee tegen het gedrag
van de VN Veiligheidsraad, verlegen en onduidelijk; nee tegen de
Libanese regering die niet capabel, zwak, tegenstrijdig is, die tijd
verspilt met het smeken om hulp, slachtoffers telt en kijkt in de
richting van internationale rechtbanken.

Een grote bijeenkomst voor een nieuwe linkse trend, die begon
werkelijkheid te worden met de mars op 14 maart, is voor ons de enige
weg om naar die situatie te geraken. Terwijl we hier op wachten moeten
we voedsel en vooral medicijnen zoeken voor ongeveer een miljoen
Libanese personen die sinds het begin van de oorlog op de vlucht zijn.
Wachten op deze krachten is nodig om te interveniëren ten gunste van een
wapenstilstand, die alleen kan worden afgedwongen na druk van de beide
oorlogvoerders waar iedereen nu tegen roept: we mogen jullie niet.

Al Badil al Chououii al taharruri (Communistisch Libertair Alternatief),

Libanon, 17 juli 2006.
-------------------------------------
Orig: (en) News from Lebanon: the Israeli attack – by ABCT – Al Badil al
Chououii al taharruri.
_______________________________________________
A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl


A-Infos Information Center