A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Australië, het is tijd om te ontscholen – in pamflet formaat (en)

From Rob Visser <rvisser@antenna.nl>
Date Mon, 13 Dec 2004 20:49:24 +0100 (CET)


___________________________________________________
A - I N F O S N E W S S E R V I C E
http://www.ainfos.ca/
http://ainfos.ca/index24.html
-________________________________________________

Het recentelijk samengestelde “Het is tijd om te ontscholen – een anarchistisch
perspectief van het australische middelbare school leven (voor degenen die er
onder lijden)” is nu beschikbaar in een stijlvol pamflet dat je kunt downloaden
en verspreiden. Bezoek www.geocities.com/smashthespectacle en begin
anti-autoritaire woede te zaaien onder je favoriete tieners.

HET IS TIJD OM TE ONTSCHOLEN
Een anarchistisch perspectief van het australische middelbare school leven voor
degenen die er onder lijden laat ons onze schooldagen analyseren. Laten we de
voorbestemde routine die aan ons wordt opgelegd, ongeacht onze behoeften en
verlangens, vaststellen. De ongevraagde schema’s en activiteiten waarvan we
worden gedwongen er aan te voldoen. Want werden we geraadpleegd? Werd ons
gevraagd of autoriteit en gehoorzaamheid in het voordeel zijn van onze
zoektocht naar kennis? Heeft iemand ons gevraagd hoe we ons voelen over het
voorbereid worden tot loonslavernij – dat wil zeggen, het ruilen van uren van
je leven voor vernedering, een hebzuchtige baas en enkele dollars? Hebben
jullie je ooit afgevraagd of iemand het recht heeft om jullie leven te
dicteren? Of het tijdens school, werk of het restant van het dagelijks leven is
waar iemand of iets – gewapend politie tuig of multinationale bedrijven –
jullie keuzes namens jullie neemt? Wat als we ons eigen lot zouden beheersen en
zouden leven in vrijheid en gelijkheid, in een maatschappij waarin we onze
levens niet hoeven te verkopen om te overleven. Wat als we al de mooie en
verleidelijke dingen die er zijn te leren zonder dwang en verplichting,
concurrentie of straf zouden leren? Vrij van gestandaardiseerde examens en
syllabussen. Wat als we nee zouden zeggen tegen de vervreemding en armzaligheid
van het dwangmatige en verplichte onderwijs? Wat als we zelfbestuurde scholen
zouden eisen, dat wil zeggen, scholen die werken door leerlingen en leraren
samen, waar hiërarchie, onderdrukking en uniformiteit ophouden te bestaan.
JULLIE LEREN GEHOORZAAMHEID, ACCEPTEREN BEPERKINGEN EN ERVAREN VERVELING OP
SCHOOL DUS ZOU JE BEVREDIGING KUNNEN VINDEN IN DE BAND VAN WERK. DE SCHOOL
LEERLINGEN VAN VANDAAG ZIJN DE LOONSLAVEN VAN MORGEN!
We worden onderdrukt door het onderwijs systeem (en door de autoritaire
maatschappij, aangezien autoritair onderwijs hiervan een uitdrukking is, maar
meer hierover verderop) vanaf het moment dat we opstaan. Besloot je op te staan
in het donker om 6.30 uur in de ochtend, of waren je mogelijkheden al voor je
voorgeschreven? Vanaf dat moment is het leven niet van jezelf. We staan op, we
douchen, en we eten en kleden ons aan in een uniform. Dat is wanneer de
expliciete vernedering begint. Een van de meest vernederende en verzwakkende
ellendigheden waaronder iemand kan lijden is te worden gedwongen om een uniform
te dragen. Uniforms worden gedragen door gevangenen, kantoorarbeiders, politie
en leger personeel – niet door vrijdenkende wezens in een vrije omgeving.
Ondanks wat sommige voorstanders mogen zeggen is een uniform niet een
“instrument voor gelijkheid” dat voorkomt dat kinderen worden gepest – we
kunnen triviaal spotten en pesten zelf te boven komen (Hoewel, hoe kunnen we
verwachten autoritair gedrag uit te bannen temidden van een hiërarchische
institutie die autoritaire verhoudingen en onderwijsmethoden stimuleert). Een
materieel uniform bestaat om onze individualiteit te onderdrukken, ons
discipline bij te brengen en onze volgzaamheid in stand te houden – precies
datgene dat we op de werkplek en in de grotere consumptiemaatschappij ervaren.
Vanaf het aankomen op school zijn we onderworpen aan regels, reguleringen en
een institutie waarover we geen controle uitoefenen. En ze vragen zich af
waarom we niet bij de les blijven! Het is omdat dit gebrek aan controle een
ernstig gevoel van vervreemding veroorzaakt. Het gevoel dat de school zou
voortgaan te functioneren en gevangen houden, of je er bent of niet. De zelfde
vervreemding voelen we bij het opgaan van de markt of door demagogische leiders
en onbekende technocraten te hebben die onze maatschappij organiseren. Als we
in de klas gaan zitten en ons wordt bevolen (aangezien het een order is die is
vermomd als een vriendelijk verzoek) activiteiten 1 tot 9 af te maken ervaren
we vervreemding. We waren niet betrokken bij het besluit om deze tekstboeken,
tekstboeken waaruit we worden verondersteld te leren, te kopen. We waren zelfs
niet betrokken bij het besluiten wat voor activiteiten we zouden doen, welk
onderwerp te bestuderen of wanneer en hoe het te bestuderen. Niet alleen zijn
we vervreemd van het scholingsapparaat, maar ook van elkaar en van de leraren.
We weten zelfs zelden de voornaam van de leraren waarmee we enkele uren per dag
omgaan (zij het onderworpen). We lopen elkaar voorbij in de gangen, waarbij we
oogcontact koste wat het kost vermijden. Dit is vervreemding en we hoeven het
niet toe te staan.

Buiten en tijdens de school wordt ons geleerd onderworpen te zijn, ons te
onderwerpen – door het gezin, door de politie, door leraren (die zich slechts
aan een nog hogere autoriteit onderwerpen), door werkgevers en door de staat.
Soms is deze gedwongen onderwerping discreet. Zoals wanneer je een leraar of
lerares bij hun achternaam moet noemen, of – zelfs nog onmenselijker – met
“Sir” of “Miss” (Ed. noot: in Nederland kennen we zoiets, gelukkig, niet). Op
andere momenten is onze onderwerping zo openlijk als mogelijk, zoals
toestemming moeten vragen om naar de wc te gaan. Onze beweging wordt ook
beperkt met vereisten van toestemming die nodig zijn om het klaslokaal te
verlaten terwijl het volledig verboden is om het terrein van de school te
verlaten. Hoe kunnen we leren in een bewerkte kooi, versierd met leuke kleuren
en overheidspropaganda, schijnbaar beheerst door loonslaaf meesters (leraren)
die net zo verarmd zijn als wij. Dit is slavernij en gevangen zetten. Wat zeg
je? We hoeven hier niet te zijn; uiteindelijk zijn we vrij om te vertrekken en
een baan te vinden. Prachtig. De wereld van gedwongen arbeid. De wereld van
gehoorzaamheid. Waarin we bevelen opvolgen, waarin wat we hebben geproduceerd
ons wordt afgenomen, waar onze levens worden gestolen en waarin we worden
beloond met soortgelijke goederen. Dat lijkt niet op een situatie met veel
keuzemogelijkheden. In feite klinkt dat als iets dat heel dichtbij is.
Het deel van onszelf dat mogelijk het meest wordt beschadigd door het huidige
onderwijs is onze lust om te leren. Als we jong zijn, zijn we blij over de
mogelijkheid om te leren, nieuwe en unieke dingen te ervaren. We zouden het bos
uren achtereen willen onderzoeken, met elkaar praten, leren vrij van
beperkingen en de ergernis van bellen. Maar ergens langs de weg beginnen we
terug te deinzen voor de gedachte van leren, van de gedachte van kennis en
zelfs van de gedachte van boeken. Is dit een aangeboren tendens of een
natuurlijke vooruitgang? Of is het het gevolg van jaren van autoritair
onderwijs, waarin we worden gestraft en benadeeld vanwege het falen in het
nazeggen van tekstboek informatie. Is het het gevolg van een systeem dat
weigert onze unieke en wijzen van uitdrukking die onze voorkeur hebben in
ogenschouw te nemen? Is onze desinteresse in leren te wijten aan
conditionerende universiteitsplekken, in plaats van het elkaar ondersteunen bij
het nastreven van gebalanceerd, door onszelf gemotiveerd en gezond leren. Er is
een alternatief. Moderne Scholen – scholen vrij van autoritaire methoden en
verhoudingen die wordt geregeld door studenten, leraren en ouders. Deze scholen
bestaan en hebben gedurende meer dan honderd jaar bestaan. Moderne Scholen zijn
sinds het begin van de 20e eeuw een integraal deel van de internationale
anarchistische beweging. We kunnen weigeren te worden geindoctrineerd door de
staat en/of particuliere instituties. We kunnen een omgeving creëren die ons
kan bijstaan bij onze zelf-verwerkelijking, een omgeving die ons kan helpen
onze verlangens te bereiken. We kunnen een “school” creëren waarin klassen niet
worden geleid door leraren en waarin we niet worden opgeslagen naar graden naar
leeftijd. Een school waarin we onze eigen boeken kunnen lezen of actief spelen
zonder te worden lastig gevallen door leraren. Een school die we kunnen
beheersen, niet door valse studenten regeringen (zoals de SRC) die de
schijndemocratie van de grotere maatschappij nabootst, maar door boeiende en
kleurrijke studentenvergaderingen waarin we allemaal kunnen genieten van
gelijke macht, niet over elkaar, maar over onze eigen onderwijs ervaring en
leven.
Als we dit soort scholen willen bouwen, scholen waar we vrijwillig naar toe gaan
en waarvan we het leuk vinden als we er zijn, moeten we begrijpen dat het
huidige onderwijssysteem een essentieel onderdeel van onze kapitalistische en
autoritaire maatschappij is. Het is hier dat we worden gedisciplineerd en tot
stof gemaakt (in objecten omgezet), terwijl ons wordt geleerd autoriteit te
gehoorzamen en toe te geven aan de eisen van anderen. Het is hier dat we te
horen krijgen over de deugden van ofwel werken voor iemand anders of anderen
voor ons laten werken. Het is hier, nu, dat we worden voorbereid op een leven
van passiviteit en middelmatigheid. We worden voorbereid vrijwillig een leven
te accepteren dat niet van onszelf is, een leven dat altijd wordt beheerst door
iemand of iets anders. In feite worden we voorbereid voor volledig overleven –
een leven beperkt tot werk en consumptie. Dus de tijd om te weigeren is nu,
voordat we succesvol kunnen worden opgenomen in een maatschappij die door
kapitalisten en staat is georganiseerd en in een cultuur dat alles afschildert
als iets anders. Als we willen ontscholen, onze levens omzetten en de betekenis
van geluk en opwinding herdefiniëren, moeten we alle vormen van onderdrukking
en autoriteit vernietigen. We moeten de beschaving vernietigen die de scholen
waar we onder dwang naar toe moeten en de levens die we gedwongen zijn te leven
laat ontstaan en reproduceert.

Geschreven & Geproduceerd door Het Ministerie van Subjectiviteit
Anti-Copyright (Hoewel erkenning leuk zou zijn)
Email: smashthespectacle@yahoo.com
Bezoek om meer te leren over anti-autoritaire stromingen en de opbouw van het
dagelijks leven www.infoshop.org en begin vandaag met onze revolutie!

----------------------------------------------------------------
This message was sent using IMP, the Internet Messaging Program.

*******
*******
****** The A-Infos News Service ******
News about and of interest to anarchists
******
COMMANDS: lists@ainfos.ca
REPLIES: a-infos-d@ainfos.ca
HELP: a-infos-org@ainfos.ca
WWW: http://www.ainfos.ca/
INFO: http://www.ainfos.ca/org

-To receive a-infos in one language only mail lists@ainfos.ca the message:
unsubscribe a-infos
subscribe a-infos-X
where X = en, ca, de, fr, etc. (i.e. the language code)



A-Infos Information Center