A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) VS, Californië, The dawn* - De wereld veilig maken van

From worker-a-infos-nl@ainfos.ca (Flow System)
Date Sun, 28 Nov 2004 17:55:50 +0100 (CET)
Fascisme vrije meningsuiting en het verafgoden van burgerlijke


vrijheden – door Prolecat (en)
To: a-infos-nl@ainfos.ca
From: Rob Visser <rvisser@antenna.nl>
Sender: worker-a-infos-nl@ainfos.ca
Precedence: list
Reply-To: a-infos-nl

___________________________________________________
A - I N F O S N E W S S E R V I C E
http://www.ainfos.ca/
http://ainfos.ca/index24.html
-________________________________________________

Amerikanen worden opgevoed met het idee dat sommige dingen heilig zijn. God,
moederschap, de vlag en vrije markten zijn onder de iconen waar onze kinderen
eerder voor bogen. Als linkse mensen zouden we sommige of al deze instituties
ter discussie moeten stellen of afwijzen, in verschillende mate volgens onze
ideologie en neigingen. En toch hebben we onze eigen kudde van heilig vee die
we verafgoden. De voornaamste onder deze relikwieën is de Grondwet van de VS,
in het bijzonder de eerste tien amendementen hiervan, die bekend staan als de
Bill of Rights. In het bijzonder het eerste amendement, dat het burgerrecht
omvat op de vrije meningsuiting, wordt als heilig gezien.

In de komende paragraaf zal ik proberen deze ideologische god te onttronen. Mijn
argument is niet dat het principe van vrije meningsuiting geen waarde heeft,
want dat heeft het. Noch zal ik een onrealistische anarchistisch-puristische
positie innemen dat we de bescherming van deze rechten in de civiele arena, in
de rechtbanken of zelfs de parlementen, moeten negeren. Moraliteit legt op dat
zo lang de staat bestaat mensen bescherming van de staat op de mogelijke en
effectieve manieren nodig hebben.

In plaats daarvan bied ik deze eenvoudige formulering aan: dat het recht op
vrije meningsuiting slechts een recht onder vele is, waarvan de meeste niet in
de Grondwet worden genoemd. En dat als we vrije meningsuiting boven alle andere
rechten stellen we soms, vaak, in de kaart van onze politieke vijanden spelen.

Niemand binnen links mag fascisten, of anderen die openlijk racistisch zijn. We
vergelijken George Bush met Hitler, waardoor beide worden beledigd. We
verafschuwen de racistische erfenis van de Ku Klux Klan, en de racistische
demagogie van latere groepen als de National Alliance.

Onze verschillende benaderingen om deze organisaties tegen te gaan kunnen als
volgt worden samengevat: ten eerste zijn er degenen die hopen dat als we ze
negeren ze wel weg zullen gaan, soms onder het motto “We zouden ze niet gratis
publiciteit moeten geven.” Deze school van denken doet extreem rechtse groepen
af als “marginale extremisten”, die onze aandacht niet waard zijn.

En ten tweede zijn er degenen die denken dat we de fascisten en andere racisten
openlijk moeten bestrijden (Terwijl beide categorieën tendensen bevatten met
variërende graden van pacifisme en militantie, dient deze wat te scherpe
tegenstelling onze doelen).

Het is aan de eerste categorie van linkse mensen dat ik mijn commentaren richt,
aan degenen die weigeren fascisten uit te dagen op grond van het idee dat ze
toch niet van belang zijn, dat oppositie hen slechts een overdreven zin van
belang geeft en bovendien “Ze hebben een recht om hun meningen te uiten, hoe
veel ik het ook met ze oneens ben.” Ik geloof dat deze positie kenmerkend is
voor veel linkse mensen, en dat dit inzicht verkeerd, zelfs gevaarlijk is.

Ten eerste, laten we ons snel afvragen of het openlijk verzetten tegen zeer
rechtse groepen onze tijd waard is. Terwijl fascistische/racistische groepen
mogelijk in feite een klein aantal leden hebben, wordt hiermee hun politieke
invloed niet gemeten. Zo creëren extremistische groepen ruimte waarin
gematigden kunnen bewegen. Bijvoorbeeld, als de National Alliance oproept tot
de gewelddadige verwijdering van alle immigranten, maakt dat het voor George
Bush veiliger een racistisch “gastarbeiders” programma voor te stellen. Als hem
racisme wordt verweten, kan hij antwoorden “Ik ben geen racist, die gasten zijn
de racisten. Ik neem een centrum positie in.” (Op een soortgelijke wijze, en of
we er naar streven of niet, oefenen anarchisten en communisten een linkse
invloed uit op liberaal beleid.)

Ook kunnen onder bepaalde voorwaarden de ideeën van extremistische groepen een
invloed hebben die veel verder gaat dat het effect dan ze hebben op het beleid
van de hoofdstroom. In 1840 werden zowel de Amerikaanse groepen voorstanders
van afschaffing van de slavernij uit het noorden en het zuiden als de
“separatisten” (degenen uit het zuiden die voorstander waren van afscheiding
van de unie) afgedaan als radicalen die niet van belang waren. Twintig jaar
later, onder invloed van bepaalde samenvallende factoren, raakte de gehele
natie verdeeld langs de politieke lijnen van deze voorheen marginale,
extremistische scholen van denken.

Degenen die fascistische/racistische organisaties af doen als niet van belang
zijnde tonen een gebrek aan begrip van de aard van ideologische strijd, om nog
maar te zwijgen over een bepaald soort pacifisme.

Terwijl we hebben aangetoond dat het direct verzetten tegen fascisten een nobele
en van belang zijnde activiteit is, zijn we nu gereed om in te gaan op
beweringen dat dit op een of andere manier “een inbreuk doet op hun recht van
vrije meningsuiting.” Deze wijze van denken manifesteert zich vaak op manieren
die grenzen aan het absurde. Iedere keer dat een commentaar wordt verwijderd
van een Indymedia website begint een hevige discussie over vrijheid van
meningsuiting (alsof het Eerste Amendement van burgers vereist dat ze een forum
bieden voor de ideeën waar ze het niet mee eens zijn! Het controleren van de
inhoud van de eigen website of blad is niet censuur. Maar dat dit argument zo
vaak wordt opgeworpen toont de mate aan waarin het heilig zijn van vrije
meningsuiting is ingebed in ons bewustzijn.)

Minder ongelooflijk, maar nog steeds verkeerd is het dat velen stellen dat het
uitvoeren van tegendemonstraties tegen fascistische/racistische bijeenkomsten
in een poging ze te intimideren en tot zwijgen te brengen, een beperking van
hun recht op vrije meningsuiting betekent.

Voordat we ingaan op dit argument zouden we moeten pauzeren om na te gaan wat
dan dit “recht” genaamd vrije meningsuiting is.

Vrije meningsuiting, zoals omschreven in het Eerste Amendement van de Grondwet
van de Verenigde Staten, is een burgerrecht. Dat wil zeggen, het is een recht
dat bestaat door de deugd van het burgerschap, volgens de verhouding van iemand
tot de staat. Dit Amendement garandeert een burger bescherming tegen de
regering als die inbreuken maakt op zijn meningsuiting. “Het parlement zal geen
wet opstellen die de vrijheid van meningsuiting beperkt.” Er is geen garantie
dat als je je wettelijke recht van spreken in praktijk brengt, je buurman zich
zal ergeren, naar je toe zal komen en je een blauw oog slaat! Er is een heel
andere bundeling van wetten die gaat over zo’n gebeurtenis, maar die hebben
niet betrekking op vrije meningsuiting. Op soortgelijke wijze moeten
tegendemonstraties tegen fascistische/racistische demonstraties toestemming
vragen en zo, en als er geweld uitbreekt zijn er straffen van het strafrecht om
op te letten, maar dit alles heeft minder dan niets te maken met rechten op
vrije meningsuiting. De regering wordt (zo wordt verondersteld) wettelijk
weerhouden van het beperken van de vrijheid van meningsuiting. Een gewetensvol
mens, aan de andere kant, heeft een morele verplichting om zich te verzetten
tegen haat toespraken!

Druk vanuit de gemeenschap is een legitieme sociale kracht. Organisaties van
allerlei soorten houden, als ze nagaan waar ze zich vestigen, niet alleen
rekening met de wettelijke beperkingen, maar ook met de waarschijnlijkheid van
een vriendelijke ontvangst door de omgevende gemeenschap. Als we fascisten en
soortgelijk tuig toestaan te denken dat ze veilig zijn bij het marcheren door
onze gemeenschappen, hebben we gefaald in onze verantwoordelijkheden als leden
van onze gemeenschap, en zullen we dienovereenkomstig een prijs betalen.

Een dubieus aspect aan de verdediging van vrijheid van meningsuiting is het
voortdurende beroep dat wordt gedaan op de Grondwet waar het op gebaseerd is.
De Grondwet is bovenal een document over eigendomsrechten. Het is ons respect,
laat staan onze achting, niet waard. De meerderheid van onze beroemde “Founding
Fathers” (altijd met hoofdletters, net als “God” in de Bijbel) waren
slaveneigenaren, wat dubbel ironisch is in de context van het nu besproken
onderwerp, het verzetten tegen racisten! De Fathers waren noch heiligen noch
profeten, en de Grondwet is geen heilig geschrift.

Maar het meest storende aan het hele vrije meningsuiting debacle van het
Amerikaanse links, is de mate van onwetendheid die het verraadt als het gaat om
sociale voorrechten. Als mijn grote roeping in het leven de bescherming van
toespraken is, als ik bedreigingen van dit recht de ergst denkbare misdaad
vindt, wat zegt dat dan over mijn levensomstandigheden? Belangrijker nog, wat
zegt het over mijn onwetendheid over de levensomstandigheden van een enorm deel
van de Amerikaanse maatschappij (om nog maar te zwijgen over de wereld als
geheel)?

Als ik het spreken meer waardeer dan al het andere, dan zal ik nooit koud,
hongerig zijn geweest, of gedwongen slecht water te drinken. Als het ergste dat
een politieagent kan doen is te voorkomen dat ik mijn mond open, dan zal ik
nooit hebben ingezien hoe het voor een jong zwart persoon moet zijn om te leven
in een huisvestingsproject, arm en zonder vooruitzichten, en schuldig aan het
stelen en verkopen van drugs totdat de onschuld is bewezen. Of om een Latijnse
fabrieksarbeider te zijn die wanhopig probeert de immigratiedienst te omzeilen
om een paar dollars te verdienen die naar zijn familie thuis kunnen worden
gestuurd. Of om een klein zwart meisje te zijn, dat zich schuil houdt als de
Klan voorbij marcheert.

Het is deze ongelooflijke kloof in ervaring die de basis is van de onzinnige
ideeën van links over fascisme en vrijheid van meningsuiting. Alleen iemand die
spreekt vanuit het perspectief van comfort en vergaande onwetendheid, zou
beginnen te veronderstellen dat het recht van een of andere idioot om zijn
hatelijke ideeën te verspreiden belangrijker is dan het recht van een jong kind
van kleur om zich veilig te voelen in onze gedeelde gemeenschap. De
burgerrechten van fascisten, de aggressors, doen er veel minder toe dan de
mensenrechten van onze broeders en zusters met een donkere huidskleur, hun
slachtoffers.

> Uit The Dawn, september 2004
< http://the-dawn.org/2004/09/free-speech>

* [Ed. noot: The Dawn is een anarcho-communistisch blad]

----------------------------------------------------------------
This message was sent using IMP, the Internet Messaging Program.

*******
*******
****** The A-Infos News Service ******
News about and of interest to anarchists
******
COMMANDS: lists@ainfos.ca
REPLIES: a-infos-d@ainfos.ca
HELP: a-infos-org@ainfos.ca
WWW: http://www.ainfos.ca/
INFO: http://www.ainfos.ca/org

-To receive a-infos in one language only mail lists@ainfos.ca the message:
unsubscribe a-infos
subscribe a-infos-X
where X = en, ca, de, fr, etc. (i.e. the language code)



A-Infos Information Center