A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Mexico, Oaxaca, Verklaring van de vrijgelaten CIPO-RFM* politieke gevangene Habacuc Cruz Cruz [en]

Date Sun, 28 Aug 2005 12:43:26 +0300


Mijn werkelijke misdaad is geweest om me in te laten, met mijn kameraden van
de vakbond, met een droom en te strijden voor het respect van onze
autonomie, democratie te stimuleren, te streven naar betere
arbeidsomstandigheden, om een verenigde en strijdbare vakbond voor de
arbeiders door de arbeiders te hebben.
Na ongerechtvaardigd gedurende 332 dagen gevangen te hebben gezeten en na te
hebben bewezen dat "ik niet een bedreiging voor de maatschappij ben", werd
ik op vrijdag 12 augustus van dit jaar om 10 uur op borgtocht vrijgelaten.
Ik werd samen met 12 andere broeders en zusters van de Inheemse Volksraad
van Oaxaca-Ricardo Flores Magon gevangen genomen tijdens de gewelddadige
ontruiming van 14 september 2004, waartoe opdracht werd gegeven door de
ex-gouverneur van Oaxaca, José Murat Casab en wat werd uitgevoerd door de
ex-procureur, Rogelio Chagoya Romero, de ex-directeur van de ministeriële
politie, Ricardo Dorantes Morteo, Jose Manuel Vera Salinas, ex-secretaris
van de bescherming van stadsburgers, Manuel Moreno Rivas, ex-directeur van
de preventieve politie, meer dan 100 leden van de oproerpolitie, leden van
de AFI en van het federale en provinciale openbaar ministerie en de
medeplichtigheid van functionarissen van de Staatscommissie voor de
Mensenrechten (CEDH).

Ik werd door de militaire politie gemarteld met klappen op verschillende
delen van mijn lichaam, waarbij knuppels, geweren en schilden werden
gebruikt, evenals de bekende oor stoten die bestaan uit klappen met open
palmen tegen beide oren, bedreigingen met de dood als ik de vakbondsbeweging
niet zou verlaten en me gedurende 48 uur in isolatie te houden, en me
vervolgens naar de strafcel in de gevangenis in Etla te sturen.

Vanwege de vastberadenheid van mijn kameraden in de strijd verplaatsten ze
me op 21 december naar het ziekenhuis voor een eerste evaluatie en stelden
de verwonding vast, ze namen me uit de gevangenis naar de CREE (Centrum voor
Rehabilitatie en Speciaal Educatie) en in het ziekenhuis stelden ze het
volgende vast: Oren: Medische Evaluatie: verslechtering van het gehoor van
het linkse kanaal met 66%, wat kan leiden tot duizeligheid. Oorpijn,
migraine, nek en schouder, duizeligheid, evenals een emotionele situatie van
ongerustheid en een verminderde auditieve perceptie. Rechter schouder:
Traumatologie: Met ultra geluid kan men gedeeltelijk gescheurde spieren
zien, men kan een grotere dikte van 6,5 mm zien en bij een gezonde spier is
het 5 mm.

Het is belangrijk te benadrukken dat de gezondheidsproblemen blijven
bestaan, het ongemak in mijn oren door het zoemen en bellen is permanent en
de pijn in mijn rechter schouder houdt niet op, op dit moment krijg ik
gespecialiseerde medische aandacht, zodat ze niet chronisch worden en het
verlies van het gehoor voort blijft bestaan. Tot nu toe wachten we op de
aanbeveling van de CEDH over de brutale ontruiming en het verslag van de
internationale mensenrechten organisaties zoals de Interamerikaanse
Commissie voor de Mensenrechten (ICHR), ten aanzien van mijn individuele en
mensenrechten schendingen, omdat de aanklachten hier in Oaxaca aan de CEDH
werden overhandigd en ze helemaal niks deden, eerder het tegenovergestelde
aangezien een van de medewerkers van de CEDH mijn voornaamste aanklager is.
Vanwege mijn betrokkenheid bij de vakbondsbeweging werd ik geconfronteerd
met 10 strafrechtelijke aanklachten, allemaal voorgekookt door de regering
van de staat, waarvan 8 door de Federale Justitie werden geschrapt, toen ik
in de gevangenis zat waren er vier over en nu nog twee:

1.Bestand 287/2004 over de beweerde misdaad van verwonding van de
politieagent Edy de la Rosa en beschadigingen van de patrouillewagen van de
statelijke regering, gepleegd tijdens de gewelddadige ontruiming op 14
september, in andere woorden: nadat ze me hadden gemarteld, stelden ze mij
in staat van beschuldiging. Ongelooflijk!! Dit gebeurt alleen in Oaxaca, en
het ergste is dat ze een zeer hoge borgsom van 46 duizend peso's voor mijn
vrijheid vaststelden.

2.Bestand 223/2004 voor beweerde verwondingen en illegale vrijheidsberoving
tegen Eduardo Bautista Cruz die toen voor de CEDH werkte en vanwege zijn
gehoorzaamheid tegenover de regering recentelijk is gepromoveerd tot
Directeur van Klachten van die zelfde commissie, hier was de procureur
generaal tegen het vaststellen van een borgsom omdat ze me als "een
bedreiging voor de maatschappij" zagen , nadat ze hebben vastgesteld dat dit
niet toegestaan was hebben ze de borgsom op 38.620 peso's gesteld.

Maar mijn werkelijke misdaad is geweest om me in te laten, met mijn
kameraden van de vakbond, met een droom en te strijden voor het respect van
onze autonomie, democratie te stimuleren, te streven naar betere
arbeidsomstandigheden, om een verenigde en strijdbare vakbond voor de
arbeiders door de arbeiders te hebben.

En het antwoord van de overheid is ongerechtvaardigde gevangenisstraffen,
het intrekken van sociaal economische subsidies sinds 2002, het opleggen van
een comité en een constante repressie in alle gebieden van het werk geweest.

Dit is een gevolg van het feit dat het syndicalisme in ons land en in het
bijzonder in Oaxaca in haar ergste crisis zit en onze plicht is om dit te
verhelpen en als we onze meest vooruitstrevende idealen en aspiraties niet
kunnen bereiken, zouden we tenminste moeten proberen te voorkomen dat we
terugvallen in onderwerping en conformisme, het is helemaal waar dat het
syndicalisme is gedegenereerd, maar het is het enige wapen dat we als
arbeiders hebben tegenover het angstwekkende beleid van het neoliberalisme.

Wat betreft mijn medewerking aan de vakbond wil ik jullie er van op de
hoogte stellen dat ik op dit moment voorrang geef aan het oplossen van mijn
gezondheidsproblemen, om bij mijn gezin te zijn en om mijn economische
situatie te herstellen, die is verslechterd vanwege het feit dat mijn
salaris als transport medewerker sinds mijn gevangenisstraf is opgeschort,
maar dit betekent niet dat ik mijn dromen over een sterke, democratische,
verenigde, autonome vakbond opzij heb gezet. En wat betreft de Democratische
Stroming zullen we de chaotische situatie van onze vakbondsorganisatie
analyseren en volgens de resultaten hiervan zullen we onze positie tegenover
de arbeiders basis openbaar maken.

Ik wil mijn dankbaarheid uitdrukken tegenover mijn kameraden van de
Democratische Stroming en opnieuw aan de broeders en zusters van de
CIPO-RFM, die nog steeds worden onderdrukt, zoals we zien in La Soledad,
Sola de Vega, dat nu nog steeds wordt bedreigd door paramilitairen uit San
Cristobal en de vervolging van Raul Gatica door de regering van Ulises Ruiz,
evenals het niet reageren op de eisen die door de inheemse gemeenschappen
worden gesteld, tegenover de Bevorderaars van Nationale Eenheid Tegen het
Neoliberalisme (PUNCN), tegenover de afdeling Mensenrechten aan de
Universiteit van Mexico Stad (UACM), die allemaal mijn onmiddellijke en
onvoorwaardelijke vrijlating hebben geëist van de regering van de staat, en
tegenover het professionele werk van mijn advocaten Roque Martinez Vasquez
en Silviano Hernandez die sinds 2002 alle strafrechterlijke aanklachten
hebben weg gekregen en tegenover de middelen van communicatie die onze
vakbondsstrijd hebben gevolgd.

Tegenover mijn kameraden die werken aan de basis van de statelijke overheid
heb ik een boodschap:

Noch klappen, noch marteling of bedreigingen, noch ongerechtvaardigde
gevangenisstraf hebben mijn manier van denken veranderd, maar integendeel
geloof ik nog steeds in onze strijd die legitiem, rechtvaardig, eerlijk,
nobel, onafhankelijk is, dat een politieke partij nooit een alternatief zal
zijn voor de eisen van degenen die niets hebben, en het beste van dit alles,
dat de hoop al is gezaaid en dat we die eens zullen oogsten. We zullen door
gaan te strijden, en ondanks alles dat tot nu toe is gezegd zeg ik duidelijk
dat we van nu af aan tegen iedereen van jullie zeggen: kameraden, organiseer
jullie.

Oaxaca de Juarez, Oaxaca, 15 augustus 2005

Met hartelijke groeten,

Habacuc Cruz Cruz

Ex-politiek gevangene

Ex-secretaris van de Culturele en Sport Kwesties van de STSPEIDCEO vakbond
van arbeiders in dienst van de statelijke machten en gedecentraliseerde
instituties van Oaxaca.

Vertaling door Boston por CIPO-RFM

Gekopieerd van anarkismo.net

*CIPO-RFM is een antiautoritaire antikapitalistische organisatie.

Orig: (en) Mexico, Oaxaca, Statement of Released CIPO-RFM* Political
Prisoner Habacuc Cruz Cruz.


_______________________________________________
A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
http://www.ainfos.ca/cgi-bin/mailman/listinfo/a-infos-nl


A-Infos Information Center