A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Babysitten, strijken, de hond uitlaten

Date Wed, 14 Sep 2005 23:29:37 +0300


From: info@defabel.nl
In het Nieuw Isrealitisch weekblad nr. 51 van 9 september 2005 verscheen in
het kader van de tweewekelijkse integratiecolumn het onderstaande stuk van
Fabel-medewerker Eric Krebbers.
Babysitten, strijken, de hond uitlaten
Door: Eric Krebbers
Het lijkt wel een eeuwigheid, en toch het is maar vijf jaar geleden dat
verreweg de meeste politici en opiniemakers multiculturalisme de normaalste
zaak van de wereld vonden. Centraal stond het respect voor andere culturen,
en migranten en andere minderheden mochten hier gewoon hun eigen
levenswijzen behouden. Dat klinkt goed, maar het multiculturalisme kende
ook heel wat minder positieve kanten. Migranten werden vaak aangesproken op
daden van anderen met dezelfde culturele achtergrond, en hun individuele
gedrag werd steevast gekoppeld aan hun cultuur. Iet s wat men bij
Nederlanders niet snel in zijn hoofd zal halen.

Multiculturalisten vertelden ook ontroerende verhalen over Turken die onze
toiletten schoonhouden, over Vietnamezen die ons verwennen met hun
loempia's en over Afrikanen die ons amuseren met hun muziek en die nog zo
dicht bij de natuur zouden staan. Hele groepen mensen werden zo vastgepind
op hun vermeende speciale eigenschappen en ondanks de mooie woorden vaak
genadeloos uitgebuit.

De overheid subsidieerde vooral de meest conservatieve
migrantenorganisaties. Die zouden immers de oorspronkelijke cultuur het
beste vertegenwoordigen. De elites onder de migranten lieten zich zo graag
in de watten leggen. In ruil daarvoor zetten ze zich in om de meer
progressieve leden van hun gemeenschappen te weerhouden van serieus protest
tegen de achterstelling, uitbuiting en onderdrukking waarmee ze ook in
Nederland geconfronteerd worden. Zo verzwakte de overheid de positie van
arbeiders, vrouwen en minderheden onder de migranten. Multiculturalisten
wilden het onrecht en de tegenstellingen onder migranten zelf eenvoudigweg
niet zien.

Multiculturalisme verschilt uiteindelijk weinig van nationalisme. Beide
politieke stromingen beelden zich in dat er culturele gemeenschappen
bestaan zonder interne tegenstellingen en waarvan de leden in de eerste
plaats onderling solidair zouden moeten zijn. Het zal dan ook niet verbazen
dat het multiculturalisme nog steeds springlevend is in sommige
extreem-rechtse kringen. "Iedere gemeenschap zijn eigen cultuur en eigen
land", zo zegt men daar. Waar dat toe kan leiden hebben we gezien in
Joegoslavië.

We hoeven dus niet rouwig te zijn om de verdwijning van het
multiculturalisme uit de politiek. Maar we zijn helaas van de regen in de
drup geraakt, want het is verdrongen door een conservatief nationalisme met
integratiedwang. Veel politici en opiniemakers doen tegenwoordig alsof er
één monolitische Nederlandse Cultuur bestaat, die bovendien ook nog eens de
meest liberale en Verlichte zou zijn. Migranten worden daarentegen meer en
meer afgeschilderd als halve barbaren. Misstanden als religieus
fundamentalisme, antisemitisme, vrouwenmishandeling en homofobie worden
volkomen onterechte uitsluitend nog toegeschreven aan andere culturen, met
name de Arabische. Op die manier weet men zelfs grote delen van links en de
vrouwen- en homobeweging te mobiliseren voor de integratiedwang. Het
resultaat is dat alle migranten straks waarschijnlijk verplicht zullen
worden tot een peperdure inburgeringscursus, op straffe van het verlies van
een uitkering en uiteindelijk mogelijk zelfs deportatie.

Uit het integratiedebat kwam voortdurend een nauwelijks verholen racisme
naar voren. Politici en opiniemakers maakten stemming en leken tegen elkaar
op te bieden met keiharde voorstellen om migranten aan te pakken. Dat
racisme doet vrezen dat migranten niet snel meer geaccepteerd zullen
worden. Ze kunnen het immers nooit goed genoeg doen. Zonder de huidige
politieke situatie zelfs maar te willen vergelijken, is het toch belangrijk
om te herinneren aan het Duitsland van de jaren 30. Zelfs een nagenoeg
perfecte integratie hielp de Duitse joden geen zier tegen het groeiende
antisemitisme van de staat en de bevolking.

Hoewel er veel gepraat wordt over culturen, gaat het er bij het
integratiedebat uiteindelijk voornamelijk om hoe migranten nuttiger gemaakt
kunnen worden voor de Nederlandse economie. Er wordt voortdurend op
aangedrongen om laagopgeleide huwelijksmigranten te weren en hoogopgeleide
kennismigranten binnen te halen. Werkloze migranten zouden geen uitkering
meer mogen krijgen, en baantjes moeten aannemen onder het huidige
minimumloon. Van D66 moeten ze dan maar "boodschappen doen, babysitten,
strijken, de hond uitlaten". Ook worden er steeds weer nieuwe plannen
gelanceerd om migranten gedwongen te spreiden vanuit steden en wijken waar
ze niet bruikbaar meer zouden zijn.

Hoewel het multiculturalisme de meeste migranten en vluchtelingen niet veel
te bieden had, is het niet verstandig om er samen met de verdedigers van de
integratiedwang fanatiek tegen aan te gaan schoppen. Integendeel, het
racisme van de integratiedwang moet scherp bekritiseerd worden, maar dan
zonder het multiculturalisme te verdedigen. Als het om politiek en economie
gaat, is het beter om helemaal niet in termen van culturen te denken. Geen
indeling van mensen in culturele gemeenschappen, geen pleidooi voor het
behoud van culturen, noch voor een soort kosmopolitische cultuur. Het is
beter om levenswijzen gewoon over te laten aan alle betrokkenen zelf en ons
daar politiek niet mee te bemoeien. Wat nodig is, is een gezamenlijke
strijd tegen maatschappelijk onrecht zoals uitsluiting, achterstelling,
uitbuiting en onderdrukking, ongeacht de herkomst of cultuur van de
slachtoffers of daders.

**********************************************
Wil je regelmatig (max. 2 x per week) actie-aankondigingen en
discussiestukken van De Fabel ontvangen? Stuur een e-mailtje naar
info@defabel.nl met daarin "Fabel Nieuws". Afmelden met een mailtje " stop
Fabel Nieuws" . Alle "Fabel Nieuws"-berichten vind je ook op
www.defabel.nl/e01.htm
***********************************************
DE FABEL VAN DE ILLEGAAL*
Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden, The Netherlands
+31-71-5127619 (tel), +31-71-5134907 (fax),
info@defabel.nl (e-mail),
www.defabel.nl (Website), www.gebladerte.nl (Archief).
Bereikbaar op werkdagen/open at workdays: 14:00-17:00.
Spreekuur illegalen: woensdag/
consultation for undocumented: wednesday 14:00-17:00.
Girorekening 4418467 t.n.v. De Fabel van de illegaal, Leiden.
------------------------------------
* De Fabel van de illegaal is een antiautoritair antikapitalistisch
initiatief.



_______________________________________________
A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl


A-Infos Information Center