A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ TŁrkÁe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Geschiedenis maken of het alleen maar herhalen? door anarcho (en)

From Rob Visser <rvisser@antenna.nl>
Date Sun, 1 Feb 2004 15:18:15 +0100 (CET)


___________________________________________________
A - I N F O S N E W S S E R V I C E
http://www.ainfos.ca/
http://ainfos.ca/index24.html
-________________________________________________

Karl Marx schreef ooit dat de geschiedenis zich herhaalde, de eerste
keer als tragedie, de tweede keer als farce. Links in Groot BrittaniŽ lijkt
er op uit te zijn zijn gelijk aan te tonen. Hoe anders kunnen we de
pogingen om opnieuw een nieuwe partij te creŽren om New Labour bij
de verkiezingen uit te dagen anders verklaren? Het is alsof het jaar
1997 voor Marxisten is uitgeroepen tot het jaar nul. De geschiedenis
van de arbeidersbeweging wordt blijmoedig genegeerd terwijl de SWP
en soortgelijke andere sektes de tactieken herhalen die in het verleden
zo slecht hebben gewerkt. Blair verscheen niet uit het niets. Hij is alleen
maar de laatste in een lange rij van Labour politici die, na de macht te
hebben gekregen in de kapitalistische staat, kapitalistisch beleid
bevorderde.

Dit is niet verrassend. De staat is het instrument waardoor
minderheidsklassen hun macht en voorrechten handhaven. Het kan
nooit worden gebruikt om hen te vernietigen. Wat verrassend is is dat
Marxisten dit lijken te vergeten, doordat ze ons opdragen bij
verkiezingen op radicalen te stemmen en woedend worden als ze de
belangen van de weinigen dienen in plaats van die van de velen.

0 Marx uit 10

Dat is, natuurlijk, niet de eerste keer dat Marxisten ons hebben
opgedragen naar de stembus te gaan. Marx zelf pleitte er voor dat de
arbeidersklasse deel nam aan burgerlijke verkiezingen en instituties.
Het netto effect was eenvoudig dat zijn anarchistische tegenstanders
gelijk bleken te hebben. De "revolutionaire" Sociaal Democratische
Partijen in de hele wereld werden snel bureaucratisch, top-down en
opportunistisch. Revolutionaire retoriek verborg eenvoudigweg een
vergaand reformistische praktijk. Toen de Eerste Wereld Oorlog uitbrak
kwamen de burgerlijke kippen thuis om zich te vestigen in de
"socialistische" partijen - in de hele wereld steunden de "socialisten" in
het conflict hun heersende klasse.

Honderd jaar later volgden de Duitse Groenen het zelfde pad. Ze
pleitten ook voor verkiezingsdeelname gecombineerd met directe actie.
Het was niet verrassend dat ze in de zelfde situatie geraakten. Ze
splitsten zich op tussen een kleine groep die pleitte voor principes en
een meerderheid die zich aanpaste aan de werkelijkheden van de
macht. Het zelfde droevige verhaal van opportunisme, bureaucratie en
bedrog - precies het zelfde lot dat Lula in BraziliŽ en radicalen overal,
die dachten dat hun ideŽen ze immuum hadden gemaakt voor de
werkelijkheden van de tactieken van het parlementarisme, hebben
ondergaan.

Anarchisten werden hierdoor niet verrast. We voorspelden dit resultaat
van socialistische tactieken nauwkeurig. Wat we niet voorspelden was
de koppige volharding van "wetenschappelijke" socialisten in het
negeren van het bewijs van de geschiedenis. Je zou denken dat ze na
het gedurende meer dan honderd jaar gebruiken van een tactiek die
niet werkt zich wel twee keer zouden bedenken, maar nee. Ze willen
bewijzen dat Marx gelijk had, zelfs als het alleen maar is door de "farce"
te leveren.

Een alternatief

Vandaag de dag, net meer dan honderd jaar sinds de vorming van de
Labour Party, hebben we een keuze. Herhalen we de fouten uit het
verleden of leren we de lessen van de geschiedenis? Is er een
alternatief?

Ja - directe actie, solidariteit en zelfbestuur. We denken dat alleen de
controle van de arbeidersklasse over hun eigen strijd een controle van
de arbeidersklasse van de maatschappij kan creŽren. Dit betekent een
beleid van buitenparlementaire strijd uitvoeren. Het betekent het voeren
van de oorlog tussen de klassen waarbij federaties van vergaderingen
van de gemeenschap en de werkplek worden gebruikt.

Anarchisten zien de massa bijeenkomst aan de basis van arbeiders op
hun werkplek en mensen in hun buurten als de basis van organisatie en
de bron van macht van arbeiders. Deze bijeenkomsten worden
gecoordineerd door middel van federaties van gekozen,
gemandateerde en herroepbare vertegenwoordigers. Anders dan in het
geval van het parlementarisme moet de vertegenwoordiger de wensen
van hun kiezers uitvoeren, anders worden ze er uit geschopt en
vervangen door iemand die het volk gehoorzaamt. Dit is organisatie
vanaf de basis naar boven.

Door directe actie creŽren, voeren uit, organiseren en besturen mensen
hun eigen strijd. We dragen onze taak van zelf-bevrijding niet over aan
anderen. We raken gewend aan het regelen van onze eigen kwesties,
waarbij we alternatieve, libertaire vormen van sociale organisatie
creŽren die een kracht kunnen worden bij het weerstaan van de staat
en de bazen en hervormingen winnen. Het creŽert organen van zelf-
activiteit die, om Bakunins woorden te gebruiken, "niet alleen de ideeŽn
creŽren, maar ook de feiten van de toekomst zelf." Arbeiderscontrole
over strijd is de enige manier waarop arbeiderscontrole over hun eigen
levens en de maatschappij een mogelijkheid wordt. En het bouwt de
organisaties die het kunnen bereiken - volksvergaderingen,
arbeidersraden, fabriekscomitť's, enz.

Anders dan Marxistische oproepen voor een nieuwe electorale activiteit.
Het idee dat socialisten die kandidaat zijn bij verkiezingen op een of
andere manier de revolutie voorbereiden is eenvoudigweg fout - het
bereidt mensen slechts voor op het volgen van de leiders. Het
stimuleert de zelf-activiteit, zelf-organisatie, directe actie en massale
strijd die nodig is voor een sociale revolutie niet. Er is niets meer
geisoleerd, geatomiseerd en individualistisch dan stemmen. Het is de
daad van een persoon in een hokje op zichzelf. Stemmen creŽert geen
alternatieve organen voor macht van de arbeidersklasse. En Marxisten
maken anarchisten uit voor "individualisten"!

Wat te zeggen van rechts? Zal het anti-parlementarisme ze binnen
laten? Zoals Blair aantoont werkt het kiezen van het minste kwaad niet.
We moeten ons organiseren in onze gemeenschappen en werkplekken.
Dat is waar onze macht ligt, dat is waar we een werkelijk alternatief
kunnen creŽren. Anders dan politici kan de massa van de bevolking niet
worden afgekocht en als ze bereid en in staat zijn zich te verzetten
kunnen ze een macht worden die nergens voor onder doet. Door een
netwerk van zelfbestuurde organisaties in de gemeenschap en op de
werkplek te creŽren kunnen we door directe actie opleggen wat politici
ons nooit vanuit het Parlement kunnen geven. En slechts zo'n beweging
kan de aanvallen op ons, ongeacht wie de macht krijgt, tegenhouden.
Een regering (links of rechts) die een massa beweging tegemoet treedt
die is gebaseerd op directe actie en solidariteit zal altijd twee maal
nadenken voordat het onrechtvaardige beslissingen neemt.

Het opbouwen van de nieuwe wereld tijdens het strijden tegen de
bestaande wereld

Anarchisten zien het raamwerk van een anarchistische maatschappij
komen vanuit de klassenstrijd en het proces van revolutie zelf. Anarchie
is niet een sprong in het duister maar eerder een natuurlijke
ontwikkeling van de strijd voor vrijheid onder het kapitalisme. Het zal
worden gecreŽerd vanaf de basis als mensen uit de arbeidersklasse
beginnen zich te verzetten tegen onderdrukking en uitbuiting. De
klassenstrijd verandert degenen die er bij betrokken zijn evenals de
maatschappij en creŽert de organisatorische structuur en mensen die
nodig zijn voor een libertaire maatschappij.

Met dat in gedachten, zijn onze alternatieven gebaseerd op het
opbouwen van de werkelijke organen van macht van de
arbeidersklasse in het hier en nu. Dat betekent het stimuleren van een
democratische beweging gebaseerd op de geest van de wilde staking.
Het betekent het bevorderen van het idee van vergaderingen van
stakers als de besluitvormende organen in industriŽle conflicten in
plaats van te vertrouwen op "linkse" leiders die namens ons handelen.
Het betekent het creŽren van een netwerk van militanten die de
behoeften van de strijd stellen boven de recruterende behoeften van
hun partij of het winnen van stemmen. Het betekent het investeren van
bronnen, tijd en energie, die nu worden verspild door het steunen van
politieke partijen, in het opbouwen van een arbeidersbeweging die
bestaat door en voor haar leden. In plaats van iemand te kiezen die ons
iedere vier jaar slecht zal vertegenwoordigen, zouden we
gemeenschapsorganisaties moeten creŽren die mensen in staat stellen
voortdurend werkelijke druk uit te oefenen op de staat. De anti-poll tax
vakbonden van de vroege jaren '90 en de vergaderingen in ArgentiniŽ
en van de Zapatistas nu tonen aan wat mogelijk is.

Het opbouwen van de nieuwe wereld tijdens het strijden tegen de
bestaande wereld zal veel moeilijker zijn dan stemmen en enkele
leiders namens ons laten handelen. Maar het is het waard. Willen we
echt over enkele decennia terugkijken en ons afvragen waarom de
"nieuwe" partij van de arbeid net zo slecht is geworden als de oude?

Dit verscheen oorspronkelijk in Freedom, een Anarchistisch blad.

Voor meer details kun je bezoeken: Freedom Press
http://www.freedompress.org.uk/

Link: http://anarchism.ws/writers/anarcho.html

*******
*******
****** The A-Infos News Service ******
News about and of interest to anarchists
******
COMMANDS: lists@ainfos.ca
REPLIES: a-infos-d@ainfos.ca
HELP: a-infos-org@ainfos.ca
WWW: http://www.ainfos.ca/
INFO: http://www.ainfos.ca/org

-To receive a-infos in one language only mail lists@ainfos.ca the message:
unsubscribe a-infos
subscribe a-infos-X
where X = en, ca, de, fr, etc. (i.e. the language code)



A-Infos Information Center