A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ TŁrkÁe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

=?UNKNOWN?B?KG5sKQ==?= Red & Black Revolution #7 - Als je hetSocialisme wilt =?UNKNOWN?Q?cre=EBren=2C?= moet het gebaseerd zijn opVrijheid door James O'Brien =?UNKNOWN?B?KGVuKQ==?=

From Rob Visser <rvisser@antenna.nl>
Date Sun, 11 Jan 2004 15:09:20 +0100 (CET)
Delivered-to a-infos-outgoing@ainfos.ca


___________________________________________________
A - I N F O S N E W S S E R V I C E
http://www.ainfos.ca/
http://ainfos.ca/index24.html
-________________________________________________

Dit artikel is gebaseerd op een toespraak die werd gehouden bij het
debat over 'anarchisme of marxisme?' bij het zomerkamp van de
Socialist Youth van dit jaar. De termen socialisme en communisme
worden vaak in verband gebracht met de moorddadige dictaturen die in
Rusland zijn opgezet door de Bolsjewieken en later werden gecopieerd
door hun volgelingen in de hele wereld. Hoewel deze staatssocialisten
spraken over het creŽren van een vrije en gelijke communistische
maatschappij, stelden hun autoritaire methoden zeker dat ze eindigden
in het creŽren van het tegenovergestelde, een totalitaire nachtmerrie.
Anarchisten proberen ook het communisme te creŽren. Maar voor ons
speelt vrijheid een centrale rol, niet alleen in de toekomstige
maatschappij, maar ook in hoe we proberen die te bereiken. Dat is
waarom we, als we spreken over communisme, spreken over libertair
communisme.

Eenvoudig gesteld is libertair communisme een situatie waarin iedereen
gelijke zeggenschap heeft in het nemen van besluiten die hen aangaan
en waarin iedereen zeker kan zijn van gelijke toegang tot datgene wat
de maatschappij voortbrengt. Het wordt samengevat in de oude frase
"van ieder naar vermogen, voor ieder naar behoeften".

Vrijheid zonder socialisme?

De gebreken aan vrijheid als men niet de materiŽle mogelijkheid heeft
deel te nemen aan die vrijheid zijn duidelijk. Wat is het nut van vrij zijn
als je je de gezondheidszorg die nodig is om in leven te blijven en er
gebruik van te maken niet kunt permitteren? Het socialisme zou er voor
zorgen dat iedereen vrij is, niet alleen de rijken.

Socialisme zonder vrijheid?

Bakunin zei "Socialisme zonder vrijheid zou brutaliteit en slavernij zijn."
Hij verwees naar het vooruitzicht van het gecentraliseerde
staatssocialisme, in het bijzonder het Marxisme, waarvan hij voorzag
dat het zou uitlopen op een totalitaire maatschappij, een van de meest
indrukwekkende voorspellingen van de sociale wetenschappen. Het is
niet de moeite waard om te vechten voor een maatschappij die de vrije
ontwikkeling van individuen niet toestaat.

Anarchistisch Socialisme

Anarchisten denken dat we zouden moeten beginnen met het creŽren
van het socialisme als de arbeiders de produktie hebben overgenomen.
Er is geen reden om het loonsysteem na een revolutie te houden.
Aangezien ieder produkt een sociaal produkt is - niemand produceert
meer iets in isolatie - zouden de produkten zelf moeten worden
gesocialiseerd. Het is eenvoudigweg niet mogelijk de werkelijke sociale
waarde te bepalen van iemands arbeid, en eerlijk gezegd is het ook niet
de moeite waard om het uit te zoeken. Ieders bijdrage telt. Het zou er
niet toe doen hoeveel chirurgen we hebben, als we niet de
schoonmakers zouden hebben die zouden zorgen voor een hygiŽnische
werkplek. Beiden dragen bij aan de maatschappij. Waarom ten gunste
van een van hen discrimineren in de toekomstige maatschappij? Het zal
slechts het klasse karakter van de maatschappij in stand houden.

We zouden onmiddellijk moeten gaan naar een systeem van "voor ieder
naar behoefte". Waarschijnlijk betekent dit rantsoenering, maar dat is
wat het geld nu ook al doet, zij het op een oneerlijke wijze. Maar dit alles
moet een vrijwillige daad van de arbeidersklasse zijn. De
arbeidersklasse moet zelf het libertair socialisme invoeren. Als een
poging wordt gedaan het socialisme van bovenaf op te leggen door een
staat of welwillende enkelingen, zal blijken dat het net zo rampzalig is
als in de Sovjet Unie. En het socialisme zal er toch niet uit voortkomen.

Macht Versus Directe Actie

Als we een maatschappij creŽren waarin enkelen de macht hebben
over de rest, dan zal de honger naar macht, die zeker een tendens is
van de menselijke natuur, een omgeving vinden waarin het kan bloeien.
Het doet er niet toe of de elite de rijken zijn of de leiders van de partij.
Dit is waarom anarchisten zo veel nadruk leggen op directe actie. Het is
het libertaire principe in actie. Directe actie is niet een of andere
modieuze stunt die is ontworpen om publiciteit te krijgen, zoals
sommige Groenen lijken te denken als ze zich gedurende een half uur
vastbinden aan de hekken van het parlementsgebouw. Het gaat over
direct handelen, zonder een beroep te doen op bemiddelaars die
namens jou optreden. Het is de basis voor ware democratie, voor
directe democratie. Iedere keer dat je direct mee doet aan een besluit
over kwesties treedt je direct op (discussie en besluitvorming zijn
vormen van politieke actie).

Als we voor onszelf handelen leren we nuttige lessen voor de toekomst
en beinvloeden we ook het heden. Als het socialisme moet worden
bereikt, is het nodig dat mensen vertrouwen hebben in hun eigen
vaardigheid om de maatschappij te beheren. Als we iets organiseren
dat nuttig is in het heden trainen we onszelf voor de toekomst.
Anarchisme gaat over persoonlijke vrijheid. Om te kunnen handelen als
een vrij persoon moet je besluiten nemen en zelf handelen. Als je direct
handelt gehoorzaam je duidelijk niet de bevelen van een leider.
Ongetwijfeld zul je door de argumenten van sommige mensen meer
worden beinvloed dan door die van anderen. Maar je bent vrij zelf je
verloop van actie te bepalen. Niemand verplicht je om iets te doen.

Onder een regeringssysteem, ongeacht of het een representatieve
democratie of een dictatuur is, hebben de leiders de autoriteit om je te
vertellen wat je moet doen. Als je het niet doet kun je straf verwachten.
Je bent niet langer in staat direct te handelen als er een hogere macht
is die je activiteit beheerst.

Collectieve actie

Directe actie sluit collectieve actie niet uit. In feite is het
tegenovergestelde het geval. Anarchisten benadrukken de noodzaak
van collectieve actie. Dit is niet eenvoudigweg omdat het effectiever is,
wat duidelijk waar is, maar ook omdat we sociale wezens zijn wier
vrijheid niet wordt beŽindigd door samen te werken met onze vrienden
en collega's, maar juist wordt uitgebreid als het een vrijwillige daad is.

Het is als we worden gedwongen samen te werken dat onze vrijheid
wordt beŽindigd. Er is een liberale mythe, of eerder een mythe die is
gecreŽerd door de staat, dat mensen oorspronkelijk als geisoleerde
individuen leefden die in oorlog waren met elkaar (vandaar de noodzaak
van een entiteit boven de maatschappij die het kan beheersen: de
Staat). In feite zijn we een intens sociale soort die bewust wordt van
onszelf als individuen door samen te werken met onze medemensen.

Uit de erkenning van mensen als sociale wezens komt het
anarchistische inzicht over organisatie voort. Organisatie is essentieel.
Een groot deel van de menselijke inspanningen is tot een bepaalde
mate afhankelijk van organisatie, en anarchisten worden gebruikelijk
gevonden op te treden door middel van organisaties van enige aard,
ofwel informele groeperingen die een Reclaim the Streets organiseren
of een meer formele structuur als vakbonden of campagnes in de
gemeenschap. Een anarchistische maatschappij zal vergaand
georganiseerd zijn, maar het zal niet hiŽrarchisch zijn. We stellen ons
voor dat autonome steden en bedrijfstakken samen zullen federeren en
hun activiteiten coordineren. Met het socialisme zal er geen reden zijn
om dit niet te doen, die verband houdt met concurrentie. Met vrijwillige
samenwerking zal er geen enkele behoefte zijn aan een
gecentraliseerde autoriteit.

De vraag is niet organisatie of geen organisatie, maar eerder wat voor
type organisatie: libertair of autoritair. Met autoritair bedoel ik de
mogelijkheid om je wil op te leggen aan een ander. Besluiten die
worden genomen door enkelen moeten door de rest worden uitgevoerd.
Dus privť bedrijven en politie zijn autoritair. Staten zijn door en door
autoritair.

Met libertair bedoel ik directe betrokkenheid bij het
besluitvormingsproces en acties die je raken. Het recht om te federeren
wordt in evenwicht gebracht met het recht om je af te scheiden. Ik denk
dat alleen het libertaire dat doordrongen is van een socialistische
mentaliteit levensvatbaar is, omdat de geest van samenwerking en
wederzijdse hulp van groot belang is.

Het anarchisme is een realistische politieke ideologie. We realiseren
ons dat de meeste mensen weinig belangstelling hebben om volgende
week een libertaire revolutie uit te voeren. Of dat het uitvoeren er van in
de komende enkele decennia gemakkelijk zal zijn. Verre van dat, omdat
anarchie het meest radicale doel is zal het het grootst mogelijke verzet
van de heersende klasse tegen komen. Velen keren zich af van de taak
en zoeken naar kortere wegen, ofwel door middel van de parlementaire
weg of via een revolutionaire staatsgreep.

Maar als we serieus zijn in het nastreven van het anarchisme, dan
moeten we er nu mee beginnen. Het zal niet uit de hemel komen vallen.
Hoe langer we wachten met zelf iets te ondernemen, hoe langer het
duurt voordat we ons doel bereiken. Ook zijn mensen gewend om
anderen voor hen de samenleving te laten beheren. Ze kunnen zeker
verontwaardigd raken over corruptie of een bijzonder brute invasie van
een derde wereld land, maar eerlijk gezegd is hun werkelijke
betrokkenheid om iets te veranderen nogal beperkt.

Hoewel partijen van staatssocialisten praten over de noodzaak van
directe actie, lijkt het eerder een ander wapen te zijn in hun munitie dan
direct te zijn verbonden met het einddoel van libertair communisme. Het
hele punt van het hebben van een minderheid van slimme en weldadige
leiders is dat ze het moeilijke werk voor jou zullen doen. Als zodanig
volgt hieruit dat je zelf niet hoeft te veranderen, op basis van gelijkheid
mee te doen met ieder ander, na te denken over waarom we het
socialisme nodig hebben, je hoeft er niet vergaand bij betrokken te zijn
om het te laten gebeuren. Dit zal fataal zijn voor iedere revolutie omdat
de nieuwe maatschappij moeilijke tijden zal ondervinden. Maar als
mensen een goed begrip hebben van waar ze voor vechten en zijn
gekomen tot een vergaande persoonlijke betrokkenheid om het te
bereiken, is het onwaarschijnlijk dat ze het eenvoudig laten schieten.

De Staat

Libertaire organisatie is onverenigbaar met de Staat. Wat volgt gaat
slechts over enkele van de fundamentele kenmerken van een Staat.
Ongetwijfeld heeft de Staat zich in de afgelopen honderd jaar
aangepast, maar haar kernfuncties blijven hetzelfde. Een staat heeft het
exclusieve recht om geweld te gebruiken. Onder geweld reken ik de
politiemacht, een systeem met rechtbanken, en natuurlijk een leger voor
als de dingen zeer moeilijk worden. Een Staat wordt altijd beheerst door
enkelen. Merk op dat de elite zowel rijke kapitalisten als partijleiders kan
zijn.

De elite opereert met het gebruik van een systeem van hiŽrarchische
autoriteit; d.w.z. bevelen worden gegeven door de elite aan de top van
de hiŽrarchie, die worden gevolgd door degenen die lager liggen in de
ketting van bevelen. Deze bureaucratische ketting van bevelen is
absoluut essentieel voor iedere Staat, Bolsjewistisch of Kapitalistisch.
De instituties van de Staat zijn gecentraliseerd en ze proberen het
gedrag van de rest van de maatschappij te regelen. Dit volgt uit het feit
dat de Staat een instrument is voor de heerschappij van een
minderheid. Aangezien een minderheid niet kan hopen te voorzien in de
wensen van alle mensen en de mensen zich niet zonder dwang zullen
onderwerpen, creŽert het een enorme bureaucratie om de bevelen die
van boven komen uit te voeren en om hun gedrag zoveel mogelijk te
sturen en te beheersen. Anarchisten stellen dat deze bureaucratie zich
verschanst en een bron van echte macht wordt.

Dit is een kwestie van een duidelijk verschil tussen ons en Marxisten.
Terwijl wij dit systeem van beheersing willen vernietigen en het willen
vervangen met direct democratische structuren waarbij de gehele
bevolking betrokken is, zien we dat het doel van de autoritaire
socialistische partij het veroveren van deze bureaucratische macht voor
zichzelf is. Dit is in essentie wat in Rusland gebeurde. Verondersteld
werd dat het bureaucratische apparaat dat de Staat is zou worden
gebruikt om het socialisme in te voeren. Anarchisten zijn niet alleen
sceptisch over het idee dat de nieuwe heersers van het Staatsapparaat
er in zouden slagen het socialisme in te voeren, we zijn ook bang dat ze
een totalitaire nachtmerrie zouden beginnen. Misschien is het
overnemen van de bureaucratie en haar gewapende macht niet het doel
van gewone socialisten maar het is het waarschijnlijke gevolg als je de
hiŽrarchische structuren behoudt of opnieuw instelt.

Leninisten mogen denken dat het probleem wordt opgelost als ze
hebben afgerekend met de mensen die de oude Staat beheersten,
maar dat is echt van beperkt belang. Als de hiŽrarchische patronen
blijven, blijft het systeem fundamenteel onveranderd. De
klassenmaatschappij blijft bestaan. Alleen zal de heersende klasse nu
de bevoorrechte elite zijn van de partij die de bureaucratische structuur
beheerst.

Het is waar dat de Russen na 1918 een verschrikkelijke periode
ondergingen, met de burgeroorlog en de tol die dit eiste van de
stedelijke arbeidersklasse. Maar er is ook het belangrijke element dat
de Bolsjewistische partij de macht voor zichzelf overnam en heerste
over de bevolking. Anarchisten beweren dat dit een cruciaal element
was in de mislukking van de revolutie. In feite beschouw ik het als
contra-revolutionair. De revolutie bestaat uit de ontwikkeling van
fabriekscomitť's. volksraden, enz. Het vernietigen van de Staatsmacht
in oktober was essentieel. Het reparatiewerk dat de Bolsjewieken na
oktober aan de staat verrichtten was gericht tegen de revolutie,
ongeacht hoe anders ze hier over dachten. Ze gingen bijvoorbeeld snel
over tot het tegenwerken van de groeiende macht van de
fabriekscomitť's aan de basis door aan te dringen op de controle van de
industrie door de Staat.

Gegeven dat het het Marxistisch-Leninistische doel is om de
bureaucratische structuur die de Staat is over te nemen, is het logisch
dat de huidige Marxisten de Staatsstructuren zouden moeten gebruiken
om hun doelen naderbij te brengen: Lenin zei dat de arbeidersklasse
moest worden voorbereid op revolutie door Marxisten die gebruik
maken van de huidige Staat. Anarchisten zijn tegen de Staat en alles
dat het principe van autoriteit vereist. Daarom kunnen we
Staatsinstituties, zoals parlementaire verkiezingen, niet gebruiken om
onze doelen te bereiken. Zoals het gedrag van sommige anarchisten
tijdens de Spaanse Burgeroorlog illustreert, zijn anarchisten niet meer
dan ieder ander immuum voor het virus van macht dat het gebruiken
van Staatsposities met zich mee brengt. We bevorderen in de plaats
hiervan het opbouwen van alternatieve bewegingen die zullen
vooruitlopen op het type maatschappij dat we willen.

We zijn niet voorstanders van het alleen maar ontbinden van de Staat.
We zijn voorstanders van haar vervanging door direct democratische
instituties. De Staat doet wat sociaal noodzakelijk werk, zoals de
verschaffing van gezondheidszorg. We zijn natuurlijk niet voor het
sluiten van ziekenhuizen omdat we de Minister van Gezondheidszorg
en hoge ambtenaren niet mogen. Net zoals we privť bedrijven zouden
ontmantelen, maar niet de produktie stopzetten, zouden we de
Staatsstructuur ontmantelen maar de diensten behouden. We zijn er
voor dat de arbeiders de gezondsheidszorg beheren in overleg met de
gemeenschap. Nogmaals, noodzakelijke functies die nu worden
beheerd door de Staat moeten worden beheerd door democratische
arbeidersraden, die met elkaar zullen federeren, niet alleen vanwege
een soort wederzijdse hulp maar ook uit eigen belang. Deze
arbeidersraden verschillen van een Staat omdat ze niet onder de
controle van een minderheid staan.

Partij Heerschappij?

Is het mogelijk een duale structuur te hebben van arbeidersraden en
een Staatsstructuur die tegelijkertijd werken? Het is onwaarschijnlijk.
Situaties van duale macht zijn inherent onstabiel. De Staat is in het
bijzonder niet bereid een uitdaging van haar autoriteit te accepteren.
Heersers hebben niet de neiging vrijwillig opzij te stappen en we
betwijfelen dat een revolutionaire socialistische partij in dit opzicht
geschiedenis zal maken.

De aanwezigheid van een partij die probeert een revolutionaire situatie
te beheersen moet ten koste gaan van de activiteit van de klasse als
geheel. De klasse of de Staat bepaalt wat er gebeurt. Dit wordt het
sterkst geillustreerd als de basis organen van de klasse
(arbeiderscomitť's, gemeenschapsraden) in conflict komen met de
Staat. Welke echte macht hebben de raden als ze kunnen worden
teruggefloten door de Staat? Wat voor zin heeft een Staat als de
arbeidersraden die kunnen terugfluiten? Het logische gevolg als een
partij in een revolutie het initiatief overneemt is dat de rol van de klasse
overbodig wordt. Waarom actief zijn als de partij het voor je kan
regelen? Waarom actief zijn als de partij je zou kunnen arresteren
omdat je tegen haar beleid in gaat?

Anarchisten denken dat de creatieve capaciteiten van de
arbeidersklasse als geheel ver uitstijgen boven de capactiteiten van
enkele individuele leiders. Het is ons inzicht dat een werkelijk
democratische maatschappij efficiŽnter is dan het nu is, eenvoudigweg
omdat het ieders vermogen zou stimuleren. Het plannen van de
economie en de maatschappij in het algemeen zou veel efficiŽnter zijn
dat het nu is omdat het de inzichten van iedereen zou bevatten. Het zou
ook veel efficiŽnter zijn dan gecentraliseerde Staatsplanning, die er toe
neigt opgeslokt te worden in een zinloze bureaucratie die zichzelf in
stand houdt.

Een reden voor mij persoonlijk om een anarchist te zijn is dat ik er niet
op vertrouw dat ik weet wat goed is voor iedereen. Ik zou bijvoorbeeld
geen raad weten met de gezondheidszorg. Daar komt bij dat ik het veel
liever over laat aan de mensen die hierin werken, om zich in
samenwerking met de lokale gemeenschappen te organiseren, dan dat
het zou worden beheerd door een kleine groep.

De revolutie zal niet worden gemaakt door anarchisten. De taak is te
complex om te worden uitgevoerd door een minderheid. We zullen er
natuurlijk aan mee doen, om een libertaire richting te bevorderen. Een
vrij socialistische maatschappij heeft de actieve medewerking van
miljoenen mensen nodig. En cruciaal is dat medewerking alleen vrijwillig
kan gebeuren. Het socialisme kan niet worden opgelegd aan het volk.
Het moet een vrijwillig, organisch proces zijn. Het moet een libertair
proces zijn.

Meer informatie

* De denken over het anarchisme index
http://flag.blackened.net/revolt/wsm/anarchism.html
* Het anarchisme en links
http://flag.blackened.net/revolt/anarchism/left.html
* De anarchisme website
http://flag.blackened.net/revolt/anarchism/index.html

Deze bladzijde is van Red & Black Revolution (nr. 7, Winter 2003)
http://flag.blackened.net/revolt/wsm/rbr/rbr7/index.html
Print een PDF bestand van nummer 7
http://flag.blackened.net/revolt/wsm/pdf/rbr/rbr7.html

De meest recente Red and Black Revolution
http://flag.blackened.net/revolt/wsm/rbr.html

Deel van de bladzijden van de Workers Solidarity Movement
http://struggle.ws/wsm.html

*******
*******
****** The A-Infos News Service ******
News about and of interest to anarchists
******
COMMANDS: lists@ainfos.ca
REPLIES: a-infos-d@ainfos.ca
HELP: a-infos-org@ainfos.ca
WWW: http://www.ainfos.ca/
INFO: http://www.ainfos.ca/org

-To receive a-infos in one language only mail lists@ainfos.ca the message:
unsubscribe a-infos
subscribe a-infos-X
where X = en, ca, de, fr, etc. (i.e. the language code)




A-Infos Information Center