A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Groot Brittania *Organise! #63* - We hoeven niet te worden geschoold om te leren [en]

Date Tue, 05 Jul 2005 07:39:13 +0300


Onze scholen zijn fabrieken om te leren
Het onderwijs is nogal slecht. De race om kwalificaties en school liga
tafels (waarbij de scholen en onderwijzers ook bedriegen!) leidt er toe
dat miljoenen kinderen in doodlopende banen terecht komen of permanent
van de maatschappij worden buitengesloten. Scholen is wat de staat wil.
Onze vroege systeem werd geschapen door de gecentraliseerde staat die
net opkwam en de behoeften van de ijzer-meesters en molen-eigenaren van
de IndustriEBle Revolutie. Het leerde een beperkt curriculum van
basisvaardigheden via het katechisme van kerk en fabriek: hard werken,
gehoorzaamheid, eerbied voor autoriteit. FW Taylor, een god voor de 20e
eeuwse industrialisten, schreef: Een van de allereerste vereisten voor
een man die in staat moet zijn om met ijzer om te gaan als een reguliere
baan is dat hij zo dom is . dat hij meer op een os dan op enig ander
soort lijkt". Zelfs voordat het door de staat georganiseerde, verplichte
en universele onderwijs goed en wel begon, waren arbeidersklasse
activisten en leiders er tegen omdat het gevaarlijk was voor de
vrijheid. In 1793 zei William Godwin: ". het project van een nationaal
onderwijs moet algemeen worden ontmoedigd vanwege de duidelijke
alliantie met de nationale regering . De regering zal niet aarzelen haar
hand te versterken en haar instituties in stand houden." De staat moet
zichzelf beschermen en in stand houden, dus eist het dwangmatige en
hiEBrarchische instituties wier uiteindelijke functie is om mensen te
hersenspoelen om ze hun plaats in een steeds meer georganiseerde en
sociaal ongelijke maatschappij te laten accepteren. Libertairen weten
dit heel goed: Hoe groter de hoeveelheid geld die wordt gepompt in de
onderwijssystemen van de wereld, hoe minder het ten goede komt aan de
mensen aan de onderkant. Het universele onderwijssysteem blijkt weer een
andere manier te zijn waarop de armen de rijken subsidiEBren (Colin
Ward).



Vrije scholen & sociale verandering



Deze ideeEBn worden constant uitgedaagd door mensen die proberen
positieve verandering in de maatschappij te bereiken. Zeer vaak zijn
deze mensen het produkt van armoede en extreme onderdrukking geweest,
als de strijd van arbeiders tegen hun 'meesters' het meest intens is
geweest. In andere tijden hebben sociale stagnatie en een conservatieve
cultuur mensen geinspireerd zulke scholen in de naam van de vrijheid te
creEBren. Hun doel is altijd hetzelfde geweest: het veranderen van de
maatschappij op positieve manieren door kinderen in staat te stellen
alle aannames en systemen van de maatschappij, de instituties en
agentschappen, als volwassenen uit te dagen. Veel van de kinderen die
deze vorm van onderwijs ervoeren werden pioniers in modern onderwijs,
radicale activisten, vakbondsleiders en politici. In landen waar de
staat extreem onderdrukkend was betaalden ze met ballingschap, lange
gevangenisstraffen, marteling en de dood voor deze bevrijding.



De moderne scholen beweging



Een van de machtigste en meest in de praktijk gebrachte voorbeelden van
libertair onderwijs zijn de Moderne Scholen, die werden bedacht door de
spaanse anarchist en onderwijskundige Francisco Ferrer y Guardia. Ferrer
wilde de onderdrukkende aard van het onderwijssysteem, dat werd
gecontroleerd door de katholieke kerk, uitdagen, maar niet door middel
van politiek of gewelddadige agitatie. In plaats daarvan koos hij er
voor de staat te trotseren door in Barcelona een school op te richten
die was gebaseerd op vrijheid van keuze en meningsuiting, leren vanwege
het nut van het leren en de noodzaak om de eigen waarheid te zoeken. Hij
dacht dat de beste manier om een rechtvaardige maatschappij te creEBren
was om een nieuwe generatie van kinderen groot te brengen op basis van
rechtvaardige, humane en democratische principes. Ferrer geloofde dat
onderwijs niet alleen maar een voorbereiding op het leven moest zijn,
maar het leven zelf. Van het anarchistische en libertaire denken leende
hij sleutelwoorden zoals "vrijheid", "spontaniteit", "creativiteit",
"individualiteit" en "zelf-realisatie" als de basis voor zijn
onderwijskundige filosofie.

Ferrer zette in 1901 de Escuela Moderna op.

Naast basisonderwijs bevatte het onderwijs aan volwassenen en een links
publicerend huis. Centraal in Ferrer's filosofie was de bedoeling om
individuen te ontwikkelen die mentaal, moreel en fysiek in staat zouden
zijn een toekomstige libertaire maatschappij op te bouwen: "Wij []
willen mensen die onophoudelijk doorgaan zich te ontwikkelen; mensen die
in staat zijn constant hun omgeving te vernietigen en te hernieuwen en
zichzelf te hernieuwen . die uitzien naar de triomf van nieuwe ideeEBn,
die graag meerdere levens willen leven in het leven dat ze hebben." De
school bloeide, maar de staat voelde zich door haar bestaan bedreigd en
de Escuela Moderna werd in 1906 gesloten toen Ferrer werd beschuldigd
van deelname aan een plan om King Alfonso XIII te vermoorden. Op 26 juli
1909 begonnen arbeiders in Barcelona met protesten die escaleerden in
rellen, rebellie en een repressie die zo brutaal was dat deze tijd nog
steeds bekend staat als de "Tragische Week". Ferrer werd gearresteerd,
vervolgd als een leider van de protesten en uiteindelijk geEBxecuteerd,
ondanks een internationale campagne. In de hele wereld ontstond een
beweging om vanwege Ferrer's herinnering Moderne Scholen op te richten.

In New York, bijvoorbeeld, werd de Francisco Ferrer Association gevormd
door onder andere de anarchistische leiders Emma Goldman en Alexander
Berkman. In 1911 werd in Greenwich Village een Moderne School met negen
studenten geopend en het werd snel onderdeel van een bloeiende beweging
in de gehele VS. De Moderne School van New York bestond, net als de
Spaanse voorganger, uit een publicatie huis, een volwassenen onderwijs
centrum, en diende als een gemeenschapscentrum voor de hele buurt.

Moderne Scholen ontstonden in de hele wereld (waaronder hier in Groot
BrittaniEB) en zelfs nu blijft het Moderne School netwerk zeer groot.
Maar de beperkingen van onderwijs alleen om radicale verandering in de
maatschappij tot stand te brengen moeten ook worden begrepen. De Moderne
School Beweging was het produkt van een periode toen radicale
experimenten in de kunst, het onderwijs en gemeenschapsleven allemaal
samen kwamen om gemeenschappelijke doelen na te streven, waarvan de
hoogste was het creEBren van een betere wereld voor allemaal. Het
overheersende geloof dat hen beheerste was dit: Als we een generatie van
kinderen zouden kunnen grootbrengen die vrij is van ras en klasse
vooroordelen, en van het geloof in de noodzaak van oorlog, en die zelf
zouden kunnen denken en hun eigen problemen zouden oplossen, dan zou een
nieuwe sociale orde in feite mogelijk zijn.



De anarchistisch-communistische zondagsschool in Liverpool



De Anarchist-Communist Sunday School in Liverpool begon in november 1908
bijeen te komen. Haar inspiratie was een jonge man, Jimmy Dick, die
ontevreden was geraakt over de wereld van het werk, colleges op de
universiteit begon bij te wonen en later Francisco Ferrer ontmoette. De
school opende met 37 leerlingen en de bedoeling: "De nationale
vooroordelen en het patriottische geklets dat in de kinderen van onze
huidige scholen wordt ingeprent af te breken" en ".Hen duidelijk te
maken dat nederigheid, geduld en onderwerping niet langer deugden zijn,
als ze dat al ooit waren; en dat ze zichzelf zouden moeten bezitten". De
school onderwees in de eerste plaats door middel van lezingen en
discussies, vaak zeer politiek! Dit was omdat het er bewust naar
streefde de geesten van de kinderen te openen voor politiek als een
middel voor hen om te beginnen hun situatie uit te dagen en zich voor te
bereiden als een volwassen leven als activisten: "De Staat en de Kerk
grijpen de kinderen omdat ze weten dat de kinderen van vandaag de
burgers van morgen zijn . Een kind zal denken als we het leren dit te
doen; maar als het wordt overgelaten aan de genade van de huidige school
methode zal het opgroeien in een geest van onderwerping." Het is vandaag
niet anders, als je er over nadenkt.

De school bloeide. Op Empire Day 1909 deelden leerlingen 2000 pamfletten
uit waarin de imperialistische vieringen in scholen werden aangevallen.
Later in het jaar waren ze betrokken bij de campagne om Francisco Ferrer
van executie te redden, waarbij een pamflet over de tragedie werd
gepubliceerd en de naam van de school in eerbetoon aan hem werd
veranderd in de International Modern School. In 1910 werden klassen van
volwassenen gevormd en nieuwe onderwijzers brachten verschillende
onderwijs methoden; klassen gebaseerd op vrij te kiezen onderwerpen en
discussie in plaats van lezingen werden heel populair. Leerlingen
raakten steeds meer betrokken bij de besluitvorming over wat zou worden
bediscussieerd en geleerd.

In 1911 was er een massieve campagne tegen de school, waartoe was
aangezet door de Siege of Sidney Street. Kranten beweerden dat een
internationale anarchistische samenzwering bestond, en dat een van haar
tentakels de anarchistische zondagsscholen was. De International Modern
School huurde haar gebouwen van de lokale Independent Labour Party (wat
uiteindelijk Labour, later New Labour werd). Uit angst voor hun
electorale vooruitzichten door associatie met anarchisten (klinkt dit
bekend?) werd de School gevraagd te vertrekken. De School ging verder
met het eenzame gevecht om het bestaan, waarbij vaak botsingen
ontstonden met de rigide benaderingen van de Socialistische
Zondagsscholen die de arbeidersklasse wilden 'verbeteren' door het te
drillen in de eigen 'Socialistische Katechismen' en 'Geboden'. Deze
benadering bestaat duidelijk nu nog steeds, in het bijzonder in de
scholen waar Tony Blair en New Labour de voorkeur aan geven. Maar zoals
Jimmy Dick bijna 100 jaar geleden zei: "De herhaling van deze morele
lessen neigt er niet toe de geest te ontwikkelen, maar verhindert eerder
de natuurlijke ontwikkeling van het kind."



Vrije school experimenten



De Anarchist-Communist Sunday School was tijdens het bestaan er van niet
pionier in veel radicale onderwijsmethoden, maar het gaf de verarmde
aard van het staatsschool systeem aan, dat nu nog bestaat. Veel mensen
hebben geprobeerd alternatieven voor het staatssysteem te organiseren,
scholen die buiten de staatscontrole vallen of die een radicale andere
benadering van onderwijzen hebben. Om bij het thema Liverpool te
blijven: twee voorbeelden waarin mensen probeerden benaderingen van
onderwijzen te veranderen waren de Scotland Road Free School en de
Liverpool Free School, die in de vroege jaren '70 bestonden.



De Scotland Road Free School



De Scotland Road Free School werd nationaal belangrijk en moedigde de
vorming van andere vrije scholen in het hele land aan. Twee lokale
onderwijzers wilden een school vestigen die werd bestuurd door kinderen,
ouders en onderwijzers gezamenlijk, zonder een hoofdonderwijzer,
gecentraliseerde autoriteit of de gebruikelijke hiEBrarchieEBn. Het
zou open zijn als het nodig was en lessen zouden mogelijk zijn. De
school gaf een prospectus uit, waarbij het verklaarde: "De school zal
een gemeenschapsschool zijn . totaal betrokken bij de omgeving . de
voorhoede van sociale verandering". Bij de opening in 1970 hadden 80
ouders en 50 kinderen zich verbonden aan het experiment.

De school had geen regels, aanwezigheid was vrijwillig, er was geen
uniform, geen huiswerk, geen bestraffing, geen formele lessen, geen
syllabus en kinderen werden niet gecontroleerd door individuele
onderwijzers.

De verhoudingen tussen volwassenen en kinderen waren open, vriendelijk
en vrij van dwang, anders dan moderne scholen. School bijeenkomsten
namen besluiten over activiteiten en het gebruik van het gebouw. Hoewel
het gebruik aan middelen beperkte wat de school kon doen en de kinderen
konden leren, was de aanwezigheid vrij constant, hoewel de meerderheid
van de leerlingen niet aanwezig was of was buitengesloten. Er waren
frequente uitstapjes, waarbij van de wereld buiten gebruik werd gemaakt
als een omgeving die iets kon leren. In contrast hiermee was een van de
'meest geliefde' locale scholen, St. Anthony's bekend om de hardheid van
de discipline en de brutaliteit van het pak slaag dat de ongeordenden of
rebelsen kregen.

De stichters van de school dacht dat het voorbeeld van de Vrije School
andere mensen en gemeenschappen zou inspireren scholen te vestigen, dat
zou leiden tot "de fragmentatie van het staatssysteem in kleinere, voor
alle leeftijden, persoonlijke, democratische, lokaal beheerste
gemeenschapsscholen die de onmiddellijke belangen van het gebied het
best kunnen dienen." Geinspireerd door het voorbeeld van de door de
staat gefinancierde frijskole in Denemarken, waren ze zo naief te denken
dat de regering de Vrije School zou financieren, zonder zich te
realiseren dat het Scandinavische systeem het gevolg was van langdurige
druk van de gemeenschap voor onafhankelijke scholen en niet het
revolutionaire voorbeeld van een enkel korte termijn experiment. Dit is
hoe permanente vooruitgang plaatsvindt, door sociale verandering, niet
individueel initiatief, hoe vernieuwend die ook is. Zonder financiEBle
steun en in een arbeidersklasse gemeenschap die is getroffen door
werkloosheid en armoede sloot de school in 1972, hoewel het de steun van
lokale mensen bleef houden.

Een andere vrije school, de Liverpool Free School, bestond ook in deze
tijd, binnen de lokale universiteit. Het begon op zaterdagochtenden maar
had de bedoeling een voltijdse dagelijkse school te worden. Zoals met de
Scotland Road Free School, werd wat en hoe werd geleerd besloten door de
kinderen. Het financierde zichzelf door een vrijwillige bijdrage en
incidentele giften van ondersteunende organisaties. Hoewel het een
kleinschalig, spontaan initiatief was dat nooit voorbij de mogelijkheden
groeide, had het een vergaande invloed op de 300 kinderen die deze
school tijdens het bestaan hebben gevolgd. Dit was de eerste en
misschien enige ervaring van vrijheid die de kinderen in hun leven
zouden hebben: ze konden samenwerken of op zichzelf leren, spelen,
studeren of helemaal niets doen, als ze dit besloten. Zoals een student
zei: "Ze zouden niet alle school zo laten zijn. Het kan echt
ongeorganiseerd zijn, maar ik hou er van te leren wat ik wil, wanneer ik
wil."



Het hoeft niet zo te zijn



Het is bekend dat kinderen snel al de vaardigheden en kennis die worden
onderwezen in de eerste zeven jaren school kunnen leren in zes maanden
van meer intensief onderwijs. Dus waarom worden kinderen formeel
gedwongen om op de leeftijd van twee te leren? Kinderen worden van de
maatschappij geisoleerd en leren niets over hoe die functioneert. Toch
namen sommige scholen (b.v. de Parkway Educational Program in
Philadelphia, de VS) afstand van hun schoolgebouwen, ten gunste van 8-10
op de gemeenschap gebaseerde 'shopfront' klassen, die een lokale basis
en faciliteiten bood maar waarbij het meeste leren in de gemeenschap
plaatsvindt: "kunst studenten studeren in het Kunst Museum, biologie
studenten in de dierentuin, andere cursussen worden gevolgd op
werkplekken, zoals journalistiek bij een krant of mecaniciens in een
garage." De Scotland Road Free School onderwees arbeidsverhoudingen niet
met tekstboeken. Het nam de studenten mee naar de bijzijnde
Fisher-Bendix fabriek als de arbeiders aan het staken waren.

Waarom zijn niet alle scholen zo? De staat zal alleen betalen aan
onderwijs dat het goedkeurt. Tegenwoordig zijn er steeds meer scholen op
basis van geloof of specialistische 'academies' waar selectie heerst.
Ieder alternatief wordt bekeken met argwaan en vijandigheid. Toch
betaalt iedereen die werkt voor staatsonderwijs en zou zeggenschap horen
te hebben. We zijn er aan gewend geraakt dat onderwijs duur moet zijn
(het hoger onderwijs van de kinderen van de hoogste - en middenklassen
is duur!); dat het te complex is voor gewone mensen en dat het moet
worden overgelaten aan experts; en dat het zo belangrijk is dat het het
best georganiseerd kan worden door grote en machtige instituties, zoals
de lokale onderwijs autoriteit of de staat. Zoals de meeste dingen die
ons worden geleerd te geloven, is dit een leugen.

Er is veel wetenschappelijke kennis over hoe kinderen en volwassenen het
best leren en voorbeelden als de 'Moderne' en 'Ferrer' scholen hebben
decennia van ervaring in onderwijs om op te bouwen. Wat nodig is is dat
ouders, leerlingen, onderwijzers en lokale mensen samen komen om
campagne te voeren om onderwijs terug te brengen naar lokale controle.
Scholen en leercentra moeten grondig worden gereorganiseerd, waarbij
reactionaire krachten als het bedrijfsleven- in het bijzonder de grote
bedrijven - en de kerken worden buitengesloten. De autoriteit en de
sociale status van autocratische hoofdonderwijzers moet worden
uitgedaagd en gebroken en te meegaande en vaak exclusieve besturen van
gouverneurs vervangen door democratische fora die de scholen besturen.
De staat kan worden uitgedaagd en gedwongen tegemoet te komen aan de
behoeften van gewone mensen. Het voorbeeld van de Scandinavische
frijskole vertelt ons dat dit mogelijk is als we het genoeg willen?
Willen we dit?



Noten



Ga voor recentelijke informatie over libertair onderwijs naar
www.libed.org.uk. Ga voor een andere kijk op libertair onderwijs naar de
Anarchist Guide to Raising Kids op www.zpub.com/notes/aan-kids.html

Een zeer goede omschrijving over wat libertair onderwijs is kan worden
gevonden op www.infoshop.org/faq/secj6.html

Ga voor een basis introductie voor Moderne Scholen naar Section 13 op
www.infoshop.org.faq/secJ5.html

Ga voor moderne voorbeelden van alternatief onderwijs 'zonder muren'
naar www.tradequeerthings.com/anarchistfree.html of www.ainfos.ca.03.aug



*Organise! #63 - Winter 2004 VOOR REVOLUTIONAIR ANARCHISME - het blad
van de anarchistische federatie.



Orig: (en) Britain, *Organise! # 63* - We don't need to be schooled to
learn.

_______________________________________________
A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl


A-Infos Information Center