A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **

News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts

The last 100 posts, according to language
Castellano_ Català_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours || of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004

Syndication Of A-Infos - including RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}

(nl) Wat betekent het om een anarchistisch communist te zijn? (en)

From Rob Visser <rvisser@antenna.nl>
Date Sun, 8 Aug 2004 13:19:16 +0200 (CEST)


___________________________________________________
A - I N F O S N E W S S E R V I C E
http://www.ainfos.ca/
http://ainfos.ca/index24.html
-________________________________________________

(Het volgende essay werd samengesteld voor het eerste nummer van
THE DAWN, een anarchistisch blad dat wordt gepubliceerd in Oakland,
Californië)
Bij het proberen de bovengenoemde vraag te beantwoorden, plan ik
niet een definitie te geven. Dat wil zeggen, ik plan niet de theorie of
geschiedenis van het anarchistisch communisme te onderzoeken. Ik zal
aannemen dat de lezer al bekend is met de basis ideeën van de
anarchistisch communistische traditie (en voor degenen die dit niet zijn
is Peter Kropotkin's pamflet Anarchistisch Communisme een goed punt
om te beginnen). Eerder probeer ik de vraag te beantwoorden vanuit
het perspectief van wat het op het persoonlijke vlak betekent om een
anarchistisch communist te zijn, hoe zo'n politieke identificatie
vooruitzichten op een baan, persoonlijke verhoudingen, en activisme
beinvloedt.

Libertaire socialisten op de werkplek
Als een anarchistisch communist is het ene ding dat ik niet in goed
geweten kan zijn, is een baas zijn. Als iemand die betrokken is bij de
oppositie tegen de klasse heerschappij van het kapitalisme, kan ik geen
werknemers hebben. Terwijl zo'n betrokkenheid op het eerste gezicht
niet belangrijk lijkt te zijn, laten we dieper kijken. Besluiten nooit een
baas te zijn betekent in essentie af te zien van financiële ambitie voor
de duur van je leven. Omdat mensen, laten we wel zijn, hoe anders
gaat een persoon veel geld verdienen, als het niet is door het
beheersen van de arbeid van anderen?

Misschien zou men kunnen proberen rijkdom te vergaren zonder een
baas te worden, door hard te studeren en een geschoold arbeider te
worden? Zeker, geschoolde arbeid levert op de markt meer op dan
brute kracht. Niet alleen dat, het is vaak waar dat ervaren geschoolde
arbeiders meer verdienen dan de laagste echelons van de managers,
de "toezichthouders op de werkvloer". Maar de ervaren geschoolde
arbeider heeft een glazen plafond bereikt. De ervaren arbeider verdient
zo veel als later, afgezien van de toename van de kosten voor
levensonderhoud, en als zulke factoren als collectief onderhandelen
worden genegeerd. De ervaren geschoolde arbeider kan nergens
anders naar toe gaan, geen middel voor vooruitgang anders dan
opklimmen naar een management positie.

Vanwege alle praktische doelen betekent een anarchistisch communist
zijn, iemand die in vastberaden oppositie tegenover het bazen systeem
staat, afzien van alle ambitie voor "een carriere".

We konden de ethische aspecten van een baan nauwelijks bespreken
zonder het te hebben over het onderwerp van de vakbonden.
Anarchistische strijd betekent conflict tussen heersers en de
onderdrukten, en dat omvat de strijd van werkgevers met hun
werknemers. Zonder twijfel vinden ALLE anarchistisch communisten
dat collectieve actie van de kant van de arbeiders, en in oppositie tegen
de bazen de fundamentele basis van ons beleid is. Behalve dat punt zijn
we allesbehalve eensgezind. Velen gaan zo ver dat een anarchist die
niet betrokken is bij vakbondsstrijd alleen in naam anarchist is. Anderen
stellen daar tegenover dat gegeven de hiërarchische structuur van de
vakbondsbureaucratie het behoren tot een vakbond (of in het bijzonder
werken voor een vakbond) eerder dan een voorwaarde voor
anarchisme het iets is dat een persoon daar van uitsluit.

De meeste van onze inzichten vallen ergens tussen deze extremen. Zo
sluiten de meeste anarchistisch communisten die in een positie zijn om
zich bij een vakbondskader aan te sluiten zich aan. Vaak accepteren we
gekozen posities als beheerders. Als er een democratisch
hervormingsgezind verkiezingscomité is binnen een vakbond, zullen
anarchistisch communisten daar vaak aan het werk zijn te zien. En
sommigen gaan zo ver om een baan als vakbondsorganisatoren te
accepteren.

Waar men ook zit in het spectrum, weinigen trekken de bewering in
twijfel dat de meeste vakbonden in strijd zijn met anarchistische
principes, in de mate dat ze worden beheerd op een hiërarchische
wijze, van de top naar beneden. In de mate dat een vakbond rijke bazen
en "gewone arbeiders" binnen de structuur heeft, is het direct in strijd
met het anarchistisch communisme.

Wat mij betreft, ik werkte 25 jaar als een loonslaaf in de machine
winkels en fabrieken in het zuiden van de Verenigde Staten, en werkte
nooit binnen een vakbond. Het was door het werken in niet-vakbond
organisaties, waarbij we de kruimels van de tafel van de bazen aten, het
lopen naar de werkplek zodat de eigenaar het zich kon veroorloven een
geheel nieuwe vrachtwagen te kopen … het was door lange jaren van
afzien dat ik er van overtuigd raakte dat vakbondsorganisatie alleen kon
helpen. Maar meer dan dat, ik raakte er van overtuigd dat alleen een
revolutie geheel zou volstaan.

Anarchisten thuis
Wat te zeggen van persoonlijke verhoudingen? Wordt het persoonlijke
leven van een anarchistisch communist net zo drastisch beinvloed als
haar carriere vooruitzichten? Misschien minder, misschien meer.

Anarchisten zijn tegen overheersing in alle vormen, waaronder de
overheersing van een partner of kind. In andere woorden, vader "deelt
niet de lakens uit" in een anarchistische woning. Noch heeft de
"broodwinner" (uitgaande van een gezin met een verdiener) speciale
status. Nogal vaak wordt arbeidsverdeling afgewezen ten gunste van
het roteren van taken, maar in geen geval is "een man zijn huis zijn
kasteel" (OK, hier zijn mijn patriarchale clichés uitgeput).

Een woning die wordt ontwikkeld volgens anarchistische lijnen vermijdt
overheersing en concurrentie, en kiest in plaats hiervan voor autonomie
en samenwerking. Als je dit geen nieuwe benadering van
gezinsverhoudingen vindt, dan groeide je niet op in mijn gezin, of een
soortgelijk gezin.

Anarchisten als activisten
Niet alle anarchisten zijn "activisten", tenminste in de gebruikelijke
definitie van het woord. Sommige anarchistisch communisten zijn zo
overtuigd dat klassenstrijd het voornaamste is, en dat de vakbond de
meest belovende vorm van die strijd is, dat zulke strijd hun politieke
activiteit volledig omvat. Ze zetten zichzelf alleen in om aan te zetten tot
meer radicale en militante strategieën en tactieken binnen de
vakbonden. Maar voor veel anderen is politiek activisme binnen de
context van de bredere sociale bewegingen een belangrijk onderdeel
van de strijd tegen het kapitalisme.

Wat bedoelen we met "de sociale bewegingen"? Deze algemene term
verwijst naar organisaties en tendensen als de anti-oorlog coalities, de
verschillende milieu organisaties, en de beweging voor wereldwijde
rechtvaardigheid. Anarchisten zijn goed vertegenwoordigd in al deze
kringen. Het kan zijn dat wat het activisme van iemand met een
bepaalde ideologie onderscheidt minder is voor welke kwesties ze zich
inzet - de meesten zouden het er mee eens zijn dat al de
bovengenoemde kwesties de moeite waard zijn - maar in welke
volgorde van prioriteit ze worden geplaatst.

Misschien kan een voorbeeld dienen om dit punt te verhelderen. Stel
dat een persoon naar anti-oorlog marsen gaat, een lid van een vakbond
is, en naar de lokale Earth First informatiepunten gaat. Stel verder dat
de zelfde persoon een enorme hoeveelheid tijd en energie niet alleen
besteed aan het bijwonen van demonstraties voor wereldwijde
rechtvaardigheid, maar ook voor het organiseren en propageren tegen
de WTO, het IMF, en de Wereldbank. We zouden zeggen dat deze
persoon veel kwesties steunt, maar de kwesties van wereldwijde
rechtvaardigheid voorrang geeft.

Een kritische vraag voor iedere anarchistische activist is wat de eerste
prioriteit van een activist is. Zal ze proberen een klasse analyse in de (in
het algemeen liberale) anti-oorlog beweging te brengen? Of zal ze zich
alleen inzetten voor arbeid kwesties? Als dat zo is, zal dat zijn in de
context van de vakbond vorm van strijd, in gemeenschap organisaties
zoals copwatch, of via een andere vorm? En wat te zeggen over de
milieu beweging? Is het mogelijk een klasse analyse in die arena in te
brengen?

Hoe een activist deze vragen beantwoordt zegt veel over haar beleid.

Ik zal deze opmerkingen afsluiten door kort in te gaan op mijn eigen
antwoorden op deze vragen. Ik koos er voor een prioriteit te maken van
het werken aan de Farm Labor Organizing Committee's (FLOC) boycot
van de Mount Olive Pickle Company. De reden dat ik deze campagne
koos is dat, ten eerste, het een directe actie middel van strijd gebruikt,
de boycot. Het is een campagne ter ondersteuning van een
vakbondsstrijd, en de vakbond is niet een rijke vakbond met een grote
bureaucratische structuur. Verder combineert deze strijd de kwesties
van klasse, ras, globalisering en nationalisme (de arbeiders die FLOC
vertegenwoordigt zijn overwegend Latino non-burgers van de
arbeidersklasse).

In plaats van te proberen de kwestie van hun "illegaal" zijn te verfijnen,
ga ik er direct tegen in: "Wat, alleen Amerikaanse burgers hebben het
recht op een fatsoenlijk leven? Slavernij op de velden is OK, zo lang het
niet BLANKE slavernij is, is dat het? Denk je dat ze hier willen zijn?
Denk je dat ze een ochtend wakker werden en zeiden: 'Hé, ik denk dat
het leuk is om te verhuizen naar een plek honderden kilometers van
huis waar iedereen me haat en ik de taal niet kan spreken! Dat zou koel
zijn!' Deze mensen zijn slachtoffers van NAFTA, net als wij, alleen erger
…"

Ik koos voor de FLOC campagne omdat het zo veel verschillende
kwesties waar ik me bij betrokken voel combineert. Werken aan
ondersteuning van de uitgebuite boerderij arbeiders is een verrijkende
ervaring geweest, en ik plan door te gaan tot de strijd is gewonnen. Er is
alleen een klein probleem, een stukje ontevredenheid waardoor ik blijf
uitkijken naar andere bronnen van ontevredenheid en rebellie: het
brengt de revolutie naar mijn smaak niet snel genoeg dichterbij!

www.the-dawn.org
www.prolecat.com

Gecopieerd van infoshop.org

*******
*******
****** The A-Infos News Service ******
News about and of interest to anarchists
******
COMMANDS: lists@ainfos.ca
REPLIES: a-infos-d@ainfos.ca
HELP: a-infos-org@ainfos.ca
WWW: http://www.ainfos.ca/
INFO: http://www.ainfos.ca/org

-To receive a-infos in one language only mail lists@ainfos.ca the message:
unsubscribe a-infos
subscribe a-infos-X
where X = en, ca, de, fr, etc. (i.e. the language code)



A-Infos Information Center