A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Italië, FdCA verklaring: De Rome Conferentie. De eenzaamheid en het bloedbad onder het proletariaat in het Midden Oosten [it, en]

Date Tue, 01 Aug 2006 15:30:51 +0300


Ze worden “burgerdoden” genoemd, slachtoffers van bijkomende effecten
van de VS in Irak, slachtoffers van Israelische bombardementen in
Palestina en Libanon, menselijke schilden die zich niet kunnen
verdedigen die door Hezbollah guerilla’s in zuid Libanon worden
opgeofferd, lammeren die door al-Qaeda in Irak worden opgeofferd,
onschuldige arbeiders die worden uitgezocht door Hamas kamikazes in
Israel, slachtoffers van de dagelijkse Baathistische repressie in Syrië
of de dagelijkse repressie door de imams in Iran. In feite zijn ze
tienduizenden mannen en vrouwen die door de oorlog en door het
nationalisme van verschillende staten zijn vermoord, honderdduizenden
vluchtelingen, die uit hun huizen zijn gevlucht om een soort van
precaire veiligheid te zoeken, waarbij ze afhankelijk zijn van
humanitaire corridors die onder de controle staan van … het leger.

In feite zijn ze miljoenen mannen en vrouwen die kunstmatig zijn
opgedeeld door godsdienstige, etnische en taal verschillen, allemaal
verbitterd door de effecten van nationalisme en militaristisch racisme
van staten die er op uit zijn een belangrijkere rol voor zichzelf te
krijgen in de imperialistische belangen in het gebied.

Zij zijn degenen die ontbreken bij de Rome conferentie. Zij zijn de
onterfden zonder vertegenwoordiging, zonder politieke macht anders dan
de staatshoofden, zonder economische macht anders dan de staatshoofden,
de Wereldbank, het IMF en de enorme olie multinationals in de handen van
de Arabische en westers bourgeoisie. Ze zijn arbeiders zonder vakbonden,
die steeds opnieuw zijn verboden, onderdrukt en opgebroken in het gehele
Midden Oosten, zelfs tot het fysiek elimineren van hun leden, zoals Hadi
Sahel, die in 2005 in Irak werd vermoord.

Er zal voor hen geen toekomst zijn in het nationalisme van hun staten of
nagestreefde staten. Ze zullen niet worden bevrijd door de oude methoden
van derde wereld denken dat nog steeds het ene (onderdrukte) volk
tegenover het andere (het onderdrukkende) volk zet, zonder zich ooit te
realiseren dat de werkelijke botsing – in ieder land, in ieder volk – is
tussen het proletariaat en de bourgeoisie, tussen degenen die worden
uitgebuit en de uitbuiters, tussen de armzalige vluchtelingen die door
zuid Libanon zwerven en de rijken in Beirut die toevlucht zoeken in de
hotels in Damascus, tussen de Palestijnen in Israel en met hen de
Afrikaanse Joden aan de bodem van de Israelische sociale ladder aan de
ene kant en de bourgeoisie die in Tel Aviv de macht heeft aan de andere
kant.

Joods Zionisme is niet de vijand van het Arabische proletariaat, de
Soennitische of Sji’itische Islam is niet de vijand van het Israelische
proletariaat. De werkelijke vijand is hun respectievelijke nationale
bourgeoisieën en de internationale bourgeoisie.

De tragedie van Libanon somt de enormiteit van deze belangen op. Israel
moet vasthouden aan de gebieden die in de 1982 oorlog zijn veroverd; het
Soennitische Syrië – dat nooit echt de Libanese “kolonie” verliet – eist
de teruggave en bewapent de Shi’itische Hezbollah om druk op Israel te
houden; Hezbollah kan denken dat het de Palestijnen heeft geholpen door
de aandacht van Israel af te leiden van Gaza, maar wat nu in Gaza
gebeurt lijkt in feite minder belangrijk te zijn dan wat in zuid Libanon
gebeurt; het Soennitische Syrië is opgeschoven van de anti-Saddam
alliantie van 1991 naar een alliantie met het Sji’itische Iran om zich
te verzetten tegen de toenemende imperialistische macht van de VS in
Irak en Afghanistan; en daaronder is er een web van corridors en de
exploitatie van grondstoffen door staten en tussen staten in de gehele
west Aziatische regio, waarbij ze allemaal de beste belangen en de
grootste hoeveelheid macht in de schaduw van het imperialisme najagen.
VS imperialisme, Russisch imperialisme, Chinees imperialisme, misschien
zelfs Europees imperialisme.

De nieuwe Italiaanse regering is er in geslaagd zichzelf, dankzij een
oude reputatie onder de Arabische landen, om te vormen tot een
geloofwaardige bemiddelaar die nuttig is voor zowel de VS als Syrië en
Iran. Maar terwijl het voor zichzelf een rol in buitenlandse kwesties
heeft teruggewonnen die meer past bij de nationale traditie (waarbij het
buitenlandse beleid van Craxi en Andreotti wordt voortgezet) na het
hielen likken beleid van de laatste regering, wordt het nog steeds
geleid door de hegemoniale belangen van de VS, met weinig of geen ruimte
om te manoeuvreren.

In de tussentijd blijven mensen sterven in de Gaza, de Westelijke
Jordaanoever en zuid Libanon. De burgerdoden in een sub-imperialistische
oorlog, niet een bevrijdingsoorlog.

De Rome conferentie diende om meer slachtoffers toe te voegen: de
wapenstilstand heeft niks te maken met menselijk medelijden tegenover
mensen die zich niet kunnen verdedigen – we moeten wachten tot de
concurrerende bourgeoisieën het hebben opgelost. De Libanese arbeiders
zullen moeten wachten, beschutting zoeken en er het beste van hopen. Net
als Palestijnse en Israelische arbeiders. Maar het proletariaat van het
Midden Oosten kan niet langer om internationale conferenties wachten! Er
moet een nieuwe hoop op redding zijn, op autonomie, op klasse eenheid,
en dit kan worden bereikt door de anti-militaristische oppositie van de
Israelische dienstweigeraars en deserteurs, door de ontwikkeling van de
geweldloze strijd tegen de Muur waarmee Israelische militanten en
Palestijnen samen zijn begonnen, door de wedergeboorte van vakbonden in
Irak en Syrië, door de vormen van strijd van olie arbeiders in zuid Irak
en in Iran, door iedere godsdienstige en nationale verdeeldheid te boven
te komen.

Arbeiders eenheid is het beste wapen tegen oorlogen en uitbuiting. In
het Midden Oosten en in de hele wereld. Een nieuw internationalisme met
klasse eenheid en solidariteit is meer en meer urgent.

FEDERAZIONE DEI COMUNISTI ANARCHICI

(Federatie van Anarchistische Communisten)

28 juli 2006

http://www.fdca.it/fdcaen

Orig: (en) Italy, FdCA statement: The Rome Conference. The solitude and
the massacre of the proletariat in the Middle East [it].
_______________________________________________
A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl


A-Infos Information Center